Grote volksverhoezen
t Is vroug dag as wie richten Maiden tufken. Zundoagse stilte vult de wegen. Zeun het vroagd om in verband mit de kommende verhoezen schure op te roemen.→
t Is vroug dag as wie richten Maiden tufken. Zundoagse stilte vult de wegen. Zeun het vroagd om in verband mit de kommende verhoezen schure op te roemen.→
Ik drokte op knopke van lift, dij mie noar twijde verdaipen bringen mos en gedachten gingen mie al veuroet noar pa. Dou k hom ‘s middags even aan telefoon→
Bulten mijd riet en roet. Dij liggen alderwegens laangs òpschoonde sloten. En k heb wat uutdacht. As k onzigtboar wezen wil kroep k onder mien kamoeflaziejazze.→
“Wacht mor òf! Hou òlder je worden, hou radder tied gaait!” Mien moe het dat voak genogt zegd, mor in joen jonge joaren hebben je doar gain bosschop→
Op t pad van intens verdrait zag ik t licht in de echo van t gemis
In de echo van t gemis heurde ik de klank’n van vree en rust
In vree en rust zai ik→
n Zetje leden las k n verkloaren van n mie onbekìnde padagoog, Philippe Meyrieu:
Vrouger muik n gezin kinder. Tegenswoordeg moaken kinder t gezin.→
….. is as n dikke wintersjaale
….. mokt alens oeit weer goud
….. geft die aaltied nije moud
….. smokt as n waarme aaierbaale
….. is n open welkomstdeure→
Kattenmìnsen binnen over t algemain gevoulege lu, mor ook voak onòfhankelk en creatief. Zai holden van rust en roemte, binnen bedachtsoam en ook→
t Was dast der regelmoateg n drupke benzine ingooien most, mor wat waren wie wies mit onze mini-MPV.
Dat hai n dikke weke leden kop(pakken) hangen→
Halfstuuversbrug, verbinder van Grunneger veenkelonies mit t Drìntse heuvellaand. n Schierder pertoal tussen dal- en zaandgrond kist hoast→
k Loop in dizze barre winterdoagen wat verdwoald en verloren in en om hoes. Mit Wietske kom k nait verder dan toenhek. k Vind t nait vertraauwd, mit→
“JUDEN RAUS! RAUS! RAUS!”
Dij echo kropt as n glidderg beest omhoog uut n graauw verleden.
Zes miljoun brochten ze om haals, mannen, vraauwen mit→
Der het n grote ramp west. Hou kommen joe den deur d’eerste 72 uren? Veurzienens as wotter en elektreseteit waarken nait meer. Hulpdainsten→
k Bin guster noar n feessie west.
Dat bevuil mie hatstikke best.
Der was smoakeleke draank genog,
woarvan elkenain zoepen mog.
Ook aale soorten →
t Bericht het dunderdag in vrouge oavend n oardege konsternoatsie in t veurhoes veroorzoakt.
Bodschop was dudelk:
‘Vanòf vrijdag is t elke dag →
Wat n toustand.
‘Vief joar leden ist, dat wie zo’n winter had hebben,’ lees en heur k links en rechts om mie tou.
‘Tied om ais n sfeerimpressie te moaken→
t Is moandag 5 jannewoarie en noa n laange kerstvekansie is t n zegen, dat doagliekse sleur onze agenda weer bepoalen mag. Arineke zingt al haile →
In t stille niksdoun van loate middag op drij jannewoarie overvaalt mie n gevoul van leegte, woar k nait recht weg mit wait. Smörgens binnen wie over→
Laange tied was k t kwiet, dat olde boukje over t Knoal. Mit doarin dij ontroerende foto van twij wichtjesvlechtjes inbed in n törf. Onverdocht von→
Ik hold van bomen, bin gain aanbidder. Bomen betaiken leven en diverdoatsie.
Nemst de tied, den vaalt der n bult te zain en te heuren. n Boom is n biotoop,→
t Kostte mie muite t uut te spreken. Mien eerste adres in Nederland. An de weg bie Zèlng. n Ziepad mit n boerenploatse en n poar huzen. Lopt dood in akkerlaand.→
Mist is n misterieuze toustand.
