Wildenga, Jil

Geboren op: Hogezaand, 25 meert 1934
Schrift veur: Dideldom en Kreuze

“k Bin as Hillechien (Hillie) Tuizenga geboren op t
Hogezaand in n aarbaidersgezin. As baby was k al
zaik deur n medische misser en k zol dat wellicht
nait overleven. Da’s wel gebeurd, mor doardeur
was mien haile leven nait gezond. Mor k haar ze n
staarke wil en deurzetten kon k ook. De legere
schoul is deur mien zaik wezen nait zo schier
west. k Begon al vroug mit schrieven. in mien vol-
wassener joaren was Toon Hermans mien grode
veurbeeld en stimulans. Mit mien schrieverij dee k
wieder nait veul, tot ik in de joaren ’90 begon mit t
oetgeven in aigen beheer. Doarmit heb k onder-
tussen dattien bouken oetgeven, woarvan de zeu-
vende in t Grunnegs was: ‘De Toal van Mien Moe-
ke’. In 2011 is doarvan de 3e druk verschenen. In
de Grunneger Schriefwedstried heb k n poar keer
n pries wonnen. Ook op mien 82e goa k nog aal
deur mit schrieven. Ik traauwde in de viefteger
joaren en kreeg twij kiender. Mien pseudoniem Jil
Wildenga is n soamentrekken van mien traauwno-
am Wildeveld en mien wichternoam Tuizenga. k
Schrief over de dingen van t leven, dat veul te ver-
tellen het.”

Bouken:
9 bouken in de rieg ‘Levensfase’ (aigen be-
heer):
Mijn eerste pannekoeken
De Levenswip
Momenten
Geloof, Hoop en Liefde
Relaties 1 en 2
De Toal van Mien Moeke (2e druk en herdruk,
2011)
Sprookjes?!
Ode aan Toon
Golven der Levenszee
Het leven is een wonder
Zoektocht naar Samen
Geloven in gedachten en gedichten

Priezen:
1e pries Grunneger schriefwedstried 2002

Wildenga

Aaltied weer

Aaltied weer
kom ik ze tegen
laive vrunden
van weleer


Aaltied weer
goa ik ze missen
aal dij vrunden
van weleer


Aaltied weer
goa ik din dinken
zai ik ze ooit nog weer
aal dij vrunden
van weleer


In elks geval
zal ik gainain
vergeten
van aal dij vrunden
van weleer

Ainvoud

Luustern noar d’aander
Is n groot tegoud
Mor die zulf vergeten
Doe voak schraien moust


Zuik dien aigen krachten
Loat de aander nait versmachten
Deur dien aigen kracht
D’aander op die wacht


Der te wezen veur de aander
Steunen in verdrait en pien
Mit schichteg kieken→

As ik in t duuster van de nacht

As ik in t duuster van de nacht
Denk aan de moan zien pracht
Din kin ik zingen van aal dat gold
Al is t soms ook gloepends kold

As ik in t duuster van de dag
Denk aan wat de zunne mag
En mien levenspien kin vuilen
Wil ik groag mit zunne ruilen

Regen zun en duustre naacht
Alles het zien →

Bee

Ik ging in de vrouge mörgen
Deur de koale netuur
Olle Moeke Eerde leek as sturven
t Kolle licht van de moan bescheen heur wit
gezicht
Mien vouten vuilden hou heur hoed
was verstiefd
As t gezicht van n dooie


Toch vuilde ik gain kolle want Gods oam
Verwaarmde mien geest en mien liggoam,→

Besef

Wat t leven bringt
Wat t leven geft
Hai vragt het soms weerom
Wat t haarte zingt
Wat t haarte bringt
t Gait veubie in n zucht
t Geft mie levensbesef

Boerenverstaand

Wie kinnen van alles beleven in ons Grunningerlaand, lu. t Schierste woord is boerenverstaand, heb k heurd. Zulf docht ik aaltied dat t n scheldwoord was. Hou is t nou meugelk dat wie t mit beleven maggen dat n scheldwoord, t schierste woord worden is. Doar kin k mit mien boerenverstaand→

