Author: Redactie

“Zitst achter kompjoeter Opa?”
“Joa, mien laiverd, opa wil even n verhoaltje tiepen”.
“Dije, dij’st mie gusteroavend vertelt hest? Van dij baaide poeskes, dij noar disko gingen?”
“Nee, dizze gaait over Klinker.”
“Oh, joa, dat heurt bie toal he?”
“Klinkers en mede-klinkers, dat binnen letters he?”
“Joa, ol kwedel, dat hest al leerd op schoule he.”
“Joa, en even en oneven ook!”
“Dat binnen zievers!”
“Wait ik ook!”

Joa luu, toal is net as t leven; nait slim makkelk.
Wat mout zo’n luttje wicht toch nog n hoop leren, bedenk ik mie.
Lezen en schrieven zel wel goan, moar of ze t leven ooit begript?
“Oom Appie haar t doarnet ook over klinkers…?” kwam ze mie der weer tussen.
“Dat binnen stainen, dij ze broeken veur hoezen bouwen en stroaten leggen”, perbaarde ik dudelk te moaken.
“Oh” was t ainegste wat ze zee en ik zag dat ze doar stief over noadocht.
“En Klinker in Sodom gaait der oaf,” vuil mie der oet.
“Hebben wie den gain toal meer, as dij vot gaait?”
“Tuurlijk wel ol bliksem, dat is ja n gebaauw! Doar was t doe ja mit oma noar t kindercircus.”
“Oh, dije; is dat n klinker? Hou ken dat? Dat is toch n hail groot hoes?”
“Enne… doar goan oom Henk en tante Riekje toch wonen?”
“Zo wiet is t nog nait!”
“Hebben ze wel zegd! En den mag ik van oom Henk groatis noar t circus! En ook noar Harrie Potter en…”
“Hol die ais koest, doe revel! Ken t verstand der ja glad nait bie holden!”
“Bist nou kwoad op mie?” stutterde ze verongeliekt.
“Tuurlijk nait, moar opa wil t verhoaltje geern oafmoaken en as t doe der aal deur kwedelst, ken k mien verstand der nait bie holden”
“As ik niks meer zeg, vertelst mie den straks dien verhoaltje?”
“Joa!”
Weg was ze. In t keuken heurde ik heur zeggen: “Oma, opa vertelt mie straks t verhoaltje dat e aan t moaken is op kompjoeter!”

‘Zo’, docht ik, ‘en nou wieder…!’
Joa, mooi nait; t wol nait meer, mien gedachten wazzen in ware!
Toalklinkers, stroatklinkers, Klinker van Sodom, tou moar!!
Net dou k droad weer oppakken wol, – noa n kop kovvie en n pafke – kwam ze weer bie mie stoan: “bist kloar?”
“Nee, t wil nait meer.”
“Oh? Lees mie toch moar veur!”
“t Verhoaltje is nog nait oaf…” perbaaierde ik nog, moar t huilp nait: veurlezen!

Onder t veurlezen huil ze nog n moal oet: “dat hest mie zo-even ook verteld, mama zee t al: dat doun opa’s en oma’s voaker!?”
“Hou vondst?”
“k Snap nait woar t over gaait…! Dij van gusteroavend was mooier!”
“Gaait mie net zo” mompelde ik. Schrieven ken stoer wezen, net as t leven!!

Aigenlieks was t plan mien gal te oeten over t verdwienen van De Klinker.
k Besef mie nou, dat t doar gain spier aans van word!

t Was in joaren viefteg, dat k ze kennen leerde.
Job en Martje.

Heur hoeske, nait aal te roem, ston aan raande van dörp.
Hai n luttje gedrongen kereltje en zai n potert van n wief.
Baide wazzen ze slim spierd.
Dat kon ook nait aans, zai dainden baide bie boer en in heur tied was dat ploetern en zwaiten. Smörgens om 6 uur der veur!
Zichten, binden, dórsen, vouers vlijen, baiten op aine zetten, plougen, eggen, cullien, ja, wat nait.
Job in de viefteg dee al mit vanoaf zien twaalfde, Martje haar eerst nog n poar joar hoesholdschoule doan om koken en naaien te leren.
Doar kon ze loater mit veuroet vonden heur ollen.

Zai hadden geliek. Veuraal dou t oorlog wuir, kwam Martje der goud mit oet.
Sokken stoppen, borstrokken braaien, boksems en hemden verstellen, nuim moar op. Mos aal noa t waark gebeuren.
Zundoags wuir der wozzen. Den zag je in t haile dorp waske op liene en op blaike.
Zeuven doage in t enne! Mout je nou ais om kommen!

Job nait minder. Noast 20 rou toene haar e nog vaaier koien en twij zwienen op t hok.
De vaaier koien veur de melk en de botter, ain zwien veur de slacht en d’aander veur t neudege geld.
Ondanks d’oorlog haren zai t goud. t Neudege was aaltied veurhanden.

In zessenvatteg wuir t oareg aans. Zai kregen n settel van belasten oet Winschoot: of zai even langs kommen wollen.
Job der hén, nait waitend, wat hom te wachten ston.
“Neemt u daar maar even plaats meneer”.
n Stief ketaaier loater: “U bent aan de beurt meneer”.
‘Wat ja bekakt’, docht Job, ‘nuimen mie aal meneer?’
“Gaat u zitten meneer” zee d’ambtenoar en dou kwam t.

“Wij kregen te horen, dat u koeien houdt?”
“Joa”.
“Wat doet u daarmee?”
“Vouern en melken vanzulfs”, zee Job.
In gedachten dochde: ‘bis t toch nait onneuzel?’
“Dat begrijp ik, maar wat doet u met het geld wat u voor de melk beurt?”
“Geld?”, koien geven gain geld!”
“Maar u verkoopt toch wel melk?”
“Nee!”
“U wilt me toch niet vertellen, dat u dat allemaal zelf nuttigt?”
“Nee, swienen kriegen der ook van”, zee Job, dij deur aal dat gevroag toch wel wat onrusteg wuir.
“Heeft u geen spaarbankboekje?”
“Wat is dat?” vruig Job dreuge.
“U weet niet wat een spaarbankboekje is?”
“Nee!”
Ambtenoar trok n loa open en huil Job n mooi zwaart boukje veur.
“Dit is een spaarbankboekje. Daar zet men geld op en dan krijgt men van de bank rente.”
“n Mooi boukje, hebben aarbaiders dij ook?”
“U kunt gaan meneer!” was t nog ainegste wat ambtenoar zee en Job het der nooit meer wat van heurd…

n Joar loater op n zundagmiddag zee e opains: “k Wil mie n plof kopen.”
“Woarveur?” wol Martje waiten.
“k Wor aal stiever en strammer en den huif k nait trappen”
“Wat kost zo’n ding wel nait? k vindt t nait neudeg” zee Martje mieterg.
“Haarm en Jantje en Gittje en Gerrit hebben ook aine en zai bennen der meroakels over te broeken” perbaarde Job t op n aander toer.
“Doe most t waiten, veur mie huift t nait”.

Kloar was t. Moandags sprong Job op fietse en n uur loater vloog e noar hoes, dit mos Martje votdoadlieks zain!
“Wat ja n dik ding!'”
n Zundapp mit drij versnellens, mit n dubbeld zoadel; “kinnen wie baide op.”
“Leufst toch nait…” sputterde Martje, moar Job haar hom al keerd en zee: “Nait baange wezen, stap op!”
“Martje bedocht zok nog ais, moar zai haar Gittje ook al bie Gerrit achterop zain en verdriestte zôk.
“Zits t goud? Hol mie moar omzied.”
Martje sluig d’aarms om hom tou en zee: “kloar!”

Job trapte hom aan, zedde hom in d’eerste, gaf gas en…
t Veurrad ging omhoog en PLOF!!!, doar lag t hail spul tegen t hoes.
“Hes t die zeer doan?” vruig Job benaauwd!
“Vaalt tou, moar zo kin t nait!”
“Nee, perbaar doe t ais.”
“Ik?, kons t wel nait wie wezen!”
“Ben ik ook nait, moar t liekt mie beter!”
Noa nog wat oarzeln bedocht ze zôk, stapte veur op en zee: “tou den moar”.
t Gong meroakel. Twijde versnellen haar ze in t begun nog wat muite mit, moar op trograaize haar ze alles goud in de smiezen.

Job haar der gain muite mit, dat e achterop zat. Ook nait as buren hom voak beschimpten as kwoajong bie moeke achter op plof.
Hai haar der vrede mit. t Was naist aans.
In stilte genoot e wel as n kwoajong!

Zotterdag twij augustus twijdoezendaacht…
Vanoet Scheemde goan wie mit de bus van Pieter Dekker noar t Oogstfeest in Muntendam.
Roem datteg gasten en n haandvol vrijwillegers stappen in bie ‘Nij Vredenhoven’ en de tour ken begunnen.
Onderweegs vertelt Klaas, wat de bedoulen is en wat ter zo-aal te zain en doun is.

Onder ons bennen drij luu in rolstoule.
Lodewiek is der aine van. Evert, vrijwilleger het de toak hom te begelaaiden. Mooi span bie mekoar!
Geinponems en echte optimisten.
Lodewiek, nog vrij jonk, het last van haart en bloudvoaten.
Doar zit e slim mit: “aigenlieks ben k oafschreven. Deur aal dat dottern, bennen d oaders zo dun, dat opnij dottern slim riskant wordt”.
Evert het mit hom te doun. Hai is wel vief joar older en vuilt zok oareg beveurrecht tegenover Lodewiek.

Noa t aankieken van t boerenwaark als dörsen en zukswat goan wie mit n kander weer in bus en belanden via Tripskompnij bie t paveljoen van d Heemtoene.
Hier kriegen wie oetleg over de toene en kennen wie over d maarkt.
Evert en Lodewiek besloeten de maarkt te bezuiken. Dit vanwege de wat roege poaden in toene.

Loater op dag besloten zai nog n glaske bier te hopen bie t paveljoen.
Lekker waarm in zunne op t terras. Lodewiek wil geern zien rolstoule zo ploatst hebben, dat e d’boudel goud overzain ken.
“Gain probleem”, zegt Evert en zórgt n pracht steegie veur hom oet.
“n Doalders ploatse oareg nuuver zo” kraait Lodewiek en nemt n slok van zien bier. “Smoakt ook goud”.

“Wat ja schier, dat je om ons docht hebben” ropt Evert as twij wichter mit elk n glas wien in haand aanlopen kommen.
“Dij was veur onszulf bedould, moar ie maggen ze hebben” was spontoan heur antwoord.
“Nee heur”, ropt Evert gaauw, “dat was moar n grapke. Goa gezelleg bie ons zitten, den kennen wie even kwedeln.”

Hai haar t nog nait zegd of zai schoven al aan.
Vlötte wieven zo gezegd. Vrolek en waarm!
Dat bleek dou der over en weer proat wuir over t ain en aander.
“Bennen ie vriendinnen, of…?” mos Evert waiten…
“Nee, wie hebben manluu thoes loaten. Wie hebben hier ja kirrels genogt om ons tou! Ie hebben vrauwluu ook ja thoes loaten…”.

Evert, binnenkört viefenvatteg joar traauwd vertelt dat e n hotelletje boukt het om dat soamen mit zien partner te herdenken.
“Wat ja romantisch, dat zollen ons kirrels nou nooit doun!”

As ik t spultje benoader, zai k, dat Lodewiek deur baide omhelst wordt en n poar dikke smokken op waange krigt… “Kennissen…?”, vroag ik.
“Ken d hail wichter nait!”
Hai het net as Evert zien verhoal ook verteld denk ik en wichter geven spontaan bliek van heur mit-leven…

Mit zunne hoog aan de locht was dit veur mie weer n fijne, waarme Zunnebloumdag! Doar doun wie t veur!!

n Simpele noam, mit n fantastische oetstroalen.

Het is vandoag 20 jannewoarie. n Hail biezundere dag.
Obama, n swaarde, is om 18.00 uur, Nederlandse tied de vaarnvattegste president van Amerikoa worden.
Hou is t meugelk!!! Wel haar dit oeit docht!!!
Zel t din toch nog goud kommen mit dizze wereld, woarin je t gevuil kriegen, dat t aans naarns om gaait as om geld en macht?

Rillens luipen mie over rogge, dou hai zien eed oaflegde.
Hoop dut leven…

“Wost Knevel ook nog zain”, vragt vraauw.
“Hé, wat?”, vroag ik verbobberaard.
“t Elfde uur, waist ja wel!”, mompelt ze.
“Joa, mag wel”, antwoord ik en zai schoakelt over.
Andrais is in gesprek mit n schriefster over heur nijste bouk.
t Gaait over n verhoal, dij zai optaikend het oet de twijde wereldoorlog.
Ik luster moar mit n haalf oor. Ben nog aal bie Obama.
As de vraauw even loater oetleg geft over t ontstoan van heur bouk en de hoofdpersoon beschrift, (aine oet t verzet) kom k weer hailendaal bie!

Twijde wereldoorlog!!!

k Was n kirreltje van n joar of zes-zeuven en wie zaten der nog midden in.
De V-ains gierden deur de locht en zo nou en den smakte der aine bie ons omdele. Roamen noar de finoaters, pannen van t dak en aal zukswat meer.
Ons ollen haren t der stoerder mit as wie.
Doags noadat der n V-ain in de buurte noar beneden donderd was, mossen wie waiten hou n groot gat of e sloagen haar.
Zoveul te daiper, zoveul te mooier! Ons fantasie ging op loop en voak haren wie der in n mum n schiere hut van baauwd.

Ondaanks de tieden, aait wel diemdoatie!
Ook mit ons voar. Al was e veul van hoes, -mos deur de weke puttjes scheppen in Dieverbrug- wos ons aait bezeg te holden. Zo mossen bruir en ik achttien zegen melken en vouern. Zwoar waark veur n poar van dij keudels, moar wie wuiren der goud veur beloond…!
Dou ons hondje, Foxie jongen haar, muik voar ons n vij-woagentje mit n ainspan, woaras wie de pubs in vervuiren konden.
Foxie der veur en den noar buurvraauw.
Wie n koukje of n pepermunt en de jonkies n slokje melk.
Even kwedeln en den weer retour.

Wat n herinnerns!
Veuraal an buurvraauw Boer. Wat n golden wief!
Heur aigen noam was Knot, Anje Knot.
(Zai de tuddel van dit verhoal. n Knot(s) van een vraauw.)

n Zaachte stem, aait n glimlach en o zo goud veur elk.
Veuraal veur luu dij onderdrukt wuiren. In dij tied de jeuden.
Vanoaf drijenvatteg tot t enne van d oorlog haar ze drij jeudinnen onderdak verschaft om aan de gaskoamers te ontsnappen.
Wieders haar ze zulf ook nog drij zeuns dij nait veur de moffen waarken wollen, en onderdoken waren bie t olske.
Buur n haren wel wat in de smiezen, want de landwacht luit heur nait mit rust. Dij haren ook deur, dat ‘der wat zat’ en zollen köst wat köst dat ‘rapalje’ vinden!
Bie tieden kwammen zai wel zes moal op n dag langs! Mit n man of zes zeuven.
Mit t geweer in aanslag stonden zai den rondom t hoeske…
Ook snachts kreeg ze gain rust. Mien ollen zaten voak moal achter t gerdien.
Haren aarg mit heur te doun, moar wazzen ook nijschiereg vanzulfs.

Op n dag kwam ik even bie heur langs en zag, dat ze n bord op toavel haar mit n poar vermecelli-sliertjes der in.
“Hebben ie soep had”, vruig ik nijschiereg.
“Nee, ik mout nog eten” was t antwoord.
‘Dat was n dikke floater’, mout ze docht hebben.
Mor ik steurde mie nait en ging weer speulen.

Zai wos hou ze t aanpakken mos. Zeuven personen in hoes, en mor ain bord op toavel!! (noa mien ‘overval’ zel dat aait wel n schone west weden!)

De razzia’s wuiren aal feller. Zai kreeg gain rust meer. Elk onverwacht moment stonden dij broenhemden bie heur veur deure…
“Ja, roak!” fluusterde mien voar, “zai hebben aine te pakken!”
“Kinst zain wel t is?”, wol moeke waiten.
“Nee, t is routduuster”, sprak voar en stapde mit gemengde gevuilens weer onder de loakens.
Aanderdoags vertelde zai an moeke, dat ze heur oldste zeun mitnomen haren.
De broenhemden hebben heur wieders mit rust loaten. Gelokkeg moar.

In viefenvatteg kwam heur grode verhoal: drij wichter en twij jongs kwamen op ains veur t droad. Buren keken heur mit open mond aan.
“Haren ie zes onderdukers, en mor aine, dij oppakt is?”
“Joa, Haarm kon t nait langer verkroppen, dat ze mie t zo stoer muiken. Hai het zok vrijwilleg aanmeld.”
“Nog wat van hom heurd?”
“Ja, hai leeft nog. k Goa eerdoags noar hom tou in Bergen Belsen. Hai is slim zaik en mout broodmoager weden. k Hoop dat e t red!”

En dat dee e! n Moand noa heur bezuik was e zo wied opknapt, dat e noar hoes mog. Nog slap as n schuddeldouk, moar moeke haar veur hom genogt te eten om hom weer in t enne te kriegen. Loater is e directeur worden van de ploatselke baank.
Dat dee heur slim deugd.
Heur belonen was groot. Elk von zien stee.

Dat Gonda, ain van de jeudinnen, de moud haar noa aal de ellende, les te geven aan NSB-kinder woarvan d’ollen in t gevang zaten, was heur mooiste. Dat was heur bonus, boven op heur toch al goie belonen!

Obama dee mie vandoage weer staark aan heur denken:
“Wie willen mit joe proaten en nait omzain in wrok!
Of ie nou christelk, katholiek, jeud, Palestijn, moslim of nait geleuveg bennen…’

Endelk betere tieden?
Wie wachten oaf.

Berichten in kraande doun mie alweer twiefeln…
Grunnegers verkopen heur gas an Duutsers!!!
Nou zeg ik joe!

Anje Boer-Knot krigt postuum de Yad Vashem-onderschaiden van de stoat Israël. n Vertegenwoordiger van de ambassoade van Israël overhandigt mörgen (11-08-2009) aan Hindrik Boer de eremedallie en oorkonde dij heuren bie de onderschaiden.

t Was weer zo wied. Zunnebloum Scheemde stoan kloar om te vertrekken noar Emmen.
Mien gast van dei dag was GAIT. Ik kon t nait loaten -k ben van mien oard aibels neischiereg- om gewoar te worden of hai n Grunneger was of n Tukker?
“n Rasechte Grunneger” was zien antwoord op mien vroag. “Trouwes, der zit wel Overiesels bloud in t familie”.

Gait was keuterboertje west en haar n waarkzoam leven had. Van oetgoan en vakantie haar e gain keeze eten. Gain tied en gain geld, moar ook noeit behuifte!
“Hest der vandoage wel zin in den?”, vruig ik.
“Joa, deur mien roffel in kop, k haar n zwoare infarct, ken k nait veul en zit k veul thoes. Mien vrauw zit dus weer opnij mit n kind! En veur heur dou k dit. Zulf moakt t mie nait veul oet. Nou k ainmoal van hoes ben, liekt t mie wel schier… Het Trien even dagje rust he?”.
“Wat hest pesies?”, wol ik waiten, “dien proaterij is goud?”
“Joa, n aarm en bain willen nait meer. Doarom wil k geern, dast mie dommee bie haand holst.”
“Kinst ook in n rolstoule”, opperde ik, moar doar wol hai niks van waiten.
Onderweegs in daarntoene ging t oareg nuuver.
“As k n beetje steun heb, gaait t wel.”

As je older worden heb je wat minder kontrole over spieren en zuks wat. Gait kwielde. Haar dat noa zien roffel nog wat aarger as veurtied. As e in stoule zat haar e grode rooie buusdouk onder beriek, moar doar kon e nou nait bie, omdat e mie bie d haand haar…
Zunder dat e der bewust van was, streek e mit dij haand, woarmit hai mie vasthuil even onder neuze deur en … vot was t!

Dat doch de! Mien haand zat boven en joa, ie begriepen t al wel. Nait, da k vies van hom was moar lekker was aans…
“Wachtstoe hier even? Ik mout even pissen”, zee k en stoof t toiletgebougie in. Kloar! Gain probleem!
Zien neuze paasde zok aan aan ons ritme: Even stoppen en den weer lopen.

Noa n moal of vieve wuir e klouk: “kerel man, wat moust doe ja voak pissen! Kenst wel last van dien prostaat hebben… Goa doar toch ais mit noar dokter!!!”
“Zek doun”, zee k. “Joa, doe konst wel ais geliek hebben.”

Deur zien opgeroemde humeur en de grappen en grollen dij over en weer vlogen, was de dag zo om.
“Aander moal geern weer!?” zee e vroagend bie t oafschaid.
“Is goud”, zee k. “k Zel mie melden. MOI!!!”

k Zel hom zeker weer nuigen veur n oetje! Inclusief zien neuze… Ons plezaaeir van dij dag haar k veur gain geld missen wild!

Wilm en Grait, n oerdegelk en zuneg stel, mit n aigen hoeske aan raande van Scheemde zaten wat versuft bie d holtkachel kovvie te drinken. “k Heb slecht sloapen”, zee Grait. “Doe wilst mit kaarst kalkounen in pot, moar wel mout dij slachten?”
“Ik nait”, schrok Wilm dij van zokzulf wel wos hou omhandeg as e was. Op toene, joa. Moar n hoane kon e nog nait doodmoaken, loat stoan n kalkoun! “Andrais dut dat al joaren, vroag dij ais”.

“Dat ken. k Zel hom vroagen. Mor vandoage wordt dat nait. k Heb nog n bulde waark. Waske ligt der nog en k mout t eten nog kloarmoaken. As t doe nou de mous ais stroepen gaaist, den scheelt mie dat weer n beetje. Mörn goa k den wel noar Andrais. t Mout ook wezen, want mit n dag of wat is t al Kaarst en zai mouten ja ook nog n tiedje in t wotter…”.
“Dou was t zegst, den logst nait”, zee Wilm en muik zok op om mous te stroepen.

Aanderdoags sprong Grait op fietse en ging noar Andrais.
“Moi, moust es heurn…”, begon ze verwilderd.
“Man, wat bist ja wild”, zee Andrais zien vraauw Haarmke. “Goa eerst ais zitten, den schenk ik die kovvie in en kist doe dien aai kwiet”.

Grait lusterde nait. In heur kop spookten de kalkounen.
Zai nam n slok kovvie en spijde t sikkom oet… “Mens, wat is dat ja waarm!”, ruip ze verschrikt.
“k Heb t ook ja net inschonken, wat mekaaiert die wel nait! Wor doch ais kaalm! Hier, eerst nog n sigaretje, den komst wat tot t schandoal.”

n Stief ketaartje loater vruig Andrais wat ze op heur lever haar.
“k Zit mit dij verrekte kalkounen. Wilm het ze goud vetmest, doar ligt t nait aan, mor k wait mie gain road hou of k ze slachten mout!”
“Och mens, is dat t aal? Dat dou k al joaren. As je t waiten, het t niks om hakken… Wanneer mou t weden? Den kom k wel even.”

“As t ken mörn, den ken k boudel op tied aan zied moaken. Zai mouten ja ook nog n tiedje in t wotter!”
“Mörn kin k nait, den mout ik eerappels sortaaiern n bie bruier Lammert. Wonsdag heb k wel tied, den kom k tegen n uur of tiene..?”
“Dat is goud, ken k doar op reken?”
“Tuurlek, moak die mor nait zo drok, t komt aal goud. En kiek oet bie t pad, t is oareg drok!”
“Moi”
“Moi, tot wonsdag!”

Wonsdagsmörns. “Doar komt e aan”, zee Wilm. Hai het n emmer bie zok, wil zeker ook n beetje mit hebben…?”
“Hest ja n emmer bie die?” was Wilm nijschiereg. “En der is n loch in den Eimer.” zee e gnivvelnd dou e zag, dat der n gat van zo’n zeuven sentimeter in bodem zat.
“Joa, dij mou k broeken bie t slachten! Wils t ook nog n poar op t hok hollen, of gaait de rest in t vraiskiste?”
“Nee, wie willen geern alles in ainmoal aan zied, den bennen wie der ja oaf.” antwoorde Wilm hoasteg bie de gedachte; as t nait lokt…

t Vangen was makkelk. Wilm haar t hok nait te roem. Der mos ja gewicht op wollen zai der wat aan hebben.
“Dat bennen besten.”
“Mout ook, den heb je der laanger wat aan”.

“Nou dou ik de eerste en den nemst doe t van mie over…” zee Andrais en ging striedewiets over t kalkoun stoan.
“Ik”, ruip Wim verschrikt, “Grait zels t bedouln!”
“Ook goud”

De kop van t daaier, dij orreg tekeer ging huil e mit baide handen vast. “Nou d emmer over kop.”
t Gat was net groot genogt om kop en d haals der deur te hoalen. As n echte chirurg gaf e zien commando’s. “t Mes!”
Wilm langde hom n groot, schaarp mes tou en mit ain hoal har Andrais t kloart. “Wat heb k zegd: n kind ken de was doun! Nou doe” en langde Grait t mes tou.

