Jong de, Jan

Geboren op: Tjamsweer, 1951
Schrift veur: Kreuze
Toal en Taiken
Webloug
Schreef veur: Krödde

“Vanòf mien zeuvende tot mien twinnegste woon-
de ik ien Beem. Ien 1968 ging k noar de Koninklij-
ke Militaire School bin k tot mien leeftiedsontslag
op 1 jannewoarie 2006 onder dainst bleven. Do-
arnoa bin k mie goan bezeg holden mit t Grun-
negs. Veul lezen, t volgen van cursussen en
schrieven. Schrieven, over dat wat mie bezeg
holdt. Dat, wat ik woarneem en al woarnomen
heb. As kwoajong al grode verboazens over aal
dat ter om mie tou gebeurde. Plezaaier en ver-
drait. Grode mìnsen, náit te vertraauwen. t Geleuf
en ongeleuf. Woarom? Wat is woarhaid.
Mor nait allinneg over dou, ook over nou. Ien 2010
en 2011 is n verhoal van mie opnomen ien de Pro-
testantse Kerkbode provincie Groningen. k Bin n
groag gezaine gast bie Dag van de Grunneger
toal, dichterfestivals, verainens en lekoale radio-
stoatsions zo as Radio Compagnie en Radio Wes-
terwolde. Op nuigen lees ik mit veul plezaaier ge-
dichten en körte verhoalen veur.”

Bouken:
Kwoajonges (Profiel, 2011)
Ain van Boeskool (St. ‘t Grunneger Bouk,
2015)
Bundels:
Vergleden tied (Biblionet Groningen, 2008)
Over de grens (Bibliotheek Groningen, 2010)
Onderwegens (Huis van de Groninger Cultuur,
2010)
De stille kaant (Triona Pers, 2010)
Nacht (Bibliotheek Groningen, 2011)
Wat mörn komt (Huis van de Groninger Cul-
tuur, 2011)
Oetzicht (Huis van de Groninger Cultuur,
2012)
Stroom (Bibliotheek Groningen, 2012)
Dast doe dat ik (Huis van de Groninger Cul-
tuur, 2015)
Kört bestek, Grunneger columns (Huis van
de Groninger cultuur, 2016)
Priezen:
1e pries wedstried Summervekansiever-
hoalen van St. ‘t Grunneger Bouk 2012

De Jong

Aarm verdrait !

Hai snoof aldernoarst in zien rooie buusdouk. Doar stond e din, zo’n grote kerdoate kerel, te blèrren as n dikke kwoajong. En hai was d er zo groots op dat e aal tachteg joar was. En as gemaintewaarker nait n dag zaik west.
t Mos mor es doan wezen mit grienen. Of e sloag had→

Ainzoame dood

Troosteloos, diezig en nat
n Klain, schaif hoeske
onner aan diek doar bie t wad
Hai huuverde, keek oet roam
gat aan kachel, hai leek wel oet
Handen vaaln hom deel
bie t eten van zien stoet
Docht aan zien vraauw
Hou laang was t nou leden
Kwam in t henne, muizoam en stram
In t achterhoes→

Allinneg

Baaid lopen wie allain
bloots noakt laand
proaten stil wied vot
ien dook van wènst
stoef bie nkander.


Heuren wie ‘koekoek’.
Aan t end van pad
vlugt weemoud
leeg over t laand.


Holden ho bie stiekels
ien toeze rerend
zeerte van knuppen
ol hoageldoorn
wie monnen wieder.

Baauwlaand

Twijduustern vaalt
gestoag over swaarde kloeten.
Ien n troage diezege zucht
graauw en huverg nat.
n Plougd laand
knovvelt deur n kòlle wiend.
Dij tiedens routduuster
vertwieveld wacht.

n Nije vrizze mörgen
dook ras deur zun verjagt.
Ien stilleghaid bezain
mit golden →

Beder

Piet mos eerstkommende doagen voak aan zien joardag dìnken. En nait allìnneg omreden aal kedoos dij e kregen haar. Hai zugt nog dij verbilderde snoeten van jonges en Liesje veur zok. n Dikke bats van achterdeur tegen tob, en doar lag e. Laangoet ien zien blode gat maank wodder→

Bedevoart

(Walfriduskerk in Beem)


Ik blief even stoan zai omhoog
hanska’s schraauwen t Woord
gaalm oet grode goaten
t stee van Walfridus, vermoord.


