Velde van de, Age

Geboren: 1955
Woont in: Stad
Schrift al: sunt 1996

Schrift en zingt in t Grunnegs, hai dee mit aan: “Tuutjefloitersfestival”, “Oafslag Noord Twij” en “De Nacht van Ede”.

Schrift al: sunt 1996

Age over Age: Ik bin geboren en opgruid in Stad.
k Hol mie sunt 1996 bezeg mit het schrieven van laidteksten in de Grunneger toal.
In t veujoar van 1996 ben ik begonnen mit het schrieven van twij laidteksten veur het Grunneger Laidjesfestival.
Doarop kreeg ik veul positieve reakties, o.a. van RTV-Noord dij mie nuigt hebben in n poar van heur programma’s.
In december 1996 kwam mien eerste spaigelploatje “Onderwegens” oet. In meert 1998 mien twijde “De tied ontvlucht” en in meert 2000 mien daarde “Zo mor n dag”, woar o.a. Wia Buze, Fransien Kuiper en Alex Staal aan mitwaarkt hebben.
Teksten en meziek schrief ikzulf.
Hoogtepunten tot op heden is het mitdoun aan het “Tuutjefloitersfestival”, “Oafslag Noord Twij” en “De Nacht van Ede” (de leste twij organiseerd deur RTV-Noord).
Mien laidjes binnen regelmoateg op Radio-Noord te beluustern.
Sunt 1998 heb ik mie ook toulegd op het schrieven van körde gedichten.
Ik bin op dit moment bezeg mit opnoames veur mien vaarde CD (noajoar 2002) en mit het moaken van mien aigen Web-Site.

Ain en ain

Ain en ain is twij, is mie ooit n moal verteld. As kind bin je al laank blied as ze zokswat tegen je zeggen, want dat moakt t leven lekker makkelk. Din huif je nait zoveul noa te denken. Bie t oller wodden kom je der al gaauw achter dat ain en ain nait aaltied twij huft te weden.

De eerste→

Bejoardenhoes

Lest kwam ik bie mien opoe op bezuik
In t bejoardenhoes, op n zundagmörgen
Ze vuilde heur minneg, t was nait best
Ainzoam zat ze in hörn

Verzörgen is goud, niks te kloagen
t Is n schier nijmoods hoes
Mor heur lutje koamer
Is toch heur leste thoes

k Brochde veur heur n fleske klonje→

Boom

Zai hom weer zitten
Stil tegen boom aan wotterkaant


Woar e ais n dooie snouk haar liggen zain
staait nou n raaiger te blaauwbekken
En boven t wotter vlaigen vogels
op weg noar n aander stee ien t gruinlaand
Dit triesterg laand van wènstdreumen


Hai het n stoetje ien haand.

Botterbloum

Noajoarszun scheen op t koale laand
t Was n vrouge zundagmörgen
Dou op mien pad, van d’aander kaant
Dij ol man kwam
Hai huil wat in zien haand verburgen
Mor dichterbie, mit n dwoaze laag
Dee e haand open
k Zag n botterbloum … n botterbloum
Toch niks biezunders
Mor dou, →

Daauw

Zun komt op aan horizon
Daauwdruppen schittern ien zun
Op koale haarstgrond
valen ze omdeel


k Wacht op t veujoar.
Wanneer?

De Grunneger

Kold en guur
De wiede wereld
Woar de Grunneger woont

Op grode òfstand
Van raandstad
En t drokke stroatlewaai

In de iezeg kolle stilte
Dij hom stoateg moakt en mooi

Grunnegers kinnen proaten
Zunder woorden
Grunnegers kinnen spreken
Zunder stem

En as e swiegend
Zien verhoal→

Discotheek

Wie daansten soamen op meziek in Stad
In n discotheek
Dou ik hail dicht tegen die aan ging stoan
En die in ogen keek
Zachies fluusterde ik die in oor:
“Laiverd, k hol van die”
The Beatles zongen heur grode hit:
“Let it be”.

d’Olle vraauw

t Was op n dunderdagmirreg tegen vief uur, dou ik in n laange rieg in winkel van Appie Heijn ston te wachten. t Wicht achter kassa dee slim heur best en kon t bult winkelvolk mor net aan. k Haar meelieden mit heur.

“Nog twij minsen veur mie”, ruip n lutje stem in mie.→

Haarst

Wiendkracht negen
t Störmt over t laand
Vroug vaalt duusternis
Zee gaait roeg tegen waal tekeer
Onberekenboar as e is

Mit haanden in buus
Kop daip in kroag
Doags eefkes over diek
Regen slagt mie in t gezicht
Stevels zoegen vast in t sliek

Novembermoand
Lucht haangt leeg
k Heb→

Haarstkleuren

Valende bloadern, haarstkleuren
Elk joar weer t zulfde laid
Wie huiven doarom nait te treuren
t Is echt t inne nait

Valende bloadern, haarstkleuren
Elk joar weer t zulfde laid.