Grait, deurgoans in dit soort dingen wat konsekwenter as Wilm haar der toch wel wat muite mit. Mor ja, as zai t nait dee, zol ze aait oafhankelk wezen van n aander en dat noeit!
Zai sluig t bain over t kalkoun en was der kloar veur. “d Emmer” dee ze Andrais noa.
Wilm langde hom aan en Grait stak baide aarms oet om hom over te nemen…
Mis! Ondanks heur gewicht, zag de kalkoun kans om t op n loop te zetten!
Mit Grait nog op rogge stoof e over t laand!

Wilm en Andrais eerst schrikkend, kon t lachen nait loaten…
Wat n gezicht! As n cowboy stoof ze over en deur t swaarde laand, dat Wilm net winterkloar haar.
t Lief dee heur zeer van t laachen!

Graitje stuiterde der op n duur òf en lag plat op t lief in de blubber.
Kalkoun stoof over t sloot en kon n zetje genieten van zien vrijhaid.
Foeternd en voel as de nacht kwam Grait aanlopen.
“Wasblik!” was veur dat moment heur leste commando…

Wilm het soamen mit Andrais t karwai oafmoakt.
Ook de oetnaaide kalkoun ontkwam der nait aan.
Aanderdoags hebben ze hom mit veul muite te pakken kregen en mos hai der net as zien ‘hoesgenoten’ toch nog an leuven.

Grait en Wilm hebben noeit gain kalkounen meer op t hok had.
Zulf slachten? Noeit van mien levensdoagen weer!
En aait n aander lasteg wezen was veur heur ook gain optie!

(dit is n woar gebeurd verhoal, moar noamen bennen vanzulfs wiezegd!)

Al weer roem zeuven joar leden betrokken wie ons flatje aan t Vredenhovenplain in Scheemde.
Van oet t loug (25 joar in t veld aan raante van t dorp) noar t Centrum!

Dat is nait niks zee moeke… Dat wordt wennen…
Vanoet de stilte noar de störm zol je dinken, moar t vaalt best tou!

Wat n diemdoatie!
Moandoags begunt dat al mit grode vrachtwoagens, dij of en aan rieden om de winkels te veurzain van koopwoar.
Wat n gedou! Den zai je pas, wat t is om zo’n truck mit treler of aanhanger goudschiks deur t krioul te kriegen.
Nait allaind mout je tussen aal dat blik deur manoevreern, ook mensken mit n kuierkoare (rollator) kennen joe t stoer moaken!
Is der nog n steetje van n meter tussen stoup en vrachtwoagen: ‘t ken nog net!’ zai je d oltjes dinken en hou troag dat t ook gaait, zai scharreln der tussen deur!

d Acordeonspeuler zet om n uur of negen zien eerste deuntje in, in de hoop dat t weer n poar stuver geft vandoage.
Tot soavends stait e te speulen: ‘drink, drink Brüderlein drink…’, en wieders nog twij deuntjes, dij hai schienboar oet kop leerd het om kost te verdainen…
Deur de weke word hai oaflóst deur twij aandere moaten. Alle drij oet Roemenie.
Stefan verkocht stroatkraande en Josef mit gitaar zingt der lusteg op lös.

Net as de visboeren het elk zien dag aan t plain.
Sjors heurt doar vanzulfs ook bie. Het is onze vaste plainbewoner.
n Rooie koater. Is vanoaf t vannijs indailen van t plain nait weg te houwen.
Veuraal as de visboeren heur stekkie innemen. Den is hai d eerste klant!

Aal doage wat nijs! En den komt noa zes doage weer n rustdag…
Tenminste dat main je!
Aal mörns stoa ik noa t eten van n stoetje vergezeld van n bakje leut even achter de geroaniums op t balkon n pafke te smoken.
Noa aal dat gedonder over t gevoar van smokerij het moeke mie ook zo wied kregen, da k nait meer in hoes smook, moar op t balkon en achter op de galerij.
k Mout wel zeggen, dat ik nou minder smook as aistieds en wat t mooiste van dat gedou is: elk joar sauzen en/of behangen is der nait meer bie!
Op joen oldere leeftied is dat vanzulfs n zegen!

Zundag veur n weeke was t roak!
Noa wat voetballers, dij zok verzoamelden, ston der n bus van Deiman, dij t volk van c-doezend vervoaren mog veur n schier oetje.
Loater laipen der nog wat kerkgangers, en dou was t stil!

t Plain wuir even loater bezet deur n vattegtal swaarten…
Nait da k n hekel heb aan anders- dinkenden of kleurden, moar aan dizzen heb k nait zoveul plezaaier.
t Bennen de assistenten van buurman Henk Stainhoes.
Zotterdoags noa t sloeten van C-doezend pakt Henk de grieper dij hai kreeg van Gemainte en pakt alle troep, dij achterbleef op.
Schienboar dut hai dat nait echt goud, want…
De koppel swaarten komt aanvlaigen en pikt alles op wat nog eetboar is.

Ie begriepen t al wel, ik hebt t hier over swaarte kraaien!
Lawaaischuppers ben t!
Opaains heur ik gerammel van n achtergebleven colablikje dij over t stroate rolt.
Schienboar is der ook nog wat jonkgoud oet berre vallen, docht ik…?
Moar nee: twij kraaien haren schienboar noar studio voetbal keken, zotterdagoavend:
Bek vuil mie bie t aanzain van heur trapperij wiedwoagen open.
Mit heur gele snoavel slougen ze ombeurt tegen t blikje en zowoar as k leef:
de Koemantjes wazzen der niks bie!

Over n kander hén stroekelnd en koppeltjedoekelend wol d ain schienboar nog beter wezen as d aander…
t Feest begon bie Henk ten Hoor en binnen een mum lag t blikje bie Harte van Dam veur deure, zo’n viefteg meter wieder!
Mien hekel aan de swaarde joekels, zoas k ze voak nuim, verdween as snij veur de zunne…

En nou stoa k elke zundagmórn om n uur of zeuven al op mien balkon oet te kieken, in de hoop, dat der n vervolg wedstried komt.
Pafke tussen de lippen vanzulfs!

Jammer, der liggen gain blikjes meer zundags.
Schienboar het Henk Stainhoes wat wiederop ook d boudel aanschiert?

Opoe Tjaddens, n tachtegplusser oet Kloosterholt haar net weer n joar heur riebewies verlengd kregen.
t Joar der veur was heur man overleden en omdat e n schiere levensverzekern haar, kon zai zok verploatsen in n spiksplinternije Ford Mondeo.
n Roeme vaardeurs, mit n grode kovver, woaras je veul in kwiet konden.

Dou heur man nog leefde, haren ze genogt aan n Golfke zee e, waitend dat moeke geern mit t knipke rammeln mog en maisttieds meer mit nam den ze neudeg haar…
Zai mos zok aait inhollen omdat t autochie nait veul baargroemte haar.
Ja, en wat dou je den as je endelk allaind boas bennen en t geld der wel veur is…?

Op n zotterdag stoof ze deur de dreven onderweegs noar Leer in Duutsland. t Was zogehaiten n laange zotterdag en den ken je bie d overburen ook noa de middag nog trechte.
Gang zat der goud in. Zoveul te vrouger in Leer, zoveul te beter.
Winkels zat om der weer ais goud tegenaan te goan…

In Bennerwol op Rederweg, woaras je zeuventeg maggen, was t roak!
‘t Zel toch weer nait zo wezen he’, schrok ze dou ze in achteroetkiekspaigel keek.
n Gruine Volvo zat al n zetje achter heur en zai wos, dat plietsie voak in dat soort auto’s snelhaidscontroles huil.

Joa, verdorie: n stoptaiken. Auto mos op t parkeerploatse en n luttje Blauwhemke beduudde dat ze deure open doun mos.
“Mevrouw, Uw rijbewijs graag”, zee e vrundelk.
“Heb k nait, ook nog nooit had”
“Oh? Mag ik dan Uw kentekenbewijs?”
“Heb k ook nait! k Heb dizze auto net stolen. Aigenoar ligt achter in kovver, Kiek moar ais…”

t Luttje plietsiemannechie schrok nuuver. Zien hazzens kon je kroaken heuren.
‘Geen rijbewijs, geen kenteken en een man in de koffer…?’
Hier is meer aan de hand! En hai vruig via zien mobilefoon om assistentie.

Binnen n mum van tied haar t olske vief auto’s van de Hermandad om zok tou en zag ze dat drij van de acht agenten een revolver in d haand haren!
Ditmoal was t n boom van n kerel dij heur vruig: “Mevrouw Uw rijbewijs!”
Laank nait zo vrundelk as zien luttje kameroad…
“Joa heur, asjeblieft”, was heur antwoord.
“Enne… Heeft U misschien ook Uw kentekenbewijs?”
“Joa, moar noatuurlijk”, zee ze en langde ook dat pepiertje tou.

“U bent de mevrouw Tjaddens, die op beide papieren vermeld staat?”
“Inderdoad, ie kennen goud lesen!”
“Wat zegt U?” vruig de reus, die kennelk nait oet dizze regionen oafkomsteg was.
“Loat moar”, schrok ze.
“Mag ik nog even in de koffer kijken?”
“Moar gerust heur, k heb veur gain aine gehaimen.” kraaide ze vannijs.
Noadat e zok der van verzekerd haar, dat der gain kerel in lag, vruig e:
“Hoe kan het, mevrouw, dat mijn collega vertelt dat U geen rijbewijs heeft en geen kenteken en… geen e…?”
“Dat wait ik nait, dat mout je hom zulf vroagen… Hai zel wel wat in waare wezen? Straks zeg de ook nog da’k te haard reden heb vast?”

“Mevrouw, U kunt gaan. Sorry voor het misverstand en een goede reis verder!”
“Dank je, t zel wel lukken”, mompelde t olske en mit n grode grijns op heur gezichte trapte ze t gaspedoal weer in.
“Honderd Euro verdaint!”, zee ze bie zokzulf. “Dizze dag ken nait meer stok!”
Onderweegs n ploatje van Andre Rieu in de ceedeespeuler frommelnd ging ze haard mitzingend de grup over. Op noar Leer!

In 1944, d oorlog nog in volle gang, wazzen wie op veside bie mien Grootollen. Opa, ‘Eppie’ haar wat koien en as dij molken worden mozzen, ging hai met Wodan (n trekhond) veur d kaare zo’n drij kilometer richten t Laikstermeer noar t gruinlaand, woaras koien laipen te groazen.
Noatuur en kinder wazzen zien alles.
Tegen vaar uur wuir Wodan veur kaare spant.
‘Tied om te melken’ was zien vaste taimke, woarmit hai aangaf dat e noar t laand ging en tegen mie: “Gaist mit mien jong?”

Wies as ik was as ik bie opa weden kon, ken je joe begriepen, dat mien antwoord gain nee was…
Over t hobbelege padje (zo n 80 cm braid) langs de Roonervoart stoof wie noar t laand. In werkelkhaid was t vast nait zo haard as ik dou docht…
Moar as kind heb je voak gain notie van dat soort dingen.
Wodan haar aan t comando ‘Vot’ genogt om de sokken der in te zetten.
Noa t melken gooide opa de volle bussen op kaare, en zee dat ik t spul wel noar hoes mennen kon…

Mit n braide smail op t gezichte gaf e mie d laidsel, sloug Wodan op kont en zee: “Vooruit moar, op hoes aan!”
Dat was even teveul veur Wodan en hai bleef den ook prompt stoan…
‘Vot’ was doarom t volgende comando en doar stoof t spul hen.
Mit n bloudgang over t smaale hobbelege pad en stoef langs t wotter.
Melkbussen slingerden hén en weer, moar smakten der nait oaf…

Dou Opoe t spul aankommen zag, sluig ze d handen veur t kop en ruip: “Dij verrekte domme kerel. Hou krigt hai t in kop om luttje jong allaind mit kaare noar hoes te sturen. Hai haar ja wel verzoepen kent!”
Ik, zo trots as n paauw: “Moi opoe, ik mog zulf mennen van opa…!”
“Joa, dat zai ik” mompelde zai binnensmonds.
Zai huil zok in om mie…

Moar dou opa noa n drij ketaaier aanlopen kwam stoof ze noar dam en foeterde hom d hoed vol!
“Ik wait, dat der nait veul onder dien pedde zit, moar dit gaait ja alle paarken te boeten! t Kind haar ja wel verzoepen kent!”
Bloazend van niedeghaid stoof ze in hoes. De deure wuir mit n smak dicht gooid asof ze wol, dat hai hom veur d kop kreeg…
d Òl wuir der echter nait hait of kold van: “Dij trekt wel weer bie”, zee e glimlaachend.
“Doe kist al hail goud mennen, mien jong. Ik krieg vast wel n goie knecht an die!”
De schrik dij ik opluip van opoe heur kwoadeghaid was in ainmoal vot!
Aanderdoags op schoule heb k mien schoulkameroaden verteld hou goud ik al mennen kon mit hondekaare!
t Is nait wizze, moar ik haar wel t gevuil, dat zai gloepens òfgunsteg op mie wazzen!

In de bouw.

Berend koekak, Fobbe moaze. Jans nakke, Gele Durk, Moos Nijland, Karel pinda, Jan Popije, Sam bukken, Haarm kniene, Tjump Nijland, Jurn Nakke, Gerrit piggo, Jan bee… Aal bienoamen, dij bie mie opkommen, as ik trogge denk aan joaren zesteg in Nij Scheemde. Ook wel Scheemterhammerk nuimd.

Moos is veur mie ain van de kleurrieksten, woarvan ik mien herinnerns geern mit joe dailen wil.
As Moos bie mien schoonvoar kwam, den nuimde hai hom in t begun bie d achternoam. Noa n glaske bier of n kloare ging e over op zien veurnoam en noa t twijde borreltje was t den Popije veur en Popije noa…!

Ik haar doar in t begun n roare kiek op, mor t was gain schelden… Hai vuilde zok den thoes en gaf dat mit t benuimen van de bienoam aan. t Was ook aait n sigoare, dij hai van t rooktoafeltje snapte. Nou is roken betuun, mor dou stond der in elke hoesholden zo’n ding in t koamer mit sigaretten en sigoaren, n asbakje en voak ook nog n puut pieptebak.

Moos was bouwvakker, net as mien zwoager en baide waarkten bie d zulfde boas. Der was n bult waark in de pervinsie. Maist nijbouw in dij tied.
In t begun mozzen zai op fietse, loater mit heur baide op n plof en nou was t al mit n buske. Zai haarn n put in de buurte van Zuudloaren, n groot nij hoes veur n meneer, dij t nogal nauw nam en nait echt gul was.

Al n moal of wat wuir der over proat en zegd, dat e gain kradde bier brocht. Moos von, dat t nou tied wuir om dat mor ais te regeln!
“Dat lukt die nait bie dizze kerel”, docht mien zwoager.
Moos docht doar anders over en haar aanderdoags al n goud plan…

“Moi!” Moos stapde in t buske en zette n grode platdrôkte deuze achter de baanke. “Nait tegenaan steuten”, was zien woarschauwen. “t Is nogal breekboar!”
“Wat zit der den in?” wollen jongse waiten.
“Dat zai je dommeet wel” dee e gehaimzinneg en smeigelde wat.

Aankommen bie t bouwwaark, luip e votdoalek deur noar t heerdstee.
Oet t keton kwam n groot stok helder glas, dij hai in de schöstain metselde.
Zien moaten wollen waiten, woarom dat was, mor Moos zee niks.
“Bek dicht, as dij kerel straks komt!” woarschouwde hai.

Om n uur of vaare kwam meneer aanreden in zien bolide. Even kieken, hou of t der bie ston.
“Zo, heb je de open haard al klaar?” maarkte hai op.
“Joa”, antwoordde Moos kört.
“Enne, doet ie het?”
“Dat zel wie even oetperbaaiern”, zee Moos en luip mit n poar olle kranten noar d heerdstee.
Vlam der in en in d’open heerd onder schöstain.
Gain trek…!!

Meneer kwoad en sputterde, dat hai docht mit echte bouwvakkers van doun te hebben!
Moos op rogge onder t schöstain: “Ik zai t duchtmie al. Dat hebben wie al voaker had. As meneer ons n kratje bier mit n liter jenever brengt, komt t wel goud”.
De man broesde wat over assosioal gedrag en stoof mit n dikke rooie kop vot.
“Zugst nou”, zee zien moat, “k Zee die ja, dat e dat nait dut!”.
“Wie zeln t zain”, was t antwoord, “zellen wie deuren der in hangen?”

Mit zien baide haren zai der vief deuren in, dou zai n auto heurden.
“Nou zelst hebben”, zee mien zwoager, “doar komt de boas!”
Dij was t nait. Mit grode stappen en nog aal rood om kop kwam meneer aanbentern en zette n kradde bier onder t venster.
“Zugst dat?”, glom Moos, “Ik krieg geliek!”

n Poar doage loater kwam meneer weer aanrieden.
“Hest dij glasploate der oet?”, vruig mien zwoager benaauwd.
“Aal op stee, loat hom mor kommen!”
“En…? denk je dat ie het nou gaat doen?”
“Ducht mie wel, joa, wie haren t mankement nogal gaauw vonden”, zee Moos.
Hai stapte noar d’heerdstee en stak vannijs de brand in n kraande. Dij vloog mit n bloudgang deur t schöstain en gaf meneer aanlaiden om zien gezichte weer wat in de plooi te trekken.
“Is meneer nou tevreden?”, vruig Moos laconiek.
“Zo hoort het…!!!!”
“Joa, mor t ken nait aal mitlopen in t leven hé. n Leven zunder hobbels is ook mor saai, vinnen ie nait?”
Op terograaize noar hoes was der van muieghaid niks te maarken.

“Mit Moos mog ik altied geern waarken”, vertelt mien zwoager voak op verjoardagsvesides.
En as je doar den noa viefteg joar nog om laachen kennen is dat hail begriepelk.

1952

Bonzo en Flip stonden soavends om n uur of aachte veur bie dam in Meulenstroate.
t Was n waarme zummerdag west en dij waarmte gaf aanlaiden om boeten nog even noa te kwedeln over de resultoaten van heur neren.
“Nait te roem”, zee Flip, “Meer as 10 klanten heb k nait had vandoage!”
“Den jeuzel mor nait”, zee Bonzo, dij n auto-reperoatie bedrief haar.
“Ik haar twij klanten mit n lege knibbe, n bult waark en gain hunneg!”

“Nou kiek toch ais. ..!”
Der stopde n nije Opel Kapitein en wel kwam der oet?
Pak -bienoam van d achterbuurman-.
“Dou mor duur” ruip Flip, “was d bus te min?”
“Nee”, zee Pak, “wie mozzen n poar uur laanger en dou zee de boas: ‘Ik mout nog noar Winschoot, stap mor in, den breng ik die wel thoes’.”
“n Mooie kaare, dij het wat kost”, zee Bonzo as deskundege.
“Joa, en wat wol e haard”, zee Pak, “wel 100 km!”
“Dou even normoal”, grijnsde Flip, “van Stad noar Scheemde is ja mor datteg!”
“Oh”, stutterde Pak…, dat wait ik den ook nait, mor t ging gloepens haard!”

As advertensie-verkoper kwam k aal weeke bie Manske. En k mout zeggen: mit veul plezaair!
Dinsdoags was de dag dat k eev’m langs ging om te kieken, of der wat te verdainen was…

Hail gauw haar k al deur, dat t zoaterdoags nog veul plezaireger was op zien luttje kantoortje in de enorm grode romney-loods vol mit allerhande spullen.
Den gooide hai de kiosk open woaroet patat en fricandellen verkocht wuiren.
n Drokte van belang! En… altied in veur n proatje!
Somtieds wel twaalf, dattien man in dat luttje kantoortje.
“As ie kovvie hebben willen, t staait op t aanrecht, melk en zuker stoan op toavel”, was aaiweg t taimke van Trijn -zien vraauw, dij nait minder gastvrij was-.

En den ging t loos! Stoere verhoalen over luu, dij langs west wazzen, moar ook over zien handel en nait te vergeten, de verhoalen over vrouger…!
Wat doar aan t verleden over toavel gung…
Nait allaind flauwekul, nee, ook over t ontstoan van Kloosterholt enzo.

“Manske, doe woonst aan Troanendalloane, woar komt dat vot?”
“Ja…, dat zelk joe vertellen…” t Stoule kwam wat noar veuren om zien gasten veuraal niks te loaten missen en den:
“Ie waiten vast wel, dat der vandoage de dag n bult luu bennen, dij in heur laand bedraigd worden en hier heur hail zuiken. Dat is altied al zo west, dus: niks gain nijs onder de zunne!!
Zigeuners wazzen vrouger luu, dij ze naargens hebben wollen. Oet Egypte kwamen ze mit doezenden noar Europa en honderden doarvan kwamen via Schanze in Kloosterholt. Hier, op dit stee, woar nou mien loodsen stoan, wollen ze heur woonwoagens zetten om vervolgens van hieroet heur woar aan de man te brengen…”

Je heurden mensen dinken: ‘zol hai ook n zigeuner wezen?’ De link mit zien neern was ja al gauw legd…!
“Heb je zin in n zolt heerntje?”
Onder heerns opmoaken pruit e gewoon deur:
“Kloosterholtjers wazzen t doar nait mit ains en kwamen s nachts mit schuppen, snitten en zaizen aanbroezen en hakten op dat volk in! Der was zoveul geweld, dat mainege zigeuner sneuvelde en wat der over was is vlucht richting Maiden/Muntendam. In tied dat dat west het nuimden d luu dit dail van Kloosterholt ‘Het dal der tranen’. Loater: Tranendallaan!!”

“Achter de Maiden bennen zai dou deelstreken. Zo as ie wel waiten, hait dat nog aaltied: Egypteneind!
‘Wat n logica’, docht ik. Moar t heurt goud…
“Al gaauw haarn ze deur, dat n beetje wiederop, n beter stee was om zok te setteln en doaroet ontston Muntendam…
As je d echte Muntendammers kennen, waiten ie dat dat aal gitswaarde luu bennen.
“Verrek, hest geliek”, was de reaktie van enkelden, dij mit bek open t verhoal tot nou tou aanheurd haarn. Ie konnen ze dinken heuren: ‘woar hoalt hai t vot…!’

“Den waiten ie ook vast wel”, ging Manske wieder, “dat Muntendam n echt koopmansploatse was?”
‘Joazeker!’, beoamden touheurders.
“Wait ie, houveul hondekaarn der dou wazzen?”
“Nee”
“Zes honderd! En dij zworven elke moandag oet. Zai laipen haile noar Drinte en Vraislaand om heur woar te slieten! Appelsienen was dou heur grootste handel, moar der wazzen ook pardie dij bozzels en aander hoesholdelek spul verkochten. En vis! Nait elk was vanzulfs koopman…”

“Net as overal, haarn enkelden gain brood op plaanke. Zai belandden loater bie boeren in t Oldambt.
n Poar handen vol settelden zok tussen Nij Scheemde en t Woar!”
“Verrek”, zee ik, “dat klopt! Doar ligt t streekje ‘Luttje Muntendam!'”
“Joa”, beoamde Manske, “en doar wonen Sam en Moos…”

‘Den is mien schoonvoar ook n zigeuner’, docht ik, ‘dij komt doar vot en is ook gitzwaart… enne… Den klopt zien verhoaltje, dat e as klain jonkje n moal kidnept is deur zigeuners ook!’
Mien hazzens begonnen te kroaken: de Nijlanten en Drenten, zai wazzen aaltmoal zwaart!

“Nou begriep k woarom die t zo goud gaait”, mos k nog even kwiet bie t oafschaaid.
“k Dink t ook grijnsde Manske; tot volgende weeke! Moi!”

k Mos t verhoal vanzulfs vot kwied aan moeke…
Moar dat heb k waiten!
“Hol der toch over op raip ze: wie zigeuners? Kirrel woar hes t dien verstand! Manske het joe der n mooi ploatje op draaid!”

Ik heb mie moar stil holden. Misschain haar ze geliek, moar k wol der nait van waiten: t Was zo’n mooi verhoal, dij goei je toch nait vot…?
Tot n aander mie bewiezen ken dat t oet Manske’s doeme kommen is, hol ik t veur woar!

Leven en dood…

Bie t lees n van de titel zel n ie joe oafvroagen:
Jong Ootje… 102?
Al liekt dat wat krom veur n boetenstoander; veur ons, klainkinder, was zai aait jong ootje!
Dat kwam, omdat ons aander opoe van moekes kaante dou older was…! En… veur t gemak Ol Ootje nuimd wuir.

n Forse, stoere vrouw, recht van ziel en leden.
Aait rechtop op stoule en nooit verlegen om woorden.
As je op bezuik kwamen, haar ze maisttieds wel n taimke of verske oet vrouger tieden.
Zai was de zestiende in t gezin, woaras der dou nog vattien van in leven wazzen.
t Traauwboukje was al vol! Zuuneg as men dou was 1895… wuir heur geboorte bieschreven op t omslag!

Veur zowied dat kon in dij tied, haar ze n goud leven.
Heur bruirtjes en zuskes wazzen wies mit heur en zodounde mos ze nogal ais heurn, dat ze verwent was…
Op heur twaalfde kwam ze van schoule. Dat dee zeer, want zai mog en kon goud leren. Mie dunkt, as ze in dizze tied geboren was, haar ze vast heur HAVO mit glans hoald.