Zo voult t as k mie zundagmörgen mit Wietske deur dichte dook vecht. Witsluier is alom en t zicht bepaarkt, n soort→
Onbegriepelk dat Òl-en-Nij tot de feestdoagen rekend wordt, want zó maggen we ons nog zat eten in vette euliekouken mit n vracht poeiersuker en →
Noa twij doagen onderdompeln in euliebollengeuren en kniepertjesbakluchten goan wie vandoag weer over tot de orde van de dag. Vanoavend vieren→
k Ken ja nait zo goud veuroet kieken
wat t ons brengen zal dit joar
en dou m’n laifde ook blieven geven
wel wait t, mor dat zal den blieken
of k doarmit →
Ain van d’eerste daaier, dij k heb loaten opzetten, was n mol.
‘Momfer,’ veur Foabeltjeslezers en -kiekers.
n Apaarte vogel. Aan t ondergronds →
Gitje zat in kraande te lezen en zuchtde opains daip. Ik keek op, “Wat n daibe zucht laiverd, wat is der?” Zie legde kraande aan zied, “Ik lees net n →
Daarde kerstdag voult as de koater noa n laank weekìnde deurzakken. Van oetsloapen is niks kommen, omdat t roaderwaark in bovenkoamer as n ‘Drummer→
‘Beraai joe mor veur op noodsituoatsie.’
Ploatje op veurblad geft al aan, t wordt tied veur ( gesoamelke ? ) actie, aanschavven en òfvinken.
Vergrèlde→
Zo is veurbie, al sikkom hail dit joar
en zo as altied veulste vroug weer
hebben veulen ons veurgoud verloaten
t verwaarken hiervan gait zwoar
en →
Gusteroavend hebben wie mit toaveltennisclub n schier (joar)òfschaaidsfeestje baauwd. Woar w’aans mit swait veur de kop en vol grammiede t pingpongballetje→
Loop ook vandoage weer n rondje.
Mit dien nijsgierig snuvvelhondje.
Soamen deur t dörpsplantsoen hin dwoalen.
Van t vrisse mörngruin groalen.→
Wat ik joe vandoage vertel is n persoonlek verhoal. t Levensverhoal van n vraauw, dij ik van dichtbie mitmoakt heb en ook goud kend heb. t Is t verhoal→
Ik las lestent in kraant:
‘Onderzuik noar vapende jongern is shockerend.’
k Heb mie wel ais òfvroagd:
Hou zol dien leven deroet zain, as t nou puber→
Woarom ik teckels nait lieden mag, ligt zunder n dudelke oorzoak aan te kinnen geven, aargens in n ver verleden verbörgen op Komnijsterwieke. Mit→
Bèregang het zo zien regelmoat. n Vast petroon veur t sloapen goan, n veurspel zunder oetzunderns.
t Woarom is veur mie wel dudelk, zunder structuur→
t Is heur vaaste rondje. Mit d’auto rieden Jan en Annie noar t Vledderbos. Doar perkeren, Woef der uut. Heur hond mag lös en dij vindt t heerlek→
‘Roezie is t cement van joen traauwen.’
Aan t woord is Joost Prinsen. k Las dizze opvalende zin lestent in zien ‘in memoriam’.
t Kwam mie eerst vrumd→
Uut de Jipsenboertangerweg stekt n pad schuuns t laand in. t Lopt lieke, geliek an t plougpetroon in t akkerlaand an baaide kaanden. Noar n huuske→
Soms heb k wel wìnst noar t Sunterkloasfeest, mor lutjesten in onze femilie binnen al dikke pubers. Wie vieren kerst.
Dat ik op Sunterkloasoavend→
ook al bist al n zetje nait meer hier
staaist doar aan de hemel te stroalen
as k omhoog kiek, den zai k die
den is t nog even en t is zo ver
en as k den dommeet→
In 2005 wuir t dörpke Doodstil oetroupen tot mooiste ploatsnoam van Nederland. Ainege kennis van kais-kemizzie-leden is mie totoal vrumd, wat→
As k de noam Flipsen lees, schaaiten mie ongewild n bult gedachten deur de kop.