Hai en ik

Kiek hom doar nou zitten.
As n pudding dij inzakt is. Zien kop is blaik en moager en hai kikt mie mit grèl-ogen aan. t Is n hopeloos geval.
k Wor mizzelk as ik laank noar hom kiek. As ik hom zo zai, vroag ik mie òf hou hai t zover het kommen loaten, mor ik kom der nait oet. Zulf zegt e dat→

Ik heb zain

Veur n poar centen per dag bewoakt e fietsen in stalling om houk bie kerk. Zien moagere lief in t vaalbroene pak is houkeg, onhandeg en groot.
Schelden en vluiken gaait hom makkelk òf en hai spijt peuken van sigeretten op stroat.

Mor ik heb zain, dou e eem nait keek, hou zien haand→

In wachtkoamer

t Is al slim drok in nijmoodse wachtkoamer as ik mit mien kat binnen kom.
“Goie-oavend”, zeg ik, as ik deur achter mie dicht dou.
Der binnen n poar dij wat mompeln, wat n groet veurstellen mout.
Ik blief bie deur stoan en aan koppen kin k zain dat ze echt nait veur →

Karel

Elke zundagmörn, lopt tegen dezulfde tied, n wat ollere man laangs mien roam mit n lutje hond. Mainsttied aanliend, mor soms lopt t hondje lös en runt din veur mien hoes over t veldje.
Veurege week kwam ik touvaleg mit de boas van t hondje aan de proat.
“Karel hait e”,→

Kestaanje

Grode bluier
aan t feest begonnen


Kestaanjeboom
drift mit witrode toortsen
t schoulplaain vol veujoarskoors


Was ik te holden
mit hannen swaarde inkt
dou maaizun scheen?
Zo mennegmoal wer mien hoeswaark
deur zien brannend licht verteerd


En as k nou deur singels loop ien→

Koeskillen

“AU!!”
“Van Vleuten…!? Stel je nait aan. Ik dee allinneg t lampke aan. Dat dut toch nait zeer?”

De man in stoul schudde baange van ‘nee’ en keek noar t gruine kapke dat tandarts veur zien mond haar. Verdamme, alles dee hom zeer, vanof→

Laifde

n Kroeke verwaarmt zien kolle vouten
En zien vergruide rugge dut pien
Hai denkt mit weemoud aan vrouger joaren
Mor wait, je wodden veur leeftied straft

Hai zel nog even wieder mouten
Mit dizze vraauw dij
Keer op keer trugkeert in tied

  • Aal meer is zai weer n kind
    n Kind vol zuide

Meschain

De hel van Auschwitz wòrt herdacht
en TV dwingt mie te kieken
noar dij skeletten en lieken
van minsen dij òfslacht binnen

Ik zap en zai op t eerste net het nijs
Omliest met holle woorden
Op grode schoal doaglieks t moorden
Ook nou weer, gainain dij t tegenholdt

Ik schoam mie daip,→

Midwinter

Midwinter ien mien kienerjoaren
k Wait nog goud hou t was
t Waren mooiste doagen van t joar
Thoes ien koamer n kerstboom
Dij wel drij meter was
Mit echte keerskes, balen en engelnhoar


Mit lutje zus hail vroug ien mörn
Snijkerel moaken ien toen
Hai druig op kop, pa zien swaarde→

Midwintersdoagen

Midwintersdoagen, swoare luchten
Ien sloten ligt al doemdik ies
k Heur klokken van òl dörpskerk
Speulen veur mie n vertraauwde wies
Midwintersdoagen, bliede gezichten
Ien koamer staait kerstboom kloar
Baalen, slingers, steerns en keerskes
En kerstkraans van sukkeloa→

Mien laand

Pollerlaand, gruine waaide
n Maiwe dij noar hemel vlugt
Golden zun in vrouge mörgen
Blaauwe wolkenlucht

t Riepe koorn, n zaachte wiend
De roek van klaai en zaand
Meulenrouden in bewegen
Kloaver bluiend aan wotterkaant

In dij wereld wil ik leven
Dat is t laand woar k zo van →

Moeke

t Is zundagmörn en ik goa – zo as aal doagen – even bie mien moeke laangs.
n Haalf uur veur t mirreg-eten bin k bie heur. Ik zai heur zitten in t haalf duuster achter in gaang. As ik veur heur stoa, kikt ze noar mie op en zai n glimlag om heur mond verschienen.
“Moi,→

Moi

Ze belde mie daip in naacht op
“Moi, mit mie, ik kin nait sloapen
Slaipst doe”?
“Joa”, zee ik, “k lig al n zetje in bèr”
Ze vertelde mie wat heur dwaars zat
Uren loater dou zai al uren slaip
Draaide ik mie om en om
Denkend aan heur.