Lezen was op loatere leeftied heur hobbie.
Dou wazzen kinder t hoes al oet en was t boerenwaark veur heur finito… Doan! Wat n zegen!!!

Of t kwam deurdat heur ollen zestien haren… Zai kregen zulf, ‘moar’ drij kinder!
Gingen vanzulfs ook alle drij noar boer.
Boeren wazzen bie heur nait populair, dat ken je joe begriepen.
Zo vertelde ze ons voak, dat ze mit n stôk of 10 – 12 maaiden op t laand lagen te baiten ruden enzo en den oet volle borst laidjes zongen.
Boer haar heur verteld, dat dag den gaauwer om was…

Doar haar hai geliek aan, moar vertelde ze den cynisch: t Mes snee van twij kanten!
De luu dij langs t laand laipen dochten den: dij wichter bennen zo monter, worden vast goud betoald…!’ Joa, kom der moar om!
Noa t waark op t laand mos der nog vouerd en molken worden.
Doarnoa eten en nait te loat op berre! Dag begon weer vroug!

As boer visite kreeg zundoags, haren ze der nog n toak bie: zoas gebroekelk wuir eerst t laand en de gewassen bewonderd en was der doarnoa tied veur kovvie/thee en zukswat.
Bie binnenkomst van t spul zaten de maiden tussen dele en t veurénne te wachten mit lappen en borstels om de klaai van gasten heur schounen te hoalen.
“Heer k ben U genegen, k zal U de schoenen vegen,
want Gij zijt de wijnstronk en wij zijn de ranken.
Voor hetgeen U ons geeft, zullen wij U bedanken!”
Den kregen wie n poar sìnt en mossen dat ook nog dailen!

Ook vattien/ achttien zat heur hoog! Wat n tied! Heur man haar n oneven nummer trokken en mos vaar/vief joar t leger dainen! (jongse, dij n even nummer trokken, wazzen vrij)
Noast heur inkommen, dij ze in heur allaintje bie n kander kraaben mos, kreeg ze van de tounmoalege gemainte 2 kwartjes ondersteunen. Veur elk kind n kwartje…
‘Doar mos je den elke moal veur van Nij Scheemde noar Scheemde lopen…!’
De börgemeester dij toun aanzat, gaf loater in Den Hoag aan, dat hai gain aarmoudege gezinnen in zien gemainte haar… En promt wuir de biedroage stopt!’
‘Dat het dij gloeperd waiten! Wie hebben hom wegpest!’ (glimlaachend)
Veur heur n reden om nooit weer n ambtenoar te respektaaiern.
Net as n hail bult boeren, haarn dij t veur aaiweg bie heur verpest…
Veur mie was t gain wonder, dat heur politieke kleur vuurrood was.
Doarom schrok ik indertied van heur mainen over de nije minister-president.
Aine van de PvdA: ‘Doar hebben wie niks aan! Dat is n mitloper!’
Of t zo was, loat ik hier in t midden. Persoonlek vond ik t gain slechte…
Loater, dou e stopt was, kreeg k doar aander gedachten over.

Tot negenteg joar op zok zulf woond, mos ze mit tegenzin noar bejoardenhoes t Hamrik in Nijwolle. (Zai kreeg n hazzenblouden.)
As wie op bezuik wazzen, mos ze voak waiten loaten: ‘Ik zel mie berusten, moar k zit hier nait mit plezaaier!’
Directeur Horst schatte in, dat ze wel nait meer zo laank in t bejoardenhoes zitten zol. ‘Al negenteg? Den zel ze nait slim laank onze gast weden’, was zien mainen.
Twaalf joar zol t worden! En vanoaf heur honderdste kwam börgemeester vanzulfs ook elk joar even langs op heur joardag.

‘Moeke, mouten ie ook nog n nij klaidje hebben veur joen verjoardag?’
‘Is goud, loat Hillie mie moar n stok of wat hoalen van Uffen’, was heur antwoord.
Zai zat der schienboar dou goud bie…
‘Íe mouten der n beetje schier opstoan, want börgemeester en zien vraauw kommen ook…’
‘Wat mout ik mit dat volk…doar heb ik niks mit!’
‘Joa, ik ken der ook niks aan doun, dat komt, dat ie zo old worden’
En den: op heur joardag, mit de haile zoal vol mensken dij hail drok mit zokzulf bezeg wazzen en heur vanwege heur doveghaid n beetje links liggen laiten:
begon ze te declameren. Keersliek op stoule, haar ze al n zetje in de goaten, dat ze nait al teveul aandacht kreeg en docht: ‘ben ik nou joareg, of wat is dat!’

Elk wuir stil en zat aandachteg te luustern noar vannijs n taimke oet vrouger tieden, woaras ze zo goud in was.
n Grode glimlach op heur gezichte gaf veur mie heur overwinnen weer: ‘Dij heb k te pakken! Ze kwamen toch veur mie!’
As de bórgervoader en zien vraauw oafschaaid namen, was heur bedankje gemoakt zuit. ‘Bedankt, meneer de burgemeester, dat U ook even langs kwam!’
Heur gezichte sprak doarbie boukdailen en ik kon heur humor best waarderen.
Börgrmeester oapetrots: ‘Tot volgend jaar Oma, dan komen we graag weer langs!’

En dou… in juli 1997, sikkom 102 en haalf… kwam t tillefoontje van heur zeun:
‘t Hamrik het mie net beld. Of wie bie moeke woaken kennen. t Gait nait zo goud. Kinst kommen om bie heur te woaken?’
Mit zien baaidend, hai roem tachteg en ik as aantraauwd klainkind in de zesteg… mochten wie heur begelaaiden noar heur enne.

‘k Heb dorst, dou mie n beetje wotter’ zee ze soavends rond n uur of aachte.
Hai druppelde wat mit n lepeltje op her lippen en dat vond ze moar niks…
‘Dat is ja niks, dou mie t komke zulf moar.’
‘Nee moeke, dat ken nait, den verslokst die…’ was zien antwoord.
‘Ie mouten hier op reken: as ik dommeet bainen boeten berre krieg, is mien eerste loop noar t kroane en loat ik mie vol lopen mit wotter…’

Even noa negen, n uur loater was t beurd: bluis ze heur leste oadem oet…

Der is veul gedou in de wereld, woaras je joe aan aagern…
As je older worden, ‘dreum’ je t laifst vot in mooie herinnerns.
As vrijwilleger van de Zunnebloum komt mie weer n raiske te boven as ain van dij schiere herinnerns…
Wie stonden kloar om oaf te raizen noar t Noorder Daaiernpaark in Emmen.
Het is n zunnege dag en zulf ben ik in n meroakels goie stemmen.

De eerste begrouten van mien gast is doarop n toffe aanvullen.
Op d zesde verdaipen lang ik heur d haand en stel mie veur.
“Goie mörn, mevrouw, mag ik joe mitnemen veur n schier tochtje?”
“Geern”, was heur antwoord. “As je goud veur mie zörgen en behollen thoesbrengen, want ik wil groag vanoavend weer zond en wel allaind in aigen berre sloapen!”
“Komt goud heur”, zeg ik berustend, mit n knipoog noar heur buren, dij ons oetzwaaien.
“Den staait t kraande mðrn wel weer veur t venster!” zee buurvrouw en wie stappen in d’lift om oaf te raizen.
(zai is nait meer de jongste en doarom holden de buren n beetje socioale comtrole: kraande veur t roam… den is t goud!)
Aankommen bie d’auto, geft ze aan; geern veur in te willen, vanwege -zoas ze t zulf nuimt-, mien bult!
Zai het mie al hailndaal om… en geef aan dij wens dus geern geheur!
Onderweegs vertel ik heur, dat wie noar daaierntoene in Emmen goan.
“Ach, wat ja mooi. Doar was ik vrouger, vot noa d’oorlog ook al ais mit n schoulraize….”
Baide aander gasten nikten instemmend, ook zai wazzen doar rond achtenvatteg west.

Aal keuvelnd, laachend en zulfs n laidje zingend, belandden wie in Emmen.
“Dat heb je rad doan!”, zee t olske, -nait in de goaten, dat tied deur heur gekeuvel- om stoven was.

De ontvangst was geweldeg! De rolstoulen stonden in laange riegen kloar en noa de kovvie mit kouke kon de ‘safarie’ starten…
“Ie hebben t vandoage zwoarder as ik…! Ik loat mie rieden, ie mouten waarken!”
“Geern doan!”, was mien antwoord en dat was eerlieks maind, want ik zag t mit heur hailndaal zitten!

“Och, kiek toch ais, wat mooie vlinders, Klaas!” (Deur heur enthousiasme vergat ze de U-vörm, woaras ze mit begonnen was en dat dee mie slim goud.)
Zai ruik nait oetkeken bie de vlinders, mor ik gaf aan, dat der nog veul meer moois was en as wie dat aal zain wollen, toch wel wieder mozzen….
Bie de vogels kwam ze sikkom tou t stoule oet van enthousiasme…
“Och, wat mooi! Wat is de scheppen van ons laive Meneer toch prachteg! Wat mooie kleuren!”
‘Ja’, docht ik vanachter d’rolstoule heur ‘bult’ bekiekend: ‘nait elk is zo beveurdaild!’.

Op terograize kwetterde ze aan ain stok deur…. (t leek net ain van de vogels, dij ze vandoage bewonderd haar).
“Dat ik dat op mien òl dag nog beleven mag, ik ben joe aarg dankboar!”
Ik was der even stil van en was mie slim bewust van t goie doul van de Zunnebloum….

Mor dou kwam de domper…
Bie heur appartementje aankommen, dee ze deure open en raip: “Goie dag altmoal… k ben der weer, t was n hail mooie dag!”
Licht schrikkend, omdat der gain aine in hoes was en t meschain veur heur leeftied toch wel n beetje te drôk west was… reageerde ik bezðrgd: “Gaait t wel vrouw K…?”
“Joawel, mor dit is aait t zwoarste noa zo’n oetje: gain aine, woaras je joen verhoal an kwiet kennen….! Mor t is ja nait aans…!”
“Ach, en ik mout noar hoes, want Hillie het de waarme prak kloar stoan”, zee ik impulsief. “Sorrie, mor ik beloof joe, da’k eerdoags nog ais aankom!”

Deure vuil in t slöt en noa n minuut op d’overloop te stoan…. drokte ik op belle.
“Ben je wat vergeten?” was heur reaksie.
“Nee, ik wilde joe vandoage even bezuiken, mor ie wazzen der ja nait. Toch nait zaik?”
“Welnee! Kerngezond en k haar n aibels mooie dag!”
Heur oogies glommen en ondanks heur leeftied haar ze mien bedoulen vot deur: “Kom der in, komst net op tied! k Zel die vertellen woaras ik d’haile dag west ben….”

Vannijs deden wie nog n moal de haile raize mit alles der op en der aan.
t Ketaaiertje, dij ik der veur oettrokken haar wuir n der vieve!

“Waiten ie, welk vogeltje veur mie vandoage de mooiste was? IE!!”, zee ik bie t oafschaaid.
“Dank je,” zee ze zaacht: “Dat ken schienboar nait aans? Mien waigje ston noamelk op Vogelzang.”

De zunne stait hoog aan de locht, de temperatuur 21 groaden! t Ken nait beter!
Van de Zunnebloum goan wie vandoage mit zo’n 20 man noar Odoorn. Het zogehaiten Volkloristisch Dansfestival. Wie kozen doar indertied veur, omdat wie vonden, dat t Noorder Daaiernpaark veur onze doelgroep oareg priezeg wuir.
De organisoatie in Odoorn is geweldig en hail klantvrundelk. Elk joar goan wie ain op ain. Dat wil zeggen: ain vrijwilleger op ain gast. Veur de gasten betoalen wie intree en de vrijwillegers bennen groates!

SIVO hait de organisoatie en stait veur Stichting Internationoal Volksdansfestival Odoorn.
‘Slim Interessant Veur Ollen’ moak ik der van.
Doezenden ollen, moar ook n hail bult jeugd is de vaaier doagen dat t holden wordt ‘ain’. En dat al geft n geweldege sfeer.
Joarlieks kriegen wie den ook de vroag: ‘Goan wie ook weer noar Odoorn?’

Dit moal waren Dick en zien vraauw mien gasten. Zai zunder makementen, hai in n rolstoule.
“Parkinson”, vertelde zai mie bie t ophoalen.
En dat was zichtboar! Aal zien leden schudderden en wat mie t maist zeer dee, was, dat zien heufd zo aarg ‘beweegelk’ was.
Kerel man, wat mouten ie doar ja muide van worden! Het aanzain dut mie al zeer…
Zo nou en den gaf e den ook aan, dat e slim muide in de nek wuir.
Den zette zien vraauw hom ‘vast’ aan de kopsteun van zien stoule.
De wieze, woarop zai dat dee en de laifde, dij ze doar bie oetstroalde deden mie zo goud, da k de eerste schrik al weer n beetje te boven kwam.

Ondanks, dat e ook slim muite haar mit t proaten, en ik hom voak nait verstoan kon, kreeg ik veul infermoatsie deur van zien vraauw.
Zai zag aan zien ogen, wat e wôl of bedoulde.
‘Hij geniet erg, Hij moet naar het toilet’ en dat soort dingen, gaf hai op veur mie onbegriepelke wieze aan.
Zai begreep hom as gain aander.

Twij podia en zo’n vief groupen wieder, kwamen wie aan op maarkt.
“Hij wil nu lopen”, vertelde zien vraauw.
“Kan dat?”, vruig ik bezörgd.
“Ja hoor, een klein stukje is nog best mogelijk”.

Al was ze orreg wat mans, het haar wat om hakken om hom tou ‘kaare’ oet te kriegen. Hai haar n staarke wil en perbaaierde op alle kanten mit te waarken, mor veur 99% was t waark veur heur!
Tuurlek luit ik mie nait onbetuugd en stak ook mien handen oet.
“Dat doun ie alle mörns en oavends?”, vruig ik onneuzel.
“Ja”, zee ze mit n glimlach. “Maar dat is niet erg hoor, k ben het gewend he.”

t Schudden in kaare was niks, bie wat wie nou zagen. Slingern en stunteln. Of e zo omsmakken zol…
Oet veurzörg ging ik dicht achter hom lopen. Ken k hom opvangen, as e vaalt, docht ik.
“Dat hoeft niet hoor Klaas, hij red het wel”, gaf ze mie mit heur vertraauwde glimlach te kennen.
Zai kon beter tegen n poale proaten. Ik bleef op hoog oet n meter achter hom en haar zo mien twiefels over heur welgemainde advies.
Hai luip mor deur. Alle luu, dij ons veurbie kwamen gaven aan net zo te dinken as ik.: de bezörgdhaid stroalde van de gezichten en as ze ons veurbie wazzen, kon je der steevast oprekenen dat ze heur kop 90 groaden draaiden. Hou bestaait t ! Heur je ze dinken.
‘Hou ken n mensk zo worden…’, docht ik en besefte mie, dat ik mit n joar of zeuven older as hai, wel oareg gezegender oet was…

Noa ongeveer n haalf uurtje en zo n twijhonderd meter wieder zee ze: “Hij wordt moe, houd jij de kar even vast, dan zet ik hem er weer in”.
“Gaf e dat aan?”, vruig ik. “Hou zag je dat?”
“Ik zag het aan zijn ogen. Hij heeft daar dan nog minder stuur in, dan anders.”

“Bie lutjen aan mouten wie noar hoes”, zee ik en langzoamaan luipen wie noar d’oetgang, woaras wie mit de aander raaisgenoten oafsproken haren.

Op weg noar hoes haar mien gast zien ogen sloten.
‘Hai mout wel slim muid wezen’, docht ik.

Zoas maisttieds was t oafschaaid wat emotioneel.
“Bedankt, Klaas, we hadden een fijne middag en mijn man heeft ook erg genoten”.
As bevestiging kreeg k n dikke smok op rechter waange.

In mien jongere joaren wol k niks waiten van vrijwillegerswaark… Waark mout betoald worden was aait mien devies. Dou wos ik nait dat ‘betoalen’ ook op n aander menaaier kon.

n Haalf joar loater het e net as onderweegs noar hoes, zien ogen sloten, mor nou veur goud…
Mien herinnerns an heur baide blieven. k Haar ze veur gain doezend euro missen wilt!

Vandoage, de 19e juli 2012 las ik n berichtje in t Dagblad van het Noorden over n olle kerel, dij ze asnog oppakt hebben veur oorlogsmisdoaden!
Dat is de twijde al weer vanweeke… Aine is 97 en d’aander 91!
Het dat nog nut, vroag ik mie oaf?

En den…, even loater: Joa, wis! Zai hebben heur straf ontlopen en dat ken nait!?
Mien herinnerns goan weer trogge in de tied.
k Was n joar of zesse, ducht mie en ik was geern bie boeren.
Maisttieden bie Hinderk Boer, mor ook voak n moal bie Jan Luung op Neitap.
Hai haar net n sedel kregen, dat e zien peerd inlevern mos… (zoas ik mie herinner, haar e dij soamen mit Hinderk)
n Mooi, staark peerd! n Broene mit n bles! Ik mog der soms op rieden! Zunder zoadel… striedewiets der zo op!

Ik vroug hom, of ik mit mog. Dat was hom goud en zo togen wie dij dunderdag soamen op t peerd zittend noar Roon.
Der wazzen wel vatteg boeren mit heur peerd.
k Heb mie ogen oet kop keken en woarschienlek oafvroagd, wat of dij Moffen mit zoveul peerden mozzen? k Haar ook ja nog gain verstand!

Luung kreeg te heuren, wat of e aal doun mos…
In looppas deur d’Heerestroat tot aan de Raiffeissenbank en den weer trogge.
Wat n pracht gezicht, aal dij peerden en wat laipen ze aal mooi!

Dou dat achter rogge was, kreeg e te heuren, dat t peerd goudkeurd was en dat e wel oafraaizen kon!!
Gain dubbeltje kreeg e! En dat veur zo’n mooi peerd!
Ik was des duuvels! Kon al noeit tegen onrecht… en dit sloug veur mie alles!
Hou mouten ie t heu nou binnenhoalen? En plougen? En d mizze over t laand brengen?
k Wait nait of k der antwoord op kregen heb van Luung. Wel zai k hom in mien herinnerns nog mit kop noar beneden lopen en rooie buusdouk aalgedureg aan d’ogen!

Bienoa zeuventeg joar loater wor je der weer aan herinnerd, deur n stokje in t Nijsblad van t Noorden… (sorry: Dagblad van t Noorden).

Zellen wie baide t zulfde docht hebben bie t noar hoes goan?:
VOT PEERD…!!!

n Joar of wat leden vruig Lineke Dekker oet Blijham mie of k n noam bedenken wol veur heur nije boot op t Oldambtmeer…
Zai wazzen d eersten, dij wel wat zagen in rondvoarten op t meer.

Van t ain kwam t aander…
Mien bedochte noam: ‘Windschere’ wuir oetkozen en as dank kregen mien vraauw en ik n schier dagtochtje aanboden.

Vanoaf Wedderveer mit boot over de Oa en t Boelo Tiedenskenoal noar Rhederbrug.
Onderweegs vertelde Alex Visschering over de noatuur. Iesvogeltjes, rötten vangen en zuks meer. Hai haar zien gitaar ook mit nomen en laidjes as ‘Lenin en Stalin’, ‘boeren bedankt’ schalden over t wotter.

‘Hollanders’ dij ook mit wazzen keken heur ogen oet!
“Wat prachtig! Het lijkt wel de Mississippie!” kraaiden ze in t Boelo Tiedens kenoal.
Jammer, dat ze nait alles mitkregen van Alex zien verhoalen…
Zo as t verhoal over Nij Stoatenziel. t Eerste stee in Grunnen, woaras de zunne opkomt!!
Zien enthousiasme dee ons besloeten, om dat ais te beleven.

Oaflopen zummer zee ik op n nommerdag tegen mien buurman: “Zellen wie mörnvroug noar Nij Stoatenziel?” (mien vraauw was t te vroug, mor hai hapte gelieks tou)
Om kwart over vieve vot. t Was oareg diezeg en t leek der nait op, dat zunne veur n dag kommem zol…

Dat was ook zo!
d Haile tied gain zunne zain! Jammer, mor t dee niks oaf an ons plezaaier.
Deur de raiten noar t vogelkiek-hoeske. Wat n pracht, wat n rust en stilte.

“Mooi he!”, mompelde buurman.
“Joa, asof der gain mensk op de wereld is.”, was t antwoord.
Mit ons baidend was t volop genieten.
“Kiek doar ais”, raip ik enthousiast. Aan t kaande van t wotter luip mouderziel allaind n mooie Ree. “En wie mor dinken, dat we hier mit ons baiden bennen!”
“Joa, zol hai der net zo over dinken? k Wol zien gedachten wel ais heuren!”

Tegen tien uur opperde ik, dat k ook nog wel ais bie de punt van Raide kieken wol.
k Was der nog noeit west! Buurman von dat n gemis en vertelde honderd oet over aal dij vrachtwoagens puun, dij hai doar stört haar en over de floater van Joop den Uil mit zien boeten- en binnendiek!

Thoeskommen vertelde ik moeke, wat n prachtege dag wie had haarn en nog dezulfde zummer bennen wie n moal of wat op fietse van Stoatenziel noar Termunten en noar Ditzum west…
Achterof vroag ik mie of, woaras ik mien verstand joaren leden haar.
Wie stoven mit caravan deur hail Europa! Stress en keboal wazzen voak ons dail.
En dat, terwiel t dichtbie zo mooi en stil is…

“Der gaait niks boven Grunnen”, heur ik Henk Vonhof op Noord zeggen.
En zo is t mor net!

Guster op de verjoardag van ons klaindochter wazzen kinder van klain tot groot drok dounde mit heur mobieltjes…
Ik zat dat wat mit gemengde gevuilens aan te kieken.
Zo van: mout dat nou? En toch wel schier, dat ze nait boven d’ollen oet kommen.
Even loater zat k mit mien gedachten in t verleden.
Aan achtenvatteg, dou wie noar Scheemde verhoesden en ons aigen telefoon hadden.
Nummer 66!!

In t kantoor hong n kastke mit n slinger der aan en bovenop t kaske lag d hoorn.
Wol je mit aine bellen, den gaf je n slinger aan dat ding en kwam Nonny van t postketoor aan d liene. “Wilst mie even verbinden mit…?”
Vief tot tien minuten loater ging den de belle en vertelde Nonny, dat ze kontakt haar en kon je t gesprek aan goan. Wat n weelde!

Ons overbuurman zat der dou nog zunder en kwam voak n moal langs mit de vroag of e even gebroek moaken mog van nummer 66.
As dank legde den n dubbeltje op t buro!

Net as kinder der nou spelletjes mit speulen, deden wie dat ook in dij tied.
Wel mozzen wie ze zulf bedinken!
Op t waark haar Christien mie n geintje flikt…
Onderweg noar hoes, bedocht ik mie hou ik heur weerom pakken kon.
Ik belde heur vanoaf hoes en gaf heur n advertensie deur van n gruinteboer oet Muntendam, woarvan wie wozzen, dat e geern n moal stunten mog…
“Hofman. k wil even n advertensie zetten. Spruten, n kwartje de kilo, fijne Gold renetten datteg sìnt, n emmer eerappels, dizze weke twij kwartjes, mit gratis n dikke praai. Enz.”
k Gaf heur n beste labbe tekst deur, zodat ze wat te schrieven haar.
Dou k weer op kantoor kwam zee ze: “Zol dat aal wel goud weden?” en luit mie de tekst lezen.
“Dat ken nait, gooi dij mor vot”, zee ik en scheurde hom stok.
Zai schrok doar nuver van en sputterde, dat Hofman dat echt zulf deurgeven haar.
Ik laachend: “Hast nait deur, dat ik dat was?”

Op zetterij bie t Nijsblad in stad was t ook voak roak. Doar waarkten meerdere doofstommen.
Voak as ik binnen kwam, was t: “Zon-ne-veld… te-le-foon!”
As k de hoake den overnam, was der vazulfs gain aine an d liene…
Deur de stress vergat ik den even, dat e doof was en dus nait telefoneern kon!

Op mien route Muntendam-Veendam was t bie slager Braauwer aait t zulfde laidje…
As e mie zag, reageerde hai nait op d winkelbelle. Lait mie rusteg tien minuten wachten en zee den voak: “Vandoage niks”, en kon k asnog mit lege handen votgoan.
In n proatje mit n PTT mitwaarker kreeg ik van hom n nummer, woaras je joe zulf mit bellen konden om joen telefoon te controleren.
Dou was t kloar!

Elke bod, as ik binnen kwam, toetste ik op t toestel, dij op teunbaanke ston, dat codenummer gauw in en legde d’hoorn weer op t toustel.
Mit rogge noar hom tou laip ik den wat hinneweer.
As t ding begon te rinkeln, kwam e mit n rooie kop in d winkel en greep d hoorn…
“Verd… weer loos alaarm!”, foeterde en vroug den, wat ik wol.
In twij menuten was ik den weer boeten deure! En mor laachen.

n Kollega van mie belde oet jiddelghaid zo mor n nummer en kreeg der n Chinees veur:
“Goeden morregen… PTT hier. We willen graag even uw telefoon controleren… Ik ga u een paar vragen stellen en als u die met ja kunt beantwoorden, wil u dan ‘tok’ zeggen?”
Noa drij vroagen zee e: “Wilt u eens achter u kijken? Ligt daar nu een ei?”
“Nee….?, dan is er goed wat fout! Ik stuur een monteur langs! Goeden morgen.”