‘Kikst even of Flipsen der nait aankomt?’
Aan t woord is Dik Trom. Jeugdheld→
Ooit n laange streek huzen laangs de weg noar Blijham. En n stainfebriek. Juust buten Winschoot en nog krek binnen de gemainde Westerwolle. Dij →
n Stokje schrieven mout toch nait zo’n probleem wezen.
Voak nait, den lopt t as n traain. Soms is t aans, zit schriever mit n verhoal in de kop en komt→
k neem ploats ien grieze roavelraanden
verdaip mie ien verregende glaans
as leste taiken van leven
verkreukeld ien voltooid verleden tied
k kiek→
Wonsdag dattien augustus
Vandoag wonen wie al hoast negen moand ien achterkoamer. Hier wonen en sloapen wie, mit zien zessen, achter ien kerk. →
Aal fietsend vanoet Wirdum
striek ik op´n baankje
net boeten Ainum neer
turend in de wiedse verte
onder ´n helder blauwe lucht
mit stoapelwolken→
Pauzeproat in t ping-ponghok liekt òf en tou op t gekoakel in n tutenhok, n komisch spektoakel. Politiek en Voetbal vechten in de rust voak om veurrang.→
k Fiets deur de laange poort van Drìnthe, beter bekìnd onder de noam Zuudloaren. Noa t Blaauwe Paviljoen is t nog n körte trap en n stokje noar links→
t Overkwam mie lestent op n schiere novemberdag, dat ik t gevoul kreeg, van thoeszitten word ik ook nait gelokkeger. Omdat t mit twij man n stok gezelleger→
‘Inkt is op!!’
t Heurt as:
‘Gas op!’
Der binnen tieden dat ik t gevoul heb, datter n inktmot in hoes rondwoart. En bievullen is der nait meer bie. t Zol→
Lammert hait hai. Lammert Wubs. Lu nuimen hom Ainbain Wubs. Toukomsteg wil hai meer uut zien levent hoalen. Nait enkeld mor klòkjes jannever mit→
‘Perbaaier die t gesprek mit Walter veurof alvast goud in te beelden, roadde Nick heur aan.
Het liekt te waarken! Smans eerste reactie bringt Paulien→
Hai zat op n baankie in t paark.
Veur zien vouten speulde de wind ploagend mit bloaderen dai heur vastigheid verloren hadden en nou overleverd warren→
t Is n haide zummerdag ien juli. En k zit ien kerk mie stìn te vervelen. t Is zo’n zundagmörgen woar k t laifst ien boeten bin en nait op n haarde bank zitten→
Toen ze tegen 10 uur thuuskwam, zat er op e baank tv te kieken. Hij zee niks, nikte enkeld even.
Ze liep noar de keuken en zette doar twee potten prumensjem→
Ien de zestiger joaren voetbalde ik bie de vv de Fivel ien Zeeriep. Oans veld was ’n stuk gruinlaand woar deur de weeks nog gewoon koi’n oplaip’n. →
Lestdoags was ik mit doagen in toeze en mien collega zee votdoadelk dat dat leeftied was. Joa, ik bin 67, wat zolt? Woarom mout ik aal oetleggen dat→
Op n apaart veldje stoan de campers stoef tegen mekoar aan, elk aan zien aigen stroompoal. As n sege aan de stik. Gelukkeg bennen de luifels aalmoal→
“Zelve mörgen n endje fietsen goan? Even Drenthe op, even lekker de rust en ruumte opzuiken, dat liekt mie opais zó fijn even hè?” Ik keek Gitje zunechies→
“Wel goit mit?? Ikke, ikke, mag de slee ook mit? Goist doe ons trekken?”