De tied

De tied
glidt
deur mien handen
in gelieke stap mit t leven


De tied
dij, as t leven
nooit stilstaait
mor deurgaait
Voak laangs
onbegrepen wegen


De tied
dut mie besevven
dat de dood
noader komt
mit de tied
dij deur
mien vingers
glipt


De tied

De twij baarkebomen

In n groot bos stonnen twij bomen. Heur takken roakten n kander. Zai wollen zo groag dichter bie n kander kommen, mor dat was nait meugelk.
De aine boom was n beetje groter as
d’aander. Hij huil zoveul van dij laange slanke takken dij hom roakten en was zo vol van bewondern veur→

De woarheid van de woarheid is de woarhaid

Jan kwam loat thuus dizze oavond. Normoal kwam dat nait veur.
Noa tienen thuus? Dat dee e nait. Dizze oavond wazze zien goaie gewoontes vergeten. Woar dat deur kwam? Hij wos t nait.
Het zaachte gevuil binnen in hom; hai haar der nog gain woorden veur.
Rusteg dee e veurdeur open→

Deurzetten is t haalve waark

Doodmuide vuil Ankie op baank. t Was nog mor haalf tiene en nou al zo muide, dat was toch nait normoal. “Wat heb ik nou aalmoal doan?”, docht ze haardop. “Zeker, k was al mui dou k vanmörn mien 28 joar oet bèrre sleepte. t Was mie gewoon te veul om brood veur →

Die Mondscheinsonate

t Licht van d’ondergoande zunne kleurde de stille koamer. Gerda keek noar de pluusters dij in t licht zweefden. d’Ain noa d’aander verdwenen ze oet t zicht. Net als minsen, docht ze. Eerst heur baaide olders en, veur n haalf joar, Erik. Ze haar nait dacht→

Dinken

As je van mìnsen hollen
Zo as der sums mìnsen binnen
Kin je biezundere dingen ontdekken en
Zain dat mìnselek dinken zunder ende is


Mor, je kinnen ook dinken
Dat mìnselek dinken begrìnsd is
Sums kin je dat irriteren
Sums wor je mit laifde bewogen


As ik ‘begrìnsde’ mìnsen→

Douche

Woater
gaait der
over mien lief


Verdwient
soam
met uutpaarste
wanhoop
in d’òfgrond


Zodat ik
kin blieven
Hopen
Omtoald uut Levenfase 3. Momenten.

Elke dag

Elke dag
Vannijs begunnen
Mit plezaaier
Of verdrait


Elke dag vannijs
Is t nait mit mie
Din wel mit die
Elke dag

Vannijs

Elke dag is n wonder

Wie beleven t wonder van elke dag
Zunder dat we der wait van hebben
Wie leven, stellen aaisen, worden leefd
Waiten nait wat leven echt is;
n Aanriegen van golden momenten
Woarin wie doun wat we mouten, willen en kinnen.
Mor, de plaaister van laifde
dij ons in alles verbindt→

Feest

k Haar zo’n pien
En k was zo muid
Bin k meschain
Aan t leste beetje tou


Ales was graauw
Ales was leeg
t Was doagelks
n Groot ach en wee


Ales droagen
Aaltied weer
Dokters vroagen
Keer op keer


En nou?


Ik en mien ‘loopwieler’


Feest!