Zulf wol ik n klant bellen… Nam d’hoorn op en wol t nummer draaien: Kom k midden in n gesprek van n moeke en dochter:
“Wat hest den?”
“Zwoar verkollen en wat broert.”
“Aigen schuld! Ligst ook ja noakend in toene!”
“Hou komst doar bie, doar komt t nait van…”

Doar dou k an mit, docht ik en zee…:
“Ie hebben geliek! Doar komt t wel van”.
Moeke verschrikt: “Wel hest doar bie die?”
“Gain aine, k ben haildal allaind in hoes.”
“Lokst! k Heur t ja wel ! Wel is dat?”

Dit komt nait goud… Ingriepen! Docht ik:
“Sorry wichter, woar zitten ie?”
“In Finnerwol”, zee moeke. “Blijham”, zee heur dochter.
“En ik op ketoor in Winschoot…!”
“Hou ken dat den?” wol moeke waiten.
“k Wait t ook nait, mor joen dochter het geliek, k ben nait bie heur…”
“Gelokkeg mor”, zee moeke, “k Mout der ook nait an denken.”
“Wie proaten mörn wel wieder!”, ruip ze heur dochter tou en smeet d’hoorn der op.

Dou de stemkompjoeters kwammen en je voak aaiweg in de wacht zet wuiren, kwam k op n keer in de verlaiden om ais net zo te reageern.
k Nam op mit: “U bent verbonden met het antwoordapparaat van Klaas van Zonneveld. Wilt u Klaas, toets 1, wilt u Hillie, toets 2, wilt u…”, en zo ging k nog even deur.
k Heurde an aander kaande, dat e n toets in drokte en zee dou: “Da’s nait neudeg jong, wat wolst mie vertellen?”
n Aander moal zee k der nog bie: “U kunt na de pieptoon uw boodschap inspreken…”
“Verrek! Dij begunt ook al mit dat gedonder…”
Woarop ik ruip: “Doe begunst nait te schelden he!”

Mor der kennen noatuurlek ook maale berichten deur kommen…
Zo kwam ik s mörns n moal op ketoor en was der n tillefoontje van n collega: “Willie heeft zich vanmorgen dood gereden!”
Ik ston aan de grond noageld: k Haar doags der veur nog mit heur lol trapt…
“GvD” was mien spontoane reaktie, woarop mien boas ‘zwoar christelk’ mie doar streng op aansprak.

Moandags op t biljarten krigt ain van d jongs aait n belletje van n annonieme:
“Teelefoooon! Pak hom nou op! Teelefooon! Heurst t nait? Pak hom nou op!”
Evert Babtist schient aan d aander kaante te zitten….!

Schier speulgoud! In de hudege tied is t nog makkelker… Ken je ook sms- n.
Is goudkoper. Stuurde mien klaindochter n berichtje mit felesitoaties veur heur 17e joardag. Kreeg k as antwoord: “k ben morgen pas jarig! Haha!”
Ik votdoadelk n nij berichtje: “Nog maar 75 en nu al vergeterig”.
Woarop zai weer: “geeft niks joh! Dikke kusss, Daphne!”

De meugelkheden bennen aans… De lol is nog aal t zulfde!

Banketbakken was zijn leven
‘De bekende Veendammer Ernst Puik (76) is niet meer…’

Dat kopte t Dagblad van het Noorden begun van weeke.
t Was even sloeken. Alweer aine!

Decennia geleden t feestbeest van de Parkstad…
En oet dij tied ken ik Ernst…

Binnen zien bedrief mos t aal perfekt wezen, mor doarboeten haar e schiet aan alles!
Dag en nacht knoeien was veur hom gain punt.
Mainegmoal ben ik snachts bie hom binnen wupt.
Den zag ik deur t achterroampie dat e nog drok dounde was en kon ik mien zinnen nog even verzetten deur wat mit hom te oll-hoeren.

Ernst was n Hilversummer. Was doar start mit n banketzoak, mor kon nait genogt omzet draaien. ‘n stee van niks!’

Dou e n advertensie las over n nije Winkelpromenoade in Veendam was e votdoadelk spekkoper. Hai huurde – mit de waitenschop van zien veurege stee nog in gedachten- n houkstee, woaras e gloepens wies mit was. “dit is t mooiste punt van de Promenade! Hier loopt altijd volk!”
Hai kreeg geliek.
t Wuir beredrok. Elke moand lait e mie zien nije omzetten zain…

“Dat huift toch nait”, sputterde ik. “Doar moust nait zo open over wezen, wat gaait mie dat aan!”
“Jij mag alles van me weten, geen enkel probleem!”
Hai was as n kind zo blied, dat e noa zien foalen in Hilversum, de boudel in Veendam goud an d loop haar!

Doar waarkde hai slim haard veur. Sums nachten achter mekoar was e in zien domien: de bakkerij. ‘Wij verwerken uitsluitend roomboter’ haar e op meerdere plekken in zien bedrief hangen.
Loater kreeg e doar nog mot over. Bie controle van zien bedrief, vonden zai n pakje margarine! En dou verboden zai hom om dij tekst nog te broeken.
Duuvels was hai! “Die hufters! Ik heb ze uitgelegd dat ik vanwege mijn ‘suiker’ geen roomboter mag hebben en daarom de margarine op mijn brood smeer!”
Het het hom nait holpen.

De klanten muiken zok der nait drok om. Ik denk, dat t heur hail nait opvalen is, dat de plakkoaten verwiederd wazzen. Het dee aan zien gebak ook niks oaf…
Traauwens, wie haren mit ons baide al n nije rekloametekst bedocht.
t Is ERNST mit PUIKe kwaliteit.
Ik haar hom der al ais op wezen, dat e wel wat mit zien noam doun kon…
“Met zo n klote naam?”, was dou zien reactie…

Baide slogans het e volgens mie noeit neudeg had.
De kwaliteit van zien produkten was super en zien inzet om t de klant noar de zin te moaken meer as 200 procent!

Zien winkels stroalden luxe oet, -in mien ogen wel ais TE LUXE,- mor as ik mien mainen doar over zee, dee e n greep in loa en gooide mie zien omzetzievers van de leste moanden veur d’neuze: Aal moand zo n twinteg, datteg procent meer!
Ik kon mien ogen nait leuven! “Hou krigs t kloar!”, was mien reaktie.

In aal zien winkels het e kapitoalen verspiekerd. Aal mit n kander veur tönnen!
Hai beknibbelde naarns op.
“Ik wil al mijn drukwerk met een gouden krakeling”, zee e op n middag tegen mie en ik mos dat mor even regeln…
Hai docht an n golden opdrok mit n ondergrond in sjiek blauw.
Dat was veur ons gain perbleem. Wie haren as eerste in de pervensie n mesjien, woarop je alle soorten folie drokken konden en dus ook wel gold.

As n kind zo blied was e, dou ik hom zien bestell n brocht …
“Hee trut, geef die man effe zo’n heerlijke slagroomsoes! En doe er een zak gevulde koeken bij voor zijn vriendin!”
Hai klopde mie op scholder en zien enthousiasme was slim aanstekelk!

n Eerliekse kirrel. Gain blad veur de mond.
As t hom nait zinde, kon je joe wel baargen. n Wotterval van scheldwoorden was den joen dail!

Zo kom ik op n moandag van mien route en wil nog even bie Ernst kieken…
Mits ik d achterdeure open doun wil, vlogt dij mie sikkom tegen de kop.
8 man vlaigen der oet en ik heur Ernst roupen… “En je komt der niet meer in ook, ik heb het gehad met jullie sjachrijnege koppen…!!”
“Kerel man, wat is dit? Waist wel wast dust?”
“Kan me niet schelen! De hele dag kan der geen lachje af en ze doen anders niets dan zaniken!! Ik doe het zelf allemaal wel weer in mijn eentje.”
Bam! Dat was dat. Zien gramnieteghaid was reden om mie ook deure oet te joagen…
“En donder jij nu ook graag op! Ik moet zorgen dat ik mijn winkels morgen weer gevuld krijg.”

Hou haard e waarken mos, huifde ik hom nait vertellen!
De haile nacht het e waarkt as n peerd, gain tied veur n körde pauze, loat stoan veur n kopke kovvie…
Of dat loater de reden west het veur t oafsteuten van zien winkels, wait ik nait…

Der goan hail wat verhoalen over Puik van de Promenade.
Zien taande oet Hilversum het hom aait steund in alles wat e dee.
Hai ging der voak op bezuik.
Op n moandag vruig e mie: “Kun je effe voor me naar Assen?”
“Nee”, was mien reaksie; “k mout nog noar de Wieke, houzo?”
“Ben gisteren naar Hilversum geweest en in Assen uit de trein gezet.
Der zat een opgedoft wijf tegenover me en die dacht een opmerking te moeten maken over mijn kleding…
Je weet, dat ze dan bij me fout zitten en ik heb haar dus flink de waarheid gezegd!
Ze deed beklag bij de conducteur en ik ging er uit.
Ook dat dus niet zonder mijn agressie! Ik was hartstikke fout en nu wil ik mijn excuses aanbieden via deze taart!”
Hai was nait n man mit veul takt. Doar was e wars van. Recht veur de raap en veuraal as e n pilske dronken haar.
Op toarte haar en schreven: Sorry voor t ongemak! Ernst.

Dat was dus zien goie kaante en doarom mog ik hom geern!
Aander luu dij hom kent hebben, zellen der aans over denken…
k Ben blied, dat e op mien pad kwam en t dut mie deugd, te waiten dat e op zien aigen wens: te staarven in t harnas oet tied kommen is.

ERNST PUIK… Sjapoo!

Wie goan trogge noar negenenviefteg…
Viefteg joar leden, woar blift de tied!

Ons bedrief, n drokkerij was net verploatst noar Meulnstroate.
Ons voar haar n beste slag moakt deur t bedriefspand mit woonderij oet 1741! te ruilen veur t gereformeerde kerke mit jeugdgebouw.
Wat n roemte! En wat n licht!
Van 60 vaarkante meter noar zo n 150!

In t olle pand gain stee om kont te keren, nou mos wie hoast op fietse van d ain noar d aander mesjien.
Smörns nait meer hozen… zoas in t olle pand dij zo n datteg centimeter onder t stroatpail lag en woaras t grondwotter roem boan haar.

t Ainegste noadail in t nije pand was d ol schoulkachel… of beter zegd; de oafvoer der van. Piepen luipen noa zo’n drij meter omhoog mit n knik overdwaars tou ziedmure oet. En dat gaf nait veul trek!
As e moar eerst goud brandde, was t aal goud, moar veur dat t zowied was was t housten en noagais housten! En deur de kwaalm zag je gain haand veur ogen, aal mörns n goie start!

Dat was n biekomsteghaid…
Wie konnen mit zoveul roemte veuroet! En dat was n zegen.
Scheemter kraantje luip nait en ons voar haar d’euvele moud om den moar wat aans te perbaarn. Hai startte mit n hoes aan hoes kraante in Maiden en Muntendam. Mensken kregen hom veur niks! Betuilen gain lezersgeld! In dij tied n haile grode gok.
Het laip goud; van 2500 noar 22.000! in n joar of tiene! t Kon nait beter!
As titel haar t krantje de noam M-M-Nieuws (Maiden-Muntendam). In de volksmond was dat al gauw: MAU MAU!

Aal meer mesjienen en aal meer volk. Van vief man noar sums twinteg.
Ook Christy kwam der bie. n Wichtje van sikkom zestien.
Zai kwam van ULO-schoule en haar t plan om in verplegen te goan.
Doar kon ze pas mit begunnen as ze zeumtien was, dus mos ze nog roem n joar wachten. Maal veur heur, mooi veur ons.
Oerdegelk en zoas n Grunneger betoamt: nuchter en rusteg.

In n luttje kantoortje, dij wie onder d’örgelbeune bouwd haren, begon ze in administroatie. Zai haar der kiek op, was goud sekuur en was ook noeit te beroerd om ais n uurtje langer te waarken.
Ons voar was wies mit heur! Noa n goie moand zee e tegen heur: “Christy, dit ken nait langer zo, dien loon is nait goud!”
“Oh”, schrok t wichtje, “ben k te duur?” d’Olle laagde: “Nee, te goudkoop! Doe verdainst meer! Dust ja zo dien best!”
En zai kreeg honderd percent opslag…

Vanoet heur stoule achter t buro haar ze via n tussenroam oetzicht op d zetterij.
Haile dag roatelden doar twij mesjienen woaras zai slim in interesserd was. As dochter van de dörpssmid haar zai wel n beetje technische gevuil ducht mie. Noa n joar vruig ze d’ol of zai dat n moal perbaarn mog.
“k Ben n beetje oetkeken op t schriefwaark en mesjienezetten liekt mie hail mooi”
“Den doun wie dat,” was t antwoord, “dij aander baiden kennen t waark op ketoor wel oaf. Kloar was t. Mit n glunder gezicht stapde ze aanderdoags achter t zetmesjien en of ze t al eerder doan haar; t ging meroakel!
De vakbond was t der nait recht mit ains. ‘Vrouwen horen niet achter zetmachienes!’
Mien voar haar echter zien aigen regels: “zai dut t meroakel, wat is doar mis mit?”
En zai bleef woaras ze zat! Vakbond of gain vakbond!

Christy is bleven tot heur traauwen.
Zai was dou sikkom drijentwinteg. Aigenlieks was ze n beetje sneu, dat ze heur hobby; mesjienzetten opgeven mos, moar ja dat was in dij tied zo: Traauwen? Den ophollen mit waarken! Traauwde vraauwlu heuren in hoes! t Was nait aans…
t Gemis was aarg en aan baaide kanten.

Op n goie dag, t waark gruide ons boven kop, zee d’olle: “Christy. Ik vroag heur of ze gain haalve doagen helpen kin!”
“Dat mag ja nait van de bond”, zee ik.
“De bond kin ons nait helpen, wie mouten t zulf regeln”, was t antwoord en vot was e!
Aanderdoags zat Christy weer glundernd achter HEUR mesjien.
Dat huil ze vol totdat ze n potje kreeg. En vot was ze, joaren laank.

Tot veur n week of wat bie ons t schelle ging en Christy weer veur deure ston.
Wat n weerzain, wat n herinnerns kwammen der over toavel! Noa viefteg joar was t net of tied stil stoan haar.
Jammer genogt, het ze heur man verloren en dat muit mie veur heur.
Mit heur instellen en waarklust zol je denken, dat zai beter verdaaind haar.
Zo is t leven; je hebben het nait veur t kaizen.
Vannijs kennen wie ons verblieden mit t kontakt mit Christy!!
t Proat is den haail aans as de doagse roddels en mit n glimlach hoalen wie herinnerns op oet ‘dei goie olle tied!’

“Wie kennen nog wel n rondje fietsen”, zee moeke zotterdagmiddag onder t eten.
“Houveulsten is t vandoage?”, wol k waiten.
“De zesden”
“Den ken k nait. k Heb beloofd, da’k in de kroam van DIO stoa in d Eextahal”. (DIO is mien badmintonclub en wie konden nog wel wat leden broeken, zodounde.)

Om goud twij uur wuir k begroet deur Gezienus en Hillie. (collega-leden) k Was even te vroug volgens heur en dat gaf tied veur n proatje…
“Wat hest doe vrouger doan?”, wol Gezienus waiten.
Ja, en den krieg ik t op d heupen. Bekje staait mie nait stil, as k in t verleden doeken ken.
t Bleek, dat zai baiden bie de ritssloeten febriek van Optilon in Sodom waarkt hadden in d joaren vieteg/zesteg…
“Dou kreeg n wie Optilon as klant!”, ruip ik.

En ik vertelde van de wel aarg biezundere menaaier, woarop dat goan was.
In dij tied haren wie veur t eerst stanzmessen, dij wie in de drokpaarsen inbouwen konden en den alle meugelke figuurn oet t pepier stanzen konden.
As boetenmitwaarker was ik voak an t oetdinken, hou of wie nije klanten ‘vangen’ konden… en dou op n moal bedocht ik mie, dat wie n kloaver vaar oet stanzen konden.
Hai wuir zo groot as nou ongeveer n a vaar en as tekst drokten wie der op: ‘Uw geluks klaver vier?’. En wieders, dat de geadresseerde overwegen kon of e an n nije drokker tou was…
Van de zesteg verstuurde kloavertjes kwamen der twije trogge.
Bruir haar al aangeven dat e t mor niks von, dus was ik mit dij twij reakties nait slim blied.
De eerste wol stenselwaark veur n verainen… doar ging mie t nait om!
De twijde was Optilon… “YES!!”, was mien reactie.
Of wie langs kommen konden?

Bie mien bezuik, doarnoa, gooide de tounmoalege directeur mie wat drokwaark veur en vroug, of wie dat moaken konden.
Gelukkig kon ik doarop volmondeg joa zeggen.
Binnen n weeke haar e zien ‘proef’ opdrachten kant en kloar in hoes.
“Hoe kan dat? Hebben jullie wel genoeg werk?”
Ik legde hom oet, dat wie vief snelle mechienen haren en dat wie nog wel wat meer wend wazzen.
Kreeg geliek n stok of tien nije orders mit en dou ik dij oafleverde, vroug hai zok haardop oaf: “Als jullie dat allemaal kunnen drukken, waarom zitten wij dan bij een drukker in Eindhoven?”
Ik mos hom t antwoord schuldeg blieven. Van laiverlee kwam t zo wied, dat wie alle drokwaark kregen en kregen zai aal meer service van van Zonneveld Zonen.
Mozzen de priezen van heur produkten wiezegd worden, dan wuir dat wied van teveur n aangeven en kregen zai n haile weke laank de beschikking over aal t raive wat wie veur handen haarn…
Aander klanten mozzen den mor even n weke laanger wachten en haren doar gain muite mit!

Noa zo n anderhaalf joar kregen wie ook d aander fabrieken in Oostenriek/Zwitserland/Luxemburg en Duutsland as klant. In alle toalen vloog t drokwaark tou t kerkje in Meulen stroate in Scheemde der oet.

“Den hemmen ie de stoaken dou ook mitmoakt?”, wol Gezienus waiten.
“Nou en of, dat was mie n boudel… t Manvolk was op n gegeven moment over deur n geweldege vernijen. De vakbond mos der heer en kreeg t kloar, dat der gain ontsloagen vuilen. Zai mozzen den beraid wezen, om tegen behold van heur loon, t zulfde waark as de vrauluu te doun.
Manluu gingen akkoord, en elk was tevreden.
Dou, roem drijkwart joar loater, begonnen vrauwluu te sputtern, dat zai onder betoald wuiren -manluu kregen oareg meer as zai veur t zulfde waark- omdat oafsproken was, dat zai heur veurege loon beholden konden… d Aine jende d aander op en dou brak der n wilde stoaken oet! Dat het nogal even duurt. Zo laank, dat n ‘Hoge Duutser’ dij as tussenpersoon dainde veur de directie meldde: “Her n direktor hat gemeldet, die tuure zu schliessen, wen dasz zo durch geht!!’
“Of dat de deurslag geven het, dat men weer an t slag ging wait ik nait”, zee Gezienus.
“Nee, ik ook nait… Mor vanoaf dat moment wuir t der nait beter op in Sodom en brokkelde ons Geluks kloavertje stokje veur stokje oaf”, zee ik mit n kloede in d haals.

“Den is t nou dien beurt”, maarkte Hillie op en ik kon vannijs perbaaiern nije klanten te winnen. Mor nou veur D.I.O.
k Leuf nait dat der veul animo was.
k Heb nog nait heurt, of hier ook n kloaverje vaare zien waark doan het.

As je vandoage, de dag, zain hou of t Circus in Den Hoag heur best dut om ons aan t lachen te kriegen, ken je der wel n haartverzakken van kriegen!
De blaauwkoppen lachen zulf op t haardst en trekken doarbie de bek wied open!
Oh, mag je dat nait zeggen?
‘Sorry den! Dat haar k nait zeggen mouten! Mien ekskuuses!’

Al was boer Hendrik vrogger ook nait de beste…, hai was wel aine, woaras je echt wel ais smoakelk om lachen mossen.
Ik herinner mie nog, dat e noa n laank debat opains stoan ging en raip: Erectie! Erectie!
De veurzitter schrikkend: U bedoelt waarschijnlijk interruptie?
Nee! Erectie! Dat stomme gelul hier moet nou maar eens stoppen!

Kwait nait, of e doar dou zien ekskuus veur aan boden het….?

Anno twijdoezendvieftien ben je kloar mit ekskuus, as je n stomme opmaarken moaken en n aander de grond intrappen!

Is ook nait haildaal woar: As je zwak begoafd benn n en op feesbouk zetten, dat de minister presedent n koegel hebben mout, den ben je vanzulfs strafboar!
Liekt mie logisch?

As de blaauwkoppen (sorry veur t woordgebroek)
Joa, k wait da k doar messchain nait mit votkom, omda k nait bie de TOP heur?

Toch mien ekskuses!

As zai aal mor deurbezunegen op zörg en waark, den liekt mie t nogal logisch, dat t volk in opstand komt?
Aal dij stress over wel/gain waark en dat criminele gedou in de wereld (Nederland) moakt joen natuur der nait vroleker op!

En waiten de clowns doar in Den Hoag wel, dat je zunder geld niks kopen kennen?
t Volk gain geld, zai gain brood!
Nee, zowiet is t nog nait… jammer genogt!
Mor dij tied komt veur heur ook eerder as dat ze nou denken!
Vieze … (Sorry, sorry! Ondanks, da’k t woord, dat bie mie opkwam wegloaten heb… Dit had ik niet moeten zeggen! Beetje domme uitdrukking! Mijn ekskuus!)

De gaale lopt joe wel ais over…

t Woord Labbekakken was veur mie nij.
De betaikenis is mie nou dudelk! Gelukkeg het Hans de Boer zien ekskuses aanboden… en is zien noam zuuverd?

Den is der aanderdoags alweer zo n domme kerel… (Sorry beste mensen!) dij vindt, dat de trainen vlotter weer rieden mouten noa n zulfdoding…
Sorry! Zo heb ik het niet bedoeld! Mijn ekskuses!

An mien hoela! Denk toch eerst ais noa, veur je zowat zeggen!
Kl.. z..! (sorry hur! Mor hier lopt mie de gaale even van over! Sorry!)

Rusteg! Rusteg! Moak die toch nait zo drok!
Ach, verrek om mie…! t Is ja aaldoage rötzooi!

Nou lees k net in d kraande, dat t Oldambt vannijs sikkom vief miljoun bezunegen mout! En dat noa n eerdere van 6 miljoun! Ken toch nait?

Hou mout dat wel aal… Even wachten mit de Blaauwe Loper?
Zol je zeggen, mor dat is ook gain optie. Neerndounden hebben ja verlet om aal dat volk, dat vanoet de Blauwe stad winkeln komt!

t Is aal n boudel!
Haar Imca eerst ain grode scheure… nou zit ze der vol mit!
Bevens! Doar komt t aal van! k Heb der al n haartverzakken van had!
(weekblad Vriendin)
Luu om mie tou beweren, dat dat meer kwam van heur menaaier van doun?
En… dat ze de Vicarie nait kwiet ken deur n te hoge pries?
Zai haar zok bie t zingen holden mouten! Zol kennen…
(ook van dij oetsproaken woar ‘sorry Imca’ paast?)

k Wait t ook nait aal!
Wel is mie onder t schrieven de kop goud seupel worden en is mien hartslag nuver omhoog goan…

Mörn mor ais noar d hoesdokter… n pillechie zel mie helpen?
Of heurt dat nou onder labbekakken?

Dokter ken mie t hopelek oetleggen…?
“U moet zich dat niet allemaal aantrekken, denk aan de leuke dingen!”

Dat dou k! ‘KOEKOEK!’

Reageern? Groag! Mag best ook negatief wezen…

t Is krises…
Bezuneging op bezuneging.
Dammeet komt veur t volk de bodem van t knipke in zicht en worden ze dwongen snachts op pad te goan om de neudege middeln in te zoameln?

Meer en meer heur je rondom joe gemekker over graai n, steel n, corruptie en dat soort zoaken.
Nou is t volk ook nait aait zo laif as ze der oet zain, mor as je lees n en op t kiekkaaste zain, wel der aal mit doun an t plundern en hou ze zok der den ook nog oet perbaarn te proaten, den wordt t joe ja swoar te muide! Wat n zootje!
En wel gript nou ais ECHT in?
Het schient, dat t leven aal ondeurzichteger wordt…
Van Stoatslötterij net n meeltje: ‘U heeft nog geen Oranjeloten…!’
k Haar eerder al aangeven, dat k doar veur bedankte, mor dat negaairn ze gewoon!
Kl.z.!
Op mien oafreken zagen mien vrouw en ik, dat der n bedrag over moakt was…
‘Schade inz. Volmachten’?
t Is vanzulfs aait schier, dat men joe wat oetbetoald, mor wat mag dit den wel wezen?
Schoade volmachten?
Zai k opains de letters NN! Nationale Nederlanden! Oh, dus toch t bedriefspensioun!
Woarveur is dei veraandern nou weer goud?
Is dat n begun van t enne?
Kl.z.!