De kinder vlaigen balderachteg om mekoar tou, nog even wachten op mie, heur→
In t recreoatsiezoaltje van bejoardenhoes Rusthof zitten bewoners in n wiede kringe. Middenin staait, op wieltjes, n grode vaaierkantege holten→
Mien ollu woonden op het plattelaand in Westerwolde. Mien bruiers en mien zuster en ik binnen doar opgruit. Wie hadden veul ruumte rondom ’t hoes.→
Dit verhoal speult zig of op n zundagmörgen t is aln pooske leden, de juuste mennersum ben k kwiet. De oavend veur de bewuste zundag zat ik thoes mit→
Tetje Nachtegaal zit mit mooi goud aan ien veurkoamer en kikt op klok. ‘t Is zo wied’; Tetje komt ien t ìnd, trekt ien loop weg mantel aan, lopt noar →
Siep en Dientje hebbn t’huus kocht woar zien grootolln ’n keuterijgie haddn en woar hij loater mit
zien aigen olln woond het en opgruid is. Toun zien→
Hail jong was t hondje nog, dou jong hom kreeg. Zat jachthondebloud ien en dou baistje groter wer, kwam dat ter ook wel oet. Sjello, zo as jongkje hond→
Overmant deur wìnsteghaid, luustert Renne noar stilte dij omliest wordt deur t raspende geroup van grondzwaalfkes. Hai herinnert hom hou zien→
“Hee reutekneuter, gaaist met visken vannacht? Nimst bier met, den bist doe n bovenstebeste pik.”
In d’oavendschemern goa k op mien brommer achter→
Rieks was nooit riek. Te vraigevochten, te aigenwies om waarken bie n boas vol te holden. Thuus bie zien ollu in Lauderzwaarteveen den aaltied dat→
Amper zestien joar was k toun ik n hazzenvliesontsteken kreeg. Haals over kop mos ik noar t Groot Zaikenhoes in stad. Ik kwam op n koamer mit extroa→
“Wat n bourel”, vraauw Bos, schudt toesterg de vrumde pot, dai op “t dressoir ston leeg over toene. Wat n rommel ook, ‘t liekt wel zaand, moppert ze.→
Voak ging k ien boeten
op mien fietske hinneweer
oh, doe troks mie aan
ik zaag die geern
Dwaars deur olle goaten
laiwerkes hoog boven t veld
vissers→
Gonnent gingen aan loop
elk haar zien reden
wollen noar aaner’ steeën
mit nije luchten, mit nije hoop
Op roakeldais, vol van kleur
vot mor, wel dut→
Knoal
Plougt t laand
Gewilleg uutzied
Laangs dwaarse monden
En broggen
In stroom van de tied
Veen van toun
Wui törf
En dou eerappelaand
Muik ruumte→
oet t knistern van ies en snij
stromen kloare contouren binnen
ien dit joargetiede, meanderen vol
een lege leegte ien dij zindert, zingt,
bol staait→
Roup moi tegen vrumden
wel wet wat dr van komp
Zitst vast? Vraog road aan t peerd
op t puntje van de Martinitoren
Loat buurman n schutting oetzuiken→
(pepier laag veur me spiernoakend wit
ik kreeg t verhoal niet op e rit
t ging ons aal n skofje niet meer smui
kon omsloagen zo ien n dunnerbui …)
t Was →
Laanguut op e diek
bij Noordpolderziel
begun van e nacht
Kieken noar de bosraand
bij Munnekemoer
ende zummerdag
Miemeren bij de Scheiding
ien schiemer→
‘k Kin ‘t allain as boerenkool mit worst
t Is mien laivelingseten, vlak noa d’eerste vörst
Hou mous eroet mout zain, dat haar k lang nait wait’n
Dat→
Hai zit nog aal in zien nuske, allaint.
Bruiertjes of zuskes bennen der nait meer,
woar dat wachten toch wel veur daint?
Vlaig toch vogeltje, bedapper→
Bie t eerste brogje aanbelaand
kuier ik en overdenk de dag.
Wat moak je zo’n dag veul aan kaant,
wat áin dag wel nait vermag.
Bie de twijde brogge aankomen→
As je goud over de ruumte noa denkn goan,
Kom je sums veur grode verrassns te stoan,
Der is genog ruumte veur oons alln,
Mor der wordt voak over dizze→
Goidag, kinnen ie mie wel?
