Petzinger, George

t Mout toch ook nait gekker worden, zee de man in zokzulf, dou hai van fietse òfstapt was en bie de geldautomoat pinnen wol. Op d’automoat ston mit grode letters: “Deze automaat is vanaf heden gesloten. Als je geld wilt pinnen is er een automaat bij de Hema of bij ons kantoor in Veendam.” Hai boog zok nog es veurover om noa te goan of e t wel goud lezen haar. “t Is toch nait te geleuven, hou instantsies vandoage de dag mit mìnsen omgoan. Nou is t al zover dat je straks om joen aigen zoer verdainde geld bedeln mouten of ie worden verwezen noar n aandere ploatse. As of dat zo makkelk is mit dat onbetraauwboare streekvervoer….”
Narreg keek hai om zok tou en wos zok schienboar even gain road. Op dat moment kwam der n vraauwmìns aan mit fietse aan d’haand en bleef bie hom stoan..

“Ah”, zee ze, ”ook al op joen neuze valen??? Gain sìnt te kriegen he ?” Man keek heur aan en ik zag hom denken: “Woar bemuit dat mens zok mit”, mor hai was goud opvoud, dus hai zee: ”Krek mevrouw, zai hebben doeme mit ons in d’ haand, as je dat mor waiten”. Dou e ainmoal zo vèr was leek hom n proatje toch nait zo gek, zo te zain en hai ging wieder: “Ik kin mie de dag nog heugen, dat was in de tied dat wie ons loon nog in puutjes kregen,…ach jongelu waiten dat vanzulf nait meer, dou waren de banken mor wat bliede as je bie heur kwamen om n reken te openen veur joen armzoalige spoargeld. Wèl har in dij tied n bankreken, toch bienoa gain mìns ! Mor begun zesteger joaren, wui inains dij grode gasbèlle ontdekt in Slochtern, en dou ging t haard. Wie kregen der zo mor tien persent loon bie…Wat n riekdom! Dat wie t aan hogere priezen weer kwiet waren, doar docht dou gain mìns om. Wie hadden wat te besteden. Bedrieven wollen dou geliek òf van dat loon in puutjes. En doar zaten de banken op te wachten. Zie wuien van ale kanten benoaderd deur banken om toch veural bie heur te komen om veur aal t personeel n bankreken te openen, zodat mìnsen votdoalek over heur geld beschikken konden en nait meer veur t puutje in de riege stoan mozzen. Nou dat leek t personeel wel wat! En t bedrief huifde gain gèld meer van de bank hoalen om uut te dailen. Aal mit aal n groot veurdail……. Veur wèl ???? In dij tied ging aine van ketoor mit n grode tazze noar de bank en huil soms wel meer dan honderddoezend gulden op… , op fietse. Mout je nou es om kommen…Is op t heden nait meer vertraauwd. Afijn, dou waren de banken godsbliede dat aal dat personeel n reken bie heur kreeg. Vanòf dij tied wuien banken ook aal groter en bankgebaauwen aal hoger en duurder…van onze sìnten. En wat is de dank ? Zie perbaaiern ons aal meer waark op de nekke te drukken.
”Internet-bankieren”, nuimen ze dat…lekker makkelk, mor nait veur mie. Ik bin al op leeftied en heb gain kompjoeter. En kin je aan heur veurwoarden nait voldoun, den sturen ze joe veur n poar sìnten k wait nait woar hìn. Nee, mevraauw, zai willen dik aan ons verdainen… dat is t. En zai denken dat wie dat nait deur hebben. En wat kinnen wie deraan doun ? Niks volgens mie…of waiten ie wel n oplözzen?”
Vraauw keek hom noa zien tiroade verbiesterd aan. Zai was ja hailendaal nait aan t woord kommen en dat was nait heur bedoulen wèst.
“Man”, zee ze, ”ie binnen mie ook aine.. Ik bin ja schor van t luustern…” en mit dij woorden nam ze fietse aan d’haand en muik dat ze votkwam. Man keek heur voldoan noa….zo, hai haar zien gale uutspijd en vuilde zok glad oplucht. Hai keek nog es noar de gèldautomoat en kopschuddend slofde hai weg richten stad, in de hoop dat e bie d’ Hema nog wat geld pinnen kon.’

Ik wait nait hou ie der tegenaan kieken lu, moar ik heb soms t idee, dat haile wereld op zien kop staait.
Wie hebben noa veul gezoes n nije regeren. En wat veur aine! Zai waren t nog mor net mit mekoar ains of ain van dij nijlichters ruip: “Ons land moet op de schop”. Nou, dat het wel wat lös moakt. Kiek mor ais om joe tou. Woar je ook komen, waarklu binnen drok in de weer. Wegen worden opbroken, overal omlaaidens. Stroaten worden open broken, wotterlaaidens deurbloazen en riolen worden vernijd….t is om gek van te worden. Woarom mouten aal dizze dingen touglieks gebeuren…Hebben gemaintes geld over ?… nee dus !!
Ik heb mie wel es vertellen loaten, dat in t lèste kwartoal van t joar dingen aanpakt worden, omdat men gain geld overholden mag…. Aanders krigt gemainte volgend joar minder geld van regeren.

Hou din ook… aal dij “in de grond-groaverij” het soms vrumde gevolgen….

Nog mor körtleden har gemainte bie mien kammeroad haile stroate opbroken, om reden dat veul bewoners kloagd haren, dat der mit rioleren wat nait in orde was. Der waren onnerwiel al wel drij controleurs wèst om te bekieken, wat der verkeerd zitten kon, mor zai waren der aiglieks nait achter kommen wat de oorzoak was. Omdat rioleren der al zo’n vieventwinteg joar lag, wui besloten om boudel te vernijen. Dat besluut har vanzulf hail wat om hakken, omreden dat zo n stroate hailemoal open mout, wat grote gevolgen het veur t doaglieks verkeer. Mor wat mout, dat mout, dus wui der aanpakt….!

Kloagen zit mìnsen in t bloud…, dus al gaauw kon je heuren:…”Mout dat nou, kin dat nait aans ? Wie kinnen d’auto nait parkeren. Kinnen ja gain deure meer oet “ Manlu trokken zok der niks van aan en deden heur waark. Bie elke huus wui ook n nije aansloeten noar t riool moakt, dus mos der n gat in t fundament. Noaderhand wui boudel weer dichtmoakt en was t probleem volgens geleerden oplöst.
Mor…….

“Heurst doe dat ook?”, zee vraauw tegen heur man, dou ze soavends veur televisie zaten. “t Is net of ik n roar geluud heur… komt onder vlouer vandoan…” Man dee televisie wat zachter en luusterde… “Joa, noust zegst, …ik heur ook wat. Och t zel wel wat rek-en-krimp wezen van de nije riool-aansloeten “Zol kinnen”, zee vraauw, mor hailendaal overtuugd was ze nait. Toun ze de volgende oavend en de oavend doarop nog altied dat geluud heurden, zee man: “Ik geleuf, dat ik mor es in t loek in gaang kieken goa”.
“Liekt mie n goud idee”, zee vraauw en langde hom n grode zaklanteern tou. Hai ging op knijen en trok t loek omhoog. Verzichteg scheen e mit de laampe in t gat…. “Och mien laive tied,…dat is ja bienoa nait te geleuven…most es kieken, der zit n jong poeske onder de vlouer, hou is dij doar nou in kommen….?”

“Heremientied”’ zee vraauw, hoal hom der gauw uut… t daaier zel wel hailendaal verdörst wezen”.
“Geef mie es n stokje keze”, zee man. “Hai zel vast wel honger hebben”. En joa heur… poeske luit zok lokken…en man kreeg hom te pakken. Verzichteg gaf hai hom aan vraauw
“Och dij stumper is hailemoal verkleumd..k Zel hom gaauw even n waarm plekje moaken”.
“Dij katte mout tiedens de brekerij deur dat gat kommen wezen”
‘Geliek hest’, zee vraauw, ‘wie mouten “Daaier-ambulance” mor es bèllen. Dij mìnsen waiten precies hou ze boudel aanpakken mouten…’
En zo was t !!.

Toun n uur loater daierambulance kwam, harren ze zo’n nijmoodse “Scanner” bie zok. Zie vonden al gauw oet, dat t baist n “chip” in t oor har. Zodounde wozzen ze wèl de aigenoar was en t adres. Noa n telefoontje konden ze nog dezulfde oavend t daaier bie de gelukkege aigenoar weerom brengen. Dij man was bliede, dat e zien poeske weer har.

“Hè hè”, zee vraauw, “dat is n haile geruststellen…toch goud dat er zo n ambulance is, vindst ook nait ?”
“Ik bint nait voak mit die ains, mor dit keer wel”, zee man.
“Dij wichter van d’ ambulance hebben n papier liggen loaten… es even kieken wat de bankreken is……
Ons probleem mit riolering is oplöst… kinnen wezen dat wie beetje helpen kinnen om heur geldproblemen mit op te lözzen.

EN DAT GEBEURDE .
Har aal dij brekerij toch zien nut had.