Der is n bult te mekkern vandoage de dag en dat liekt nog aarger te worden… zegt men.
Der mout van Brussel nog veul meer bezuunegd worden!
Hou nog meer? En… woarvan den?
t Vingertje gaait konstant noar onze intelligente bestuurders!
‘Hou willen dij dammeet nog draaien, as wie niks meer oet te geven hebben?’ vragt moeke.
Winkels goan aal meer dicht…!
‘Da’s nait zo slim’, zeg ik, ‘Dij hemmen heur best ook wel doan!’
En proat mie nait van lonen bie dat volk!
Zo gauw as d kindertjes 18 bennen, en der n beetje meer in t puutje mout, is t beurd!
Zuik mor wat aans! ‘Overtolleg?’

Roem datteg joar leden heb k mie doar al slim kwoad om moakt…
Direkteur van de tounmoalege hoesholdschoule vertelde op n olderoavend, dat de leerlingen in de zorg maar beter konden overschakelen naar de detailhandel!
Doar was veul meer vroag noar volk!
k Heb hom dou vroagd of e wel wos hou dat kon en… woarom hai aan dij viezeghaid mit waarken kon?
Laiden ie de wichter op om veur n kwartje in t uur de neerndounden te dainen?
Kl.z.

Ja, k heb in mien leven al hail wait mekkert…
Vandoage mekkert elk! Gain wonder!

Mien mekkern het n hail goie reden…
Mien voar haar in d’oorlog 18 zegen op staal!
Aal doage haar n wie bie t brood. dus:…Zegemelk!

Scheemde juni 2013

k Mag mie gelokkeg priesen da’k nog n beetje an sport doun ken.
En de zozioale kontakten doarbie mien leven verrieken.
Bie badminton heffe jonk en old deurnkander.
De jeugd smui en snel, de oldjes wat stram en troager.
Gainaine, dij doar muite mit het.
Veurege zummer was d’ol bakker goud op dreef…
Hai houwde asof e deur de duvel achternoa zeten wuir!
Zien leeftied? gaf doar n ekstroa dementie aan…
Racket stoof hom oet haand en kwam bie tegenpartij in t veld.
En wat nog schierder was, zien kunstgebit kwam doar weer achteran!
Proesten van t lachen en onder t kovviedrinken t gesprek van de dag!

Vanmörgn bie t biljarten snoof k opains n maale zuide locht op…
Zoas dat voak gaait, mit de opa’s, is de knalpot wat gauwer n moal lek.
Kwedel as ik ben en te voak n rap antwoord, zee k in alle ‘beschaidenhaid’: “k Heb niks gezien, k heb niks gehoord. Deze werd schijnbaar in de kiem gesmoord?” k Wait nait wel t dee… en al heb k niks zain of heurd… Roken heb k hom wel!
De moaze is die joa bienoa scheurd!
Man, wat n kwalm!
Kleur schoot hom oet…
En mie der bie!
Sorry, zo bedoul ik t nait! Blief kaalm… blief kaalm!

Ie kennen dat laidje nog wel?
Wat kon je doar vrouger wat veur kopen! An elke vinger n diamanten ring!
Aj nou t nijs op tillevisie zain, of d kraande inkieken, is t ja net, of d Euro gain ollerwetse stuuver meer weert is!
n Zootje! k Heb der gain woorden veur!
En den zeggen pardie luu: Aarger die doar toch nait aan… Is slecht veur t haart!
Joa, was t mor zo makkelk! Kop in t zaand steken wil k nait!
Tuurlek is t wel te begriepen, dat elk wel n beetje meer wil…
Veur pardie luu is t knibbeln en mout d aankoop van n nije wasmesjien voak oetsteld worden tot t vekansie geld komt…
Ging mien veurege verhoaltje over onze gemainte, nou las ik vandoage dat Willem H. deur zien aigen femilie aankloagd is…
Bah! docht ik: van joen femilie mout je t mor hebben!

t Verhoaltje wuir aans, dou k verder las… Wat n krimineel! En wat gewaitenloos!
En k docht geliek an Wladimir en Gerrit mit zien lach en open bek!
Apmoal minsken… hou bestaait dat toch in s hemelsnoam?
‘t Komt deur aal dij rekloame!’ mekkerde opa.
‘t Kopen wordt der in houwen… elke bod herhoalen en kloar is kees!
d Luu worden harsenspuild! Dat is t!’

Zo zel t wezen, docht ik, dij trogge docht an de verbouwen van C-1000 noar Jumbo… Doar kreeg aal t waarkvolk ‘n cursus’ ombatterijen…
Mit n rollenspel, meziek en aander gedou, mos C-1000 in ain moal wegspuild worden… ‘JUMBO!’ Dat was ja de toukomst!
Eem trogge noar Willem en kesotten. Welke partij je ook stemmen…
t Is ain pot nat! De crimineel n zunder streepkespakken goan de bak in…
Dij mit streepkespakken kommen vot mit: “Dat had ik niet moeten doen…”
en… stappen in n aandere bestuursfunctie, woaras de belonen voak nog beter is!

Mien leste perbaaiern, om nog wat te verbetern in dizze wereld was bie t verkaizen van d leste moal…
Dit keer heb k de lieste ais echt bekeken. Oet de vieve, dij k nog n beetje respectvol achtte, en zuuver op de groat, heb k mien keuze moakt.
Nog nait echt n grote pertij, mor wel wait wat nog komt!

Ik hoop van haarten, da k dit moal goud stemd heb…
Al zellen hier ook wel n poar bie zitten, dij t nait te nauw nemen?

Deugd dee t mie, dat buurvrauw -nait waitend, aan wel of zai heur stem geem mos- mie in t stemhokje zain lait, dat ze op dezulfde man as ik stemd haar…
Zai haar mien oetleg overnomen!!
Hoop dut leven!

t Was n schiere zummerdag. Manske haar zok net n pilske pakt en zat te prakkezaairn over de slechte handel.
Schienboar deur t waarme weer, haar e waineg aanloop en was de bodem van de kas goud zichtboar! “Hou mout dat wel wieder…”, dochde haardop.

Trijn komt aanlopen. Zai haar net n rondje lopen mit kinderwoagen en haar tussendeur nog even n kopke thee dronken bie Ol Graitje, dij stief zaik was.
“Hou was t?”, vroug Manske.
“Oareg nuver, zai komt der wel weer boven op.”
Ol Grait haar d enkel broken, dou ze d hounder vouern wol. Dou ze t hek open dee, bleef ze mit d aarm achter t goas hangen en… boms!’ doar lag ze.
“Hou is t meugelk”, vertelde ze. “Dou ik vuil, glee klompe mie van voute en knakde enkel mie dubbel. Gelokkeg heb k t aargste had. Dokter zee vanweeke, dat t zok goud herstelde en mit ain krukke rommelt t al weer n beetje aan….”

“Nait veul west?”, wol Trijn waiten.
“Gain knope beurt. En dat al drij weke!”
Trijn pakt Jampie oet kinderwoagen en lopt t ol hoeske in in.

“Moi!”, Haarm Gankemoa komt aanlopen.
“Moi!”, groutte Manske trogge. “Hou is t?”
“Nait te roem. Vrauw krigt n potje en ik heb gain dubbeltje om spullen veur heur te kopen!”
“Wat hest aal neudeg den?”
“Luiers, n kinderwoagen, klaaier en dat zok dingen, waist ja wel.”
“k Heb hier wel n kinderwoagen”, zee Manske, in de hoop, dat e toch nog n beetje vangen kon…
“Dat zai ik, mor ik zee ja: k heb gain dubbeltje!”
“Den kinst ook niks kopen!”
“Nee, mor ik docht: nisschain wil Manske wel wat ruilen…”
“Wat wolst din ruilen?”, wol Manske waiten.
“Nou, as ik dij kinderwoagen krieg, krigst doe mien hoes?”
“Dien hoes?!” t Was net of e t in Keulen dunnern heurde…

Dat kin k nait moaken… t Is wel n ol krödde, mor den hebben zai gain dak meer boven kop en krieg ik zulfverwiet! Docht e.
“Hou wilst dat den wel doun? Woar mouten ie den hin?”
“Oh, dat heb k al regeld. Taiske heur ollen hebben aanboden, dat wie wel bie heur wonen kennen.”
“Den is t mie goud”
Haarm schrok der van… Joa, ho even! Doar mout nog wel wat bie!
“Ook goud, zuik die nog mor wat oet!”
“Dij fietse en dij kopern bloumpot”, stutterde Haarm.
“Tou mor, neem mor mit!”, zee Manske, dij t veur Haarm den ook wat aannemelker von.
Haarm greep de fietse, slingerde d bloumpot an t stuur en pakde d kinderwoagen. Manske zol zok nog ais bedenken kennen!

Mits komt Trijn boeten deure en vlijt Jampie in t kinderwoagen om nog n klain endje te lopen.
“Dij heb k der nait bie kocht!”, raip Haarm.
“Hou, dij heb k der nait bie kocht! Wat hest den wel kocht?”
“Dij kinderwoagen!”, zee Haarm. “Kinder koop ik nait, dij moaken wie zulf.”
Trijn schrikt zok röt, draait zok noar Manske en vragt: “En woar loat ik Jampie den?”
“Leg dij mor in t hounderhok, doar bedenk ik wel weer wat veur!”
Haarm, baange dat de ruil asnog over goan zol, sprong gaauw op fietse en sjeesde as n raket t aarf oaf…

“Ol stumper!”, zee Manske. “Gain noagel om de kont te kraaben! Moust heur vanweke nog mor n pude vol potjegoud brengen en dou der din ook nog wat eerpels en gruinten bie. Zai kennen t best broeken!”
Trijn begreep hom en muik der gain woord meer over voel…
Baide wazzen aarg sozioal.

Dou Jampie n joar of twaalm was, kwam Haarm weer ais langs.
Manske schrok eem en kreeg der gemengde gevuilns bie…
“Moi! Hou is t? Enne… hou is t mit t luttje wicht en de vraauw?”
“Meroakel, t kin nait beter! k Heb vast waark bie d boer en doar bin k al weer n joar of negen tot baider tevredenhaid!”
“Mooi man! t Wazzen barre tieden indertied en bie ons was t ook gain vetpot! Doustoe bie mie kwamst veur n kinderwoagen haar k ook al drij weke niks verdaint. Mit dien aanbod docht ik weer n zetje veuroet te kennen…”
“Den haar n wie baide n goie dag. Ik kon t ol nust an stroatstainen nait kwiet en doe hest die der goud mit red?”
“Joa, k heb der nog n beetje aan overhollen. Bin blied, dat t veur ons baide goud oetpakt het! Doar mouve even aine op drinken.”
Manske pakde twij fleskes bier en langde Haarm ain tou.
“n Stokje worst der bie?”
“Joa. Proost den mor he!”

Nait, da k n echte laifhebber ben van t Köningshoes…
Mor k dink, dat wie beter oet bennen mit n monarchie as mit n republiek?
Trouwes, wie hebben t ducht mie wel troffen mit onze Oranjefemilie!
Gain jiddelderij of zowat.
Je mouten der toch nait an dinken, dat wie aal vaar joar n nije president kaizen mouten en doar miljarden aan oetgeven!

Ook nait, dat k wat mit voetbal heb…!
k Mag t naait aanzain en nait aanheuren.
Net zo’n geldsmieterij! En dat nuimt men sport!

Nee, mien Oranje gevuil is boven kommen deur t dörp Oranje!
Wat n menselkhaid, wat n soamheureghaid!
Gain ego-gedou, mor omdinken, om luu, dij verjacht worden oet aigen laand.
t Zel joe mor gebeuren!
t Is vanzulfs nait aal aarmoud en verdrait, der zitten ook luu bie, dij aander bedoulens hebben!
Je mouten t wel realisties bekieken…
Mor 99,5 persent zit knap in de stront!

In Geldermalsen wuir t opvangen van 1500 zielen op 15000 inwobers n hail groot probleem… Doar gingen ze op voeste mit de overhaid…
Nait zunder resultoat… t gaait over! 10% was te veul!
Oranje kreeg 700 op honderdvatteg inwoners (500%!)
En… zol doar bovenop nog ais zeumhonderd kriegen!
Dat was ook doar teveul van t goie! En terecht!
Nait op de voeste, mor n börgmaister, dij achter zien volk ston en heldin Hilde, dij pontifikoal veur d auto van stoatssikketoares sprong!

Wat n gemainschapszin!

t Verhoal wil, dat Den Hoag docht, makkelk over n handje vol bewoners hín te walsen …
Mor doar was de krachtege soamheureghaid! Felesiteerd!!

Ook wuir der proat over n deal tussen Mark en Hennie…
Mie ducht: nait zo vrumd? t Gebauw van Oranjestad ston ja leeg!
En volgens Hennie was der roemte veur 1800 luu!
Mit zien Oranjestad haar e t dörp n dainst bewezen en nuuver op koarte zet.
Dat Mark hom tegemout kwam, nou t park sloten was, liekt mie doarom nait verkeerd?
De menaaier, woarop t goan is was slecht en bepoald nait sympatiek tegenover n gemainschop, dij al slim tougeefelk was!
Woar vind je dat?
t Woord misbroek was hier op zien ploats!! Nooit meer doun!!

As genougdounen organiseerde COA n gezoamelieke Kerstmiddag…
Vannijs stonden de 140 bewoners doar achter!
De financieren van dij dag was vanzulfs mor drupke op n gloeiende ploate…
mor wel n geboar dij noavolgen verdaint!

Soamheureghaid, doar gait t om!
En dat is der in Oranje as naarns aans!?

Veur mie reden tot veul respect, meer as veur t belaid van Den Hoag en COA!
Honderdvatteg lintjes van d köning zol hier messchain op zien ploats wezen, mor huift veur mie nait! Ik heb niks mit hokjeploatserij… Bah!
Trouwes worden zai den hoogoet ‘lid van Oranje Nassau’ terwiel Officier veur heur nog te leeg is!

k Ben nou in mien leven veur t eerst ‘Oranjefan!’ en dat vuilt goud!

“Joa, dat liekt mie wel wat, mor hou stelst die dat veur den?” Mien doofhaid speulde mie weer ais paarten, dou moeke veurstelde om n haai-tie te doun mit mien 79e joardag…

Zai ging onlangs deur t knije en zag aarg op tegen de kommende drokte. Begriepelk. d Haile dag in t enne en s oavends nait sloapen van aal dij drokte!

“Loat dien oren toch ais oetspoiten! En goa den ditkeer mor noar de brandweer! Ik denk nait an n vekaansie mor an dien joardag! n Haai-tie! In Mewoll bie Simone, waist ja wel… woar ik van t veurjoar mit wichter west bin!”
“Oh, dat Engelse gedou? Dat is toch wat veur vrauluu?”
“Joa, en ook veur ol wieven, zoas doe!, bist nou lekker?”
“Doe waist ja wel, da k al joaren van thee of bin….?”
“Dat wait k! Mor kinst der ook wel kovvie kriegen en t is der hail biezunder! Elk dijst der over heurst von t n belevenis. Ik dou t!”
“Doe dust mor” was mien antwoord. Al laank bliede, da k nait in t vlaigmesjien huifde en laange enden over t strand sjouwen mos.

t Feit, da k mien kovvie en tebak nait missen huifde was al n zegen!
En…, de lokoatie, dij ze kozen haar, dee mie ook deugd!
d Olle gaiterei in Mewoll, woaras vrogger kerkklokken goten wuiren deur Van Bergen en anno twijdoezendzestien t domein is van jongeluu mit n klaine bepaarken.
k Haar aait al n zwak veur luu, dij zogenoamd n beetje boeten de boot valen wazzen.

Dou ons dochter en schoonzeun de stap muiken om krisiskinder op te vangen, haar k doar wel n beetje mien bedenkens bie, mor dou k mit aigen ogen zag, hou dij bie heur weer op verhoal kwamen, was k ain en aal trots! Onveurstelboar houveul pech dat je bie joen geboorte al hebben kinnen!!

Bie aankomst wuiren wie al welkom haiten via n bord boven d ingang: ‘Welkom Familie Zonneveld’. Vuilde waarm aan!

De vraauw van de oetboater dee doar nog n schepke bovenop en gaf oetleg hou ain en aander waarkte.
Zai felesiteerde mie ook noamens aal t personeel en ik wuir zowoar verrast mit n klain kedoochie! Ain van d wichter mog mie t aanlangen.
Wat schuchter langde zai mie t tou…
“Wat ja mooi, da k n kedochie van die krieg! Dat is n kuske weerd!”, zee ik. Trok heur noar mie tou en gaf heur, zoas men dat tegenswoordeg dut, drij doekjes.
Volgens mien klaindochter schrok ze eerst even, mor glunderde doarnoa van oor tot oor! (“dat je dat zomaar deed…!”)

Der zol hail wat lekkers opdaind worden en t wotter laip mie al in mond.
De bedainen was prima. Jonges en wichter deden heur uuterste best om t ons noar de zin te moaken en dat ging heur best oaf. Kon nait beter!
En de hapjes op d schoalen … Kerel man, wat lekker!

Manluu wazzen t dik mit vraauluu ains: ‘Beter kon t nait!’
Schoonzuske oet Hoorn haar nog wel wat laanger wilt… Zai kon mit heur twij loagere schoul vriendinnen herinnerns ophoalen en den heb je an n poar uur nait genogt!
Dat elk zo genoten het, dee mie slim deugd.

“Aandermoal mor weer”, was mien antwoord, dou moeke vroug: “Hou vondst?”
“Bist maal? Dat douve nait elk joar! Elke bod wat aans!”

“Is mie goud heur. Doe hest goie ideeen!” En k gaf heur n ekstroa smokje veur wie sloapen gingen.

“k Haar t aans braid noar zin in Taiti!” sputterde ik noa… “k Huif nait aans!”

Dat liekt makkelker den t is.
Gewoon verhoezen en dat is dat, zol je denken.
Veur mie leek dat ook hail simpel, mor ondanks mien enthousiasme pakde dat hail aans oet…

Zaand is lös, klaai haard en stug! En… zo as de grond, is ook de mensk.
Althans zo heb ik dat vuild.

In mien geboarteploats Nietap (Roon) was t aait gemoudelk. Elk kon elk en d achterdeure ston aaiweg open veur onverwacht bezuik.
Overal kon je zo even binnenwippen veur n proatje en n bakje leut.

En op nij-joarsdag hadden vrauluu t bere drok! De haile buurtschap kwam langs om joe t nij-joar oaf te winnen!
Manluu wazzen d hail dag onderweegs en de maaisten stonden voak tegen t enne van de dag, stief oet van draank.
Zo heurde dat. Punt oet!

Dou wie in achtenvatteg noar Scheemde verhoesden, haar ik as kind gain benul van aander luu en aandere levenswiezen.
Gelukkeg was ik n luttje krikhoantje en luit ik mie nait op kop zitten…
Mien rapport van d schoul in Nietap gaf aan, dat ik ‘bevorderd’ was noar viefde klas.
Mien klasgenoten van d Eexterschoule wazzen doar slim verboasd over.
‘Zo n luttje ventje al in d viefde?’
Zat nog drij weke in t vaarde bie meester van Zanten.

Doar begon mien eerste ervoar n mit d haarde klaai…
Wat ik doan haar, wait ik nait meer, mor as ik der nou an trogge denk, vuil k weer de haarde klap, dij k in de nekke kreeg… (schienboar verdaind?)
k Heb hom nooit meer lieden mocht!
En…. dat e loater maineg moal n pak houwe kreeg van de van der Schanske’s oet Luttje Rusland, dee mie deugd. Zo mos e der net langs!

Wel ben k doar vanzulfs nuver van schrokken… k Haar dat ja nog noeit eerder mitmoakt! Tjonge, hou duzzen ze!

Dou noar de viefde, bie meester Vrieze. n Laive man, mor voak slim muide en zodounde dommelde hai nogal ais in…
Wie schoten den mit propkes noar zien koale kop en was t roak, den sloug e d ogen even op om doarnoa weer weg te dommeln.
Al haar ik slim muite mit dat gedou, ik dee noar haartelust mit.
Woarschienlek oet levensbehold?

Zoas bekend, vergeten Grunnegers voak de H, of ploatsen hom, woar t nait heurt.
Veurbeeld: ‘Aarm et zien haarm broken’. Ie kennen dat wel.
Omdat wie dat nait deden, mos ik voak mien opstellen veurlezen.
Meester gaf den aan, woaras d aandern op letten mozzen…
Veuraal de H kwam doar bie te pas.
As vrumde ‘indringer’ dee dat gain goud.
Zo n luttje schieterd en ook nog as veurbeeld stellen? Wat doch e wel!

In de pauze mos k der an geleuven. ‘Wat mainst wel, welst binst?’
En de treiterei was begonnen. Tegen mie aan rammen was tot doar an tou en schelden dee nait zeer. Mor dou k n klap tegen kop kreeg en loater n trap tegen d schenen, was t doan! As n dolle heb k om mie tou houwen! En de schenentrapper haar gain boesderoentje meer om pokkel.
Dat gaf, – bleek loater – nogal wat indrok.
Elk wol vanoaf dat mement wel mit mie speulen!
Tot vandoage ken k nog altied goud mit de toun dikste raddraaiers.

Van Verbindensweg verhoesden wie noar Kerkstroate en mos ik noar Scheemter schoule.
Meester van der Tuuk haar d viefde en zesde klasse.
Hai kon mieters mooi veurlezen! En wat nog mooier was: wie haar n ook zingen!
En dat mog ik geern. Soamen mit Bé en Kootje Kuper zong ik eerste en twijde stem.
Ben der nog groots op.

k Vuilde mie op dizze schoule al beter thoes…
Mor ook hier was t voak kribben en wat mie achternoa opvaalt, is dat veuraal Iekje Venemoa en ik doar muite mit haren. As der roezie was, of dat der aine pest wuir, sprongen wie der tussen en muiken der n enne an. (Touval? Wie kwamern baide oet t Westerketaar)

Lest bie mien kapper heurde ik nog van n vraauw, dat ik zo voak veur heur in de bres sprongen was… ‘Ik wuir voak pest en as toe der nait west was, haar ik t nait vol holden, ducht mie….’

k Wait nog dat meester van der Tuuk der maank mos, dou meester Jonker sloag kreeg van Freerk Groenbroek, omdat zien bruiertje Joop doar straf van kreeg.
Joop nuimden wie voak ‘kniene’ en zel t der wel noar moakt hebben?

Of aal dij fiebelekwinten, dij ik beleefde op baide schoulen loater op d ULO aan d Kerkloane oorzoak west bennen van mien tegenzin in t leren, wait ik nait.
t Zel der wel invloud op had hebben ducht mie. In twijde klasse van d ULO begon k der mit de pedde noar te gooien en in daarde klasse heb k t hailndal verbruid!
k Was vieftien en k haar t hailndal had mit schoule. Mien leste rapport toonde aans niks as grafpoaltjes…! k Haar mien zinnen zet op n boantje bie mien voar in drôkkerij.
‘Komt niks van in!’ zee voar. ‘Eerst dien diploma en den zain wie wel wieder!’

Gelokkeg kreeg k steun van Jan Hendrik de Grooth. Hai was kruudenier onder toren en mien voar en hai konden aibels goud mit n kander.
Dou hai mie vroug hou of t op schoule ging vertelde ik hom de situoatie en zee, da k bie d ol in d zoak wol.
Nog gain twij doage loater brocht hai zien wekeliekse advertensie veur t Scheemder kraande en begon over mien wens om drokker te worden.
‘Dien zeun wil in t bedrief, Eppie van Zonneveld. Wat is der mooier!’
‘Doe wilst toch wel n opvolger? Ik zol t wel waiten’
Voar ging om! Wel mos ik hom in t volgende onderhold nog overtugen mor dou ik aangaf, dat je mor tot joen zestiende aannomen wuiren op de Grafische schoule in stad, mog ik mien bouken inlevern. Hoera!

TEST! Veur da k touloaten wuir tot de Grafische schoul in stad mos k veur n test noar Amsterdam. De bond stelde hoge eisen an t touloaten!
t Haar naait veul om hakken, docht ik, mor dou ik de test loater bie touval op t buro liggen zag en hom las, docht ik doar aans over.
Hou konden ze zo’n oetgebraid verslag moaken van t speulen mit blokjes en zuks meer?
Nou, in 2012, as k doar weer an denk, hebben ze mie pecies goud oetstokt!
Precies zoas zai veurspelden en adviseerden wuir woarhaaid!
En ik mog leren veur drôkker!!!

En de tied, dij dou kwam, was n supertied!
Twij doage waarken, ain dag noar Stad en weer twij doage waarken.
In ’58 t diploma hoald.

Inmiddels dus 10 joar op de klaai…
Deur t older worden en n beetje scharrelderij, kon k mie loater beter handhoaven op klaai.
En nog aait woon k in t zulde dörp…
Mor mien devies is en blift:
Beter van klaai noar zaand…
as van zaand noar klaai!