Mien noam is Heers
Minsken hollen mie t laist op roemte
mor mien noam zegt t al
Ik aais wat op, en dat is roemte
Ik heers.
Roemte→
t Verzörgingstehuus. n gebaauw mit klaine roemtes dij aalmoal op nander lieken. Tis net as opstoapelde luzivèr deuzies. Ieder deuzie het n loatje→
In de ruumte vuilen mien ogen open.
Kin haand in haand mit de vrijhait lopen.
Dwaars deur de verte magst hin kieken.
Over de blaauwe lochten en gruine→
As kind von ik roemte
op ’t aarf van opa’s boerderij:
löslopende tuten,
roustig raif,
blikspuit met neefkes,
widde stoetjes met botter.
Joe heurden→
’t Licht nemt sikkom
naacht sein duuster
wind over ‘t woater
wemeln weerlochten
over ’t Wadd en diek
wuilen en fladdern
maiwen wild en gauw
deurnander→
tegen mörgentied zit k
vredeg te visken
mit n raaiger as noaber
en dobbelnde aind
n verre hond sloagt aan
veur n vrouge boer
dook dat t laand
mit daauwdruppen→
de gedachten van n kind
vlaigen as n pluuster in de wind
as n zoadie van n stroeke
lös vlinderknippend
in t begun zunder echte moud
noar evenwichtig→
t leven is n nait lezen leugen
n bloumlezen over bedruifdhaid
van dreumde dreumen zunder woarhaid
en van zulfdoden tot verplichten
de glimlaag →
in gedachten boeten op staine
zok zunder zörgen genuigen
n doeve roupt, n twijde vaalt bie
in n stille stilleghaid
vree
N kop vol hemel,
n houd van zun,
pad achterloaten
woar t zwaarven begón.
Planten streuen heur zoad,
vogels swaarmen
as n veeg over t wad
en wiend vloagt→
Ik fiets over lienen in t laand.
Ik fiets laangs baauwten, eerappels, koren.
Ik volg de dag -, volg zummersporen.
Over smale linten van betonnen →
Leg dien kop mor op mien scholder
Bie mie hest doe d’ruumte
D’ruumte om diezulf te wezen
Loat dien troanen mor rustig lopen
D’letters van d’kraante→
Mien vrund mien toevluchtsoord
Mien grote steun in barre tieden
n holten vesting in d’houke
dij alle kanonschoten van boze vijanden weerkoatst
De rioollucht griept mie noar de keel
Tou mor, goa mor, zegt mien moe
Ze daauwt mie langzoam noar d’deure
K kiek achterom, d’deure is dichte en weg →
Mit grote sloagen vlaig ik deur t wotter
T zwembad dat is mien ruumte
Ruumte mit vrijheid, gain mens te bekennen
Ze durven nait
T wotter en ik bin aine.→
mien haart
zit op slöt
vol mit verdrait
want doe,
doe bist der ja nait
in hoes
kin k verdwoalen
aal koamers vuilen kil
k begun din te moalen
t is aldernoast→
In heufd en haarte
tougelieks vanzulf
as mìnsk vrai
binnen en in boetenlocht,
naargens zuk ain boetenbainder
vuilen of blieken te weden.
Wat heurt→
Woar k voak over noadenk is hou of t noa dood wieder gaait.
En din veuraal wat ter mit mien ziel, mien aigen ‘ik’ gebeurt.
t Kin toch nait→
Du bist nait mie
en ikke nait die,
’ik heb ‘t altied dichtbie
mien ruumte rondom mie.
’t Gait zunder woorden,
’t regelt de ofstand,
tussen onz aalmoal→
Overvér
is het ain rondom sicht.
Dichterbie is het nait-
so ver inains meer.
Moar achter dai streepe
verdrinkt weerzieds tied.
Doags gruilt glimmend→
Woar aans binnen de lochten
zo blauw en fris
de wolken zo wit
t licht zo aans
t laand zo riek
tot wiet achter Dollerd en
waddendiek.
n Mondrioans landschap→
Ien buten ien e tuun gijt n jonkje op ien t spel
as mussen die heur wenteln ien t zaand.