Der binnen van dij doagen, dat je echt zin hebben om es flink wat aan te pakken. Dit was zo’n dag. Wat nait zo voak veurkomt, was gebeurd. Wie hadden meroakel goud sloapen. As je jong binnen stoa je doar nait rècht bie stil, mor op onze leeftied het dat n zekere loaden. Goud sloapen …. kerel, wat n luxe! Hou den ook, ik vuilde mie as n jonge bok in n hok vol geiten, zogezègd. Noa t broodeten zee ik den ook: “Mie dunkt, dat ik mie mor es even goa vertreden.” Het weer zugt der goud uut en ik mout toch ook n beetje bewegen hebben veur mien olle stramme botten. “Gaist mit ?”, zee ik tegen vraauw, moar dij begon geliek zoveul waark op te nuimen, dat nog aalmoal gebeuren mos, dat ik hoop op gezelschop al gaauw opgaf. “Ast toch lopen gaist, loop den even bie bakker Griepstroa langs”, zee vraauw. Bakker Griepstroa….? Ik haar der wel es van heurd. “Wat is der den ?”, Vruig ik. Dou kwam der op de vrouge mörgen n hail verhoal lös, woar ik nait op zat te wachten…. Wat was t geval: In t moandelkse proatje haren de buurvraauwlu t had over eten en drinken, vanzulf veuraal over lekkere dingen en woar je dij t beste aanschaffen kinnen. Lekkere dingen binnen veur vraauwlu van n zekere leeftied n gewild onderwaarp, om reden, dat ze aalmoal op zien tied op dieet binnen om de vetkwaben n beetje weg te waarken. Mor as ze de teugels weer n beetje vieren loaten kinnen, den willen ze ook t lekkerste van t lekkerste hebben. En bie bakker Griepstroa kin je van dij aibels lekkere amandelringen kriegen ……“Ast der toch langs komst, kinst wel even n stuk of wat mitnemen. Hest ja wel gèld in de buutse, ik betoal die loater wel even trogge.” Nou was bakker Griepstroa veur mien plannen n nuver ènde oet de richten, mor….je mouten per slot van reken wat doun veur de onderlinge vrede. Dus zee ik, achterbakse kerel: “Oh das goud, k was toch van plan doar langs te goan.” Wat was ik bliede dou ik n goud uur loater de winkel van Griepstroa zag. Doar hebben ze noamelk n “zitje”. Dat betaikent, dat je even zitten kinnen mit n vergees kopke kovvie uut d’automaat. Ik zee tegen juffraauw achter teunbaanke: “Vraauw het mie stuurd, omdat ie van dij lekkere amandel- ringen hebben. Ik wol doar wel even n pakje van mitnemen.” “Houveul mouten der in zitten ?,”vruig de juffraauw. “Eh”.., twievelde ik, ”genog veur ons baaiden, ik main mien vraauw en ik.”
“Wie hebben pakjes van vaar en van zes ringen”, zee ze “Wat mout dat kosten?”,vruig ik. “Pakjes van vare kosten vaar euro en pakjes van zèzze kosten vief euro vatteg.” Nou stoa ik overal bekìnd as vrij zuneg. Dat is nait zo, mor as je ainmoal de noam hebben wor je hom joen haile leven nait weer kwiet.
Ik docht: “Dij van zes ringen is net even veurdaileger, doar hebben wie drij aovends wat aan…”Dus ik zee: “Dou mie mor aine mit zes ringen”.
Zie dee mie ze hail netjes in n plestieken puut. Ik betuil en ging nog even op stoule zitten om mien kovvie op te drinken. Dou ik aanstalten muik om weg te goan, zee ze: “Nog n prettege dag wìns ik joe tou en verlais ze nait onderwegens, aans krieg je roezie mit de vraauw.”
Kerel man, dat mìns har gevuil veur humor. Dat riemde ja…!! Kin wezen dat ze t zulf nait ains in de goaten haar….! Onderwegens noar hoes docht ik bie miezulf:… “Wat kin n beetje vrundelkhaid toch n bult uutmoaken. Wedden dat ze bie Griepstroa veul verkopen en nait allaint omdat t zo lekker is.??!!”
Dou ik tegen de middag weer in hoes kwam, zat vraauw al op mie te wachten. “Nou,.. hest amandelringen kregen?,”vruig ze. “Zeker wel,” zee ik, “Kregen is nait t juuste woord, ik krieg vief euro vatteg van die”. “Nou, den schenk ik kovvie in, kinnen we votdoadelk n ringe pebaaiern.” Dou we gezelleg bie mekoar zaten, luit ik veur miezulf alles nog even de revue passeren: vief euro vatteg veur zes ringen … das negenteg eurosint per stuk. In guldens zol dat sikkom twij gulden wezen … das n haalve gulden per hap…….. Ik verslook mie in mien kovvie…. “Wat wilst wel gekke”, zee vraauw. “Wees toch nait zo gulzeg”. “Lekker hè, dij ringen! Buurvraauw haar geliek”. Ik knikte, nog noahoustend… twij kwartjes per hap…!! Tjongejonge…wat hebben wie t toch goud…! Woarom proaten wie den nog aaltied over de “gooie olle tied” ?

t Was 1947. In dij tied vlak noa de Twijde Wereldoorlog was elk en aine drok in de weer om t laand, dat hailendaal kepot moakt was deur de Duutsers, weer mit op te baauwen.
Ik was n kwoajong van vattien joar. D’ollu hadden t nait te braid en zo leerde k dat n mens zuneg wezen mos mit geld. Ik haar dus ook van de Nutsspoarbaanke zo’ n nikkeln ovoal buske, woar j’elke sint, dij je soms kregen op joardag of aandere gelegenheden, in doun konden.

Der was gain sleudeltje bie,… dus as t geld der ain keer in zat, din kon ter nait weer uut. Doarveur mos je noar de baank tou, woar ze n pazend sleudeltje haren. Ain moal in t joar gong ik dus noar dij baank. Dat was aaltied mit n zekere schroom, omreden dat doar achter n grote, braide toavel vief belangrieke heren zatten, om joen geld uut t buske te hoalen.
As je in n zeker joar schier wat geld in t buske doan hadden, keken zai de klanten goudkeurend aan en schreven din mit pènne het bedrag dat ze oetteld hadden bie in n vaarkant boukje, woar veurop Nutsspaarbankston.
Der was n spesjoale wachtkoamer, woar je zitten mozzen te wachten tot je aan beurt waren.
Dat von ik aaltied t aargste. t Was net of je bie dokter op spreekuur zaten …. Was je aan beurt, din ging de deure open en kreeg je n wenk om verder te komen. Der wui van joe verwacht, dat je pette of mutse onder d’aarm deden. Zo heurde dat nou ainmoal.
Nou haar ik al verschaiden moal hin west om geld te brengen en k haar elke keer van de heren heurd, dat k n goie spoarder was. Mor dou gebeurde der wat, woar de heren nait zo bliede mit waren….. t Was noa d’oorlog n slechte tied en elk dubbeltje mos omkeerd worden om mond boven woater te holden….
En net in dij beroerde tied kreeg ik n ongeluk, woarbie mien winterjaze n scheur opluip….
Dat was nou ook ja wat….Nou was dij jaze nog wel te moaken, moar t mooie was der toch òf zee moe.
“Doe zelst n nije jaze hebben mouten”, zee ze, “moar ik heb gain geld. En ik kin dat ook nait uut bainen snieden…. Gelukkeg hest wel wat geld op dien spoarbankboukje stoan…, dus doar zel we wat van ophoalen mouten.”
Dou ze dat zee, kreeg ik t al benaauwd…. k Wui der recht n beetje doezeleg van….. “Geld van mien boukje ophoalen”, brocht ik uut, “moar dat kin moar zo nait….doar zellen dij heren van de baank nait bliede mit wezen.”
“Joa kom aan”, zee moeder, uutindelk is dat dien geld en nood breekt wet….. Doe gaaist hin en hoalst 25 gulden op.” 25 gulden…t Swait brak mie uut….Dat was ja sikkom de helfte van mien spoarbedrag… Ik wos nait woar k t zuiken mos. Mor der zat niks aans op….Ik kreeg t boukje in haand drukt en ik mos noar baank. k Wait nait meer hou laank ik onderweg west bin, moar dou k tot mien positieven kwam, zat ik in de wachtkoamer en wui ik binnenroupen.
Onhandeg strompelde ik noar binnen en bleef veur de grote braide toavel mit de vief heren stoan mit alpinopetje in d’haand…. “Zo”, zee ain van de heren,”en jij wilt weer eens wat geld op zij leggen?” t Begon mie alweer te doezeln….”Nou, nee meneer”,…zee ik..
Ik kon sikkom nait uut mien woorden kommen: “Ik eh…ik wol groag 25 gulden trog hebben,…..want moe zegt, dat ik n nije jaze hebben mout….en zai het t geld der nait veur”.
Gelukkeg, dat was der uut….Bainen trilden mie….
t Wui doodstil achter toavel….de heren keken mekoar aan en kuchten wat, mor zeden niks. Ik kreeg t aal benaauwder…. “Tja ja”, zee ain van de heren,…”dat is eigenlijk niet de bedoeling bij de spaarbank. De bedoeling is spaarzaam te zijn om later van je spaarcenten te kunnen genieten. Is het beslist noodzakelijk dat jij een nieuwe jas krijgt?”
Ik haar t nait meer….”Moe zegt van wel meneer.” Ik kon t sikkom nait langer uutholden, zo doezeleg was ik….
“Nou dan zullen we voor deze keer een uitzondering maken….hoewel het niet de gewoonte is.”
Ondertussen schreef hai in mien boukje en pakte ain van de andere heren t gèld uut n iezern kiske, dij achter hom ston op n biezettoaveltje….
Ik greep t geld en moakte dat ik weg kwam. De heren hebben mie vast mispriezend noa keken, mor ik was allaank bliede, dat k weer op stroate ston….
He he…nou dat was mie wel wat…. Van uutputten ging ik even op n hekje laangs de weg zitten, totdat boudel nait meer zo om mie tou draaide….
Dat was ainmoal, mor nooit weer, nam ik mie veur…….!
Mien jaze heb ik loater wel kregen en ik bin bie mien waiten in de joaren doarnoa nooit meer doezeleg west….
Tot òflopen weke…..

Elk en aine het de gebeurtenizzen van de eurokrises wel volgd, dunkt mie…. Doar wui proat over geld, geld en nog es geld. Over miljarden aan geld, dij zo even beschikboar waren. Dou begon t mie weer te doezeln!!!!
Zollen wie aarme Europeoanen strak weer, net as ik in 1947, mit pette in haand noar ons geld vroagen mouten. Man ik krieg t nou aal benaauwd.
k Hoop dat geschiedenis zok nait herhoalt,
pppffffff …

Tot de volgende EU-rotop. !!!!!!!

Hou voaker of k t heur, hou vergrelder ik wor. Fietsen, dat is veur mie waarken zunder hunneg. Mien ol heer zee t vrouger voak. ”Waarken, der is gain mooier ding as waarken. Kin der wel uren noar kieken” Zo kiek ik nou noar fietsen. t Is niks as trappen woaraargens hìn, mor je mouten ook nog weerom. En wat heb je der aan ? Niks. Soms dìn binnen de omstandigheden zo, dat je joe der nait veur wegdraaien kìnnen.
Zo was t ook dizze keer.

Wie waren mit caravan noar d’Achterhouk reden.Goie vrunden van ons hebben ook n caravan en dij hadden vraauw kop gek moakt. “Fietsen mitnemen hè!” Nou kìnnen wie reusachteg mit dizze luu overweg, moar of dat ook zo wezen zol as we mit heur op vekaansie gingen…. Wie besloten t er op te woagen. Wie kwamen terecht op n camping in Vorden. t Ston ons direkt al aan. Baaide caravans hebben we zo hìnzet dat toaveltjes en stoultjes der tussenin stoan konden “veur de gezelleghaid”. Vraauwlu muiken kovvie, kameroad en ik konden uutbloazen van t waark. Fietsen haren wie tegen n boom zet achter de caravans. t Weer luit zok van de beste kaante zain, soavends konden wie boeten eten. Wie besloten dag mit n potje rummiekup en n ditje en n datje. Òfsproken wör dat we volgende dag op fietse d’omgeven verkennen zollen.
Anerdoags waren wie al op tied wakker en noa t broodeten gingen wie op pad. Mien kameroad har al n route uutstippeld, wie begonnen vol goie moud mit onze verkennen. As je wel ais in de Achterhouk west binnen, zel je tougeven, dat het doar meroakels mooi is. “Een Eldorado voor wielrijders” staait in de VVV-folders. Allain….ik bin nait zo n fietser. t Zakt mie hail gaauw in de bainen en ik mout aalgedureg van t zoadel of, om reden dat ik soms nait meer wait of ik n hai of n zai bin…. Ik loat mie hou din ook nait kennen en kin van zo n tochtje, as t nait te ver is, toch wel genieten. Dou wie op weeromweg waren noar camping, zee ain van doames, dat we nog even wat boodschappen doun mozzen. Bepakt en bezakt kwammen wie bie caravans aan. Boodschappen wörren uutpakt, d’oavend verluip zoas wie geern hadden. Volgende mörn bie t ontbijt vruig mien vraauw, woar k krìntebollen loaten haar. Nou haar ik gain boodschappen opborgen, dus vruig ik of ze wel alles oet fietstazze hoald haar. Veur zekerhaid ging ik zulf mor even kieken. Ik zag votdoadelk dat er wat nait in orde was. In fietstazze was n groot gat kaauwd. Dou ik kleppe optilde, zag ik een aanvreten plastic puut mit nog wat restanten van krìntebollen. Bie zowat ston je wel even mit d’ ogen te knippern.
Wel was der mit onze krìntebollen vandeur?
Wie wozzen het nait.
Wie aten brood zunder krìntebollen en omdat het schier weer was besloten wie n wandeling te moaken.
Tegen middag waren we trogge en zag ik bie mien fietse wat bewegen. “Stop”, zee ik, “blief stoan, der zit aine bie mien fietstazze.” Verboasd zaggen wie n eekhoorn t gat in tazze nog wat groter moaken, kon e restanten van de bollen ook nog even mitnemen. Dou hai ons in de goaten kreeg, zag ik hom twieveln of e wegrunnen zól. Dou wie ons bewogen, muik e toch mor dat e wegkwam. Wie hadden doader op haiterdoad betrapt.
Wie hebben dij weke nog hail wat òftrapt en ik mout zeggen: “t Is mie nait tegenvalen”. Op t end waren wie t hartgrondeg ains: “t Is veur herhoalen vatboar !”