Al is t al weer n tiedje leden, toch denk ik voak nog an de joaren, dat wie mit ons gezinnechie aan d raante van Scheemde in t veld woonden.

Vanoet t centrum mozzen wie wel verhoezen, dou discotheek The Corner noast ons de deuren opende! Sjonge, wat n lewaai! Vanoaf dij tied was sloapen meer overdag den s nachts n gewoonte worden.
Op d bandrecorder kon ik zo de muziek opnemen!

Boeten Scheemde haren wie al n moal of wat n òl hoeske zain an d Hoanebietersloane en op n gegeven moment zee k tegen de vraauw: ‘Wie goan n endje lopen’.
Toch ais oetvogeln, docht ik of dat steegie te koop is…
Zo zegd, zo doan.

Dou wie d boudel van dichtbie bekeken en achter t hoes struunden, kwam òl buurman De Gries aanlopen. Hai was nijschiereg, wat of wie doar te zuiken haren?
‘Och, zomor wat kieken. Zol der wel n nije op maggen?’
‘Dat wait ik nait, mor ie kennen inlichtens kriegen bie Buseman.’
Gelukkeg haar mien vraauw vanoaf heur geboorte in t veld woont in Nij Scheemde en haar ze -noa eerst wat sputterderij- toch wel intresse in mien plan!
‘Doe hest aait wat! Mor ja, nog joaren noast dat helse keboal wonen is ook ja niks!’
Wie wuir n t ains en dat dee mie deugd!

Op noar Buseman… De aigenoars wazzen femilie van hom en noa laank over en weer bellen en proaten, kon k t stee n joar loater, op noam kriegen.

Dou kwam t echte waark! Gemainte wol nait zo as ik en ik nait zo as gemainte!
Ik wol op t midden van de kochte vattien rou baauwen, mor zai wollen, da k op de fundeminten van t ol hoeske bouwde!
k Zel joe n laank verhoal bespoaren… ik kreeg veur tachteg persent mien zin en net veur de kerst in zeuvenzeuventeg konnen wie ons nije stee betrekken.

De eerste nacht gain oge dicht doan… konnen van de stilte nait sloapen!
Mor as luttje kinder zo blied, dat wie van t lewaai oaf wazzen!

Al gauw kreeg we deur, dat der hail wat vogels rond t hoes wazzen. Prachteg!
Elke mörgen luipen de fazanten over d loane t veld in.
Wiefkes (n stok of tiene) veurop en even loater de mannechies.
Zai kwamen oet de hoge bomen, veur an d loane.
Aine der van kreupelde en dat was in onze ogen ‘opoe’. Zai het nog joaren de roete lopen, en achternoa heb ik voak docht: dij hevve te old inschat!

Wieders veul muskes, roodborstjes, merels, liesters, kraaien, oksters…
k Heb zo’n datteg soorten teld! Ook holtdoeven vanzulfs en… spechten!
Soavends op t terras heurden wie ze voak hoamern! Klop, klop, klop!
Op n dag, soavends rond zeuven uur kom ik aanfietsen en staait vraauw mie op te wachten… Vinger veur de mond. Moust doar ais kieken!

In boom boven sloot zaten drij oelen… Dou ik stoan bleef en noar heur keek, deden twije n oge open en geliek weer dicht. n Knipoog, zeg mor!!
k Haar t idee, dat ze zok wel vaileg vuilden en dat dee mie goud!
Omdat ik roemte zat haar, heb k ook nog wat hokken baauwd veur wat hounder en doarnoast n viever an legd veur eenden.
k Haar t idee opvat om Grunneger Maiwgies te kweken en k vond kwakereenden en Mandarijnen ook wel wat om te hebben.

De hounder en de kwakereenden was gain probleem!
Mor de Mandarijneenden wazzen schienboar van n hogere soort?
t Eerste nuske, drij jongen… Alle drije gingen dood!
‘Moust even noar Kloas Nijland in Nij Scheemde goan’, was goie road van mien moat Maarten. ‘Dij het zien haile leven al vogels had, ook eenden! Dij ken die wel perzies zeggen van hou of wat’.

Maarten haar geliek. Dou ik Nijland t probleem veurlegde was t votdoadelk: ‘Joa, dat probleem ken ik. As der genogt tiekjes in locht vlaigen, is t gain probleem. Doar happen zai op. Mor as dij der nait bennen wordt t n probleem!’
Wat ik oeit oetvogeld heb, is meel op d veren streuen. Zai perbaaiern den, dat der oaf te hoalen. k Heb der ook wel ais hounderkukentjes bie zet. Dij vreten wel oet zok zulfs… en d eendjes kieken dat den oaf!’

t Joar der op, haar k bie twij wiefkes vaaier jongen!
Inmiddels haar k hier en doar al keken, of der in mien omgeven aine was, dij n klokke haar te bruien… Gain aine!
Den mor n puutje meel hoalen en kieken, of dat de deurslag geven ken.
Gelokkeg zat dat joar de locht vol vlaigjes en was k t meel nait neudeg!

Tot mien grode verboazen zwommen ze n poar doage loater apmoal al in d viever! Ik ruip mien vraauw omdat k wol, dat zai der ook van genieten kon!
Zegt ze inains: ‘Pak tou! Zai verzoepen!’
En inderdoad, zai zwommen nait meer mor zakten noar de bodem…!
‘Verrek, hou ken dat den? Zai kennen toch zwemmen?’ docht ik.
‘Ja, mor t wotter is nou nog veuls te kold! Doar bennen zai ja nait op berekend!’

Inderdoad! Dou ik mit opstreupte maauwen de jonkies der oet haar, wazzen zai meer dood as levend!
Wikkeld in handdouken op radiator, kwam t leven der endelk weer in…!
‘Verduld! Hebben ze genogt te vreten, heb je dit! k Haar ja noeit docht, dat n eend verzoepen kon!’

Noa n poar joar gelok, heb k ze vot doan. t Bleek dat rötten op eendestront oaf kommen!
‘Hest vast n sloot in de buurt?’ opperde Kloas.
‘Joa, vlak achter t hoes. Op n anderhaalf meter van viever!’
‘Den dou ze mor vot! Rötten kommen aingoal trogge!’
t Was nait aans! Mor t muide mie slim!
n Joar eerder haar k mien kwakers ook al vot brocht. Dat op aandringen van mien dochter… Zai wuiren rebels, as der wat bie heur in de buurt kwam en veuraal s nachts. Ons dochter kon der den nait van sloapen en gaf aan, dat as ik ze nait vot dee, zai vertrekken zol!

k Was der wel n beetje sneu onder, mor gelokkeg kreeg k der dat veurjoar n kameroadje bie! n Klain vogeltje mit n schier rood borstke.
Hai wupde op t onderenne van mien schop en elke bod as k der n spoa grond oet mieterde, zat hai der op kop in om de wurms te pakken!
In eerst instantie docht ik an n roodborstje, mor dat kon aigenlieks nait… Hai was dikker en nait schichteg!
Soavends t vogelbouk der bie… Was t n grasmus! Haar k nooit van heurd!

De Hoanebietersloane, n prachteg stee…
Inmiddels zitten wie al weer vieftien joar boven Jumbo (eerst C-1000) en ook doar is t goud toeven, al zain wie doar minder vogels en meer mensken.
Ook nait verkeerd, mor wel n reden om zo nou en den even -mit ogen dicht- trogge te goan en vannijs te genieten van aal dat mooie gevederte!

Noa de val van de muur in Berlien 1989, besloten wie in t veurjoar ’90 mit ons vw-buske doar hin oaf te raizen.

Van bruier in Lübeck haren wie al veul heurd over de ritten, dij zien zeun dee as medezien-bezörger. Aal weke op en dele noar Berlien!
En aal weke n pas vol stempels! En…. nait te vergeten: bekeurns!
Onderweegs kwam t voak n moal veur, dat der schrikhekken op stroate stonden, dij aangaf, dat e links aanholden mos…
As e den zo’n vief kilometer wieder was, wuir e deur de vopo’s aanholden mit de vroag, woarom hai aigenlieks links ree?
As e den zee, dat der n endje trogge borden stonden dij dat aangavven, kreeg e te heuren: ‘Du bist ja verrückt mensch! Wo stehen die den?’
Zai haren ze den al gaauw vothoald!
Zien boas het t vanzulfs aal betoald… kaptoalen kwiet an bonnen!
Zel e wel deurberekend hebben vast?
Ain en aal corruptie!

Mit zien paspoort was t ook n boudel…
De Ozzi’s wazzen gek op stempeln.
Zo mos neef elk haalf joar n nije pas! Vol!
Op n duur kreeg e mitwaarken en kon e aine hoalen mit 100(!) bladzieden.
Koren op de meulen van de grensbewoakers! Aine?
Drije kon toch ook? ‘Du hast ja genug seiten!’

In Berlien zulf was t nog beter! Mainegmoal wuir zien bestelbus openbroken en was e n smak pillechies kwiet…
Totdat… e n grode swaarde bouvier mit nam!
Doan! Hai huifde deuren zulfs nait meer sloeten!
Van zien boas kreeg e t aankoopbedrag veur d hond dubbel trogge!

In de wereldstad ankommen hevve eerst oetkeken noar n camping…
Ston naarns aangeven, dus mor even vroagen.
‘Camping?’ Gain reaktie! Nog aal anti Amerikoans?
Kon k mie wel n beetje begriepen…
‘Wir wollen kampfieren….’
‘Kampfieren. Was ist den das?’

‘Jezus!, wat is kamperen in t Duuts?’
Mien vriendin kwam der ook nait op.
Ik n lucifers-deuske oet buutse en der gauw n tènte op taikend.
‘Ah….! Sie wollen zelten!’ en spontoan begon e mie oet te leggen, dat e gain zeltplatz wos.
Gelokkeg kwam der n jong deerntje bie, dij ons wieder oet douken doun kon en zo kon wie soavends in t duuster asnog n steegie vinden.
Aan d raande van t vlaigveld… waineg sloapen!
Mit de metro noar t centrumm glad n belevenis! Mooi? Nou neu!
De stad op zog was nait verkeerd. n Hoop te zain en te beleven.
t Vuil ons op, dat der nog zoveul olle gebouwen stonden!
‘Zeker vergeten’ docht ik sinisch.

In n ziestroate van t Alexanderplaz, n hail schiere winkelstroate, was n hoop reuren. Modeshows midden op stroate, stroatnuzikanten en… rond n klain plaintje zo’n vatteg Chinesen, dij heur woar an de man brochten -sieroaden, horloges- en zokswat.
In tied, dat wie bie ain van heur stonden te kieken, -t leek altmoal prachteg, mooi oetstald op n muurtje en schitternd in d zunne, stoven ze as muskes oet n kander! Wie schrokken ons lam!
Drij buskes mit plietsies kwamen der aangieren en stoven op de spleetogies oaf! Ik kreeg nog n beste roam en ging sikkom onderoet!
‘Moust dij kieken’ ruip mien vriendin… n Luttje pindaatje stroekelde over t muurtje, woarop e zien woar oetstald haar en kwam plat op bek omdele. Hai kreeg zien kovvertje, dij opensprongen was, nog wel mit, mor mie ducht, dat dij al wel haalf leeg was?
‘Vot hier! k Wil hier gain dag laanger wees n!’
k Mos goud op heur inproaten, mor k kreeg heur nog wel zo wied, dat we bie Chackpoint Charly de restanten van de muur bekeken, n stokje stain kochten en… in t draaiende restaurant, hoog in de locht lekker smikkeld hebben. Onder t genieten van t toetje zee ik: ‘Wat n oetzicht he… Kikst over d haile stad hén en zuchst ook pesies woar of de muur aal ston het.’
‘k Ben laiver in d luttje dörpkes as in dit gekrioul’ zee ze nukkeg.

Aanderdoags den mor t Oosten in… Wat n ainvoud… (armoude?). Grauwe hoezen, woar in aal dij vatteg joar noeit meer n kwaaste vaarve op kommen was! Stroaten mit koelen en zulfs goaten! Oetkieken gebloazen!
Nait allaind veur dij gammele wegen, mor ook veur dij mieghummels, dij t joe hoast onmeugelk muiken om n aigen koers te voaren!
‘Wat n Trammelanten!’ Tientallen Trabantjes (Trabi’s) stoven joe aan alle kanten veurbie en haren schienboar minder last den wie van de slechte stroaten…? Aalgedureg stoiterde der wel aine deur d locht, mor kwam wonder boven wonder weer op zien vaar pootjes trechte. n Belevenis!

Bie de wainege tankstations stonden de twijtakjes in riegen om bie te tanken. Benzine der in, kofferbakje open… n praane eulie der deur, even goud hinneweer schudden…(deden ze deur t t kofferje noar omdele te drokken en trogge te stoitern) en…. joagen mor weer!

Op t laand net zo n boudel! Zes luttje combines noast n kander…!
‘Kiek doar ais! Pond Tebak in zesvoud’ ruip ik verwonderd. (Pond Tebak was n man bie ons in t dö rp, dij in zoad handelde en op zien proefveldjes n hail luttje combine broekte.)
‘Zo hol je wel waarkgelegenhaid’ zee mien vriendin.
Manluu en vrauwluu, zai haren apmoal waark en n inkommen. Leek mie nait verkeerd!

Net as in d winkels: gain vaarkleuren etiketten, gewoon gries en swaart-wit! Dou ik t doar mit krudenier over begon zee e dapper: ‘Das sol man ja alles bezahlen! Wofür ist das den nötig?’
Geliek haar e! En ik zeg joe, dat t meroakels goud smuik!

De camping, dij wie dou opreden, was as t woare gewoon n groot grasveld mit in t midden n hokje woaras je joen behuifte doun konden.
Gain pot of niks… Gewoon n hail daip gat, woar je striedewiets boven stoan mossen. Niks veur mie!
Noa drij doage vroug k n mitkampeerder, woaras ik betoalen kon? ‘Ach wasz! Scheize! Hier brauchst Du nicht bezahlen!’
t Bleek, dat dat n kampeerploatse veur t volk west was.
Op t strand bie d Oostzee was dat wel even aans. Zwanzig D-Mark!
‘Ie waiten van wanten!’
‘Wie bitte?’
‘Ie hebben joe al nuuver aanpast!’

Dat was ook zo mit de vaileghaid. Noeit wuir hier stolen of inbroken… nou is t de orde van de dag!
Of dat de toeristen wazzen, of aigen volk is mie nait duudelk worden.

Van bruier wait ik, dat de Ossi’s over t algemain veul geld hadden…
Wollen zai n Trabantje of Wartburg kopen, den wazzen zai wel vattegdoezend Maark kwiet! En dat konden zai spoaren omdat baide an t waark gingen. Noa d aanvroag van n autochie duurde t den voak n joar of tiene, dat ze aan beurt wazzen!
Noa die Wende konden ze dat weerdeloze geld inwisseln veur westduurse Maarken en was ook doar t kapitalisme geboren!

Aarg jammer!? Elk zien mainen!
Bruier haar in dij tied n bult stress van aal dij Trabi’s, dij de centra van Hamburg, Lübeck inpikten. Zai smeten mit geld en de neerndounden haar n ter goud mit!
‘Ik ken ja nait meer op tied mien klanten beveurroaden!’
Noast hoesgeroad en klaar wuiren der ook veul BMW’s en Mercedessen verkocht.
Hou gek ken de ‘bling-bling’ joe moaken!
Volgens bruier vuilen der dou ook veul doden in t verkeer aan ‘d aander kaante’. Mit zo’n westduutse slee over dij strontwegen ging t ja veuls te haard!

Veur ons was t n haile ervoaren en n slim enerveernde vekansie!

Nou anno 2015 vroag ik mie voak oaf of t kapitoalisme doar inmiddels net zoveul vernaild het as hier bie ons?
Ik denk het! En dat te waiten, dut mie zeer!

k Mos vanweke noar dokter veur n gesprek…
Dat zit zo: ik haar last van de pillechies tegen chorestorol.
Veul piene in de gewrichten en doar was k bepoald nait blied mit.
Staarker; k Heb ze van gramnieteghaid stoanloaten en dat leek dokter nait zo verstandeg…
‘Zal best, maar ik heb ze gekregen ter voorzorg…’ was mien reactie.

In d wachtkoamer zatten twij doames, dij nait hail proatsk wazzen…
Dus, mor wat in t rond kieken en folders lezen.
Noa n zetje kwam der n nogal stevege ‘boy’ in.
d Ogen wat troanderg en zo hai zee: ook kolle handen.
“t Is kolder as k docht”, zee e en wreef zok zien kolle handen.
“Ook even n apeekaatje?” vroug ik.
En dou kreeg we op nogal n haarde toon te heuren, wat hai wel nait aal haar:
Choresterol, zuker, reuma en nog hail wat meer! En… veuls te zwoar!
Mor dat haar n wie zulf al wel zain!

“Laive tied, dat is nogal wat! Mout je joe ook spoiten, vast?”
“Zes moal doags! En oafvalen! Das nait zo makkelk, mor k heb der al wel tien kilo oaf in drij moand! Ik at nogal vet en doar ben k mit an t mindern! Helpt echt!
t Was ook wel bar, houveul of ik at. As k om zes uur op berre ging, zette moeke mie aait n schuttel mit fricandellen op t nachtkaske….” “Om zes uur al op berre?”, vruig ik schrikkend.
“Joa, en den knabde ik der even twinteg fricandeltjes deur”, zee e laachend.
“Ik lach der om, mor t is vanzulfs wel n beetje belachelk!”

“n Beetje?” raip ain van d vraauwluu, dij aans nog niks doan hadden as luustern…
“Joa, n versloaven he! Heb ik ook heur! k Ben al dik zeuvemteg joar an de tebak. t Veurdail doarvan is, dat je der nait echt dik van worden…”, zee ik.
“En nait groot he! Bist mor n luttje schietertje!”. En hai schotterde van t laachen.
“Ik ben van veur d oorlog en dou kregen wie voak pankouk mit n beker zegemelk! En k leuf verduld, dat dij zegemelk veuraal, mie deur t leven holpen het!”

Wat de baide vraauwluu van ons gesprek docht hebben, ken je gissen!
Dat dokter zien mainen der over ook nait echt positief west is, ken k mie best begriepen!
Mor dokters hebben ja n eed oaflegd, dat zai mensken helpen zellen…
En of dat nou gruinen, blanken of swaarten bennen, moakt nait oet!
Versloavens valen doar ook onder, net as soorten geleuf!
Schier dus, davve dokters hebben!

In Amerikoa was t nait van de locht bie t aantreden van Trump as president…
Mit zien dikke proellippen gooit e ter an d lopende baand oet : Go bl… Y…
Zai zeggen t doar dus aans, mor dat vin k nait passen in n Grunnens stokje.

Ik vond t wel n beetje veul, as k eerlieks ben.
Mor ja, k ben den ook nait ‘christelk’ ! (Althans gain kerkganger)
Nee, om eerlieks te wezen, hol k nait van dat gedou.
Volgens mie mainen zai t ook hailndaal nait, want tiedens de kampanje en noa zien aantreden wazzen d aandern apmoal mieskasters, dij der niks van moakt hadden. (heb Joen noasten laif as joe zulf!) Ja, ja!

Den heb k t hier vanzulfs over Trump en Clinton en… God zegen hom echt: Obama!!
Obama is hail aans. Al gaf e ook dudelk te kennen, dat Trump zien zegen veur t presidentschop nait van boven kommen kon en zok doarom inzette veur Hillary.
Al ben ik ook wars van Trumps goare oetsproaken, en vuil ik totoal gain verwantschop mit zoks luu, toch mout mie t van t haart, dat ik ook totoal gain aanbidder ben van aal dat vrome gedou dij summege van zien veurgangers verspraidden!
k Nam soms t woord ‘Godverneukers’ wel ais in de mond…! (noa t aanzain van n debat op tv).
Mooi proaten, en achter d rogge om d aander verneuken of beschimpen !
Dat is toch vluiken in d kerke? (Go… bl… Y… ! Hou duur je!)

Vluiken heurt nait!
En veuraal nait op zo n menaaier…
Dat was CDA-man van d gemainteroad in Scheemde mit mie ains.
Hai vertelde, dat ze bie elke vergoadern van zien club aait in gebed ‘veur’ gingen.
Op n oavend haar hai dat doan en noa t woord amen, ging t loos!
De aine schampte en roddelde nog meer as d aander over n collega!
Ik ben dou stoan goan en heb zegd, dat ik noeit meer ‘veur’ goan zol! ‘Dat nuimen ie christelk? Schoam joe!’

Hai gaf mie te kennen, dat mien woord godverd… hom gain vreugde brocht…
Mor wat dij luu mie doar flikten woog veur mie veul zwoarder!
Dat nuim ik vluiken in de grofste zin van t woord!

Noa dij oavend kon ik loater t nog beter mit hom vinden!
Wie begrepen n kander!
t Zol schier wezen, as ze in Amerikoa d zulfde kaande opgingen!
Toch mor even din…:
Got bless joe!
En… noeit meer vluiken in d kerke!

Mit toal kin je speulen…
Al joaren meel ik inmiddels mit mien nicht (Bettie) oet Roon.
Vandoar de titel van dit stokje.

Zai is ook gesjameerd van dialect.
Zit hom in de genen, vast?
In t begun, dat wie besloten mekoar zo nou en den te meelen, heb ik pebaard mien Roner dialect te broeken (wat dou slim stoer was!)
k Was der al zesteg joar vot!
Bettie, alias Hunebettie, nichtoetroon en zuks meer zol den in t Grunnegs schrieven.
Inmiddels is dat n beetje verwotterd en douve net as t oetkomt.
Dit onder t mom: aal wat mout is minder mooi!

Veurege moand kregen wie in d kop om ook ais Westerkwartiers te perbaaiern… Heurt verdomt schier en t leest ook nog goud! (en.. t klinkt wat vrundelker as t aander Grunnegs) sorry heur!
Ie mouten waiten, dat wie baide op de grens van Noordenveld en Westerketaaier geboren bennen en dus van baide dialecten wel wat mitkregen hebben.
Bettie is geboren an de Heuloan -de weg noar t Laikstermeer- en ik an de Leeksterweg, 100 meter wieder.
Achter ons hoes hadden wie De Natuurschoon, geweldeg veul bos mit vievers, doevetil, hertenkamp enz.
n Woar oard veur tieners om te speulen en heur woare ‘ik’ te vinden.
Aan d aander kaante van d stroate was de weg noar t meer. (Nou Meerweg, in ons tied : Heuloan) n Kilometer of drij vaare.
In de Noordmannen van n poar weke leden, gaf Wiebe Kleinstroa aan, dat hai in zien jeugd aait mit pa en moeke kampeerde bie t meer an stadskaante. Den voarden wie mit t bootje noar Cnossen aan d aander kaante.
Dat was mien mooiste steetje op oarde! Zee Wiebe.
Heb k geweldege herinnerns aan!

Leekstermeer
Cnossen jr. aan ‘ons’ kaante van t meer mos dat beoamen. ‘Ik ben hier geboren en inderdaad: t is ook mijn mooiste plekje van de wereld!’
Over heur oetsproak was ik nait verboasd…
Wel blied!
‘Dat is mien jank west om elke bod, as ik vrij was trogge te goan noar mien geboortestreek!’ Docht ik.

Nietap t mooiste steegie in de wereld!
Gain wonder, da k zo zaik wuir, dou wie der vot wazzen!
De Natuurschoon.

Dunderdag 19 juli 2018: twijde bieainkomst 80+ flinten!

Dou ik veureg joar 80 wuir, kreeg k gedachten aan mien tied op d loagere schoule… Ik was dou tien joar en k mout zeggen, dat mie dat zeer aangrepen het. (wie verhoesden van zaand noar klaai…) Van Nietap noar Scheemde.

Zeuventeg joar loater wuir k nijschiereg welke luu nog leefden enz.
Gelukkeg haar k t adres van twije en dij heb k vroagd of zai der veur vuilden om mekoar nog ais te ontmoeten.
Dat was nait an dovemansoren zegd… Aanderdoags al an telefoon: ‘Loat we vot mor n doatum nuimen!’

Wie gingen noar t restaurant De Es in Roderesch.
Prachtege lokoatsie! En geweldige hapjes, al haren wie doar nait zoveul aandacht veur as veur mekoar, vanzulfs!
Wat n herinnerns! Bie leven en welzijn aander joar weer! Was aller vaste overtugen.
Dus vandoage vannijs. Nou was t mien beurt om t ain en aander te regeln…
Omdat je op dizze leeftied nait meer zo vereg en vlogge bennen, en wat minder auto rieden, was mien veurstel: n lokoatsie in t Oldambt?
k Rie laiver vief as viefteg kilometer, mout je waiten!

Was heur best noar de zin. Gelokkeg mor!
n Schiere lokoatsie haar ik wel! t Rozenpaviljoen of… Wedderveer…?
Dou mor in t Rozenpaviljoen, zee moeke. n Schier stee en d rozen bluien denk ik ook nog wel… (dat haar ze mis: Waarmte en dreugte haren de fleur der al oafhoald!) Jammer!
Dit joar was der n kammeroad extroa. Jacob Noord haar heurd, dat wie bie n kander west wazzen en wol dat ook geern!