“Moi Buurman”

Dou ik aal doagen nog mien hondje oetluit, kwam ik regelmoateg n keerl tegen dij bie mie achter in stroat woonde en om dezulfde reden as ik boeten laip. As wie mekoar tegenkwammen muiken wie noeit n proatje omreden ons honden de pest aan mekoar haren, dat wil zeggen, mien hondje→

n Bedie haarst

Een bedie haarst zit alweer ien lucht
Ien daauw, vro op mörn,
daansen widde wieven alweer ien t ronde


Bilder geflodder van holtdoef
bie de riepe bezzen van vledder
Mit verwondern zai ik t aan
Wat n keboal en hou stommelachteg is t daaier


Schaarm van bereklaauw
staait mooi te→

Nait soezen

“Ik goa vot” schraiwde ik en mit n hoop lewaai gooide ik deur achter mie in t slöt. Aal dat gezoes aan mien kop! Ik kon het thoes nait meer oetholden. Elk en ain zat te soezen; over t kovviezet-apperoat dij nait meer wol, over t eten dat de kiender ze nait lusten deden,→

Nije Aiwe – 31-12-1999

As in n zucht de zun eerde streelt
Draai ik mie as n blad noar t licht

Langsoam deur t roam
Veegt n schaar mien gezicht
Swaarft over muur
As wiezer boven de ploat

Tied tikt nait …
Schoft stil dailtjes daansend
Deur boanen van lucht

Het uur kold as oam op t roam
Ik strek mie oet, ik goap→

Oagje Nijneers

De vraauw aan telefoon het n vrundelke stem.
“Mag ik joe wat vroagen?”
“Hangt ter vanof wat je vroagen willen” reageer ik, “mor wat willen joe waiten?”
“Houveul koamers het het hoes?”
“n Hoeskoamer, n keuken,→

Old

Bin ik nou verdikkemie 78 joar wodden om in n karretje laangs d’oapen reden te wodden? t Lopen gaait nog best, al run ik de honderd meter nait meer in dattien sekonden. k Zit in mien ôl-wievewoagen en Johan, n vrijwilliger, moakt oet wat ter gebeuren gaait. Ik heb hail→

Omi

Ik zai joe doar nog stoan. Aaltied as ik noar je tou ging stonnen joe mie al op te wachten. n Lutje stipke in de wiedte, mit noast joe joen hondje Bobby. En van bliedschop begon k aal haarder te runnen. Omi, mien omi, mien allerlaifste omi …

Joe daansten mit mie in t rond, zongen →

Op Kursus

“Moi lu, apmoal welkom. Dit is alweer les vief van onze kursus: ‘Duurf te zeggen wat je denken’. Wie goan mor vot begunnen. Hemmen joe apmoal aan de hoesopdracht waarken kinnen dij ik joe veurege week mitgeven heb? Mooi. Boukje, mag ik die din as eerste→

Rinus

“Wanneer kommen ze mit dij opgebloazen hamster?” vruig ik moeke.
Zai keek mie vergrèld aan en schudkòpde. “Dij opgebloazen hamster nuimen ze n cavia en komt mörn.”
“Mörn!?” zee k.
“Joa, en nou wi’k der niks meer over heuren. Ons Gittje wil dat daaierke nou ainmoal geern en→

Schaar

Aaltied bis doe doar
Zichtboar of onzichtboar
Verloaten staais op muur
Deur rust en aineghaid omgeven
Gevuilloos, zunner emotie
Mien evenbeeld
Doch allain ik wait
Hou k mie van binnen vuil
Mor dat zel die n zörg weden.

Schaar op muren

Ainzoamhaid kent troage uren
Dij zunder die veul laanger duren


Der ligt n òfschaaid dwoas te turen
Noar schaar op muren


n Nij begun ien haarst geboren
Deur twievel ien n dreum verloren


Ainzoamhaid kent voage muren
Dij zunder die gedachten sturen.

Schietensbenaauwd

k Zel twaalf, dattien joar west weden. Jannes, mien schoulkammeroad woonde vief menuten van mie vandoan in wiek d’Oosterpoort in Stad.
Hai woonde stoef bie t spoor in t leste hoes in n steeg, dij oetkwam op de Lodewiekstroat. As ik soavends bie hom vot kwam, was ik bliede→

Soamen old

Mit n haarde klap sluig e deur dichte. Ze schrok van t geluud en heur heufd kwam lös van kopkussen, dij nat was van t reren. Ze heurde hou e pebaaierde auto aan loop te kriegen, wat hom noa n haile zet lukde. Mit gierende banden ree e vot.
Ze is baang en blied tougelieks dat ze even→

Stilleghaid

Op dizze stille plek
Tussen bomen en t vrizze gruin,
woar vogels zingen
en ledders ien maarmer mie omringen,
Overdenk ik t leven van n mìns
Dij hier heur leste rustploats vonnen het.