Ik bin der bie lutjen zo mui van… k Bedoul van dij televisie-debatten. t Wordt mie gewoon teveul van t goie.
As k op bèrre lig zai ik aal dijzulfde koppen veur mie langs draaien en t vervelendste is, ik kin der hoast gain taauw meer aan vastknuppen zoveul informoatsie wordt der over minsen uutstört.
En woarom?
Wie waiten aalmoal allaank, dat t der veur Europa en mit noame veur ons laand nait zo best uutzucht, moar mouten wie dat elke oavend moar weer aanheuren?
Der binnen vrouger toch ook wel es slechte tieden west. Dou wör der toch ook nait zo n drokte over moakt?
Of zit hier wat achter, wat wie nait waiten of nait waiten maggen?
Leste poar joar binnen der dingen beurd, dij eerder nog nooit beurd wazzen, zeggen de geleerden, alhouwel dij spreken mekoar ook deurlopend tegen. Ik krieg de indruk, dat t Europese Parlement soms mit d’ogen dicht besloeten nemt, in de hoop dat t goud uutpakt.
t Gaait heur doar net as dij harmonikoa-speuler op de Dam in Amsterdam, dij ston te speulen mit voesthansen aan. t Was ja winter! Dou mensen hom vruigen hou hai dat veur mekoar kreeg, zee hai: ik speul oet mien haart. Der binnen altied wel n poar goie noten bie! Hai kreeg de laggers op zien haand, moar t lagen vergaait ons dammeet, as wie de reken presenteerd kriegen van aal dij beslissens van onze volksvertegenwoordigers!
Nou mouten wie op 12 september stemmen veur n nije Twijde Koamer.

Wat zeg ik? Nije koamer? Ik bin baange dat der uutendelk nait zoveul veraandert. t Wordt dunkt mie hail muilek om n andere regeren in mekoar te zetten en as dat lukt, hol joe din moar vast, din gaait ons dat n nuvere sint kosten.
De twievel bekropt n mins elke dag weer5 wat mouten wie aan mit dij zudelke potverteerders? t Gewone volk doar mout bluiden, omreden dat de laiders der n potje van moakt hebben joa, n potje veur zokzulf aan kaante legd hebben. Ik denk, dat t volk misschain beter oet wezen zol as ze weer boeten de monetaire unie verder gingen. Din kinnen ze weer konkurreren. Nou kinnen ze nait opboksen tegen aal dij aandere landen in Europa.
En de schulden dij zai hebben? Wat mouten wie doarmit, zellen minsen zeggen! Dat geld binnen wie volgens mie n laange tied kwiet, moar as het loater beter gaait in t zuden, kinnen ze dij aaltied, uutsmeerd over n laange tied, aan ons terogbetoalen!
Wie zellen dij zudelke laanden helpen mouten om zoakjes op orde te kriegen. Geld lainen is nait aaltied de beste optie.
Ze leren organiseren is n betere! Moar ja, zai hebben doar haarde koppen!
En nou moar hopen, dat ze noar mie luustern willen, din komt t in toukomst aal wel weer goud mit Europa en mit ons!

5 september 2012

Op n zummeroavend, zoas we ze dizze weke had hebben, mag ik groag even n tiedje in twijduuster zitten op ons plat boeten deure. Mit n glaske drinken der bie vlaigen mien gedachten din voak de gekste zieden op. Zo ook nou weer……Op ains schoot mie t woord “grenzen’ deur de kop.
Grenzen, hou komt n mìns der bie….
Te meer: Binnen der wel grenzen ?
Dou ik dizze week de beelden zag over André Kuipers, onze nationoale astronaut, docht ik: “Der binnen volgens mie gain grenzen”. Mensen zeden t altied al: “In de ruumte is wel te wezen”: en geliek hebben ze.

Mor hou is dat din op onze oarde…..? k Bin baange dat hier wel grenzen binnen…..
d.w.z. dat ligt der aan van welke kaante je de zoak bekieken…….
Ik heb bevubbeld van huus uut leerd, dat der grenzen binnen veur wat betreft joen gedrag noar aandere mensen tou. Ik mos beleefd wezen…… mit twij woorden spreken……Ie zeggen tegen oldere mensen en vrumden en nog veul meer van dat soort inzèggens.
Van dij grenzen het de tegenwoordege jeugd hailendaal gain las…..Zai kinnen bliekboar gain grenzen.
Zai zeggen tegen elk en aine doe, of je nou veul older binnen of nait, zai behandeln elk geliek…. Nou binnen zai nait allain schuldeg aan dij veraanderns in de moatschappij, mor toch. Hebben dij kinder din gain goie opvouden had ? Wel zel t zeggen:vast stait, dat ik mie der elke moal weer aan steur !

Toch kin t ook aans……Lèst zaten wie in de tram noar Scheveningen…..t Was bar drok en in tram hongen mensen aalmoal aan lussen, zogezègd: Ook wie…. Opains kreeg ik n veurzichteg tikje op de scholder…..Ik draaide mie om. n Jong wichtje van n joar of achttien keek mie bedeesd aan en zee: “Mevrouw, meneer: hier is nog plaats”.
Stomverboasd was ik.
Wel har dat nou docht in dizze drokke, verwarde wereld:.Zai ston veur ons op….. Ik bedankte heur vrundelk en vraauw kon zitten goan. Op zo n moment gait joe van alles deur de kop hìn.
Hou kinnen der nou zokse grote verschillen bestoan?….Binnen der din toch grenzen ?

As je dizze week t nijs volgd hebben, krieg je steevast de indruk, dat der in Europa gain grenzen meer bestoan. Dat klopt ook wel, want de grenzen binnen n tied leden òfschaft. t Resultoat is wèst, dat hier haile volksstammen vrumde lu noar tou komen binnen, zgn “vluchtelingen”. k Wil der niks kwoads van zèggen:.mor der binnen gounent bie dij hier n beter leven hebben as sommege inwoners van ons aigen laand:ik wol mor zeggen: Woar binnen de grenzen ?

Neem nou de zgn “Eurocrisis”. De aine Topvergoadern noa de aandere en elke keer gait ter weer meer geld noar de grote pot, om te verdailen onder mensen dij zulf de pot aanbranden loaten hebben:
Woar binnen hier de grenzen ? Of maggen wie dat nait vroagen ?
Mouten wie ons mor uutmelken loaten, totdat ook veur ons de grenzen van onze meugelkkheden vuilboar worden ?
t Is te hopen, dat er gain tied komt, woarop aal dij landen, dei onze hulp had hebben, mit mekoar òfspreken, dat ze der genog van hebben:.zo onder t motto….”Wie hebben het had, wie kappen der mit, wie doun strepe der deur en begunnen opnij”.
Wat zellen din de grenzen gauw dicht goan:…Kinnen wie ook opnij begunnen, mit n lege porremenee !
Zollen we der din wat van leerd hebben ? Dunkt mie nait ! De mìns is haardleers. Sloag de geschiedenisboukjes der mor es op noa !

Oet D.v.h. Noorden

As ik dit zo’n vieftien joar leden roupen haar, haren mensen docht dat t mie in de kop sloagen was. Je kinnen joe t nait veurstellen, mor vieftien joar leden wazzen der nog gain droagboare telefoons, ….eerlieks woar. Wie hadden vanòf de zesteger joaren al wel de zogenoamde “piepers”. Dat wazzen apperoatjes, woar bedrieven heur personeel mit oppiepen konden as ze dij neudeg haren veur reperoatsie of zowat. n Hail bult lu beschaauwden t as n stoatessymbool, as ze zo’n ding kregen. As ze de piep heurden, mozzen ze as de gesmeerde bliksem noar telefoon rennen, om kontakt op te nemen. Voak gebeurde t, dat ze midden in de nacht oppiept wuien, mor gezain de stoates muik dat de betreffende persoon nait oet. Zai vonden dat meroakel en haren nait in de goaten, dat ze n haalsband om haren, dij op elk moment aantrokken worden kon.
In dij tied mos je as je zulf gain telefoon in hoes haren, gebruuk moaken van “telefooncellen”. Dij stonden aargens aan kaante van weg en doar kon je din bèllen, mor maiste mensen haren gain telefoon. t Was wel n veul rusteger tied as tegenworreg. Nou het Jan, Pait en Kloas n mobieltje, woar je dag en nacht mit bellen kinnen.

Wat zeg ik…wat kin je der nait mit ! Foto’s moaken, berichtjes versturen, radio luustern, internetten, òfsproaken bieholden…. Man, man, t doezelt joe ja. As je der aan denken hou dat vrouger ging, begriep je nait hou mensen der toun zunder konden……… As ik jongelu tegenkom, honderd tegen aine, dat ze mit zo’n ding in d’haand lopen. Zie binnen der aaltied mit bezeg. Ain van mien klaaindochters zee zulfs, dat ze zok daip ongelokkeg vuilt, as ze heur mobieltje nait bie zok het…Nou vroag ik joe ! En de techniek staait vanzulf nait stil. k Heb al heurd, dat je mit dat ding straks ook nog overaal betoalen kinnen…Je mouten vanzulf wel gèld op de baank hebben, aans lukt dat nait……..En dat is nou net t zwakke punt bie de jeugd…. Zie kinnen nait mit geld omgoan….! Vroag is den ook, of aal dij nije fratsen wel zin hebben, as je der in t ìnd gain gebruuk van moaken kinnen. Toch is aal dat gedou wel besmettelk… Klaainkinder hebben mie ook zover kregen om zo’n apperoat es te pebaaiern. Eerst heb ik de boot nog n zetje ofholden,…omdat ik nait van plan was om veul gèld veur zo’n ding oet te geven. Dou kwam mien dochter mit n mobieltje, dij ik van heur kriegen kon, omreden dat zai vergees aine kreeg bie n nij abonnement. Toun kon ik vanzulf gain kaant meer op en heb ik de zoak es bestudaaierd. En ie kinnen t geleuven of nait , sunt dij tied loop ik mit zo’n ding in de buutse en ik mout zeggen……t is toch wel makkelk. Veuraal as je noar de caravan willen. Je binnen aaltied beriekboar en wat belangrieker is… wie kinnen aandern berieken, bevöbbeld as we onverhoopt n dokter neudeg hebben zollen.