En Jacob zat bie mie nog schaarp in beeld…
Op zien achtste kwam e -noa laange oafwezeghaid- mit n bain in t gips klasse instrompeln…
Juvvraauw vertelde, dat hai net trogge was oet t groot zaikenhoes en zien knije kepot had haar… (loater bleek, dat e d heupe totoal verbriezeld haar!)
Bleek, dat n mof hom aanschoten haar…!!!
Dou wie vandoage onder d boom in Sodom zaten, wuir ik aal nijschiereger… en k vruig op n gegeven moment, hou of hai dat ervoaren haar?
‘Dat emotioneert me nog steeds!’

Hai was indertied in t gruinlaand an t speulen west en poestte wat oet op zo’n olderwets holten draaihek.
Opains kteeg e n swoare klap op t bain en donderde van t hek oaf…
Gieren van de piene en dou tegen de vlakte!
‘Mien ollen in paniek en mien voar as n gekke zuiken noar vervoer hén t zaikenhoes’.
Zoas mie verteld is, het e n brandstofhandeloar vonden, dij dat wel doun wol.
Mos e nog wel even de kolen der oaf halen!! (dat kwam in de gasgenerator boven op t dak van d auto!)

‘Bie t Akkedemisch hebben ze mie in ain van de barakken legd, dij der dou nog noast stonden…
Dat was vlak veur t bombardement! Elk wuir overbrocht noar de kelder… mor dou ze bie mie stonden, zee de dokter: Laat die maar liggen, gaat toch dood!’
Net as hai haar ook ik wotterlanders in d ogen! Stel joe veur: den bin je aachte!!

Op schoule luiten zowel meester as mede-leerlingen (gain klasgenoten) hom vallen… De leste twij klassen het e oafmoakt op n aander schoule!
Soldoaten en kinder bennen voak haard!

De schutter haar loater zegd: Ich meinde es war eine Katze!!!
Ja, ja!!!
Ken mie der nog helleg om moaken, mor de aander herinnerns wazzen gelokkeg van n vrolieker kaliber!
Aander joar weer?
Geern!!

Albert en zien bruier kregen muite over t belaid op d oll n heur boerenstee.
Bruier docht meer in geld…. Albert in goie gewassen.
Dou Albert vernam, dat e nait tegen zien bruier op kon, het e der mit kapt.
Mit n jutezak vol goud is e de wiede wereld introkken, op zuik noar vree.
Vanoet Tolbert belande hai bie de Belt an de Ronervoart en zag doar n poaltje mit n stok karton der aan. Te koop: acht deemt grond om te ontginnen… te bevragen bij…
Het was n aarg drassege boudel. Zeg mor gerust: n Moeras!

t Leek hom wel wat! Hier kon e zien gang goan. Zien aigen kop volgen!
En wat n rust! Wel n koppel waark, mor doar zag e nait tegen aan…

Binnen n poar doage het e t kocht. Op de Belt lag rommel zat om van te baauwen.
Teerblikken, golfploaten en zuks meer. Doar het e zok n hutje van baauwd.
Gain licht, gain wotter. Van alles niks!

Mit n proam, dij e omschik kopen kon ging hai der op oet om zwaarde grond aan te hoalen. Totoal het hai d haile lappe zo’n zeumteg sentemeter ophoogd!
Meer as n joar zwoare arbaid!
Dou bleek, dat der gain oafwottern was… Nog aal kon hai nait zunder stevels over zien bezit bentern!
Rondom den mor sloten groaven…
Dat gaf locht! Nou kon e gras zaaien en begunnen mit poten van eerappels, bonen en dat meer.
d Ol jong kreeg der moud van en luip doags te zingen in zien Parredies.

Mit n zaais het hai zien eerste gras maait en heut.
Dou kwamen der schoapen. Was makkelker en brocht ook nog wat op.
n Twijde hutje wuir baauwd om zien gerief op te sloagen en veur zien schoapen, zegen, n poar pony’s, n kaalfke… De veistoapel gruide as kool! Laand zat!

Via n smaal dakgeutje vong e t regenwotter op en kon dat via n slim vernufteg systeem mit n kroantje oaftappen.
De Belt was ook hier zien leveransier! Net as veur t licht!
n Grode zaklanteern broekde om zok bie te schienen as e der s naachts oet mos om te pizzen.
Wieders haar e gain licht neudeg! Zo gauw as t duuster wuir, was t sloapen en bie t lichten opstoan en an t waark!

Albert was gek op zegemelk. Aal doage anderhaalf lieter!
‘Bitter in de mond moakt t haart gezond’ was zien leus.
Socioale kontakten haar e nait. Enkel Wim Ploug, (mien schoulkameroad van d loagere schoule in Nietap) dij zien laand an zienend haar.
Het het n mooi zetje duurt, veurdat e kontakt wol, mor dou e vertraauwen in Wim kreeg was t kloar. Eem teuten mit n bakje zwaarde joege en mekoar helpen as t zo oet kwam.
Op zien drijennegentegste is Albert oet tied kommen.
As dank veur zien vrundschop het hai Wim t Parredies noaloaten.
Mit mien voar heb ik Wim doar n bezuik brocht. ‘Kerel man, wat ja n hemels stegie’ ruip mien voar en ik was t doar volmondeg mit ains!
Wim het der nog 25 joar plezaaier van had. Ook Martje, zien vraauw, dij der eerst niks van waiten wol, ging loater mit hom mit.
Der mos den wel n karrevan kommen, want in dij oale hut wol zai nait sloapen!

Wim haar n bult gelok! Mor… ook veul malheur!
Nou is e Martje kwiet en ook zien laand mos e vanwege zien leeftied verkopen…

Mor vannijs lacht t gelok ons tou!
Soamen mit ons allerlaifste vriendinnegie van d loager schoule, Jantje, hebben wie veureg joar ons tachtegste joardag viert in Roneresch.
En…. de oafsproak moakt, dat wie, -zo laank as dat kin- doar mit deurgoan! (en dat noa zeumteg joar…)
Houveul gelok kin je hebben!

(t bennen de klaine dinkjes, dij t voak doun!)

Zo midden oktober twijdoezendachttien, baauwt n holtdoeve zien/heur nuske vlak veur ons balkon, schier op ooghoogte…
“Wat n aansleperij van takjes!”, zegt moeke, dij der gain oog van oaf krigt.
Hai vlogt oaf en aan en as t kloar is, vleit e zok der netjes in.

“Doe bist in d ware! t Is ja haarfst!”, roup ik hom tou…
Mor ja, ik ken nait koeren en hai verstaait der dus gain donder van.
“Dat wordt ja hailndaal niks!”, perbaaier ik moeke an te proaten, mor doar wil ze niks van waiten!
“Doe mainst, das t aal waist! Het mooie weer blift nog wel n tiedje… t Komt vast wel goud!”

En geliek kreeg ze! Vraauwlu hebben doar ja schienboar n zintuug veur?
n Week of aachte mochten wie genieten van de wondere noatuur!
Dou d aaichies oet wazzen, en t bleek, dat e twij jonkies oetbrud haar.
Baide heur luttje koppie kwamen net boven t nuske oet.
Hier en doar n klain beetje dons.
‘Wat mout dat nou nog worden?’, docht ik.

Gelokkeg bleef t weer redelk schier en zagen wie bie luttjen aan, dat ze stapke veur stapke groter wuiren. Mooi man!
Zo’n drij/vaar moal doags vouert deur moeke.
t Was of ze oafsproken haaren… -of haar e messchain ook n mobieltje?- hou loat moeke t eten brengen zol.
Eem veurdat e aanvlaigen kwam, zagen wie d leutje koppies van heur kroost al omhoog kommen mit d bekkies wied woagen open!
Noa aankomst bleef d olle eerst n zetje in t rondte loeren of der ook onroad was… veurdat e in t nust stapte…
Baide jonkies gingen den as gekken tekeer en vraten heur t vouer an baide zieden van t snoavel tou d bek oet!
Hai, wat wild! Zai kennen hom zo ja wel d kop van d haals rieten!
t Leek wel n beetje op n ja-knikker oet Schonebeek! Wat vermuinend!

Zo’n zeuven, acht weke was ons eerste gang oet berre noar t balkon… (echt, sums veurdat wie de gang noar d wc muiken!)
Nijschiereg? Messchain wel, mor genieten is n betere benuimen! En dat weken achter n kander!
‘Mooi he!’, was elke bod onze mainen. En moeke kwam asmits wat dichter tegen mie aan stoan…! (asof zai de geboorte en t groot brengen van ons baide kinder vannijs beleefde.)
Wat ken t leven toch mooi wezen!

Noadat moeke d baide leerd het hou of ze vlaigen mozzen, was de grootste d eerste dij t aan duurde.. Noa eerst n wat ongelokkege landen op ons balkon, was de twijde poging roak: over t stroate noar bouwmaart Klus Wijs! Poeh!!
d Luttjeste haar wat langer waark. Was n kop klainer as zien bruiertje/zuske en volgens mie ook n echte boksemschieter?
Tot twijmoal tou n hotel-de-botel-landen op ons balkon en dou noar t boomke der noast op zo’n vief meter oafstand…

En nou, n week of drije wieder ben ve ze kwiet! Veur goud oetvlogen! Sneu man! Wie haarn der n bult dieverdoatsie aan!

Gelokkeg kreeg moeke drij weke leden n bos roze rozen van twij vriendinnen, omdat wie heur nuigd haren n vissie te eten in Termunten…
In hoes luiten ze d kop al gaauw hangen. Oet nood het moeke ze op t balkon zet… (inmiddels vief weke leden!)
En ie maggen t leuven of nait: mor zai bluien nog aal en dat dut ons vannijs slim deugd!

Bienoa al weer n joar om…!
Der was weer hail wat reur n in t oaflopen joar mit as oafsloeter:
Boeren leggen distibutiecentra supermaarten lam?
d Luu bennen woarschaauwd, dus hamstern mor! Gain probleem!

Oldern onder ons moaken zok doar nait zo drok om…
Dij hebben wel minder tieden mitmoakt!
Zai denken meer an d luu, dij heur dit joar ontvaaln bennen.

En… dat bennen der nogal wat!
Tjezus, weer veuls te veul!
Jaantje, Pietje, Kloaske en nou ook nog Meindert Schollemoa van Pekel!
69 joar nog mor! Veuls te jong toch!
Dij man mout n standbeeld hebben! Wat n toffe gooser!
Hai was der veur elk, pruit joe nait noar de mond en was der oprecht veur t volk!
Zo aine kriegen ze doar in Pekel noeit weer!

Zulf mog k hom veur t eerst mitmoaken op n feesje van de Zunnebloum Pekel.
Willy Petzinger – dij ik kon van de Seniorendag Winschoten – haar mie nuigd.
Touvalleg was ik bie de Zunnebloum-oafdailen Scheemde, zodounde.
k Heb joe op d eerste rang zet, zee hai bie binnenkomst.
Oh…?
Wie zaten net op stee, dou der n man tegenover ons zitten kwam…
k Zel mie even veurstellen: Schollemoa!
En hai ging in t Grunnens mit ons wieder.
Versta jij die man? Vruig mien moat. (hai was n Westerling en kreeg gain woord mit!)
Ja hoor! Mooi man, een burgemeester die zijn volks taal praat! Tof!

Schollema kreeg van ons gesprek n beetje mit en verontschuldegde zok:
Sorry hoor, ik kan natuurlijk ook ABN!
Paasde zok geliek aan. Tegen mien moat in t ABN en tegen mie in t plat!
Wat een aardige man, helemaal geen burgemeesterstype!

Zien openingswoord ging weer in t plat en mos ik noar mien moat tou vertoalen: Hij zegt, dat zijn vrouw een andere agenda heeft en niet aanwezig kan zijn…
Maar ze komt nog wel hoor!
Meestal gaan ze samen overal naar toe!
Oh? Wat leuk!

Mooie herinnerns aan n sypathieke man… n mens!

Schrifst doe de nijjoarskoartjes even, vragt moeke… (wonsdag de 10e dezember)
Hé? Joa, mout dat nou al?
Joa, mouten minstens aander weke op post, anders kommen ze nait op tied over!

Op heur zulf gemoakte koartjes stait de tekst: Fijne Feestdagen!
k Ben zo vrij west dat te veraandern in ‘Schiere doagen en n gelokkeg en veuraal Gezond 2020!’

Dat kommende vrijdag de dattiende Meindert Schollemoa veur t lest onder ons is dut zeer!
Tuurlek blieven de mooie herinnerns an hom, en mooie herinnerns bennen weer n beetje gelok…
Mor koartjes verstuurn mit de tekst ‘Fijne Feestdoagen’ gaait der nou even nait in!

Noordmannen. Wiebe Klainstroa en Erik Hulsegge brengen heur programma oet Muzzel.
Om haalf negen vertelt Wiebe over Dou en Nou en om haalf tiene het Erik zien biedroage over opa, dij zo’n hekel aan politiek en hounder haar!

Onder t lustern kom ik bie de neven van mien voar…
Apmoal boeren, dij deur t zwoare waark op t laand steveg oet de kloeten wozzen waren.
Grode handen en aarms as boomstammen…

Noa heur waark op Drees, mor thoes zitten konden ze nait!
Ep haar zok n steegie kocht tussen d luu dij t aait roem had haren.
Grode villa’s mit nog groetere toenen.

Hai was deur ain van zien noabers al ais vroagt of e zien toene schier holden wol.
In t begun haar e dat oafzegd, mor dou bruier Andrais ook op Drees kwam, mossen ze mor ais proaten docht e.
Andrais haar der wel oren noar en zo kwam t, dat ze mit zien baidend op stoupe bie d buurman stonden en zok aanboden veur t onderhold van meneer zien grode toene.

Man glom van bliedschop. Hai haar net zien veurege oafzegd, vanwege t roege waark, dat e leverde!
Komt goed uit mannen! Jullie mogen maandag wel beginnen.
Dat is goud, zee Ep… as t ook n beetje oplevert?
Meneer gaf aan, dat as t hom en veuraal zien vraauw noar t zin was, hai geern in de buidel tasten wol.
Den zai je ons moandag!

Je konden zain, dat de veurege toenman al n zetje niks doan haar.
t Was aal roegte en der mos hail wat snuid en biewaarkt worren.
Rusteg aan begonnen ze mit snuien. Bulten takken en twiegen wuiren op Ep zien boerenwoagen vleit en oafvoerd.
Meneer was aarg blied mit heur waark en zien vraauw nait minder!
Reden om d jongs goud te belonen.
En… bie zien buren te snaren, dat e endelk n poar geweldege toenluu vonden haar!

Het duurde mor even, of ook zai vruigen de mannen om heur toentje schier te holden…
n Joar loater haren ze meer den vief klanten!

Bruier Marinus, n nog grotere potert vertelde op n joardag, dat hai aander weke 65 wuir en doar nou al tegen opzag… Wat mout ik in godsnoam d haile doagen wel thoes doun?
Ons helpen mit toentjen! Zee Andrais. Wie kennen der nog wel aine bie broeken.
Ep het net aine oafzegd, dij ken der den ook nog wel bie!

Zo zegd, zo doan… Marinus ook in d ploug!
Omdat hai nog gramnieteger was den zien baide bruiers, ging e tekeer as n bolle.
Rieten, scheuren of t niks was!
Wie mouten even proaten zee Ep… As t doe zo haard waarkst, stoan wie mit n weke op stroate, en dat mout vanzulfs nait!
Dat is ja net politiek raip Marinus! Dat kin ik nait!
Zel wel mouten, as t in dien Dreestied ook nog wat verdainen wilst!

Marinus het t der zwoar mit had, mor zag wel in dat jongs geliek haren en meneren betuilen ja hartstikke goud!
Woar hai aans n uur over dee, haar e nou wel twij doage veur neudeg!
En mit heur drijen hebben ze der nog joarenlaank heur buudssìnten an had.
Het mooiste der aan vond ik, dat ze in dij tied meer begrip kregen veur de luu in d politiek in den Hoag!
Ook heur verstand kwam dus tot zien recht al was t wat aan d loate kaante!

Gain maal woord of noam, toch nait te vertraauwen!
Op t plain in Scheemde alle parkeerploatsen vol!
Mien laive tied, wat willen dij luu wel aal! Denk ik bie t zain van zoveul drokte…
“Hamstern! Baange, dat Corona heur te pakken krigt!”, mompelt moeke!

Ik goa in gedachten even trogge… n Vriendin, woaras ik op de kovvie was, haar t over de ik-cultuur!
k Von t wel n beetje overdreven, mor as ik nou zai, houveul der insloagen word?
t Mobieltje an t oor…, “Neem ook nog mor wat tandpasta mit”!
“Hmm? Der liggen ja nog vief tuubkes in t kastje van t aanrecht?”
“Dou toch mor! Enne… chips en bier! Enne… melk, stoete, kouken en veuraal wc-papier! Dou nog mor n pak of drije!”
Joa, denk ik: as je veul eten, mout der ook weer hail wat oet!
Tuurlek bennen der ook luu bie, dij de bosschoppen hoalen veur d oltjes en doardeur d kaare flink vol hebben! TOP!

Even loater: de schappen mit melk en stoete bennen volkomen leeg!
Wat nou?
Perbaaier t nog even bie bakker Prins? Dij het ja gain melk!

Zo ruireg as t op t plain is, zo rusteg zit t holtdoefke op t nust te roupen om n partner… Zai wil starten mit t baauwen van n nij gezinnechie…
Ook vogels kennen in de waare wezen… in dizze tied nog jonkgoud?

De doffers heuren heur schienboar nait, of… benn n der nait an tou?
Of zai ook in de ik-cultuur zit?
Ze vlôgt wel veul voaker of en aan…
Zel ook wel stress wezen!?

Jan woonde an de Laangeweg in Scheemde, gitswaart hoar en vlaigens rad as t om voetballen ging.
k Haar nog noeit zo n speuler zain!
Joa, loater wel vanzulfs, dou Cruiff in beeld kwam…
Volgens mie was Kiete nait minder as Cruiff, al vinden ie dat messchain gain vergelieken.
Loater, in de joaren viefteg -hai was n joar of zestien zeuventien?- speulde hai al in t eerste van Scheemde! (dou dertied daarde klasser)
k Heb ait al n moal over hom schrieven wilt, mor t bleef der bie.

Tot in 2018 t WK op t beeldschaarm kwam…
Al ben k al joaren gain laifhebber meer, de partij woarin de Kroaten speulden, brochten hom veur mie weer in beeld!
Doar zaten ok n poar Kietjes tussen, zag ik!
Al mout ik der bie zeggen, dat dat der meer op leek den as t was.

Kiete was fel en fanatiek en was nait baange om n aander baaintjen te loaten of n scholder te geven. Eelsk noar de grond omdele goan, as e t nait redden kon, dee e nait! Noeit n keer! Vechten! Nait jeuzeln!
Mor vergeten? Doar was e barre slecht in…
Bie t eerstvolgende duel tegen dij speuler, zol dij zien haile leven bieblieven, dat e tegen Jan Kiete voetbalt haar.

Dat wos zien voar Alko ook bliksems goud! Dij wol, as ze op n veldje aan d Laange weg an t trappen wazzen ook wel ais stoer doun en hoalde d jeugd den lachend onderoet…
Bie Jan was dat noa n poar keer wel oaflopen… Dij spoarde ook zien voar nait!

Jan was n echte vechter! Gaf noeit op en haar n conditie as n peerd!
In t eerste van Scheemde kwamen zien tegenspeulders hom wel drij keer tegen in n wedstried. d Bek vuil heur open van verboazen, as ze hom passeerd hadden en hom vannijs tegen kwamen.

Jan verdween bie mie oet beeld…
Hai haar waark vonden in Veendam.
Doar haar e joaren bie n boas waarkt, mor was e mit n kwoaie kop votlopen…
Dat haar veur hom male gevolgen: Gain oetkeren!
Laip n beetje bie t pad te zwindern en verveelde zok steveg!
Niks veur Jan.

‘Gaist mit noar Sodom? Doar is braand!’, vruig zien moat Wilm.
Omdat e zok toch verveelde, was hom der gain koare an hakken bonden en togen ze richten Winschoot.
In Westerlij kreeg zien kameroad n lekke baand en is Jan allend deur goan.
Zien kameroad wol nait wieder.

Aankommen in Winschoot, bleek dat de Venne oafsloten was.
NEMA ston in de fik! En wat veur aine!
Dikke rookwolken boven t centrum, d locht was der swaart van.
Mit fietse an d haand perbaarde Jan zo dicht meugelk in de buurt te kommen.

n Poar uur loater, onderweegs noar hoes het e besloten aanderdoags nog ais te kieken en dou was t gelok mit hom…
‘Zit der wat veur die bie?’ ‘Wait k nait, mag k ais kieken?’ Zo kwam hai bie n bult zaklanteerns, dij wel swaart van t rout wazzen, doch oareg nuuver in tact.
‘Mag k dit ook aal mitnemen?’
‘As t ons der viefteg gulden veur dust, bennen ze veur die!’
Jan haar sikkom gain inkommen, dus ook gain viefteg gulden!
‘k Zuik d boudel bie n kander en den kom k dammeet weer… Goud?’
Hai noar zien moeke en vraauw om geld te lainen.

Aanderdoags haar e baide an t poetsen, om de boudel verkoopboar te moaken.
Smiddoags vot op stap om te kieken of dat ‘goud’ te slieten was…
Tegen acht uur soavends kwam e mit n grijns op t gezichte en n dikke rooie kleur op kop weer thoes.
‘Super! Wat n handel! Hier hebben ie de vief sofies weer en den heb k ook nog zeuventeg gulden over! Wat n schiere dag!’
Bie zien leste klant dij dag haar e n bestellen van 150 stôk!
Mos e wel binnen n weke levern… Moeke en vraauw tot daip in de nacht an t poetsen. Lanteerns inclusief batterij veur fl…?
Batterijen kon e veur niks mitnemen haar de verkoper zegd! (omdat dij gevuileger wazzen veur hitte)

n Poar joar loater mos ik van mien voar noar Zuudwenden en De Wieke.
Volgens hom kon ve doar ook nog wel wat adverteerders vinden?
En verdold! Dou kwam k bie Jan in d winkel… (n ol bakkerijchie)
‘Ah, Klaassie, wat bist doe ja wied van hoes mien jong. Verdwoald?’

Ik zee woar k veur kwam, mor wol wel geern eerst waiten woarom hai noar d Wieke goan was en doar n bedrief start haar.
‘Goa mor mit! Wat wilst van mie kopen? n Wasmesjien, n fietse, n plof of n zak mit onderdailen? Ik heb t aal!’
k Heb mie d ogen oetkeken. Zulfs in zien hoeske en rond t berre lagen honderden onderdailen van fietsen en brommers!
t Wiefke mout der mor over hín stappen as ze op berre wil, k heb veuls te min roemte!

‘Hou wordst weer kwiet? Of beter: hou komst doar wel aal aan?’
‘Oh, dat is gain probleem! Aal zundagsoavends vlaig ik noar d maarkt in Apeldoorn en Utrecht!’
‘Ik sloap in mien bestel. En k heb voak tegen vief uur al koopluu bie deure.’
‘Jan? Ben je wakker? En den gaait de handel loos!’

‘n Poar moand trogge haar k in Apeldoorn nog n koetse kocht…
Dij heb k achter de bus knupt en ben k mit noar Utrecht voaren…
Onderweegs aanholden deur twij blauwpetten…
Mag ik uw papieren even zien? Joazeker! Asjeblieft!
Jan Mulder?
Joa!
Familie van?
Ja, das mien neef. Beste voetballer hé!
Zekers! Rijdt u maar door. Wel voorzichtig hé!’

‘In Utrecht kon k dat ding ruil n veur tiendoezend fietsbanden…
Aal swaarten zunder reflectie… (even veur de reflectie verplicht wuir!) Kl.
Heb k sleten an n boetenlander!’

Voetballen haar e overgeven. Joaren laank dee e an motorcross…
Bienoa tot aan zien dood! t Leste joar mit nummer 62 (zien leeftied)
Ook toun kwam de jeugd hom voak tegen…
Was der aine, dij hom van de boane drôkde, den ging dij gegarandeerd in de volgende race zaand vreten!
Kondietsie gain gebrek, hai trainde aal doage: 25 boantjes om zeuven uur in t zwembad en noa t waark mit de ‘jeugd’ noar Gaiten om zien rondjes te runnen in t bos.

Op zien drij-enzestegste is e oet tied kommen… haartstilstand, in d ol eerappelmeelfabriek op Zuudwenden, woaras hai dou woonde.

Zuudwenden was sikkom te klain, dou Jan zien gigantische veurroad vailt wuir! (foto: Fam. Sluis, archief O’wijk-Zuidwending)
t Febriek was wel honderd moal groter as zien eerste winkeltje in d bakkerij op de Wieke!

Daip respect!!

n Toffe Commenist. Nait allend veur de kartonarbaiders in Pekel. Mor veuraal ook in zien benoadern noar aander luu tou!
In zien tied ree e in n Audi 60. n Zandkleurege. Nait bepoald n commenistisch karregie!
Ik kwam hom tegen bie d benzinepompe van n ‘gereformeerde’ aigenoar!
Mien gedachten doarover dee mie vroagen noar zien tankgedrag en zien chique kaare…

Is dat nait wat krom veur n commenist, wol k van hom waiten?
Wie mouten mit mekoar de wereld deur, mien jong! Dizze man mout ook leven en n commenist krigt ook last van zien rogge in n Trabantje.
Omdat ik veul kilometers moak, Grunnen/Den Hoag, v.v., mag ik dizze kaare broeken van de partij…
Hai het geliek, docht ik en gunde hom zien Audi!