Fotobouk

Mien fotobouk
ik kiek in die
en zai gelaifden
older worden


Mien fotobouk
Ik kiek in die
en zai gelaifden
dij der nait meer binnen


Fotobouk
ik kiek in die
mit n lag
mit n troan


Fotobouk
bedaankt
dast t aalmoal
veur mie
bewoard hest

Oet ‘De toal van mien moeke’

Gedachten

Gedachten
Ze kommen en goan
As n kwoade, broezende zee
As n stil meer
Verscholen in t gruin
As n bulderend onweer
Zwaarde poulen
Van duustere ellènde
Stinkend as dood woater


Gedachten van laifde
Van hoat
Gedachten van hoop en vertraauwen
Gedachten as donkere wolken
Joagend→

Geleuf, Hoop en Laifde

Geleuf dragt ons deur t leven
Schenkt ons kracht bie t goan
Loat n mins hoopvol verwachten
Geft rust in ons bestoan


Hoop is de troost van t haarte
n Fundament om op te stoan
Zodat in tied van smaarten
Veule deuren open goan


Laifde is zo voak miskend
In t leven van de mins
Toch binnen→

Haarfst

k Luip deur de wind
Haarfst in mien ogen
Miggelregen op mien gezicht


Kold en graauw
Overaal


Mor onder de golden boom
Scheen zunne
Tot op de grond
Zien golden licht


Haarfst

Het Arendsnest

Mien kinder gingen der op schoule
Ze haren der vreugd en verdrait
Ze muiken der roezie en vrundschop
t Was der veur heur n feest


‘Het Arendsnest’ is der nait meer
n Broak stok grond kikt ons aan
t Dut zeer te kieken noar wat was
Veur kinder is t belangriek west


Mor →

Hinderk

Hinderk ging deur de snapdeure van de flat en dou deur zien aigen veurdeure. Hai kwam in de koamer en alles was uut en dood. Met zien leste krachten ging e noar de lozaaierkoamer. Dat dee e mainstied om zien vraauw nait wakker te mokken as e loat thoes kwam van zien dainst bie de→

Ik docht

Ik docht dat ik t leven dwingen kon
Mor t leven gaait zien aigen gaang
Ik docht dat ik t leven dwingen kon
Moar k maark dat t nait zo is
Dat moakt mie soms baang


Ik docht dat ik t leven dwingen kon
t Is nait zo, n beetje richten geven
n Beetje sturen, mien aigen plek
Zuiken en bepoalen→

In t leven

In t leven
en in t staarven
is alles liek


in t donker
en in t licht
is alles liek


doe en ik
ik en doe
soam en
allinneg


toch in ainhaid
toch in vree
ver vot of noabie


in t leven en t staarven
is alles liek
veur aarm
en riek

Is links links en rechts rechts?

Hebben joe dat ook wel ais lu, dat je nait waiten wat links of rechts is?
Soms kin je zo op de kop kriegen dat je nait waiten van oost of west, loat stoan van wat links of rechts is. Aigenliek is dat din ook ja gain meroakel. Meroakels vin k t wel aaltied, dat ales wat wie om ons tou zain,→

Jannewoarie1992

Boeten is het graauw en donker
Bomen in heur wintertooi
Boeten is het kil en koal
Optrokken scholders in mien jazze
Buurvraauw het gedienen nog dicht


Ik snoef de vrizze kòlle op
Tintelt in mien neus en longen
Kiek om mie tou en zai
De pracht van winterdood
Buurvraauw het gedienen→

k Zol t nait waiten

k Zol t nait waiten
Of k vandoag of morgen
Nog bie die kom

k Zol t nait waiten
Of ik vandoag of morgen
Nog van die heur

Wat k wel wait
Is dat elke dag
Mit aigen kleur
Genog het aan zokzulf
En dat k niet wait
Wat d dag van morgen mie brengt

k Zol t nait waiten
Moar t leven gait
Dag noa dag
Zien→

Kerstmis

In n wereld vol van laifde
Stroalt de ster van Bethlehem
Ondanks alles wat ooit graifde
Klinkt veur altied Zien stem


Laifde en licht veur ale mènsen
In de wereld rondom die en mie
Geef mekoar de waarmste wènsen
Want t stroalt veur mie en die

Kindergebed

Moeke wilst mie wel vergeven
As ik die verdrait doan heb
As ik nait aaltied de vreugde
Van dien levensdoagen bin