In dit Godvrezend oord
dit Hoes ainmoudeg
t beeld van dij doagen
n stoere zit t örgel speult Lof
t Woord bie geboorte en vreugd
van angst→

Beiroet (Libanon)

Wie valen van hoogte deel
t is nait vaaileg
stoef boven zee n landing
op n boan mit goaten
aankomst veur t woaren van vree


ontvangst in hetten
maank t leven van dit laand
ver vot t geluud van geschut
tel seconden as vanzulf en
k zai n wereld aan schaarven
bie insloagen mit braand→

Beschuutjes

Ik snoef ais. Til n vout omhoog, snoef en kiek nog even onder aander. Nee, niks. Din zai k stoefbie n leutje wichtje zitten boven ien n winkelkarretje, midden ien t pad. Op kop zo’n paalm-boomke hoar, mit n rekkertje. Baintjes ien n maillootje bungeln en n kapke stoet ien t haandje.→

Blaauwe Engel

Mit mien ogen stìefdicht, weerom.
Hou k dou oamloos, steels keek
noar heur zaacht, aibels laif gezicht.
En zai maank schaar van boemel
stil, deur n wirrelnd gruinlaand glidt.
k Verdronk ien glinsternd grode ogen
aal mörns, ien t spaigelnd glaas.
Zweven ien n zuide wolk, →

Brulòf

Midden maank feest
zit vervremd
mìen verdrait.
Vergedelk
slaab veur
ien stoul vaast
ogen verblaaid.
Toesterg en stiekelg
doe kins mie nait.


Sesteg joar traauwd
schienboarliek
mit zien baaid
n aiweghaid.
Verdraitelk verhopen
ien mie schraift.


Dommee noa t feest
vernijs→

Chanel no. 5

Vraauw bukt heur en pakt bosschoppen oet t karretje. Tjonge, zai mag der wel wezen, al is z’op leeftied. n Daip decolleté let zain wat of z’in hoes het. Modern kled, t hoar in de plooi en mooi oppoetst. Ik schoef aan. Staait nog n jong stel tusken. ‘Wat is dit?’ Vraauw het n pak →

De tien geboden

Doar zaten we dìn. Mit ons vaaiern bie Hemmo ‘Hoas’ achter t hoes op raand van misbak. Woensdagmiddeg en vrìj. Hemmo ‘Hoas’, Kloas ‘Snöt’, en aan t ènne noast mie ‘griffemeerde’ Piet. Lèste was elf joar, ons aanvoerder omreden dat hai n kop groder en zitten bleven was en doarom→

De vermoorde onschuld

‘Hai’s der weer,’ ropt vraauw oet koamer. ‘Wel?’, vroag ik en hol intied mien kolle handen in keuken onner waarme kroan. ‘t Kammeroadje van ons Moortje’, heur ik. Moortje komt ter geliek aan, mie even ophoalen. Hai is drok en droaft veur mie oet. Stoefbie t roam→

Deu

Hai doezelde aan zied bie brug. Mit haand aan leunen.
Stoefbie fluusterg vroren verdrait.
Zien dreumende herinnerns bie t bushokje.
Laankachteg blond bos goldgeel hoar.
n Verdronken winterwereld ien heur daibe blaauwe ogen.
Ien verwondern nijsgiereg noar t veurbie→

Drokte

‘Ons behang is toch wel oareg geel nait? En t plefon ook!’ Vraauw staait te moppern achter ien koamer. Ik doek achter kraant, wat komt ter nog meer, dink ik. ‘As wie boudel ais goud aanpakken en gaang ook geliek mitsauzen.’ t Is even stil. ‘Heurst mie aigliek wel?’
Ik dou kraant→