Stoffel (1 en 2).

(1)

Ring… ring…
“Mit Laura, assistent dokter Schaap, goede…”
“Goidag, Jansma hier.”
“Goidag Jansma, wat kin k veur joe doun?”
“Eh… ik zit hier mit n probleem.”
“Wat veur n probleem hejje din?”
“Het→

t Kin minder

t Was n zotterdagmirreg en ik zat in bus op weg noar Stad. Noast mie kwam n ol man zitten; ik docht n joar of tachteg. Ik knikde hom vrundelk tou en hai knikde trug. Messchain was e doardeur aanmoudegd, want hai begon geliek n gesprek.

“Ach, waiten ie”, zee e, “ik→

Taande Jaantje

Ze was noeit groot, taande Jaantje van moekes kaant. Mor nou, mit heur drijennegenteg joar en noa twij moanden zaikenhoes, is ze krompen tot liliputternivo. Dat vuil mie op dou ik noa n hail zet weer ais bie heur op veziede was in t bejoardenhoes.

“Waistoe hou swoar →

Telefoon

Zotterdagmörn. k Heb bodschoppen veur ankom week weer in hoes en k zit krek achter mien eerste kopke kovvie en n plak grunneger kouk, as telefoon gaait.
“Goiedag”, heur ik n vrommes zeggen, “met Wanda van buro Kloar-Over. Wie doun onnerzuik noar waark→

Twijde Perron

Ede Staal het ter ooit n laidje over schreven.
Wel kent het nait: “Twijde perron”.
As ik dat laidje heur, mout ik nog aaltied aan mien eerste laifde denken.
Ik heb het ter nog aaltied stoer mit der over te proaten, mor ik wil perbaaiern joe t oet te leggen.
t Is al →

Vandoag

Guster is west, veurbie, doan
Mörgen is onbekend, dichtbie, te goan
Vandoag is om te leven
En je mit haart en ziel te geven
Nait aan de toukomst of t verleden
Mor aan t nou, t hier, t heden.

Vergeten

t Miezert in Stad
In de stroaten gain mins te zain
t Is al kwat noa elven
k Bin kold en allain

Bist onze òfsproak weer vergeten
k Stoa weer ais in kol
Mor toch blief ik hopen
Omdak van die hol.

Veujoarszun

k Zit op baank achter op deel
en kiek noar dunderknuut dij daansen
boven regentun


Merels hemmen t slim drok…
slooien mit mos en lutje twiegen


k Sloet mien ogen
en vuil waarmte van veujoarszun
As dit ais aiveg duren kon.

Veurzichteg

Langsoam goan kleuren over
van blaauw-gries
noar geel-gruin en zaachte tinten


Veurzichteg dut n nij veujoar
heur eerste stapkes noa n laange winter

Vishouk

k Was net achttien wodden en haar t gevuil da k doarmit nou ook n echte keerl wodden was. Geert, mien beste kammeroad en ik waren gelieke old, mor hai haar meer snöt in de kop as ik. As t om vraauwlu gaait teminzent.
Deur zien verhoalen haar ik de indruk dat e meer ervoaren mit wichter→

Vlaigangst

“Ik bin schientensbenaauwd Berend”.
“Dat huifst nait te weden Gittje, bist ter zo aan wènt”.
“Der binnen mor twaalf stoulen”.
“Joa, dak haar k die toch zegd”. Mor t veurdail is davve der hail vlug in en oet kinnen en →

Weerom ien haarst

Ien keuken kiek ik te glaas oet
en zai d’ol ekkelboom
Bie zien stam zuiken kiener
ien t valen blad noar ekkels


k Zai miezulf weer as kiend
hou k mit moeke onner bomen
zöchde noar buikens en kestaanjes


Lopen lukt heur nait meer
en ook ik bin oller wodden

Toch vuil k mie even weer t →

Widde duusternis

k Zai de tied aan mie veurbie goan
As in de vrouge mörgen t landschop ontwoakt
In de stilleghaid wòrt mien oam opnomen
Deur de dook om mie tou

Nog eem,
Din zellen de kleuren bie het doagen
t Landschop weer zien vrizhaid geven
En bin ik ain mit mien omgeven

t Grunneger laand, al aiwen→

Winter

k Heur nog de verhoalen
over dij mooie laange winters van vrouger


k Heb ze mist
En nou t endelk weer snijt


Heur k minsen allinneg mor kloagen
dat t snijt


Aiaiai …
t Is ook nooit goud.

E-mail bie wat nijs?