De oetslag van zien inzet veur de kartonarbaiders is bekend… Zien standbeeld meer as terecht! De loonsverhogen, dij hai der veur t volk oetsleepde was nait mis!
Ondanks, dat Fré veur de Pekelders n oafgod wuir, was der ook veul teleurstellen! Teleurstellen in de vakbond, woaras zai bie aansloten wazzen en aait docht haarn, dat dij veur heur traauwe leden opkommen zol!
Joaren achtermekoar kwam der n vakbondsman mit de directie onderhandeln over ‘n beetje meer’ …. Ieder bod was t den: Sorry, de tegenvallende resultaten staan geen verhogingen toe!
Mit n flezze draank en n dikke sigare in de mond gingen ze de der den rap vandeur!
Bennen dij der nou veur ons? Of speulen ze onder ain houdje mit de directie?

Nee, den Fré! n Commenist mit n grode bek! n Kerel, dij vocht veur zien volk! Wel of gain lid van zien partij! Onrecht! Doar ging t om en dat mos ais oaflopen weden!

In d joaren zesteg wuir ons hoes-an-hoes bladje ‘Mau-Mau’ vergees in dizze regionen verspraid…
Bie binnenkomst en t oafgeven van n stoapel kranten, zag ik de bezörger mit d handen onder kop zitten te schraiven…
Wat is dit? Ie kriegen n fikse loonsverhogen en toch janken? Vroug ik…
Joa, zee zien vrauw: Hai ken mor nait begriepen, dat zo n staarke bond niks veur n kander kreeg en Fré opains wel! Hai vuilt zok zwoar belazerd!

t Standbeeld van Fré Meis staait nou al joaren stoer in Pekel… Haar de vakbond nait zo laks west, den was t beeld der noeit kommen!
Nou, noa zesteg joar bliekt, dat de bonden muite hebben te bestoan… Zol der n verband weden?

Bie n veureg stokje op Dideldom : ‘Gloepenshaard’ gong t over n olle Opel Kapitän…
Loat dat nou aanlaiden wees n veur dit verhoal! Van t ain komt t aander hé!

Van n Kapitein Mobylette (ploffiets) n Solex, n poar Quickly’s noar n luttje motortje (DKW 98 cc) en dou k dij in flaarden ree : n echte auto!
Omdat ik nait in dainst huifde (boetengewoon dainstplichteg) kon k deurgoan mit waarken en al gaauw, -nou ja!- haar k doezend gulden in t spoarpot…
En as je t riebewies den hoalt hebben, denk je as kwoajong al gauw an n autootje. In mien geval docht ik an n Fiatje, n NSU-tje en zokswat.
Nait te groot en betoalboar… Docht ik.

Bonzo Kuper -garageholder in Meulenhörn- brocht mie van dat idee of.
‘Koop die doch n fatsounleke! Doe wilst toch nait om d hoaverklap mit zo’n ding noar de garage?’.
As vakman, overtuugde hai mie van zien geliek en ik aanderdoags op struun noar n grotere, minder kostende bolide.
Bie Doeko Blaauw in Mewolle zag ik veur thoes n mooie rooie en roeme auto stoan. Aigenlieks, docht ik dat Bonzo Kuper an zowat dochde.?

Noa wat hinneweer geproat kreeg k der honderd doalder of en kon k hom mitnemen veur doezend gulden…
Hai was nog mor drij joar old… As nij haar e, besef ik mie nou, roem drijdoezend gulden kost! Anno 2021 nait meer te begriepen!
Hai laip ain op tien en an belasten betuil ik fl. 12,50 per drij moand!
Veur n tientje haar k n volle tank bezine… Wat wil je meer!

Deur de weeke wuir e nait veul broekt. Maisttieds gingen wie der mit noar dancings as Beijering, Dommering, t Kraaienust en Dik in Delfziel.
En den haarn wie nog n spesioale oetgangsoavend. s Moandags noar d automaart op t Damsterdaip in Grunnen. n Belevenis van jewelste!
De handel begon pas as t duuster wuir en was tegen middernacht oaflopen.
Maineg wrakje ging doar veur n poar tientjes over in aander handen…
As je n handeloar vruigen noar de kwaliteit den wast voak: ‘veur zover ik wait, mekaaiert der niks an’. En den dee e n poar passen over zied, zodat e veur d auto ston en vervolgde mit: ‘ik stoa veur de gebreken…!’ woarop de maisten deurluipen en n enkeling ‘spot’ bood op t ding.

Tegen n uur of elm besloten wie voak nog even noar t Keldertje te goan in de binnenstad… n Oer gezelleg ding en maisttieds n hoop schiere wichter!
Zo ook n olle vriendin oet Sodom, woaras ik n zetje mit goan haar.
As wie n kander troffen, klikde t weer vannijs en zo haar ik noa n blauw wiekenne zunner vrauwluu aait nog n schiere oafsloeten.
Noa twaalven ging der vanzulfs gain bus meer en den was zai wel te porren veur n lift noar Winschoot.
Mien kameroaden op veurbaanke en ik mit mien scharreltje op de achterbaanke…
Ain van mien kameroaden zee lestens nog: ‘as dei Ol Opel proaten kon, den stonden wie noa zo n viefteg joar hier nog mit n dikke rooie kop…!’
En zo is t mor net! Ja, ie bennen mor ainmoal jonk!
Tot zowied mien eerste verhoaltje over de Kapitän.
Tussen t schrieven deur, kommen der aal meer belevenissen boven…
Messchain zet k dij ook nog op pepier en kennen ie n volgende moal lezen hou of t mit hom oaflopen is…

Belevenissen mit de Kapitein…
k Zol der nog even op trôogge kommen…
In n veureg verhoal konden ie lezen, hou as k aan de Kapitein kommen ben.
Nou t ain en aander tussendeur, en doarnoa de leste: t òfschaaid…?

As wie t aits wachten konden, smoandags, den gingen wie geern richten t Damsterdaip in Grunnen, noar d automaart.
Mien kameroad haar n olle Austin kocht van Pijp oet Boertange. Omdat e nait an de proat te kriegen was, en mien kameroad doar nogal nusteg over was, zol Pijp hom dij moandagoavend trogge nemen en perbaaiern om hom in Stad te slieten. Mien kameroad zol zien betoalde geld den trôgge kriegen.

Berend haar mit veul muite t ding an de proat kregen en Pijp zol hom rieden…
“Gas geven blieven! As e die oafslagt, lopt e nooit weer!”
“Ie kommen achter mie aan he”, ruip Pijp oet t openstoande roampie.
“As e mie stoan let, reken ik op joe!”
“Aal op stee”, ruip Bé, en wie sprongen in t aander òl ding, woaras Pijp mit kommen was.

Nog veur Zuudbrouk zagen wie Pijp al in de baarm van de weg stoan te zwaaien.
“Hest n stuk taauw?”, vruig Bé.
“Nee, mor messchain kinst hom wel drukken?”, kwam nogal benaauwdereg oet Pijp zien strödde…
“Schoade veur die!”, zee Bé en stapde in zien grode Ford Custom.
“As dat mor goud komt”, was onze reaksie.
“Dat leuven ie toch nait? Veur dat wie in stad bennen zit k in zien kovver!”, laagde Bé.
En n lol dat wie haren!

Noa n poar kilometer, rolde t bumper over t stroade en even loater zwaaide Pijp nogal hefteg mit zien linkeraarm, dat e stoppen wol!
“En nou?”, ruip Bé.
“Wacht mor even”, antwoordde Pijp en sprong over t sloot richten n kwekerij.
n Zetje loater kwam e trogge mit n laank stuk taauw.
“Dat liekt mie nait veul beter as dien ol brakje”, gaf Bé hom te kennen.
“Staark genogt”, was Pijp zien mainen.
De Custom der veur, taauw der tussen en doar scheet t weer hén…

In opdracht van Pijp reden wie rusteg de maart op en dou hai docht, dat e wat aargens n steegie vinden kon, trapde op rem en draaide wat noar rechts om hom tussen t aander òl rommel te stallen.
Zien tactiek was, dat koopluu den mait zain konden, dat e sleept worden was!
Veur de Custom was ook al gaauw n steegie vonden en noa hier en doar wat snuustern zagen wie Pijp bie n ol Renooltje stoan.
“Ik stoa veur de gebreken’, was zien proatje en inderdoad, hai ston an veurkaante!
“t Austinnechie al kwiet?”, wol Bé waiten.
“Joa, en ook nog schier aan verdaind”.

Loater vertelde hai ons, dat e der n poar ,’redelke’ accu’s in zet haar veur n vlottere verkoop.
Onderweegs noar hoes kwam d geldbuul teveurschien en vertelde hai ons, dat e dij oavend 9 auto’s verhandeld haar en der 100 gulden beter van worden was.
“k Leuf, dat k aander weeke weer goa”, zee ik. “Den wil k perbaaiern of k de Kapitein verpatsen kin…?
Jongs wazzen ter nait mit ains, mor beloofden wel weer mit te goan.
“De mazzel en tot d aander weeke”, was t oafschaaid in Scheemde.

In de joaren viefteg haar ik n Opel Kaptän van t geboartejoar 52.
Zoas ik in n veureg verhoaltje al schreef; n lekker ding! Hail rustege motor, Fl. 12,50 belasten in drij moand en veur n tientje n volle tank.
Mout je nou ais om kommen!

t Is moandag en zoas ofsproken bennen wie onderweegs noar d automaarkt in Stad.
Wie, bennen dizze raaize Derk Puck, Bonzo en mien persoontje; laifhebbers van alles wat mit auto’s te moaken het.
Veur mie wordt dit n zwoare raaize. Ik heb besloten om mien ‘traauwe Kaptein’ te verbatsen en omdat e hier en doar wat goaten in t pokkel het, is d automaarkt n oetstekend stee om te sloagen.
“Aiweg zunde, dast hom vot dust, hai lopt as n naaimesientje”, zee Bonzo en ik wuir der nait zekerder op, of k hom wel weg doun mos…

Mor dou wie in Stad, t Damsterdaip op reden, wos k t weer wizze: Hier mout t weden. Wat n volk, vandoage! Dat gaait lokken!
Aalgedureg kreeg k bezuik van n sjacheroar, mor zoas aait, braaken ze hom tot op t droad òf en begon ik te twiefeln, of k der wel goud aan doan haar…
In elks geval, wos ik, dat pries oareg zakken mos, wol ik hom hier slieten.
Van vaarhonderd den mor noar drije…?
Dat scheelde wel. n Òl voelderd, mit n board van zeuven weeke was al drij moal langskommen en dee zowoar n bod van honderd doalder!
“Dat is veuls te min”, zee Puck, dij ondertied n olle plof kocht haar en an t oetzuiken was of dij in de koffer paasde.

t Wuir elf uur, haalf twaalm en wie dochten der over om noar hoes te goan…
Puck pakte zien plof op en schoof hom mit t achterende in de koffer.
“As t n stukje taauw hest, zet ik t stuur vast, den kin der niks mit gebeuren…”
Pijp haar t der nait op begrepen, dat e n omraize moaken mos over Scheemde…
“Hou laank ben k den wel nait onderweegs!”

n Poar handeloaren gingen op de voeste. t Ging der gewoapend an tou!
Pijp kreeg t der benauwd van en zee: “Vot den mor. Instappen en wegweden. Doar komt dij draanksteern weer aan… nait meer op ingoan…” was zien remedie. Hai zag t aankommen… Auto vot en den…?
“k Geef die twijhonderd gulden”, zee de draanksteern.
Dou ik zag, dat e sikkom nait op zien bainen stoan kon, zag ik mien kaans…
“Twijhonderdviefenzeumenteg”, was mien antwoord, en der vot achteraan: “As t n kerel bist, den pakst nou deur… dit is dien leste kans!”
“Twijhonderdviefteg den”, sputterde hai.
“Gelok!”

“Dat ken nait”, ruip Puck, “leste bus en train bennen al vot. Hou kommen wie thoes? Enne. Woar mout ik mit dij plof hén?”
“Pijp is nog nait vot, regel t mor mit hom. Zeg hom mor, dat e over Scheemde rieden mout”.
Wie konden maarken, dat t al oardeg loat was… Hoogoet nog zo’n twinteg sjacheroars stonden nog wat te kwakken en haren lol mit n stok of vaaier wilde wieven, dij nog geern n poar buudscenten pakken wollen.
Twije luipen op ons of en haren al gaauw deur, dat wie gain sjoege gavven.
Wel kregen zai de Garribaldi in de smiezen, dij ik aait op d houdenplaanke liggen haar.

En dou ging t loos! Mit t houdje op kropen zai op t dak van de Kaptein.
‘Draanksteern’ kreeg nou n auto, woaras hai wel n volkstoentje van moaken kon.
In n deuk van rond 80 centimeter kon hai, mit wat swaarde grond der in, zo zien praaien poten.
De sfeer wuir der nait beter op. Puck haar zien plof bie zien bruier stald, mor mos hom doarveur eerst oet bêrre bellen!
Wie blied! Al was de roemte in de Hilmann nait om over te snaren.

Gelokkeg konden wie der onderwegens aalgedureg n moal oet.
Wotterslaange lekte. En t motortje sluig aalgeduureg oaf.
Mit n fleske evem noar t sloot en ‘Even steuten’ was Pijp zien devies.
Vlogen wie normoal in zo’n drijketaaier noar Stad, dizze raaize wuir t wat laanger.

Om vaaier uur reden wie Scheemde in! “k Goa nait meer op berre”, zee Bonzo, “mout om haalf zesse de kroane al weer draaien loaten! k Leuf da’k mie n oetsmieter bak en den mor richten Delfziel goa.”
“Ik doek der nog wel even in, ken nog wel drij uurkes pakken”, zee ik.
“Tot vrijdagoavend MOI!!!”

Veul oltjes denken, -deur t doageliekse gejammer in de media over gezond leven-, goud eten, veul bewegen’ en dat soort ‘welgemainde’ adviezen, dat dat wel mout, as je n beetje schier old worden willen.

“Denkst derom, dat wie vannoamiddag n rondje op t rad goan!
Moust dien pillegies mor n haalf uurtje eerder innemen, kin best!
Kikst ook nog even of de banden wel haard genogt bennen?
Wie willen op tied vot, dus dien middag sloapke moust mor n moal over sloagen!
k Heb n schiere route in d kop.”
“t Is goud”, zeg ik en loop alvast noar beneden om d banden nog wat op te pompen.

Moeke en ik bennen nait aans as aandern…
As moeke heur zin krigt, wil ze aal doage wel op t rad… gezond!
Zai leest aal dij bloaden, dij t goud mit joe veur hebben.
Zond eten en veuraal bewegen!!

Net as bie mie dat t geval is, wordt t lopen der nait beter op en dat zel veur heur d reden weden, dat ze zo geern fietsen wil?

Om twaalf uur haren wie t waarm eten op en noa t oafwasken greep ze wat keeze en worst oet koelkaaste veur t geval je onderweegs ‘geihonger’ kriegen zollen…
Nog n poar deuskes met energiedrankjes (aal zuker!) mor… gezond. En wie wazzen kloar veur vertrek.

“Ik docht: over Nij Scheemde – t Woar, t Evert Kloosterpadje op en den langs d linker kaante van t Hondshalstermeer richten Zibboeren?”
“Prima!”, mommelde ik.
Alle routes bie ons in de buurt hevve al wel honderd moal fietst, dus, t was mie om t even: linksom of rechtsom!

t Was dij middag oareg waarm. Wie zaten in t bloeske op fietse.
Op t pad langs t meer zit n oplopend brôgje en an t enne mout je zowat hoaks noar rechts…
“Ik stap oaf heur”, ruip moeke achter mie.
Vraauwluu bennen veurzichteger as manluu!
Kerels mainen voak, dat ze nog n kwoajong bennen… (ik nait minder).
Fiets over t brôgje en draai t stuur noar rechts om de hoakse bocht te nemen…
MIS!!!
Mien veurrad komt an d linker kaante van t padje in de baarm en… woeps!
Mit n enorme zwaai -of k an t judo’en was- noar rechts en in de plomp!

Dou k bie d waale omhoog kroepen wol, bleek dat dij stail omhoog luip!
Verd… doch ik, hou kom k hier oet? Konditie was ook ja nait te roem!
Gelukkeg lag k oareg dicht bie t brôgje en overzied kroepen ging mie beter oaf den omhoog!
k Greep mie vast aan n baalkje van d brôgge en joa verduld!
Noa n ketaaiertje wurgen, poesten en klaastern kwam k op d bovenkaante van d waale.
Kreeg doarbie nog wat hulp van n passant.
Dou k fietse omhoog rieten wol, bleek dat dij haailndal vast zat in t gras.
Asof e kompleet vastbonden was!
Gelokkeg haar de passant alle tied om mie doar ook in bie te stoan.

“Bist slim nat?”, vroug moeke…
“Allend d vouten en d onderenden van bainen”, laachde ik wat zoer.
“Mouve noar hoes?”
“Nee heur, t is ja mooi en waarm weer, dij dreugen onderweegs wel”, wol ik mie nait kennen loaten!

En net zo as t was. Dou wie Zibboeren inreden, wazzen sokken al sikkom dreuge.
Lekker op n bankje ons keeze en worst schier moakt en ons, zo neudege energiedrankje, nuttigd.
“Kinst der weer tegen?”
“Joa zeker!”
Moeke veuraan… Gelokkeg mor! Want bie t opstappen glee mie t veurrad oetzied en lag k bienoa alweer op bek!

“Mor nait wieder vertellen”, zee moeke bie thoeskomst, “het ja gainaine wat mit te moaken!”
“Net!”, mommelde ik.

Krieg k n poar doage loater n meeltje van nicht Frederieke oet Sodom…
‘Hoi! Wat hoor ik? Ben je aan t oefenen voor de triatlon? Fietsen, zwemmen.
Goed afgelopen? Had erger gekund!’
“Verrek, hou ken zai dat nou waiten?”, zee ik verboasd…
Kreeg der vanzulfs gain antwoord op!

Zulks humor slim waarderend, heb k heur onmiddelk antwoord:
‘Joa, en noa t zwemmen nog 50 (k)m lopen!
Hast nait docht vast?’.

Old worden is mooi, mor nait elk blift zo vereg as wielen Jan Oetham!

Nog duf in de kop van n zwoare sloap, pak ik mien olle sporttasse en racket om dammeet noar d sporthal te goan…
Tegen haalf negen komt moeke d koamer in en vragt verboasd: “wat wist doe nou den?”
“t Is toch dinsdag? Den mout ik ja badmintonnen!”
“Ach man, vuil die ais veur de kop… Dat is ja al stopt in 2020!”
“Oh, is dat al zo lang over? Joa, den wor ik wel haard minder he!”

Smiddoags vertelt ze luttje Bram (al weer 36!) hou dom opa was…
“Wol noar d sporthal om te badmintonnen!”
“Wat is dat?”
“Waist dat nait meer? Doust doe viefe wast ging st ja wel ais mit dien pappe en opa mit!”
d Jong kraabt zok achter d oren, mor komt der nait oet.
“Den slougen ze n pluumke over t net!”
“Oh… nou begint het mij te dagen!
Ja, dat vond ik leuk… maar ook erg stom!
Veel te vaak bukken, om dat pluimpje van de grond te pakken!
Niks aan toch!”

Opa: “Nee, veur joe nait! Mor veur ons was t elke weke n oetje, woaraan wie veul plezaaier beleefden!
Ik wil nait zeggen, dat t leven van nou niks meer is, mor wie hadden vrouger veul meer sosjoale kontakten en… meer omkieken!”

Joa, tieden verandern en t verleden komt noeit weer…

k Mos der guster even an denken, hou of t mit datteg joar weden zol?
Wuir de leste sport bedreven in 2020? Of is dat te zwoar op d haand?
Oafwachten mor!
Staarkte mit n kander!

77 Joar vrede!
Teminsen, zo hait dat hier…
Wie waiten beter. In d haile wereld worden nog aal mensken om zaipe brocht!

Vanmiddag docht ik aan vatteg-vievenvatteg…
Veul luu omkommen, mor ook veul hebben t red, omdat aander luu heur, ondanks gevoar veur aigen leven, onderdak geven hebben. Hail stoer!!

Affijn, ie waiten t maiste ja al wel, denk ik?
Veul bouken bennen der intied over schreven en op tv wuiren in d oaflopen joaren ook de neudege series oetzonden.

Zo ook de komische Engelse serie Alo Alo!
Wat wil t geval…? Mien voar, waarkzoam veur d Laikster kraante, was mit mien oldste bruier onderweegs in Roon (Roden).
Dou hai bie kefee Scheepstroa (Dikke Wilm!) langs kwam, raip dij: “Eppie, ho even! k Heb n putje veur die. Moust mie n sege slachten”, (voar slachtte in dij tied alles…)

“Woardat?”, wol voar waiten.
Omreden, dat t veurénne vol zat mit Moffen.
“Op deel!”
“Konst wel gek wezen! k Bin t leven nog nait zat!”
“Dij krieg ik wel om! Gain probleem, zai kriegen zat!!”
Ep, sikkom nooit baange, en aait stamgast bie Wilm, kreeg t vertraauwen, dat t wel kon en zee: “Tou mor den…”
Tegen bruiertje: “Goa doe doar in deure stoan en let op luu mit broene hemden! As t dij zugst, moust n moal of drije mit klompe tegen deure schoppen! Goud?”
“Joa Pa!”

Woarschienlek hebben zai n hoop mazzel had, want voar het de klus zunder problemen kloart!
De sege wuir keureg in mootjes oafleverd…
En zo t verhoal wil, hebben de aanwezege Moffen der ook lekker van eten!!

Kin ook n foabeltje wezen n vanzulfs, mor wel is bewezen, dat ter op zo’n 50 meter oafstand van t kefee n Engelsman stoan het en in de joaren noa d oorlog, der n tv-serie van moakt is?

En of je t leuven of nait, wat ik hier net schreven heb, is woar gebeurd!!

Der wuir al veul over roddelt in t dörp.
Weer n stel westerlingen, wat zuiken zai hier?
Wat ducht die! Goudkope hoezen!
Goudkoop? Man, zai binnen ja nait te betoalen! En mit dij euro is t er ook nait beter op worden.

Drij april kwam verhoeswoagen. n Stel groten, drij kinder, vaaier honden en ook nog n poar katten. Doar kinwe mit veuroet!
“Goeden morgen, mogen we ons even voorstellen? Wij zijn de nieuwe buren. Jaap Westers, Lia Westers en onze kinderen; Rob, Michael en Wendy.”

“Oh… wie binnen Naantko en Lieske Blokziel.”
“Ja, ja, nou we moeten maar gauw uitpakken want de weerman voorspelt regen.”
“Hier nait”
“Wat zegt U?”
“Mien man denkt dat het hier wel mee zal vaalen, meesttijds koomen wij er goed af hier”
“Oh?”

n Goie moand loater stait Lieske t wasgoud op te hangen en zugt ze buurvraauw achter t hoes.
“Moi.”, ropt ze, as taiken dat ze heur zain het.
“Ja, mooi he?” antwoord Lia, die denkt dat buurvrouw haar planten en vruchten bewondert.
“Pure zelf-werkzaamheid, hebben mijn man en ik samen gedaan. Moet je die aardappelen zien groeien” -wist doarbie noar de vrouge boontjes.
“Bonen zel je mainen”, sputtert Lieske.
“Oh, zijn dat bonen? Sorry hoor, wij boeren voor het eerst en we weten nog niet precies hoe de benaming van de diverse groenten en zo is.”
“Haar k al schoten!”, zee Lieske mit n stiekom lachie om heur smoel.
“Mag je der wonen?”, vruig ze nog even nijschiereg.
“Ja hoor. Jaap heeft nu alles geregeld. Vorige week moest hij nog naar het gemeentehuis. Hij was vergeten ons over te laten schrijven van Nieuwkoop naar hier. Maar nu is volgens ons alles rond en mogen we hier dus wonen.”
“Net”, zee Lieske. “Kom, k zel t eten opzetten want Naantko komt zo thoes en as hai wachten mout, den zwaait der wat!” En vot was ze.

“Wie kriegen der nait veul aan, ik ken der nait mit proaten”, zee ze onder t eten.
“Hou bedoulst?”
“Nije buren. Zai snapt mie nait en van toene het ze haailndaal gain verstand”
“Nou en…, loat heur, zai zitten ons ja nait op rôgge”, zee Naantko, dij best zunder buren kon, as ze hom moar nait in weege laipen.

Op berre begon ze der weer over: “Hest al zain dat knuppels n takke van peereboom broken hebben? Baale hadden zai der in schupt”.
“Zel k mornvroug wel bekieken, wie willen nou sloapen, want t is weer vroug dag; sloap ze”, zee Naantko en draaide zok op aander zied.
Lieske sputterde nog wat, moar zai wos bliksems goud, dat Naantko aanderdoags slim vranterg wezen kon as hai zien sloap nait kreeg.
“Welterusten.”