Even fietern

Bats! Deur van schuurtje smakt dicht. Wordt n fiets tegen aander fietsen smeten. Moeke kikt op van heur bouk. Vaaier uur, dat mout Lizan weden. Wordt wat op t aanrecht smeten en koelkastdeur gaait lös. Joa, Lizan. n Glaas sap in haand, gript op toaveltje in koekjestrom om →

Feest

Ook plietsie was hoast n moal aigenoar west van n hondje. Mor goud veur t hondje dat t nait deurgoan is. Plietsie zat vieventwinneg joar ien betrekken bie Rieksplietsie. En dat kin joe nait zo veurbie goan loaten zo as aander plietsies dochten. Der mos n feest en n kedo komen.→

Fuck me in the ass

Ik zit achter aan toavel. t Is haitied duuster ien flat. t Licht mor aan.
Din slik ik eefkes aan potlood. Stoet, botter, sjim, eerabbels, n speklap en dubbelvla. Dat is lekker. Moeke kocht t ook haitied, veur zundag. Mor dij is dood.
No woon k allinneg, en goa k aal doag dubbelvla→

Gemaintewaarker

Hai woonde d’r allineg doar ‘onder schaive toorn’. Vot bie kerk, in ain van dij schaifgruide hoeskes. Van dij haile klaaine verzakde doeknekte woninkjes. Of d’r allinneg mor van dij klaaine kromme olle minskes wonen.

Hai was zo’n olle→

Grode mensen klaaine kinder

Aal grode mensen waren west
toun was ik pas aan beurt
Woar bist ain van, kin die ja nait
zegt mor jong, bist ja lest
Mag ik n pond haalf om haalf
Doe proatst zo zaacht, k hebt nait goud heurd
wat dut dien pabbe, kin ik dij wel
En welke kerk goan joe noar tou
hest ook n moeke, vertel
Of →

Grode vekaanzie

Nachten nait best sloapen. Dòch wel spannend. Was ofsproken dat Piet zien Pa mit jonges op fiets noar t hoeske ien Nörg zol. ‘Hoas’ zien Pa haar aanboden Moeke en wichtertjes mit ale tazzen en kovvers te bringen en ook weer op te hoalen. Hai kon noamelk n buske van febriek bruken.→

Haarst

n Sloerege dook woart rond, ien
ainzoam verdraitelk duustern
filaaineg wilstern memènten
dwirreln ploagen fluustern.


Vergrèlde wolken juchtern
roeg en rebèls oetreten
poazen vergedelk vervremd
maank mien gewaiten


doun zin ien leven vergeten.
Dien roezeg aandoeken→

Hait

t Is al waarm smörnsvroug. Geliek even lopen mit t hondje. Hai het nait veul zin en n hekel aan waarmte. Bie t fietspad, doar nog n lapke grond van gemainte achterkaant toenen van hoezen ligt, stopt n buske van waarkveurzieningschap. Stapt n bonk van n kerel, n viefteger zo →

Ien de bonen

Haalf stroekelnd kwam Hoas t achterhoes in. Gaauw stevels hìnzetten, din kon e dammee zo speulen. Moeke zol wel thee kloar hemmen stoan op t lichtje. En mainsttied lagen der op t aanrecht wel n poar meelkoekjes. Kon e zo weer vot. Ien keuken botste tegen n zuster dij net kieken→

Ien toeze

Zai gniflaagde dreumerg
noar mie en vroug.
‘Hest oareg waarm?’


Zaacht streek heur haand
aal mien zenen
en waang doar t braandt.


Even loader vruzzelde
heur aarm stief om mien lief
en heurde k fluustern.


