Maaijer, Roelie

Roelf Meijer. Mit aander woorden, t is bie de aangifte op t gemaintehuus al misgoan. Ik hait ja nait van Meijer mor Maaijer, zoas t in Grunnen hait. In 1956 geboren in Stad (Ik wol der nait uut) mor vanòf mien vaarde dag groot worden op de Wieke. Sunds 2013 woon ik nou in Vledderveen of zoas ze hier zeggen, op de Vledder.
Mor goud, bin nou mit Drees en heb de pènne weer oppakken doan noa nogal wat joaren aander hobbies. Holtbewaarken, smeden, toentjen en zokswataal. Joaren leden was der n boukje van mie uutkommen mit körde verhoaltjes en n dail doar van maggen hier nou wel ais n moal te lezen wezen.

Aaier

Om aan te geven dat t nait aaltied aander lu binnen dij wat biezunders overkomt, of dij ais wat gozzeleg veur t voutlicht verschienen, loat ik joe dizze raaize ais waiten hou stovvelachteg de schriever zulf wel ais was. (En biezetten nog is). Wie hebben poaske nou net achter→

Bevroren vuurtjes

Op n moal was ik op toene aan t waark en mien oldste jong huilp mie op zien menaaier flink mit. Hai luip mie wel meer veur de vouten as dat e recht wat dee, mor och, ik von t wel gezelleg dat e wat om mie tou keudelde.
Op gegeven ogenblik kwam e bie mie en laangde mie wat tou, “Kiek ais →

Boerenverstaand

Ik luip lest even achter t huus, dou ik mien buurman op toene bezeg zag,
midden tussen n poar dikke bulten mizze.
Hai was der zo inspannen met zien vörke in aan t wruiten, dat e hail nait
vernam dat ik ter aankwam.
t Was aandounlek om te zain hou e mit zien vörke n vlodde mizze opprikde→

De Femilie Stippel

Laimeneertiekies binnen rood mit zwaarde stippies. Teminste, de mainsten. Mor nou wil ik joe t verhoaltje vertellen, van hou of t komt dat ter ook wel ais n aander kleur tussen zit. Dat komt noamelk zo:
Bie ons achter t huus, hailemoal achter in toene, stait stoef aan t sloot→

De leste börg

Achter op de Wieke, richten Wildervanksterdale, lopt n ziedwiekje
schuun van t hoofddaip t laand in. t Het de noam Nummer Dattien.
Noast dat wiekie lopt n loantje zo smaal dat ter hoast gain mins komt,
want n auto kin der nait rieden. Links en rechts zowied ast zain kinst
baauwten→

Drouwenerzand

Veur n zetje leden, op n schiere zunnege zundag, mozzen we der mor ais even mit d’auto op uut. Noar de bozzen zollen we, noar Gitje heur zeggen vot. Nou is t mie mainstied net geliek woarof we hin goan, k mag wel geern n moal noar Drouwenerzand of zo, mor t Hogel­aand op vin→

Ivanhoe

n Joar is nait zo laank ast op de helfte van
dien leven kommen bist, want vrouger in dien
kindertied duurden joaren aiwen, wazzen
endeloze weken van vekansie n tied dijst mor
zuneg overzain konst en elke dag was vannijs
n oaventuur woarin doe sums Ivanhoe wast
en sums ook wel→

Knoflooksaus

Kiek, tegenswoordeg is t ja nait meer aal doage stamppot broene bonen, dikke ries mit aaier of dreuge bonen mit speklappen vrizze worst. Pizza, nasi en shoarma binnen nou aan de dag ook zoaken worden doar hoast elks wel ais mit te doun krigt. En benoam veur de shoarma of veur→

Körtkop

“Bist n dikke körtkop voaderman, n dikke körtkop, dat bist!!”
reerde Gitje tegen mie. Dat was eerguster. Wie haren drokte om,
eh, joa, vroag mie nait woaarom, mor wie haren drokte. Dou we
soavends in d’veurkoamer zatten te kovviedrinken, mos ik opais→

Mien lutje jong

Ik wait, ik hol t nait tegen,
al wol k t sums zo groag,
dien zacht en stroalend gezicht,
dien ogen ain grode vroag.

Zo klain as t nou nog bist,
k wol t aaltied mor zo bleef,
doe lutje, lutje jong van mie,
zolaank as’k nou nog leef.