Joa, wie as oldere jongeren mouten mit in de voart der volkern. Wie zellen ons aanpazen mouten aan de jongere generoatsie, aans missen wie de boot zogezègd en contact willen we toch groag holden, tot onze lèste snik. t Zol toch aiveg zunde wezen, as ons klaainkinder tegen aandere mìnsen zeggen mozzen, dat heur opa nait meer goud bie de tied was. Nou den !!!!!
Hou den ook, zoas k der aan kommen bin, bin k der ook weer òfkommen. Ik haar dus dat mobieltje van mien dochter kregen. t Was aine van Vodafone. Nou heb ik gain wait van aal dij verschillende telefoonaanbaiders, mor ain ding staait wel vast, ik wui om de hoaverklap deur Vodafone benoaderd om mie te vertellen, dat ik meer geld op mien telefoon zetten mos, om reden, dat ik mien geld kwiet was as ik nait genog belde!!!
Ik wui doar zo zat van, dat ik dij firma n emailtje stuurd heb, dat ik van heur òf wol. Joa, joa, ie lezen t goud….op mien olle dag bin ik ook overstag goan veur de kompjoeter en al zeg ik t zulf, kin mie der oardeg nuver mit redden. Hou den ook, ik kreeg van Vodafone n poar kodenummers, dij k in mien mobieltje zetten mos, schreven ze. Doarnoa haar ik niks meer mit heur van doun en was ik òf van dat gemekker over “opwaarderen”, zoas zai dat nuimden. Ik tikte de codenummers in mien mobieltje, persies as in de braif ston, in de hoop dat de zoak den regeld was…. Nou, mooi nait dus. t Mesien gaf nog n zacht piepje en dou was t doan mit hom. Ik kon der niks meer mit. Ik zeg tegen vraauw:
“Nou doar bin k kloar mit.”
Ik op slag weer n e-mailtje schreven…. Heur advies was om t apperoat even noar de reperoatie-òfdailen in Stad te brengen. Kösten bie benoadern 95 euro. Wel allemachteg….. , doarom waren ze zo makkelk mit heur kodenummers, nou was k nog verder van huus!!!. Ik bin toch nait gek, dat ik viefennegenteg euro betoal veur reperoatsie, as ik veur tachteg euro n nije kopen kin…. Boetendes, ik wil nait zoveul geld uutgeven veur zo n mobieltje…. Mor ik mout tougeven…..k.vuil mie nou wel n beetje onzeker zunder dat ding in de buutse…..
k Hoop mor dat mien dochter gaauw weer aan n nij abonnement tou is !!!!!

Tjonge, tjonge, wat bin ik bliede dat ik dat achter rogge heb. Man, eerlieks woar, ik sluip der nait meer van. In berre lag ik mor te draaien en te prakkezaaiern en overdag
luip ik rond as n tuut dij t aai nait kwiet kon……

Barre doagen waren dat, mag ik wel zèggen. Klaainkinder harren de gugel mit mie….”Man, opa, moak joe toch nait zo drok….Das nait goud veur joen gestel…!” Joa, zai hadden makkelk proaten….Zai huifden dat probleem nait oplözzen.….Dat mos ik doun…
Al weken har ik der mit in de kop lopen…en ik kon moar gain licht zain aan t ìnde van de tunnel. Ik har de dagbloaden, weekbloaden en folders al tot in den treure deurbloaderd..en nog zag ik t nait! Tot òflopen vrijdag…..!
Klaaindochter belde mie… nijsgiereg… ”En opa, komt der al deurzicht ? Zai laagde wat…
“Deurzicht wicht ?…Ik worstel nog aalweg mit mien probleem…”
“Nou”, zee ze, “din heb ik dunkt mie de oplözzen….!”
Dou ik dat heurde, was t net of mie der n vlinte van t haart òf vuil….! “Dat zol ja mooi wezen…., vertel…..”
“Nee”, zee ze, “ik kom vanmiddag noar joe tou, din kinnen we de zoak es rustig bekieken. Ik kom mit de bus van twij uur !” Man, zol zai eerlieks de oplözzen hebben ?…. Ik har der ook al zo laank tegen aan zain….Al weken har ik mit n onzeker gevuil rondlopen, om reden, dat k n tied leden mien mobieltje kwiet worden was! Ik geleuf, dat k dat al n keer vertèld heb….! Kwart over twije ston t wicht veur deure. “Wolst thee hebben?”, vruig vraauw. Mor t wicht zee: “ Nee..ik wil eerst even mit opa de stroat in”
Ik was ain en aal oor…”Loaten wie din mor votdoalek even goan”, zee ik. Wat zai in de kop har wait ik nait, mor volgens mie har ze wat bekokstoofd…! “Kom”, zee ze, “hier is t”. Wie gingen n winkel in. “Goidag”, zee de verkoper. “Aha, dat is dus dij opa, dij nait wait wat veur mobieltje hai kopen mout….!”
Docht ik t nait, zai har mie mooi veur t blok zet….!
“Kom meneer”, zee e, “goa der mor es even rusteg bie zitten….Ik heb al n model kloarlègd”.
Hai legde n klaain apperoatje veur mien neuze en drukte op ain van de veule knopkes. Kerel, dat was ja n meroakels mooi ding zo te zain. “Kiek meneer”, zee verkoper, “ik heb begrepen, dat ie al eerder n mobieltje had hebben, dus dat moakt de zoak makkelker. En mocht je t nait aalmoal begriepen, din heb je aaltied joen klaaindochter nog”.
De man begon dou n verhoal op te hangen, woar ik de helfte nait van begreep…., mor klaaindochter knikte, dat zai t wel deur har… dus dat zat wel goud.
Ik pakte t apperoatje in d’haand en op slag vuilde ik mie al n stuk zekerder….! “Dus dit toustel is geschikt veur mie ?” vruig ik de verkoper.
“Meneer”, zee hai, mit dit toustel bin je weer hailendaal bie de tied!.Moar t mooiste komt nog….Dit apperoat is n specioale aanbaiden….!”
Ik spitste de oren… n specioale aanbaiden, dat zol ja mooi mitnomen wezen….! “Nou opa”, zee klaaindochter, “koop hom nou mor… ie kriegen veul woar veur joen geld, t is, dat ik op t heden nait zoveul gèld heb, anders zol ik ook wel zo aine hebben willen!”
Doar kwam de oape uut de maauwe …. Verboasd keek ik heur aan … “Mainst dat?” vruig ik. “Ik docht dastoe n hail modern toustel haarst….!”
“Heb ik ook”, zee zai, “mor ik kin mit mienent nait op internet….!”
“Zo zo”, zee ik… “nait op internet…. en dat kin mit mienent wel ?”
“Zeker as wat”, zee de verkoper, dij neren rook. “en nog veul meer….joen klaaindochter legt joe dat wel oet…!”
Deur dat “specioale aanbaiden” kwam mien handelsgeest weer op gang…..!
“Stel”, zee ik, “dat ik twij van dizze apperoatjes bie joe koop….wat zit der din veur mie aan ?”…..
De verkoper begon bedenkelk te kieken, mor, hai pakte toch t rekenmesien en even loater gaf hai mie n pries…..! Dat leek nait gek….”Nou”, zee ik, “as wie der baaident nog n taske bie kriegen gaait t deur….!”
Hai oarzelde even…. “Ik geef joe gelok”…

Dou ik mit mien koartje pind har en wie op weg waren noar huus, mos ik even in miezulf lagen om dij klaaine duvel van n wicht… Zai har mie van mien probleem òfholpen, mor ook van mien geld…..! Ach wat… ,wat zeur ik…, wie kinnen ja niks mitnemen….! Twij tevreden minsen binnen ook hail wat weerd…..! j

Ik haar t al n zetje aankommen zain. Zai waren der in gedachten al kwait nait hou laank
mit aan de gang……
t Begon al veul eerder, toun mien dochter lid wui van de daaierbeschaarmen. Nou was zai aaltied al gek wèst mit daaier, dus verwonderliek was t nait dat zai noa heur traauwen doalek n katte in huus namen. Mor toun ze lid worren was van dij daaierklub, begon ik mie toch wel wat zörgen te moaken.
In de ploatse woar ze woont is noamelk ook n groot daaierasiel, en doar hebben ze aaltied verlet om vrijwilligers.. Het duurde din ook nait laank, of dochter wui benoaderd, of zai nait in t bestuur ploats nemen wol. Mond op mond-rekloame dut voak wondern.
Mìnsen hebben mainstied hail gaauw in de goaten wèl zok inzetten wil en wèl nait om waark verlegen zit.
Zai stapte derin en t duurde mor even of zie haar zoveul waark, dat ze sikkom gain tied meer haar om noar heur aigliekse waark te goan. Zai is zangeres bie de opera en dat is toch wel hail wat aans as daaier verzörgen. Gelukkeg het ze in heur boane veul vrije tied, dus het verwonderde mie nait dat ik al hail gauw te heuren kreeg, dat ze op de daaierambulance ridt en dat heur dat meroakels goud bevaalt.
En bie dat waark kin je nait zeggen, dat je beschikboar binnen van 9 tot 5 uur. Daaier holden doar noamelk gain reken mit as ze jongen kriegen of onder n auto komen. Zodounde wordt ze ook wel es soavends of snachts oproupen om bevöbbeld n aanreden hond of katte noar de veearts te brengen.

Ik heb der grote bewondern veur, hou ze t volholdt, want zai het ook nog n man en twij pubers van zeunen, dij nait van de makkelkste soort binnen.

Drokste tied is t veurjoar, as katten jonkies kriegen. Om de hoaverklap wordt der din beld deur jan en alleman, dat ze weer n nust mit jonge katten vonden hebben, woarvan moetje nait te vinden is. Wat mot je in zo’n geval ? Nou ie bellen even noar t asiel en dij vroagen mien dochter om ze even mit de ambulance op te hoalen…..
Dat betaikent in mainste gevallen ook, dat de jonkies bie heur in huus in n “bench”zet worden. Mor zie mouten vanzulf ook eten hebben.
Ie begriepen t al. As ik op bezuik kom, tref ik mien dochter aan mit zo’n klaain mormeltje op schoot. Mit n klaain “pipetje” perbaaiert ze dat din te vouern. En dat acht keer op n dag.
Dat er zodounde wel es wat huusholdelk waark liggen blift, is din ook gain wonder.
De katten goan veur !
Noa acht weken goan ze noar t asiel, woar de dokter ze behandelt en kloar stoomt veur de verkoop.
En ie kinnen t geleuven of nait, katjes goan as broodjes over de teunbaanke. Kiek mor ais op www.kittenpaleis.nl

Dochter vaalt noa dij weken in n gat…. Zai het din sikkom niks meer om handen wat de daaier aanbelangt. Doarom was ik nait verboasd toun ik òflopen weke te heuren kreeg:
“Wie hebben n hond !!!!”.
Dat kon der ook nog wel bie.. Zai doalek noar de winkel om n hondemand te kopen….mor dat vuil heur even zwoar tegen. De priezen logen der nait om. Nou is mien schoonzeun n eerliekse kompjoetergek, dus dij zit deurlopend op internet. En wat wil t geval….der wui n mooie aiken salontoavel aanboden.… Foto der bie…

de toavel bleek n gedailtelk dicht onderstel te hebben….Nou, en… zol je zeggen… mor zai haren votdoalek in de goaten, dat as je dij toavel mit t toavelblad op grond leggen zollen, der n schiere “hondemand” beschikboar was.

Via n stroombraifke kwam de koop tot stand en de familie ging op weg om toavel op te hoalen.