‘Gaaist mit mie?’
Noar schoul.
Wat was t waarm

Jacht (1)

Bie haarstdag kwamen ze weer teveurschien. Ol boer Boer en ol boer Vriesemoa. Inderdoad, ol boer en old. Ienainen wazzen zai der weer ’s Heeren wegen onvaaileg moaken. Striedveerdeg ien gevechtsgruin, mit t geweer schaif op nek gevoarlek bie stroat levaaiern. t Gevoar→

Jacht (2)

Ze haren Joakob bie zien oren. Ol boer Boer en ol boer Vriesemoa. Noa veul klókjes en n baarg verhoalen en fratsen over jacht haren z’ hom vongen. Hai haar zulf zegd dat e wel n moal mit dij ‘vlaggestok’ mit op jacht wol. Hai doulde op dij gevoarelke polsstok dij haitied mit mos.→

Jacob (2)

Ain mit veul geluk, mor ook veul meleur. Mor hai is der nait onder te schovveln, wer ien t dörp zegd. Gain aarg ongeluk of hai zatter wel op ain of aander menaaier bie. Mainsttied slachtovver. Dou der bie braand van n tankauto n tank borstte, ston e der n poar meter of te bluzzen.→

Jan Evert

Zai hom nog lopen
keersrecht
as n plaank
stil, zunder geluud
of hai sweefde.
Stìef van draank.


Werd proat, elk
wis wel hai was
nait ain
dij hom kon.
Aal doag, zulfde rondje
krougen, hìn en weerom.


Zien lutje hondje
n aibels laif daaier
kreeg aal doag
zìen eten
van toaveltje dekje→

Joakob (1)

Elk dörp het ter wel ain. Zo’n oaventuraaier, ain dij ales kin, veur de duvel nait baang en dij veur elkenain kloar staait. Bie braand en ongelukken rond runnen om hail boudel te regeln. Joakob. Hai zat bie verwillege brandweer en zulfs nog n zetje bie reserveplietsie. n Aldernoarst→

Jong en old

Bloumen dik op t roam
aal snij boetenom
Kachel is oet
paitereulie is op
t Is gloepenst kold
Bin over tachtig
k vuil mie nou toch old
t Achterhoes woagenwied lös
zunschien op kop
Bloumen stoan in blui
t is orreg waarm
Net, tou liester zong
Bin over tachtig
k docht, ben nog orreg

Kérstdoagen

De wereld vrome gedachten.
Op t aanrecht n vroren kalkoun,
dij op waarmte ligt te wachten.
Mit n boom deur hoes hìn zeulen.
Lutje keerskes flonkern.
Katten kribberij onner toavel.
Mit kindje Jezus,
oet t krubke aan t speulen.
t Was mor even, ons hondje
het boom vot wodder geven.→

Kerstfeest !

Elk joar docht k der aan weerom. Mit kerstdoagen. Herinnerns aan vrouger en hou belangriek dat klaaine dingen veur kiener weden kinnen.

Aal joar was t feest, aal veur t kerstdag was. k Mog haitied bie Opa en Opoe annerhaalf week veur kerstdoagen mithelpen. Soamen mit Opoe→

Kerstfeest

Rebulie op zundagschoul. Hikhakkerij om Josef en Maria. t Was aal joar t zulfde. n Poar moand veur kerstdoagen begon t aal. Piet dee der nait aan mit. Dij docht loat elk t mor oetzuiken. Van hom huifde t nait. Toch was e der nait gerust op. Leste drij joar was Kloas van dioaken →

Kerstfeest (2)

t Was dit joar mooi veurnkander. Gain drokte om Josef en Maria. t Was kloar en veur elk dudelk. Dizze moal n nije Josef. n Moager jonkje dij bie veujoarsdag haildaal oet Olland op t dörp wonen komen was. “Peter Christiaan”, haar hai zegd op zundagschoul. “Maar iedereen zegt→

Lege dop

Jonges wazzen orreg lamlendeg. Haren aigenliek haildaal gain zin ien speulen. t Was vreselk waarm. Orreg benaauwd,” zwol wel wonweer kommen” docht “Hoas”. t Was apmoal dunderknuut watter vloog. t Jeukte aldernoarst op kop en aarms. Wat mozzen ze no ais doun… t Duurde gelokkeg→

Leste

Hai schopt t klaai van stevels en wist t swait veur kop vot onder t houdje. Hangt t geweer aan scholder en blast ien handen. Diezege flaren, en wilgen stoan doeknekt te kleumen maank t raait. Aalderwegens druppen. Wilsters joagen kloagend over t laand en gaanzen reveln heur→