Straks bist doe veul groter
en veul meer op die zulf,→

n Prachtege dag, t is noodweer

n Wat oldere man, n joar of zeuventeg zo te zain, mor nog goud vereg, luip mit vaste tred noar de gruin vaarfde deure, nummer achttien ston der op in widde siefers.
Hai klopde aan en van d’aander kaande klonk n fien stemmechie,”Wel is doar?”
“Ik bin→

Nat

Doe bist van mie….
liggend in t nadde gras
of in de bragel ast die
nait uutmoakt woar ik
dien lief mit mienent
waiten loat dast ook in
de bragel nait aan mie
ontkommen zelst, en
ik die maai as t gras doar
ik die in von…
nat.

Niks te zuiken

Tunnies ston op t keukentrappie onder d’ol dikke appelboom. Mit ain haand huil e zok vast aan n dikke takke, d’aander haar e boven d’ogen. De zunne ston leeg en scheen hom liek in t gezicht. Op dak van t huus zong n merel zien mooiste zummeroavendlaid. Boven→

Prille laifde

Der wazzen ais….twij vogels.
Vogels zoas ze hedentendoage naarms meer heurd of zain worden.
Wie zollen nou zeggen t wazzen best wel vrumde vogels.
Op n dag kwamen twij van zokse vrumde vogels nkander tegen in t bos en t duurde mor even of ze begunden mekoar t hof te moaken, zo→

Scheerboas

Gusterveumiddag las k t in d’kraande, op t leste blad: ol Jans Ferengoa was dood.
Hai was nog goud schier old worden, sikkom negenteg joar.
Jans Ferengoa was veur joaren terrogge kapper west bie ons op dörp,
allain haidde hai dou nait van Ferengoa, mor nuimde elks hom→

Scheuveln en prikken

Wie haren guster weer onze joarliekse scheuvel-en priksleewedstrieden.
Das elk joar weer n gezellege boudel, woar jong en old
zok d’haile middag vernuverd op t ies. Met n zeupie der bie, nait
te vergeten.
En ondanks alle goud bedoulde road, is t elk joar weer bingo→

Stationschef

Aalbert zat wat doeknekt in zien versleten kroakstoule en stoarde mit dovve ogen over t troosteloze, graauwe landschop. Zien pedde, doar in golden letters opston van ‘stationschef’, hong noast hom aan n spiekertje in t deurkezien. Aal mörgens muik e weer dezulfde gang,→

Sunterkloas

Sunterkloas trok rillerg zien dikke wollen daze wat strakker om d’haals, en foevelde d’uutenden bie zie tabberd in.
Mien laive tied wat was t ja kold hierzoot!
t Haar n zetje snijd, mor nou miggelde der weer n fien motregentje triesterg uut de graauwe locht,→

t Vaals gebit

“Wolst mie nog wel n wit wientje kriegen?’vruig Gitje mie en langde mie heur lege glassie tou. Ik nikde van joa, mor keek bezörgd noar de toavel mit happies en drankies.
t Was meer as n klain beetje vol in de koamer, t was meer as vol. Stampvol.
Oarend en Dina wazzen doags noa nander→

Van n hoane en n vos

Wel slopt doar stiekom deur de nacht?,
dinkt d’hoane, midden op t rik holdt e de wacht.
Das Lodewiek de vos, zó gemain,
dij het vervast op d’hènnechies veurzain.

Ik stoa hier pal en dou mien plicht,
gelòkkeg mor, is t hekkie dicht.
Mor n vos is slaauw, das ja bekìnd,→

Weerom zain

Ol Popko zit allenneg
tou t vinster uut te stoaren,
minsen lopen hom veurbie,
alweer n dag verloren.
Aal dij lege doagen,
snieën daip in zien bestoan,
zien leven, net n klain keersie,
is zo goud as doan.

Deur zien troanen zugt e zien leven
as n ploatjesbouk in kleur.
Aal dij wilde→

Weerzain

“Alle raus, sofort! Raus, raus!”.
De blavvende stemmen van Duutse soldoaten klonken haard deur de stille lije nacht. Uut de grode veurdeure van t domieshuus strompelden n stok of vief minsen, twij groten en drij kinder. Ze wuiren begelaaid deur net zoveul→

E-mail bie wat nijs?