Mogst doe mie meschain ais sloagen
As ik die verdrait doan heb
En t dut zeer, mien laive moeke
Din heb ik veur die begrip


Wanneer wie soamen schraiven kinnen
Van angst→

Kinderproat

Voader is soldoat en komt mit verlof thoes. Moeke zat bie toavel te naaien en klein Henkie zat op de vlouer met de blokken te speulen.
Hij haar zo zien aandacht bie t baauwen, dat e Voaders thoeskommen nait ains vernomen haar.
“Henkie, kiek ais wel der is”, zee →

Kopzörgen

Geessie en Hinderk zitten te kovviedrinken. Geessie kikt noar boeten en Hinderk zit mit kop in de kraande. Geessie zucht ais. Ze loat heur gedachten de vrije loop: Hou kin t wel. Dij twij zusters. Ze hebben aaltied roezie. Schienboar gunnen ze mekoar t licht in d’ogen→

Leven 2

Wat in t leven nait aans kin
Wat in t leven nait aans is
Wat in minsen zo is as t is
Dat moakt leven

Leven

Ales
Wat wie mitmoaken
In t leven
t Liekt zo belaangriek
Dat is t ook
Mor?
t Belaangriekst is
Dat wie Leven

Marietje

Mien eerste verhoal in t Grunnegers lu, huil laank leden beurd. t Was in tied dat n bepoalde boetenlaander docht dat hai ons boas was. Wie waiten aalmoal wat doaruut votkommen is. t Was n hail gevoarleke tied mit onderdukers, verduustern en gevoarleke dingen dij oet locht→

Miemeroatsie

As ik in t duuster van de nacht
Denk aan de moan zien pracht
Din kin ik zingen van aal dat gold
Al is t soms ook gloepends kold


As ik in t duuster van de dag
Denk aan wat de zunne mag
En mien levenspien kin vuilen
Wil ik groag mit zunne ruilen


Regen, zun en duust’re naacht
Alles→

Miemeroatsie van t leven

As k noar boeten kiek, minsen, noar t leven in de netuur, verwonder ik mie aaltied weer over de ainhaid, t soamwaarken van t leven in de netuur. De zun geft heur waarmte, de regen geft te drinken en de wind ‘schoont’ boudel òf en tou op. As ik kiek noar de netuur, de bomen, t gras,→

Mien kaast

Ik von in mien kaast
in ain van de loatjes
brillen
Toverden de wereld
vol ploatjes


Ain zette ik op
mien verdrait was veurbie
Ik pakte n ander
De zun scheen veur mie


Keek ik noar boven
Din was e rood
en wuir d’aander
in mien ogen groot


Keek ik noar beneden
din wuir e blaauw
en→

Mins en Wereld

t Is toch wat
In dit gat
Elk dut stil
Wat e wil
Duusternis
Komt op eerd
Onverveerd


Minsen in nood
Minsen dood
Overaal
Groot vervaal


Minsen kom terug
En wat vlug
Stop dat kwoad
Aans is t te loat

Uut de Toal van mien Moeke

Minsen

Minsen binnen as trechters
Der komt veul in
Der lopt waaineg deur
Woardeur trechters overstromen
En minsen mekoar bevoelen


Keer dij trechter om
woardeur bevoelen mindert
En de minselke weerde zichtboar wordt


Want vol is ook de kraacht
Van staarkte en laifde
Dij stroomt→

Momenten

t Leven bestaait uut momenten
Momenten dij kommen en goan
Momenten mit vreugde en verlaangen
Momenten dij je laiver loaten goan
Momenten dij je vasthollen willen


En, dij je laiver goan loaten
Momenten dij de hoop doun opleven
Momenten dij de hoop weer loaten goan
Momenten→

n Dodelke vrundschop

Ik heb n vrund
Hai is mien haail en touverloat
Van smörgens vroug
Tot soavends loat