Toun ze op t juuste adres aankwammen, wuien ze al opwacht deur twij grote dobermans…..
Vraauw mos eerst dij jonges even achter slöt en grundel doun, veur familie der in kommen kon.
In de woonkoamer lag in n houk grote olle gestikte deken. Dat was de plek woar de honden overdag lagen…. “Zo”, zee de vraauw, “Dus ie haren wel be- lang bie de toavel ?……Joa, hai mout vanzulf wel n beetje opknapt worren,….hai is nait nij meer, moar de pries is der ook noar…nait din ?
Wol je hom in de koamer zetten ?…beetje schuren en lakken, din kin je der nog joaren plezaaier van hebben….” “Nou,… eh nee…” zee mien schoonzeun, “Wie… eh…” en hai kiek uut ooghouk n oar de gestikte deken, ”…wie hebben noamelk n hond aanschaft…. eh …en wie wollen taovel gebruken…. as hondemand….” t Wör even hail stil….Vrouw docht even daip noa….keek ongeleuveg om zok tou en brocht toun amechteg oet: “Man, man, dat is ja n meroakels idee…,dat ik doar nait op kommen bin”.
Kinder begonnen eerst te grinniken en dou barstte de haile meute in laggen oet. “Wel allemachteg…. hebben wie hier dij smirrege deken in houk liggen, onnerwiel wie n mooie hondemand op zolder haren…. Mor òfsproak is òfsproak…. ie kinnen toavel mitnemen…of heb je joe bedocht ?” “Nee”, zee mien schoonzeun,”hier is joen geld. As jë n nije mand kopen willen, heb je alvast n begun”. En mit dizze woorden nammen ze òfschaid.
Onnerwegens noar huus lagen ze alle vare slap van t laggen…

Toun ik òflopen week bie kinder op bezuik kwam, ston d’ “hondemand” midden in de koamer. n Pronkjewail mag ik wel zeggen.
En de hond docht der net zo over !

As 60-pluzzers kin je n joarabonnement bie de spoorwegen aanvroagen. Din kin je raaizen mit 40% körten. Koartjes worden joe in huus stuurd, ie betoalen n vast joarbedrag en kloar is kees. Wie hadden formelieren opstuurd en dou wie koartjes haren begonnen wie doalek plannen te moaken om der es goud gebruuk van te moaken. Òfsproken wuir, dat wie, as t mooi weer was, noar Scheveningen goan zollen. Dag kwam al gaauw en wie gongen aan raaize. Raaize verluip hail smui en net noa middag kwammen wie aan in Scheveningen. Man man, wat was t doar drok. t Leek wel of hail Nederland dizze ploatse as raaisdoul kozen haar. t Wemelde van dagjesminsen. Terrasjes zaten haailendal vol en winkeltjes op promenade deden goie zoaken, zo te zain…..
Dou wie aal dij etende en drinkende mensen zagen, kregen wie vanzulf ook wel n beetje zin. Uutendelk waren wie al vroug van huus goan en was t nou al tegen aine.
Woar konden wie even rusteg zitten? Nou vergeet dat mor. t Ainege wat ons overbleef was de viskarre …..Wie mozzen toch wat, dus kochten wie ons bie de visboer n lekkerbekje.

Nou dij gong der goud in. Al zittende op n muurtje langs de promenade konden wie ook even uutrusten van de raaize.
Deur t vastholden van n viske krieg je ondanks n servetje, gaauw vette handen, dus zee vraauw: ”Ik loop even de trappe òf noar t strand, ik wil even mien handen òfwassen in t wotter.” Dat haar ze bie noader inzain nou beter nait doun kind! Zai luip trap òf noar beneden, schoevelde wat onhandeg over de lösse zandloage en kwam zo bie t wotter aan. Zai bokte zok om handen even nat te moaken.
Woar ze gain reken mit holden haar was, dat t wotter altied in bewegen is en dat t zaand aan de wotterkant doardeur wat sobbeg is. Vanòf t muurtje kon ik heur bewegens mitkriegen en ik was din ook nait verboasd, dou zai opains vaste grond onder de vouten kwiet was en … zai over heur volle lengte in de golven terèchte kwam. Wat dou je in zo n geval? Eerst sprong ik van t muurtje ….. meschain kon k helpen. Mor dou ik zag, dat zai al weer overènde kwam, kreeg k de indruk dat hulp nait meer zo neudeg was! Deurdat ze plat op t lief in t wotter ploft was, was ze van boven tot onder kletsnat en bedekt mit n loage nat zaand! Hulpeloos keek ze noar boven, nait in stoat n geluud uut te brengen. Ik ruip: “Kom dizze kaante mor op.” Mien roupen gong verloren in t lewaai en geproat van de mìnsen om ons tou! Ik zag heur trappe opstrompeln, onnerwiel dat n hail bult mensen verboasd noar heur keken. Ik kon de gedachten van dij lu lezen …..Dij is ook nait hail nuchter meer, heurde ik ze denken.
Dou mien vraauw weer bie mie ston op promenade, kreeg ze zulf pas in de goaten hou zai der oet zag! Ik kon t nait helpen …..mor k mos in stilte even gnivveln. Zowat kin vanzulf elks overkommen, mor zo as zai der oet zag … Asof ze n schip mit törf leegkrood haar!
“Hou mout ik doar nou mit aan”, jengelde ze, “ik kin mie zo ja naargens vertonen. En wie mouten dammee ook nog weer mit traain noar hoes! Joa, docht ik, doar het ze vanzulf geliek in, wie hebben n probleem! “Loat wie eerst mor es hier op t muurtje zitten goan, din kinst in elk geval n beetje opdreugen, t is mor wotter en zaand, zunne zel ons wel n beetje helpen”, zee ik.

Wie waren onnertussen wel zwoar in de kieker lopen. Ik zat noast mien vraauw, mor dee net of k der hailendaal nait bie heurde en keek onnerwiel noar overkaante van promenade noar aal dij klaaine winkeltjes, dij van alles en nog wat te koop haren.
Inains vuil t kwartje ….. “Luuster es even, zol t nait verstandeg wezen, dat wie es even bie dij winkeltjes kieken goan?”
Eerst keek ze mie aan as of k Frans pruit. “Ik kin toch nait in dizze toustand …..” Dou vuil bie heur ook t kwartje. “Mie dunkt, doe hest geliek! Dat k doar zulf nog nait op kommen bin.” En weg stevelde ze veur mie aan, ik kon heur hoast nait bieholden.
Dou wie t winkeltje in kwamen, keek d’aigenoar ons mispriezend aan …… en keek noar de vlouer of dij ook nat en voel wuir! Dou hai zag dat dit nait het geval was, wui zien blik wat vrundelker. “Waarmee kan ik mevrouw van dienst zijn?” vruig hai, wel waitende dat hai aan mie persoonlek niks verdainen kon.
“Ja”, zee mien vraauw,” u ziet wat mij is overkomen … dus ik zal wat nieuwe spullen moeten kopen!”
Dat klonk man as meziek in oren en hai dartelde veur heur aan noar n ander dail van winkel. “Kijk mevrouw, hier kunt u vast uw keus wel maken. Kan ik u nog behulpzaam zijn?” Vraauw wimpelde dat òf, omdat zai laiver zulf snuustert, zunder ain dij joe op handen kikt …!
In tussentied was ik promenade weer op lopen omreden dat ik toch mor in wege luip, en ston boeten te kieken noar t volk, dat aan mie veurbie trok …
Noa n haile tied, woarin ik van t aine bain op t andere leunde, zo zeer dee mie de rogge, kwam vraauw winkel oet mit n grode tazze …..en ik zeg joe ….. hailemoal uutstokt in t nij! Ik mog t wel lieden en vertelde heur dat!
“Nou”, zee ze, ”ik mog mie in de winkel nog even wassen en opmoaken. Aigenoar het de vieze spullen even veur mie in n grode tazze doan en noa t betoalen dee hai zulf deure veur mie open en wìnste mie nog n schiere raaize noar hoes!
Echt n gentleman!”
Ik kan t nait loaten: “Gentleman, gentleman ….. Wat wilst, doe hest zien dag goudmoakt, hai het dik aan die verdaind, zo te zain!” “Och”, zee ze, “doe zelst ook nait overaal negatieve opmaarkens over moaken, pessimist!” Op zo’n moment wait ik te zwiegen. Ain ding was zeker, vraauw was tevreden en n tevreden vraauw is hail wat weerd.
t Zel dudelk wezen, dat wie dij dag in Scheveningen nait echt veul meer ondernomen hebben! Dou wie loater op d’oavend weer in hoes waren hebben we ter nog even over had, onder t genot van n glaske.

t Was toch n mooie dag west, n kostboare dag, dat wel … mor kostboar kin je van twij kanten bekieken!
Lagd dat wie hebben ….. Juust …..en dat is nait te betoalen!

As t veurjoar is, wordt vraauw aaltied wat onrusteg. Het weer het n hail grode invloud op heur. Vrouger begonnen vraauwlu din aan de veurjoarsschoonmoak, mor dat is gelokkeg nait meer neudeg mit dij nijmoodse centroale verwarming. Kachelpiepen binnen der ja nait meer en spinnewebben zoeg we weg mit stofzoeger.

Nou mouten der bloumen in de bakken op ons terras. Zo gaauw as de veurjoarsplantjes te koop binnen, mout ik aan t waark. En doar blift t nait bie.
Wie hebben ook n poar grode bakken, dij dainen as vievertje, mit fontein vanzulf. Vogels kommen bie ons om in dij bakken te baddern en wie genieten mit heur mit.

Zo was ik n tiedje leden bezeg om ons terras weer “zummerkloar” te moaken. Ik haar bloumen in bakken poot en de wotterbakken veur t vievertje kloar zet, dou vraauw ruip, dat de kovvie kloar ston. Ik nam dus eem schoft en ging zitten om mien kovvie op te drinken. Kraante lag der ook, dus ging ik eem koppen lezen.

Onnerwiel dat ik zat te lezen, heurde ik opains wat gefladder achter mie. Ain liester was neerstreken op raand van wotterbak. Hai keek triomfantelk om zok tou. Hai haar ons wel zain, moar dee net of wie der nait waren.
Hai zette zok in postuur, spraaide zien vleugels oet en zol zok ais eem goud boaden…

Nou haar ik fontein nog nait aansloten op wotterlaiden en pompe mos der ook nog in, zodounde……

Ie maggen t geleuven of nait…. Liester keek in wotterbak en was dou stomverboasd… der zat nog gain woater in…Dat haar hai bliekboar veurege zummer hail aans mitmoakt….

Ik was al eem verboasd as hai was, omreden, dat je van n vogel nait verwachten, dat hai zok dat herinnern kin. Hou din ook, hai keek nog ais in bakke of e het nog nait geleuven kon, schudde zien kop en veren, drentelde nog wat hinneweer en vloog, ik zag t aan zien gedou, daip teleurgesteld vot.
Ik zeg tegen vraauw, ik wait zeker dat e vandoag of mörgen weer komt. Hai het bliekboar n goud geheugen.

Doarom zeg ik, kiek tou en verboas joe nait as daaier zok soms net gedroagen as mensen.
Soms kin je van daaier nog hail wat leren.

As de lezer zo’n kop zugt boven n verhoaltje, din zel hai of zai wel denken: “Wat het dat nou mit mekoar te moaken?”
Ik mout tougeven, t liekt vrumd mor toch….!

Veur en tiedens de twijde wereldoorlog, was t hail gewoon, dat mìnsen soavends noa t broodeten veur t huus zaten om mit buren of goie kennissen nog wat noa te proaten over de dingen, dij overdag gebeurd waren.
Televisie was der nait…….joa n hail bult lu hadden wel n kaske van radiocentroale in huus…., mor dat was din ook alles.
Kraante was der wel vanzulf wel, mor dij was veur hail veul lu te duur….. Dus de goudkoopste menaaier om nijs uut te wisselen, was n buurproatje bev. op n bankje bie veurdeure, zodat ze ook veurbiegangers “aanschaiten “ konden.