Leste traain

Golvend hoar mit krullen, blaauwe ogen, n wipneuske en n luddek tudebekje dij haitied laagt. Op aal drij foto’s en mit n strak bloeske doar knoopkes nait apmoal dicht willen. Kommende zotterdagoavend wil k die zain, ston ien mail. En no mos e n roos kopen op stoatsion. ‘Alleen→

Lutje potje

Grode heldere oogjes
daip en daipblaauw
Nemen aal in zich op
je dreumen d’r in vot
Leutje knovvelege knoestjes
Waiten nog ains nait
wat ze griepen mot
Nöchtern aankieken
in stille stilleghaid
Omgeven deurgronden
wat d’r te gebeuren stait
Dit luddek wonder→

Maart

Hai zit op n bankje
bie t begun van maart.
Swaarde ogen ien weemoud
van graauwe oetkiek.
n Bòzzel op bovenlip.


‘Ik durf niet meneer,’ zee hai.
k Heur van n aander laand
en dat leste moal, doar
n bom op maart en zien kiender.
En no is dat zien laand nait meer.


Hier ien zunschienweer,→

Mien Hogelaand

Laangoet
tegen n dampoal.
Wieds
gruin gras
n laiwerke.
Wied vot
n diek.
Golden groan
t wirrelt.
Stille
daipblaauwe lucht.
Gunder n boerenploats
vèr achteroet
gain vogel vlucht.
Roemte
hoal daip oam
gain dreum.
Echt woar
doar.

Mien Schoonvoader

n Vrundelke oardige man
geduldig en laif
Altied hard waarken
tot ongemaarkt dat onbegriepelijke kwam
Joaren was e allend
hai redde zich goud
Klaainkinder waren wies mit hom
Opa luusterde, kon alles, haar tied
Ze zain d’r goud op weerom
Nait te geleuven
woarom, zee→

Mien toentje

‘Kiek buurman, nije schountjes!’
Aarmkes wabbern en voutjes hoezenhoog
vaalt hoast, vaalt nait, o, laankoet op snoet.


’t Is al zo’n grode jong buurman!’
n Leutje jonkje van anderhaalf dat lopt
en no in mien bloumtoentje kropt.


Plukt bloumkes gaait zitten op gat
pruift →

Mishàd

k Vrözzelde heur
onstumeg narende hoaren.
Haisterg, wuivend
ien n glìnne wiend.
Slovve glimmers
dij schieterg lagen
zeggen genog
ze grient.

Ien n diezege locht
vlugt ze
proekeg snokkend vot.
n Roezeg verrepeld’ervoaren.

Veurbie, vot is t.
Stoefzaik, iezelk stil→

Moeke

Ik zit achter mien bouk
verbaarg, in houk van koamer.
Schemerg licht, gain woorden
n verswonnen zicht.


Zai zit bie kaggel ogen vol vuur
n bain wupt en wupt en wupt
vollen handen in schoot.
Doemen draaien en draaien
klok slagt, hol aan, zeuven uur.


Stommeln in keuken
t gevecht→

n Droagelk kruus

Hai stond d’r nogaal ains n moal. Aan t ènde van de dag en sums smörgens vroug toun t nog summer was. Hong mainsttied zwoar op stuur van zien fiets schoon dat e ook wel ains op staang zat.
n Klaain doeknekt kereltje. n Noaber dij n blok wieder woonde. Joe kinnen dat wel, vief→

n Gezellege boudel

Ik kiek over laptop. Zel k t vroagen? Ik bin nou onderhand twij uur stil west. Vraauw zit op baank. Braaien, kantbraaien is mie al ains zegd, stoer. Bril op punt van neus en snoft aalgedureg. Kiek, as ik dat dou, snoeven, din belkt zai geliek van ‘hestoe gain buusdouk’. Ik koggel→