Aaltied is e mie noabie
k Huif mien haand mor uut te steken
Ik pak hom, hai geft mie troost
En mokt mie blied


Hai is vergaankelk
k Bin òfhaankelk
k Vin t heerlek
k Wil hom nait kwiet
Eerlek


Mor vrundschop→

n Laidje veur die

Kin ik nog ain keer mit die proaten
Kin ik nog ain keer bie die wezen
Doe huifst toch niks om mie te loaten
Moar in mien haart zit n lichte wee

k Heb die in mien haart ains touloaten
t Klopt toch nog warm voor die en mie
Loat mie toch evenpies met die proaten
k Verwacht nou gauw n besloet→

n Spinsel?

Minsen binnen laifdevol
Minsen binnen kwoaddouners
Minsen binnen vrundelek
Oneerlek of gemain


Mor ik kiek ter achter
Achter wat minsen zain loaten
En ik kin nooit vergeten
t Binnen minsen


Uut ‘De Toal van mien Moeke’

n Sprookje?

Aargens, hier hail ver vot en toch dichtbie, ston n grote boerenploatse. Op dij stee woonden veul minsen. Ain van dij minsen was Kees, t zeuntje van de boer. Kees was groag op stee, t leven was der goud. Elk dee ale doage zien waark. De boer, de knechten, de maaiden of de kinder,→

n Vogel

As ik noar n vogel kiek
Vuil ik mie ontzettend riek
Hai huift nait dinken
Wat mout ik doun, drinken


Wat zel n aander van mie dinken
Wat gaait n aander aan mie schenken
Hai vlogt in de lucht
En huift nait op de vlucht


As ik noar hom kiek
Vuil ik mie ontzettend riek
Daarom nou daansend→

Oafschaid

In t wotter van de nacht
Bie t licht van d volle moan
Ligt n donkere stille vracht
Gainain wait het woar vandoan

Stil en zaachkes ligt het doar
Stillechies dobbernd op het woater
t Leek of t leven was al kloar
Gain toukomst meer veur loater

In t woater van de nacht
Gruit haaldal →

Òfschaaid

In t wotter van de nacht
Bie t licht van d’volle moan
Ligt n donkere stille vracht
Gainain wait t woar vandoan


Stil en zaachkes ligt t doar
Stillechies dobbernd op t wotter
t Leek of t leven was al kloar
Gain toukomst meer veur loater


In t wotter van de nacht
Gruit haildal→

Patience

Terwiel dat ik miemer over de doageliekse dingen van t leven, speul ik wel ais n spellegie Patience. Elk van joe het dat denk ik wel ais doan. Op zien minst he’je der wel ais van heurd. Je kinnen der in elk geval veul plezaaier aan beleven en der veul van leren.
As je zo as →

Reloatsies

Leven dou je nait allinneg
Mor mit minsen om joe tou
Astoe ze gaaist hoaten
Vuils t die allineg loaten


Steek dien haand uut, vroag om hulp
Kroep nooit meer in dien schulp
Leven dou je nait allinneg
Mor mit minsen om die tou

Schrieven en dichten

Zo mor wat woorden
bie n kander
Op n oardege menaaier


Zomor wat speulen
Speulen met woorden
d’Aine vindt t mooi
d’Aander nait


Zo mor wat woorden
Je begriepen t
Of nait


Dichten


Zo mor
Wat woorden

Uut de Toal van mien Moeke

Soam

Wie binnen al meer as zesteg joar soam
Soam dailden we laif en laid
Je kin t hoast nait benoamen


Deur de krises bin ik nou allaint
Zai hebben t soam besloten
Veur de klainen en de groten


Wie binnen nou allaint
Hai doar, ik hier
t Dut zo zeer


Moar wacht mor òf
As t heur zulf aangaait→

Spinsel

n Mins is as
n groot meer
Je zain allint
de oppervlakte


As de zun
schient kin je
soms in
t daibe kieken


Bie hoelende störm
komt noar boven
wat in t daibe
verbörgen ligt

Spinsels?