Op e fiets vlugt er as n postduuf noar schoel,
an t ènne van de dag→
Knoppen van bomen breken inains open
Vruchtwotter spuilt potje deur in t nij leevm
Boomblad krigt eerste störm aal ist mor eevm
Leutje kind vindt→
n Gevuil van innerlijke rust en vree
In positieve kontrainen
Vrai van hindernissen en obstoakels
Met tied voor miezulf
Woar de gevuilens serieus→
n Opgeroemd hoes is veur mie n lege kop
Heb ik roemte mokt, kin ik mien lol weer op
Gelukkig is t aalpmoal mit koegelsgeweld zo weer vol
Want lege roemtes→
Doe bist noeit verschenen
Hest noeit om t hörntje keken
Hou geern ik t ook wol
Zulfs ik kon gain iezer mit handen breken
Ook al heb ik die noeit heurt →
de ruumte
in t Grunnergerlaand
ik hol er van
het geft mie locht
hier ligt mien haart
het wiedse
van t mooie pladdelaand
woar swaart bonte
bloarkoppen→
Suntermeertenlichies
Veur jonges en veur wichies
Mor mienent mit zien ribbeltjes
Ligt doar in swaarte snibbeltjes
Mien lichie vloog inains in→
In Engeland hait stoultjedansen ‘Musical chairs’.
In Amerikoa wordt t kringspelletje op dezulfde menaaier speuld, mor doar hebben lu →
‘Dat schrief k wel even in agenda.’
t Heurt bie mie, om òfsproaken te noteren. Nait omdat ik baange bin, dat ik wat vergeet, mor veur de zekerhaid. →
t is graauw en al duuster
moeskestil mit waineg wind
pak k die bie dien haand
en zachtjes toufluster
dat k die hail slim laif→
‘Moust wel n beetje oetkieken mit dien haarke, want wie hebben n iegeltje onder d’hege,’ heurde ik onverwachts n stem vlak achter mie.
Dochterlaif→
Plat as n pankouk is Westerwolle nooit. Hoast onzichtboar bolt t laand wat op, holt t n bietje uut. In de winter is dat beder te zain, as t laange en veul→
Sunt kört lees ik ( weer ) Snijders. A.L. Snijders. Hai is schriever van körte verhoalen. Bedenker van ZKV’s – zeer körte verhoalen. Ik nuim→
Mit wat onderdrokte grammiede in de pokkel, was k guster al begund mit n verhoaltje over fatbikers.
Hou t zo kwam?
Deur n bienoa-ongelok in t wandelgebied→
Dat ik zotterdag in aal mien hurrie daaierndag vergeten bin, vin k nog tot doar aan tou, da’k twij doagen loater op Wietskes – en dus ook bruier→
t bennen lu, dij stoan mit baide bainen op de grond
zo in aal hun nuchterhaid in hun doun en loaten
mit ‘gain woorden mor doaden kriegen ze t kloar
het→
t Is oktober en binnenkört kloppen verkaizens bie alle Nederlanders aan deure.
‘n Opgeklopte boudel,’ zeggen gounent, ‘der veraandert toch niks.’→
de haarfst geft ons kleur
doch ook wind en regen
en duuster is t al op tied
winter stait veur de deur
mit snij en gladde wegen
doarmit is gain aine blied!
Gevolg van de klemoatopwaarmen: de tropische grode faraomier het Nederland beriekt. Dizze mieghommel vreet in kompjoeters en ICT-sestemen →
Ondanks t faait, dat zai al doagenlaank op adrenaline aankrukkelt en mit paracetamol-tebletten kopzeerte en spierpiene aan d’zied schoven het,→
In de baarms van Westerwolle zugst dij leggen. Lege vleskes Kleiner Feigling. n Shot wodka viegenlikeur van twenneg prozent. Bliekboar klokken→
(n spoukeg volksverhoal veur donkere, dokege oavens…..)