In dij tied begon der n nije gruinte op maark te kommen,” brussels lof” haitte dat. t Scheen hail biezunder te wezen, mor gain mens woagde zok der aan om t op toavel te zetten. Bovendien was t spul veulste duur en volgens lu dij t perbaaierd hadden, smuik t naargens noar.

Noa de oorlog tiedens de “Wederopbaauw” wui der in de dörpen haard waarkt om nije huzen te baauwen en d’omgeven, dij de Duutsers as old voel achterloaten haren, weer wat op odder te kriegen.
Tied om soavends even veur t huus zitten te proaten was der nait. Veulste drok…! As manlu der dus belang bie hadden om even te proaten, luipen ze even noar t dörpsplaain of n aander geschikt ploatske, om t lèste nijs uut te wizzeln.
Al gauw wuien dizze manlu “krinkjespijers”nuimd.
Hou dat zoI? Nou veul van dij lu kaauwden in dij tied nog tabak of smookten n piepe. Doar kreeg je bliekboar veul spij van in de mond en dat mos aalgedureg even opruumd worden, zodounde….!
Der waren kunstenoars bie, zel ik joe vertellen…. dij konden op grote òfstand persies mikken en zo ontston din n grote kringe op stroatstainen of tegels.

Brussels lof wui in de joaren noa de oorlog tot aan de dag van vandoage n hail bekende gruinte. Elkenaine het t wel es eten en der binnen vraauwlu dij t meroakel lekker kloar moaken kinnen,…….mit ham en keze.
t Hait al laank gain brussels lof meer, mor gewoon witlof.
Der is nog wel brussels lof, mor dat het niks mit gruinte te moaken. Dat het te moaken mit aal dij mensen, dij in t Europees parlement zitten en zo geweldeg tevreden binnen over zok zulf.!

Al gauw noa de oorlog kwamen landen in Europa tot de konklusie, dat ze beter soamenwaarken konden as oorlog voeren.
Zodounde binnen landen van Europa vandoage de dag mit mekoar verbonden via de Europese Unie.
Nou mout ik tougeven, dat dij soamenwaarken n hail bult gouds brocht het veur alle inwoners van Europa, mor zoas t veul voaker gaait, dingen schaiten soms heur doel veurbie.
Zo as ter nou veurstaait, liekt t der op, dat wie as börgers onze vrijhaid beetje bie beetje verlaizen……en dat kin toch nait de bedoulen wezen! In Brussel staait n groot gebaauw mit n grode ronde vergoaderzoal, woar ontiegelk veul lu proaten en proaten. Zai zitten of stoan doarbie in n grode kringe…….dij mie denken dut aan de kringen van de krinkjespijers van vrouger. Allain gait het hier nait om t leste nijs, mor om de vroage, hou ze de landen nog meer onder drok zetten kinnen om meer gèld beschikboar te stellen veur….. joa veur wat ?
t Geld gait noar landen en gebieden, dij hulp neudeg hebben volgens Brussel.
Dat zel din wel, mor ook landen dij t beter doun, binnen op n zeker moment uutput…..Ik wil mor zèggen……..
Wie mouten oppazen, dat wie ons nait zoveul òftokken loaten, dat we straks kraante nait meer betoalen kinnen……
Din worden manlu, net as vrouger weer dwongen om veur t huus op n bankje te zitten om t leste nijs uut te wizzeln mit buren en bekìnden…….of mouten n veurbieganger doarveur “aanschaiten.”

Ie binnen woarschaauwd !!!!

27 meert 2012.

Ouderenhangplek Oude Pekela geopend

In een winkelcentrum in Oude Pekela is de eerste officiële hangplek voor ouderen geopend. De ontmoetingsplek moet de overlast tegengaan die de ouderen zouden veroorzaken.

Vorig jaar kregen rondhangende ouderen in het winkelcentrum in Oude Pekela een samenscholingsverbod vanwege hinderlijk gedrag: ze keken in winkelkarretjes en gaven commentaar op de aankopen. Ook in Almere waren er incidenten met ouderen.

Op de hangplek staan makkelijk zittende bankjes en zijn voorzieningen voor het stallen van rollators. Verwacht wordt dat Oude Pekela een trend zet: in veel gemeenten is behoefte aan hangplekken.

www.nos.nl

As t weer der noar is, wil vraauw noar ons caravan. Nait om haile dag in zunne te liggen of zowat, mor zai wil fietsen. Nou wait elkenain zo stoareg aan wel, dat ik nait zo’n fietser bin, mor ja, allain zitten is ook niks, dus fiets ik mor mit. Veul laiver zat ik in schare wat te lezen of te puzzeln. “Elk zien meug, zee zeug, geef mie moar n beer.” Ik mout tougeven, der binnen hier in Drinte meroakels mooie fietspoaden en soms kom je de vrumdste vogels tegen….

Zo peddelden wie òflopen hemelvoartsmiddag goudgemutst deur de dreven, dou vraauw opins zee: “k Heur n hoog gepiep, t komt dunkt mie oet dien fietse.” “Din haar ik dat ook heuren mouten”, zee ik. Zelst wel n vogeltje heurd hebben.” “t Komt oet dien fietse…en doe worst n beetje doof!”
Hai, dat kwam haard aan, omreden dat je nait groag tougeven dat j’older worden en dat der hier en doar wel es wat mankemnten de kop opsteken….
Ik inkasseerde de aanval manmoudeg en zee, dat ik dörst begon te kriegen. “Joa”, zee ze, “loat we gunder bie dat baankje mor even stoppen. Zelst ook al wel weer peerdmui wezen.”
Wat kin ze t toch laif zeggen, docht ik… Wie zetten fietsen tegen n boom aan en namen ons n pakje drinken oet tazze. “Och och”, zuchtte vraauw,…”wat is de noatuur toch mooi, vindst ook nait?” “Geliek hest”, zee ik, onnerwiel ik twij luudruchtege wichter noakeek, dij ons net veurbie fietst waren.
Dou wie oetrust waren, gong t wieder, mor even loater kwam t fietspad inains oet op n zaandloane en nog loater wör t nog gekker en kwamen wie oet in n moorachteg veld. t Pad gong wieder over n soort holten vlonder….op poaltjes.
“Ha”, zee vraauw, “hier kin we wel weer fietsen”. Zai stapde weer op…en veurdat k heur woarschaauwen kon, was t al te loat…. Vlonder was zo n 60 cm. braid en ston zo’ n 50 cm boven t moor.
k Zag t aankommen…. Vraauw zat op zoadel, mor zwaaide as n doene kerel hìnneweer, schoot as n broenvis van vlonder en… dukelde t moeras in….mit fietse boven op zok!

t Was even doodstil, dou kwam der n benaauwde stem: ”Help mie….!” Ik kwam in aksie…gong deur de knijen, greep de fietse, trok dij op dreuge, greep dou heur haand en trok heur oet de bragel.! Pas dou luit ik mie goan…Ik stikte biekaant van t lachen. t Was ook zo lachwekkend… zai zag der oet as n zwien dij zok in modder wossen haar….
Zai keek mie voel aan, mor haar opains niks meer te koop! “Hest die zeer doan?”, vruig ik. ”Och man”, zee ze,”dat vaalt wel tou… .mor zo kin ik mie ja naargens vertonen !” “Ach, dat is t aargste nait”, zee ik, “dreugst bie dit weer hail vlog weer op.” k Mos nog wel even gnivveln….
“t Liekt mie verstandeg, dat wie vlonder nou mor even lopend òfgoan, dochst ook nait?” Noa n poar honderd meter kwam vlonder oet op n normoal fietspad.
“En nou mor wieder”, zee ik. “Ik kin nait wieder”, zee vraauw, “Ik bin baange, dat k kette deròf heb!”
“Aha”, zee ik, “din kwam dat gepiep toch van dien fietse.” Zai zee niks. “Loat mie mor ais kieken”, zee ik…. “Kinstoe dat moaken? ”, zee ze dou en keek mie doarbie zo twievelachteg aan, dat ik zee: “Dat zel dunkt mie wel lukken!” Ik zette fietse op kop en gong aan t waark. Op dat moment kwam der van aander kaante n keurege meneer aanrieden. Hai zag dat ik drok dounde was, stapte òf en vruig : “Hebt u problemen? Kan ik behulpzaam zijn?”
Nou is zo n vroag in eerste instantsie vanzulf hail socioal, mor om nou tou te geven dat je zo n kluske nait zulf opknappen kinnen, is n twijde! Dus zee ik: “Vraauw het kette der òf, mor…nee ik red mie wel meneer, bedaankt veur t aanbod!…Kette zit der zo weer om.” “Gelukkig”, zee meneer, ”nou dan wens ik u nog een plezierige dag toe. Hai stapte op en verdween in vèrte….
“Man, man”, zee vraauw, “dat was nog es n behulpzoame man, vindst nait? Zo ain kom je nait zo voak tegen” Op dat moment luip mie gaale goud over! “Wat dochst din van dizze meneer hier?”, zee ik, onnerwiel k heur mien smerege aarms en haanden zain luit en t swait mie van kop òf luip!
“Wat dochst woarom ik die toundertied nomen heb?”, zee ze gemain laggend. Zai kwam op mie òf, greep mie bie wangen en gaf mie n doetje op mien swaiterge kop, stödde mie op zied, zette in ain slag fietse weer op roadens en zee: “En nou op hoes aan. k Heb nog wat lekkers veur die in de koelkaast stoan!”
Ik bleef hailendaal sproakeloos achter! Wat hebben oldere minsen toch waaineg woorden neudeg veur de kommenekoatsie. Hou din ook, mien dag kon nait meer kepot. k Greep mien stuur, sprong op zoadel en peddelde achter heur aan.

Van t veurjoar kreeg vraauw van onze jongste klaaindochter n vogelhuuske op heur verjoardag. Wie vonden dat hail laif, ze haar t hokje zulf moakt op school. Zie haar der hail wat tied aan besteed en meester haar heur der n 8 op geven. Gain wonder dat opa opdracht kreeg t hokje doadelk op te hangen. Nou is dat bie ons nait zo makkelk. Wie wonen op d’eerste verdaipen van n gebaauw. Wie hebben wel n terras, mor ale grotere spullen dij n mens òf en tou bruken mout, stonden beneden in ons schuurtje. Afijn, ik klonter dus noar beneden om keukentrappe op te hoalen. Boormesien heb ik in kaaste liggen in keuken. t Wicht zee dat t hokje vaaileg hangen mos, dus mout er n stevege schroeve in mure. Noa n tiedje hong t hokje zoas hai hangen mos. Nou mor òfwachten of der laifhebberij veur was. Op n waarme veurjoarsmörgen zaten vraauw en ik op ons terras kovvie te drinken. Opains zegt vraauw: “Most ais kieken, wie hebben bezuik.” En woarachteg, dou kreeg ik t in de goaten. n Koolmeeske, of waren t er twije, dat wait ik nou nog nait zeker, vlogen òf en aan noar ons nij hokje. Elke keer kwamen ze aanvlaigen mit n bek vol bouwmaterioal. Zai vlogen bie ons langs, zo te zain zunder angst. Al gaauw was t de gewoonste zoak dat de meeskes aanwezeg waren. Wie waren brandnijsgiereg wat der verder gebeuren zol.