Wie kinnen pas
mit recht gelukkeg leven
as wie op zuik goan
noar de soamenhang
van dingen
zunder te schoppen
tegen dat wat ons
van mekoar verwiedert

Staarfdag van mien kind

dij dag
scheen zun tot de avondwolken
heur verdonkerden
En de nacht
heur met zien
sluiers bedekte

Dij naacht
scheen moan
tot de vrouge
morgen kwam
mit t zunnegie
stroalend
en met heur
waarme deken
de moan
zien glaan oafnam

dij morgen
kwam het leven bie mie
mit zien waarmte
mit→

Stried?

Wie strieden ons stried
Hebben doaraan ons haanden vol
Wie perbaaiern mekoar te helpen
Mor t gaait voak vekeerd


Elk stridt zien aigen stried
Elk dut t noar zien best
Bemuien ons nait mit d’aander
En nog gaait t vekeerd


Loat ik aan die vertellen
Wat of ik neudeg bin
Vertel→

Swerelds beloop

Dij zotterdagoavend was t zowied. Laank haar t duurd, mor endelk haar ze heur eerste klaainkind in heur aarms. Ze haar zo laank twieveld of t ooit zo wied kommen zol. As oldste van t gezin haar ze toch d’eerste wezen mouten mit klaainkinder?
Heur zeun haar heur laank →

t Ekkelmannechie

Hai wui geboren op n mooie zummermörgen. De daauwdruppels lagen op de bloaden. n Zunnestroal roakte n druppel. Doarbinnen dij druppel gebeurde wat. Plotseling ston der n hail klaain mannechie. Hai was laif en zaacht. Zien ogen stroalden van de zun, dij haar hom wakker kust.→

t Scheuvellopertje

Ze was nog mor n hail leutje wichie
En haar al zo veul verdrait
Pabbe haar heur weer ais verhauwen
En moeke haar al weer zo schrait

Ze was nog mor n hail leutje wichie
En luip doar zo haildal allain
Pabbe was hier nog wel zo wied vot
Mor zai kon hom aaltied nog zain

Ze was nog mor n hail→

Toal

Spreken doun we allemoal
Elk sprekt zien eigen toal
Voak verstoan wie mekoar nait
Dat dut soms veul verdrait


God gaf ons de toal der laifde
Zulfs as t ons graifde
Hai leerde luustern noar ons haart
Al ging de weg ook voak deur smaart


Elk sprekt zien aigen toal
Luustern kinnen →

Utopie?

Lest luip ik over stroat
Zong in miezulf n laidje
In zo’n kennelijke stoat
In mien aigen levensklaidje

k Zag de zun ondaanks de regen
k Zag de bliedschop ondaanks pien
k Zag de minsen op aale wegen
Ondaanks pien t geluk uutschien

k Zong zo blied en zunnekloar
Mit open haart→

Vekaansie

As ik aan vekaansie denk, komt ter n hail specioal, nait te beschrieven gevuil bie mie boven.
Ik denk aan wiede veerten onder strakke blaauwe luchten, aan koele meren, baargtoppen vol mit snij, blaauwe meren, gruine bozzen en aan rust. Rust van binnen oet. Lichoam en gaist→

Verbondenhaid

Wie sloeten de kolle wereld boeten
En geven mekoar n haand
Goan vannijs t verbond weer sloeten
Smeden vannijs soam de baand


t Duuster achter de gerdienen
t Licht binnen in ons haart
Gaait deur t duuster hìn schienen
Verdrift aal t duuster, de smaart


t Leven in aal zien facetten→

Vergeetmienietjes

As ik in t haart van dij bloumkes kiek
Din vuil ik mie zo riek
As ik in t haart van kinder kiek
Din vuil ik mie zo riek

As ik in t haart van die kiek
Din vuil ik mie zo riek
As ik din in mien aigen hart kiek
Din vuil ik mie geliek