Dwoalende gaisten kinnen je beter mit rust loaten, las ik in ain van mien òlle tiedschriften,→
“Zol hai al dood wezen?”
k Zit op de deuze in kampeerstee Moekesgat en krieg n gesprek mit. Twij vraauwenstemmen aargens in t zulfde→
k Vroag mie wel ais òf, hou ik zo versloafd roaken kon aan sukkeloa. Streude, zo klaain as k was, tot groot ongenougen van mien olden, al baargen sukkeloa-körrels→
4.09 uur gaf mien wekkertje vanmörgen aan.
’t Is nacht en bielange noa nog gain mörgen,’ heur k aine van hail dichtbie vrantern.
Noast mie heur k de→
Dommeet,
as mien oogjes dicht goan
en op weg bin noar t dreumenland
lopen we in t licht van de moan
zo soamen hand in hand!
En de wind waait Johan. Zunne schient Johan. Zo verlaifd as noe, dat was k nog nooit. k Zweef deur t levent. n Klaain stókje boven de grond. “Doe→
Leven in n drij-generoatsies-gemainschop het zo zien veurdailen. Van n veroldernsperses kin in zo’n soamenlevensvörm aiglieks gain sproake→
Hai staait der al te minzent n joar. Schuun wegzet teugen t beton van de bushaalte in d’heeg laangs t Oostende. De manlu van Afeer lieten hom→
De Dikke en de Dunne, leventsgroot in polyester, stoan an weerskaanden van de deur. Doe komst den binnen in de beste broodjeszoak van t Knoal. Linda→
30 september is leste dag van negende moand.
k Bin der gusteroavend al mit op bère goan.
‘Wake me up when september ends,’ komt mie bie t opstoan den→
Woar de Drouwenerstroade n knik moakt riedst liekoet deur, t terraain van de wieldraaier op. Nait dat bedrief benoasten bie Dempte Vleddermond.→
bie nacht en ontieden binnen ze op jacht
en eten wat ze op hun pad zo tegen komen
want, ze hebben vanzulfs gloepende smacht
en vind t tussen bloaden,→
Hou onwaitendhaid bie d’aine pertij en onbegrip bie n aander dail van d’moatschoppij twij verschillende werelden vörmen kinnen, het mie al n levenslaank→
Lauderzwaarteveen. Gainain wait woar dat is. Aan de Borgerweg veurdat dij uutkomt op de Veurbeetseweg. Der is al n speulgoudmezeum en veur heur→
Bie ons op t dörp is ook aaltied wel wat loos.
Dinsdag haar t stroombedrief n gedailte van t dörp òfsloten van stroom. Oflopen drij weken haren alle→
t Gaait nait meer, haar hai zegd. Roar jong, haar zie docht. Gain zörg, dij komt wol weer terog.
Vieftegers waren zie noe. Kinders de deur uut, en zie→
’t Wordt denk ik tied veur n nije fietse.’
Konst der op wachten, ast klaain meleur, bevubbeld n kepot achterlicht of n stokkend en stille fietsbèle→
An Wischluweg, tusken Zèlng en Troapel, staait de ballenboom. Kört bie de brogge over de Ruten Aa, in laand dat swinters under wotter gaait. Hai →
Zoveul mìnsen, zoveul wìnsen.
Dat geldt zeker veur meziek. Woar d’ain veur klassiek kaist, luustert n twijde geern noar gehaime zenders en rapt→
An d’Oosterstroade. n Bietje achteruut en verschanst achter n hoog opschotene toen vol mit wilde planten, blaik gele teunesblommen. Doar→
‘Vrouger was alles beter.’
In vaar woorden heb k aal mien frustroatsies over tegenswoordege tied soamenvat. Reden zit soms in klaaine zoaken. →
t Is de dag dat Arineke soavends noar kookclub gaait en ik veur n keer zulf veur eten zörgen mout.
Op heur vroag:
‘Wat etst doe?’ heb k n kant-en-kloar→
Over de Diek is de noam van t streekje boerenploatsen laangs d’olde laaidiek in jegend van Jipsenhuzen. Kört bie grinze en uut d’heugte→
Soms krigst op t nijs ook nog wel ais wat aans te zain as oorlog en aander ellìnde. Nijs, woarst nait mit kromme tonen en veuls te voak mit gevoulens →