Tied verstreek en wie gingen n dag of wat aan raaize, omdat al zo laank mooi weer was. Dag noadat we weer in hoes waren, zaten wie as gewoonlek op terras. t Weer was de haile tied meroakels goud bleven en wie mozzen onze bloumen op terras elke dag wotter geven. t Wol mor nait regen. Vraauw zegt: “Wie mouten neudeg wotter hebben, want overal liggen al dreuge bloarn”.
“Hest geliek”, zee ik en mits kiek ik noar tegels. Ik docht dat ik n blad liggen zag, mor was nait zeker. Dou ik beter keek, was t gain blad. Het was n klaain vogeltje. Kerel, wat was ik verboasd. t Daaiertje was nait groter as drij centimeter. Veurzichteg pakte ik hom op en bekeek hom ais goud. Hai zat al goud in de veren en trol as n ruske, van angst neem ik aan. Mit dit weer kon t volgens mie nait van kolle wezen.. Bliekboar was hai bie de eerste vlaigoefeningen verongelukt en op tegels terechte kommen. Gelokkeg waren der hier gain katten. Hai haar mazzel had. Vol bewondern veur zo wat klaains hebben wie baaide n tiedje noar hom keken. Mor goud dat wie op tied trogge waren van ons oetstapke, aans was t minder mit hom òflopen. Wat dou je in zo n geval? t Ainegste wat ik doun kon, was t daaiertje weer in t nust leggen.
Ik dus weer noar beneden om trappe op te hoalen. Veurzichteg heb ik hom op raand van t gatje zet en alsof hai direkt deur haar dat hai doar thuusheurde, wupte hai zulf noar beneden, t nust in. Nou was t n kwestie van òfwachten of de olders ook weer kwamen om hom te vouern. Laank huifden wie nait te wachten, al gaauw begon t gevlaig hinneweer vannijs. Drij doage loater kwam der n klain kopke oet t hokje kieken en ging onze nije wereldburger op raand van t gatje zitten. Zulfverzekerd keek hai om zok tou. t Was net of hai ons even touknikte, zo vuilden wie dat.
Hai fladderde mit zien vleugeltjes, drentelde op zien dunne pootjes, nam n aanloop en vloog vot.
Wie hebben ons n glaske wien inschonken.
Op de goie oafloop.

Aan t begun van elke weke ligt onze postbuzze vol met rekloamefolders van allerhande winkels. Ik vroag mie wel ais òf wat aal dij rekloame wel kost en of doar wel de neudege verkoop tegenover staait. Hou din ook, de folders waarken wel op de nijsgiereghaid van mensen, want as je smiddags din in dij winkels komen, is ter veul drokker as aans. Vraauwlu binnen doar bliekboar veul gevuileger veur as manlu, want ik kin mie nait veurstellen, dat mannen stoan te graaien in bakken mit ondergoud, handdouken en washandjes.. Wel worden manlu deur de vraauw mitsleept om op zukse doagen even “n stroatje om” te goan.

Zo luipen wie nog nait zo laank leden op aandrang van mien vraauw winkel van Wibra in. Vraauw har in folder lezen, dat ze doar hail goudkope krulders veur t hoar in aanbaiden harren.
Zai was din ook votdoalek in bakken aan t rommelen, onderwiel dat ik in de winkel wat rondluip om de tied deur te kommen Achterin winkel zag ik n man en vraauw aalgedureg in mien richten kieken. Eerst was mie dat nait zo opvalen, mor stoadegaan kreeg ik in de goaten, dat ze wel degeliek noar mie keken.
Nou bin ik gain man dij zunder aanlaiden zo mor mit vrumde mensen aan de proat roakt, moar in dit geval lag ter zo dik boven op, dat ik der aiglieks nait veur weg kon. Net wol ik wat zeggen, begon t vraauwmìns tegen mie te proaten….
“Zai je t nait ?….”. Ik keek heur aan, nog nait zeker of ze t wel tegen mie har… “Joa ik main joe… zai je t nait ? Nogmoals zee ze dat en knikte mie vrundelk tou. Nou mos ik wel wat zeggen ja, al was t allain mor uut fatsoun…
“Bedoel je mie?…. Om eerliek te wezen… nee ik zai t nait”.
Zo, dat was der uut.
t Mìns draaide zok om noar heur man… “Hai zucht t nait Jan”.
Nou wui ik ook wat driester…” Mien laive mìns, al sloag je mie dood, ik zai t nait… Mout ik joe argens van kinnen din ? Joa mensen veranderen in loop van joaren….” “Oh nee”, zee t mìns,’ Ie binnen in elk geval nait veraanderd en bie mien waiten wie ook nait….”
“Vertel mie t din mor”, zee ik….”Nou”…,zee t mìns… “Van der Veen ja…”
Zai keek doarbie also ze net n stoer kriptogram uut kraant oplöst har….
“Van der Veen, van der Veen?”, mien harsens waarkten op hoogtoeren, mor ik kon mit de beste wil van de wereld gain Van der Veen veur d’ogen kriegen… Ik schudde d’kop en dee of ik daip noadocht….
Nou heb je in zo’n sietewoatsie nait veul meugelkheden om joe der op n aanvoardboare menaaier uut te proaten…Doarbie komt, dat t mìns mie nog altied vol verwachten aankeek in de hoop dat zai zok in elk geval nait verabbezaaierd har… Ik nam n besloet, temeer mien vraauw in verte in aantocht was mit heur krulders….”Van der Veen…..och joa vanzulf,… kerel man, ….nou zai k t. Hou gait t er heer ?”
Ik vuilde mie n grote toneelspeulder, moar ja je mouten wel ais wat… “Oh goud hur. En mit joe din ?”…”Oh meroakel… doar is mien vraauw, wie mouten mor ais weer op hoes aan”. En zunder t mìns verder de kans te geven streken wie de winkel oet..
“Goddank”…zee ik,” Wat was t doar hait in winkel nait…..”
“Luipst bekenden tegen t lief?”, vruig mien vrouw, ik zag die mit mìnsen proaten. Konst doe dij?”. “Ikke?….Ik har dij luu nog nooit van mien leven zain…..Mor goud dat toneelspeulen mie in t bloud zit, wel wait wat er van komen was”….”Joa, zee mien vraauw, toneelspeulder bist altied al west. As t mor waist dat ik die deur heb”. Zai pakte mie in d’aarm en mit rekloamepuut in d’ haand stevenden wie op hoes òf.

Dou ik t terras opkwam, zag ik hom votdoadelk zitten. Hai zat in n houkje, wat in mekoar doken. Zien kop daip in de kroage, as of e baange was, dat t beetje wind dat der ston, hom n stieve nekke bezörgen zol. Hai zag mie ook aankommen en aan zien holden zag ik, dat e doar nait bliede mit was. Ik kreeg de indrok, dat hai zok nait zeker vuilde. Onrusteg keek e om zok tou. Mit n schaif oog keek e noar mie as of e zeggen wol: “Hé doe doar, ik heb laiver dast nait te dicht bie komst, want ik vertraauw die nait”. As of ik der belang bie haar om hom wat aan te doun.
Opains zag ik aan d’aandere kaant van t terras, dat der twij noar hom stonnen te kieken. Hai ruip wat. Ik kon nait verstoan wat e zee, moar de twij draaiden zok om en gingen vot.

Hai ston verzichteg op, luip aal om zok tou kiekend noar t’aandere uutènde van t terras en bleef doar stoan. Hai ruip dij baide aandern nog wat achternoa en weer verston ik nait wat e zee. D’aandern bleven stoan en ruipen wat trogge. Ondertied dat e mit de rogge noar mie tou ston, keek e toch aalgedureg schichteg achterom, as of e verwachtte, dat ik hom achterbaks in de rogge aanvalen zol. Ik haar mie gain strobraid bewogen, want ik was veul te nijsgiereg wat der verder gebeuren zol. In tied haar ik ook mien kovvie opdronken en ik zag aan zien gedrag dat hai ook dörst har, teminste zo leek het mie. Ondertussen waren dij baaide aandern ook weer trogge komen en dij muiken meneuvels, as of ze hom dudelk moaken wollen dat hai noar heur tou komen mos. Hai kreeg dat op t lèste deur en wandelde in heur richting, zunder mie uut t oog te verlaizen. Ik was onderwiel aal nijsgiereger worden en zat bie mie zulf te veurspellen, hou dit toneelstokje òflopen zol. Dij baiden aan de aandere kaant van het hek kregen hom zovèr, dat e op stoule stoan ging. Triomfantelk keek e om zok tou, zo van “Nou kiek es even, doar kiek je van op hèn?” Dij aandere baaiden waren in elk geval dudelk onder de indruk en dansten van plezaaier.

Nou kreeg hai t aalmoal op de heupen en hai begon ook te dansen. Hai kreeg aal meer zulfvertraauwen dunkt mie en net bie mien twijde kopke kovvie trok e de stoute
schounen aan, nam zok op en vloog vot mit zien femilie achter zok aan.
Zai draaiden nog even hoog boven t terras n rondje, as of ze zeggen wollen “Zugst wel,
zo mout je dat doun” en verdwenen in de wolken.
Nee, de kauwtjes staarven nog laang nait uut. Dij waiten wel hou ze t aanpakken
mouten!!!!

Kin je joe t nog heugen ? Ik bedoul t veurjoar. t Veurjoar van 2011…. Begun april zaten wie op camping al in de stroalende zunne. t Was 30 groaden en t leek wel hoogzummer.
Zo bleef t n haile tied, totdat de klad der in kwam….
t Begon aalmoal mit dat slechte nijs oet Griekenlaand. Dij lu haren volgens deskundegen boudel goud aanbranden loaten en nou mouten wie doar bliekboar aan mit betoalen….
”Dat gait ons dus n bult geld kosten”, zeggen pezzimisten.
“Ach t zol mie wat”, zeggen optimisten. t Weer is hier op dit moment net zo goud as in Griekenlaand, dus woar zollen wie ons drok over moaken….
Totdat in t weer ook de klad kwam!

Nou is t in tussentied augustus…. Europa is van slag… Amerikoa is van slag… moar t slimste is: t weer is ook hailendaal van slag!
Wie binnen van camping òf vlucht…en zitten nou thoes achter t glas.
t Is drok in stad….t Is hier zwaart van auto’s en t wemelt van parreplu’s !

Mensen willen toch wat….t Is uutindelk wel vekaanzietied !. Zo laank mìnsen nog wat te besteden hebben, willen ze der even oet. En Prinsjesdag mout nog kommen… Moak de borst moar nat. Dat is dus gain kunst mit aal dij regen!. n Mins zol der ja depressief van worden kinnen, as je der aanleg veur hebben….!
Is der din hailendaal gain lichtpuntje in de vèrte? Zeker wel, as je t mor zain willen! Leuf mie nou mor overaal is n oplözzen veur. Ook dizze sombere tied gait weer veurbie…
“En”.., zol de pezzimist mie vroagen, “woaruut moakst doe dat din wel op, as ik vroagen mag ?”
Nou, kiek mor es noar t jonkvolk. Dij lopen hier laggend en giebelnd veurbie onder grote parreplu”s en hebben bèst nog n euro te verteren veur n ijsco bie “Lilly’s IJssalon”.
Zai loaten alle sores aan zok veurbie goan…., en zo heurt het ook ! De jeugd het de toukomst! t Komt aalmoal wel weer goud….Dat hebben wie in ons leven toch ook al zo voak mitmoakt, of nait din ?
Onthol dit: De wereld draait deur….Wie mouten oppazen, dat wie kop der veur holden en nait deurdraaien! Aankommen winter zucht ter er al weer hail aanders oet !!!.