Vertraauwen in Kerstmis?

t Was kòld dij morgen dou Gerda veur de letste keer noar heur waark ging. De kòlde oostwind snee in heur gezicht en brocht de troanen in heur ogen. Was dat allineg van de kòlde of haar ze verdrait?
De wind poeste deur heur jazze en zai kon amper op d’ bainen blieven, zo aggewaaide→

Veujoar

Wasgoud aan de liene
Zunnechie op dak
Rimmetiek geft minder piene
Alles gait met meer gemak

Widde kopkes boven de grond
Vreugde klaanken, kinderstemmen
Vrauwlu, bliede laach om mond
Veujoar is nait te temmen

k Bin zo bliede dat k ter bin
En ik zing mit vreugdestem
Veujoar →

Veujoar?

Dou mie dat nait aan


Elk kin doun en loaten wat e wil
Ik daans as n vroleke vogel in t wit
Dij zuch verheugt, dij daanst mit mie mit
Dij zuch steurt, dij geft n gil


Elk kin doun en loaten wat hom plezaaiert
As t mie plezaaiert, feest ik mit in t rait
As t mie steurt, sloak ik n gil
Elkenain→

Veul te doun

k Zol nog zo veul willen doun
Mor ik dou niks
Der is nog zoveul te doun
Mor ik dou niks


Woarom is der veul te doun
Woarom dou ik niks
Woarom, woarom, woarom


t Is zo nutteloos
Om te vroagen woarom, woarom
t Dut mie valen
In n poule van verdaarf


Wat mot ik doun
Mit lege haanden
Dij waarken→

Veul zegen

Veur t nije joar veul zegen
Dat kom je overaal tegen
Mor ik zeg joe veur t haile leven
Dat t leven joe alles mag geven

Veurjoar

Wasgoud aan de liene
Zunnechie op dak
Rimmetiek geft minder piene
Alles gaait mit meer gemak


Witte koppies boven de grond
Vreugdeklaanken, kinderstemmen
Vraauwlu, bliede laag om mond
Veurjoar is nait te temmen


Ik bin zo bliede dat ik ter bin
En ik zing mit bliede stem
Veurjoar→

Veurjoarsvogel

Heurst doe dij vogel
Heurst doe hom zingen
Van vreugde, van der wezen
Van bliede dingen


Heurst doe dij vogel
Zugst hom verschienen
Heurst doe dij vogel
Hai zingt ook veur pienen


Heurst doe dij vogel
Luuster noar hom
Hai het de woarhaid
In zien laid


Heurst doe dij vogel
Kinst →

Vlucht

n Winterdag, n winterdag
Dat dovve, grieze graauwe
Bie wintergraauwe luchten
Goan vogels soam vluchten
Noar plekken mit zun


Ik wol dat ik t graauwe
Van dizze luchten
Kon ontvluchten
As n vogel
Op weg noar t blaauwe


Dij ups en downs van t leven
Dij duren mor even
Dij wizzeln òf→

Vlug

De mörgen ging zo snel veurbie
De middag was zo laank
De oavend was kloar
De naacht was zo baang


De zun verdween zo vlug dij dag
De moan zien kolle licht
Deur t duuster van de naacht
Ging ik, deur de moan verlicht


Woarom duurt de naacht zo laang
Woarom gaait de zun zo vlug
Is mien haart→

Voice Meel

Soms heb ik n beetje wènst van mien kinder
Mor ik wait, ze binnen der nait
Toch zol ik heur vertellen willen
Hou riek ik mit heur bin


Soms heb ik n beetje wènst van mien kinder
Ik zol ais met heur proaten willen
Even vertellen hou wies ik mit heur bin
Mor ze binnen der nait


Soms heb →

Vrede

Ik zat in de toene allinneg te drinken
En kon op den duur nait meer dinken
Ik keek noar de schuur
En docht aan de staal
Woar alles begon en k vuilde me maal