Ik wait nait hou t joe gaait, mor ik heb aaltied de grootste muite, as minsen mie vroagen, wat veur wensen ik heb veur mien verjoardag. Want loat wie eerlijk wezen, wie hebben ja alles as je wat older worren. En och, n hail bult van dij nijmoodse dingen huiven van mie ook nait zo neudeg. Kinder denken doar hail aans over en noa veul aandringen van dij kaante, kreeg ik dus zo’n handege proatmesien, dij joe de juuste weg wist…..!
“Man”, zee mien dochter, “din heb je endelk n goie hulp, zodat je de weg nait meer kwietroaken….”
Nou, was dat in t verleden ainmoal gebeurd…. Op weg van Schiphol waren wie de weg biester worden, en waren in de Bijlmer bie Amsterdam wel drij moal bie t zulfde hek laangs komen, veurdat wie in de goaten harren dat w’op n dwoalspoor zatten…. Bie ons in femilie is dat n mooie aanlaaiden om doar joaren loater nog even fienechies over te proaten….
Hou din ook, ik har der laank op studaaierd en noa veul miskleunen lukte t mie om t apperoat te programmeren…..! En dou ging t op pad. De inbaauwde juffrouw…,man man, hou kriegen ze t veur mekoar…,vertelde mie persies woar k hìn mos Jammer was, , dat wie net as aans om de hoaverklap noavroagen mozzen, om reden, dat wie heur nait goud verstoan konden….Mor ja, zai verston mie bliekboar ook nait….!
Vraauw har t apperoat op schoot, mor as juffraauw pruit, har ze t apperoat vlak veur de neuze…

“Kinst nait goud zain” vruig ik. Zai har heur leesbrille wel op…
“Nee dat is t nait” zee ze, “ik verstoa heur zo slecht….zet dat ding es wat haarder” As zai zowat zègt, terwiel dat ze zugt dat ik baaide haanden aan t stuur heb, kin ik mie toch zo duvels moaken. Je mouten d’ogen toch op de weg hebben.
Of nait din ?
Deur aal dat gezoes har ik flink de pest in… en dat luit ik ook maarken. Din is zai ook kört veur de kop… en zie smeet mie t ding op schoot…”Hier hest hom bekiek t mor”
Ik kon nog net mit muite n parkeerplekje vinden en zette d’auto aan de kaante.
Baaide t steert dik…..! Man man, wat n opwinden deur zo’n schieterg apperoatje….en dat mout joe op t goie pad holden ?
Toun wie baaide wat òfkoeld waren, zagen wie al gaauw de humor der van in en heb we der nog smoakelk om laagd. Tjonge, tjonge en dat op onze leeftied… D’oard gaait der toch nooit uut…. In elk geval harren wie leerd, dat zo’n apperoat nait alles oplözzen kin. Dou wie soavends loat weer in huus waren, schoot ik doalek noar mien kompjoeterkoamer. In de loa mos nog zo’n oortelefoontje liggen. Nou mor hopen, dat dij paasde…. Problemen zitten voak in klaainegheden. Honderd tegen aine dat t stekkertje nait paast, as je t bruken mouten…Mor wonder boven wonder, t stekkertje paasde in de Tom-Tom…! Probleem oet de wereld.

november 2010

Ik stoa veur t roam en kiek over t plaain. De zunne schient en ik zai de gele bloadjes van
berkenbomen noar beneden dwarreln. Wat is dat toch n schier gezicht. ’t Gras van t plantoen ligt stoareg aan bezaaid mit bloadjes.
Week of wat leden zaten ze nog aalmoal aan takken, mor deur de haarde wind van òflopen week hebben ze op t lèste t loodje legd en bedekken ze nou t gazon. As je der oog veur hebben, is de haarfst ain groot kleurenpalet. Om de hoaverklap zai ik din ook mensen, dij foto’s moaken van aal dij mooi gekleurde bomen en boskes. Wonderliek aigelk, dat maiste mensen zok verheugen op t veujoar, alewel de haarfst zeker zo mooi wezen kin. As zunne op bomen schient deur de lèste bloadjes stroalt dat n zekere waarmte oet. En juust dij waarmte moakt veur ons gevuil hail veul oet.
Dizze haarfst is t veul waarmer as aandere joaren. Zo komt t teminnent op mie over. Luipen mensen aandere joaren om dizze tied al mit dikke jazen aan, nou zai ik ze nog rondlopen in lözze zummerklaaier. Zol t din toch woar wezen, dat t klimoat aan t veraandern is ? Zollen wie t din toch nog mitmoaken, net as mensen op t zudelk haalfrond, dat wie gewoon op n terraske zitten kinnen mit n drankje of n ijsko ? Körtsleden zag ik dat hier al.
Willen wie dat aigelk wel ? Zollen wie dat op n duur wel plezaaierg vinden? Of hebben wie, net as in vrouger joaren, laiver n dik pak snij mit kerstdoagen ? As ik bie miezulf te roade goa, kais ik veur t lèste.

Joar of wat leden wazzen vraauw en ik in Kaapstad in Zuud- Oafrikoa. Het was haalf november en winkelstroaten wazzen overal versierd mit kerstspullen. Boven de stroaten hongen verlichte sleeën mit rendaaier derveur.
Zollen dij mìnsen doar genog hebben van de waarmte ? Mit kerstdoagen is t doar noa- melk hoogzummer!
Zollen ze meschain stiekom jaloers op ons wezen, omreden dat zai ook laiver lekker waarm bie n open heerd zitten of gezelleg mit mekoar zitten te eten, onnerwiel boetendeure n snijstörm aan de gang is ? Vroagen, vroagen, vroagen…..!!

Ain ding is zeker: k wol nait groag mit dij lu ruilen. Loat mie mor lekker waarm wachten tot t nije veurjoar, want dat is zeker, dij komt…Heb je wat om noar oet te kieken. Man, allain de gedachte al….en vergeet din nait goud om joe tou te kieken, as der weer nije bloadjes aan de bomen komen.

Veujoar is net zo mooi as haarfst. De waarmte van dij gedachte kin gain mìns ons òfnemen !!.

t Vaalt mie op, …nou k der goud over noadenk vuil mie dat veureg joar en t joar doarveur ook al opP, dat der om dizze tied van t joar (maaidoagen) zoveul post in onze buzze ligt.
As t gain aanslag van de belasten is, din liggen der wel van dij mooie braiven mit kedootjes der in P.. van diverse zgn. “Goiedouleninstantsies”. Dij vertellen ons in dij braiven houveul ellèn der in de wereld isP.. asof wie dat nait al laank waiten!
Zai geven ons din aan, dat wie mit n biedroage aan heur de wereld verbetern kinnenP. Joa dat zel welP Mor wie worden nooit gewoar hou dat geld nou persies besteed wordt….Der is gain “deurzicht” zogezegd!
En woarom mouten der kedootjes mitstuurd worden in zonen braif? Der is al genog rommel in de wereld……! En wat kost dat din…….! Op n poar goie instellens noa, zol dij haile geldklopperij op n hail aandere menaaier regeld worden mouten.
Nou mouten je nait denken, dat ik gain daip respekt heb veur aal dij vrijwillegers, dij zok de bainen uut t lief lopen om mit n buske geld bie mekoar te zammeln, mor t zol nait mien menaaier wezen.

Ik wait nait hou dat in aandere landen regeld is, of lopen ze doar hailendaal nait mit buskes?
Ik wil der ais noar informeren …….! Hou din ook……ik denk, dat het hail wat efficiënter wezen zol, as zokse biedroagen sintroal regeld wörden deur onze regeren. Doar zitten wel ambtenoaren dij zowat regeln kinnen. Dij regeln toch ook k wait nait houveul subsidies.
Dit mout der wel bie kinnen.
Meschain mout belasten in zonen geval bv. mit 0,05 persìnt omhoog, moar dat mouten we din mor veur laif nemen. Komt der meschain ook wat meer openhaid en deurzicht in t handeln en wandeln van aal dij “goie doelen” en kinnen aal dij vrijwillegers zok op aandere dingen richten……Waark genog……! Der binnen zoveul ainzoame mìnsen dij hulp neudeg hebben en aiglieks tou binnen aan n beetje aansproak………, omdat der aans soms d’haile weke gain aine noar heur omkikt!
Kosten veur thuuszörg goan binnenkört omhoog, dus der kommen in toukomst aal meer oldern dij de neudege hulp nait meer betoalen kinnen…….. Ik wol mor zeggen………vrijwillegers zollen op dat terraain veul gouds doun kinnen, i.p.v. mit buskes bie deure langs lopen.!

Dat lopen, loaten wie groag over aan klaaine kinder mit Sunt Meerten, allewel……. dat is op t heden in ons “rieke” laand aiglieks ook nait meer neudeg.
t Mout al wezen, om n olle tradietsie in stand te holden!… Vot din mor.

Mor loaten wie over dij “goie doulen” mor es goud noadenken!

Mien ol heer zee t aaltied al. “De eerste honderd joar kin je t mainste beleven”. En geliek haar e.
Nou wie wat older worden vaalt mie voak op, dat mìnsen laiver nait over veraanderns proaten willen.
Zie zeggen din : ”Ach t zel mien tied wel uutdainen” of : “Man over zo veul joar jeuken mie de koezen nait meer”.
Zie bedoulen doarmit, dat ze laiver hebben dat alles bie t olle blift. Zai zain as n baarge op tegen veraanderns en nijmoodse dingen, woar voak ook nog weer n bult waark aan vastzit.
Zo ook bie ons in t appartementsgebaauw. n Tied leden was der deur n onhandeghaid n beheurlieke schoade ontstoan aan de vlouerbedekken in de gange van ons gebaauw. Volgens de doames-bewoners was t nou gain gezicht meer en t bestuur mos mor es kieken of ze doarveur n oplözzen vinden konden. Nou lag dat klaid der zo langzoam aan 10 joar in, dus bewoners harren mitmekoar wel zoveul bie mekoar spoard om n nij tapijt te kopen. Mor ja, wie bint zuneg, dus wör der overlègd, wat ons financieel t beste pazen zol.
En doar begon de ellende…..! Zet mor es acht families bie mekoar en perbaaier din mor es om neuzen de gelieke kaante op te kriegen….! Het leek wel “n Poolse landdag” zo’n gekoakel was t. Veurstellen gingen van grote en klaaine netuurtegels noar allerhande kleuren vlouerbedekken en aan t ìnde van de vergoadern was der nog gain ainstemmeg besloet.
Veurzitter zee, dat hai bliede was, dat alle bewoners muite nomen hadden om mit te denken en dat bestuur alle aangedroagen veurstellen in beslissen mitnemen zol. Tevreden ging elkenain noar hoes.
Ik mos nog even weeromdenken aan n old leroar van mie van vrouger. Hai zee “Inspraak zonder inzicht leidt tot uitspraak zonder uitzicht”. En ook hai haar geliek. ! Oet notulen van vergoadern bleek, dat natuurtegels nait allain peperduur waren, mor ook nog “levengevoarlek”,om reden dat zulfs stroeve tegels bie winterweer glad worden kinnen deur inloop van wotter of snij. En wie zitten vanzulf nait te wachten op gebroken heupen en aandere ongemakken.

Volgende weke kriegen wie schiere nije grieze vlouerbedekken in de gaange, mit n spikkeltje….!

Dat paast nait allain bie ons leeftied ,moar dut ook n beetje “defteg”aan, zèggen doames !!. Volgens leverancier is t tapijt “voelòfsteutend” en” slietvast” en kin ter wel tien joar inliggen…..!

Nou din zain wie wel weer… As ons de koezen din teminnent nog jeuken…..!