Vrede is…… t Leven te vuilen in joezulf

Vroagen

Der binnen zoveule vroagen
Vroagen in joen haart
Vroagen dij wonden sloagen
n Vroag dij je verwaart


Der binnen zoveul vroagen
n Antwoord vinden wie nait
Doarom blieven wie vroagen
En geft t ons verdrait


Elk het zien levensvroagen
En het zien aigen verdrait
Elk gaait deur →

Vrouger

Vrouger is al laank veurbie
Vrouger was van die en mie
Vrouger, dat was ainmoal
Vrouger hebben wie aalmoal


Vandoag is alles aans
Vandoag veur die en mie
Vandoag is loater vrouger
Vandoag gaait weer veurbie

Uut de Toal van Mien Moeke

Vrunden in Advent

In dizze doagen van advent
Doagen van blied verwachten
Kinnen vrunden dij je kent
Pien en leed verzachten


Mensen vin je overaal
Vrunden mout je zuiken
Ze te behollen ondaanks ales
Leer je nait uit bouken


Bie vrunden bin je vaaileg
Rusteg en nait allain
Heur woord, dat is je →

Waskniepers

Der waren ains drij waskniepers, dij mit mekoar op n boerenhek zaten. t Was n prachtege dag, de zun luit vergees heur waarme stroalen over t prachtege landschop goan.
t Boerenhek ston aan de raand van n gruine waaide. In de sloot kwoakten de kikkers, in de zun vlogen de vogels→

Waskniepers dail 2

Dij drij waskniepers zitten nog aal op t boerenhek in dij gruine waaide en zie keuveln en kreveln
over wat ze zain. Ze verwondern zuk over alles, de sloot aan de rechterkaande van t hek, mor ook dij aan de linkerkaande.
Kikkers loaten heur laidje heuren en de zunneblift mor →

Wat?

Wat mout ik toch mit die
wat kin ik veur die doun
woarom holst van mie
wat kinst doe veur mie doun


t Leven vragt doaglieks wat
Mit die en mie op pad
Mor wat zeg ik aan die
Wat zegst doe tegen mie


Loaten wie ons elke dag
Aan mekoar loaten zain
Zodat mit n wonderboare laag
Wie binnen veur

Wat mout ik toch aal

Wat doun wie aal doagen
Wat hebben wie te vroagen
Wat hebben wie te zeggen
Wat mout ik weerleggen

In dag en in nacht
In vrougte en loate
In aal dei doagen
Blieven mie mor vroagen

Wat mout ik toch aal

Wat ook de toukomst bringt

Wat ook de toukomst bringt
ik goa deur t leeven mit n lach
Al komt sums ook ain troan
dai lach weer veul vermag

Al goa ik ook deur t leeven
mit lach en troan tougliek
ik bin in dit mien leeven
aaltied ontieglijk riek

Zaik wezen

Zaik wezen
Nait meer laaiden geven
Overgeven
Aan d’aander
Dij veur die zörgt en zegt:
‘Nou most rusteg liggen blieven
Ik zel alles wel doun’
Nait willen en toch doun
Dat is
Zaik wezen

Zo kin t ook

Veur mien verjoardag heb ik n keer wat bedocht wat nait zo gebrukelk is. Normoal vier je joen verjoardag mit aal dij je groag bie joe hebben. Voak is t wel gezelleg, mor dit keer wol ik wat aans. Mainsttied kwedeln we deur mekoar hìn, mor echt kontakt hebben we mainsttied nait.→

Zunnefeest

As ik boeten noar de zun kiek
En ik vuil de pien van t leven
Kin ik ook de vreugde vuilen
Aan n minsenkind soms geven

Bie t leven heurt de zunneschien
Want noa n laange duustre nacht
Komt weer de hoop op vreugde
Zodat mien leven weer lacht

Tussen bloumen op de velden
Gruit ook de vergeetmienait→

E-mail bie wat nijs?