n Hondje

Bie ons thoes vrouger mog t nait. Gain hond en ook gain kat.
Der wazzen vogels, dat was meer as genog. “Kosten aal n bult sìnten en meer opvreters kinnen we der nait bie bruken”, zee Moeke. Zulfs n òfgriezelk potje jaanken hulp nait. Mainsttied was der elk joar wel ain dij vernijs→

n Nije boksem

Wie zaten net achter kovvie smörns achter t hoes, t was oareg waarm en buurvraauw haar al
hikhakkerij. Dat, dit kon zo nait laanger, hai zol hom schoamen en vanmirreg votdoadelk noar Stad veur n nije boksem. t Was eefkes stil en buurman pebaaierde nog dat ter niks mis was mit→

n Tochtsloot

Ze stoan der al as k zitten goa op t baankje van kerkplaain. Drij blaauwe, glimmende scootmobielen mit heur aigenoars ien t zoadel. Netjes op rieg, persies geliek mit t veurwiel en sturen apmoal recht. n Man dij groag waarm eten lust mit n koale kop vol vollen zit aan t ende, →

n ZZP’er

Stopt n buske veur t hoes. ‘Mor annerhaalf uur tel oat’, zegt vraauw. Stapt n grode man oet ien n overaal en op klompen. k Goa vast noar veurdeur en kiek woar of e bleven is. Naarns te zain
en loop nog even noar aanderkaant t buske.
Vrouger het e n moal wit west. Wat n krazzen en deuken.→

Nij

Der ston n grode verhoeswoagen, haren jonges tussen middeg zain. Aan t ènd van stroat op houk bie t grode hoes. Direkteurswonen van febriek. ‘Griffemeerde’ Piet zien Pa wis onner t eten datter n nije direkteur kwam.
“Ain van ons kerk”.
Noa schoultied zollen ze mor ains kieken,→

Oaderverkalken

Mit heur baiden
op bankje bie kerkhof
Tas stief op schoot
hai zundagse houd op
Heur noaber was dood
t Is aigenliek roar goan
Kin d’r nait bie
Mor zo was e t pad kwiet
haildaal in t verbiestern
Wat oaderverkalken dout
Hai kon t wel begriepen
n emmer witkalk,
din komt ja nait→

Oet

Hai stoarde ín de verte
zien ogen waren nat
t Kwam nait deur de wind
dij waaide over t wad
Hier har ze stoan
stil, t was heul vrumd
Störm zol d’r kommen
mooi weer was doan
Haildaal in verbiestern
zag graauw om snoet
Vuilst die wel goud
Nee har ze zegd
t is oet

Oet de bocht

Mit fiets binnendeur
in zun ligt t laand
n lucht zo stil
en stop veur te luustern
in n bocht
bie n bankje aan kaant


Zai stoppen noast mie
bie n boom
n boske bloumen
t mais dou ook zo hoog
en t is heur ik net
of t guster gebeurd is


n Moeke schoeveld
zuskes bie haand
n pabbe gebogen
joen →

Oetsloapen

Hai brobbelt, stìnt en poest aldernoarst
vergrèld is ze, de beer is weer n moal los
Zwoare braide aiken worren noarsteg omzoagd
aalgedurig veul keboal in n groot duuster bos
Aarms zwaaien in t rond bainen trillen en beven
kriegt aal drokker want put mot d’r oet
En nou→

Òfschaaid (Libanon veur Bilqis)

n Ploaten onderdak aan kaant
van stroat hier bin k thoes
doagelkse proat kovvie
en haitied over bie ons
t leven doar zai om vragt
k heur van zuskes ain
dij traauwd eerdoags
n oetkozen oom
zai wil nait
t gezicht n pa dij slagt


hai geft n haand let mie proaten
laagt tanden van gold→

Old Shatterhand

Opa pakt bosschoppen in aander haand en gript oma bie maauw op maart.
‘Wat hest?’ Nusterg trekt zai aarm terug. ‘Kiek, n kroam mit speulgoud. Jong wordt zeuven nait aander week?’
Oma wil gain schaiterij hebben en man van kroam staait maank deuzen mit t swait veur de kop.
‘Allinneg→

Ongedaaierte

Zai keek bielaangs heur gerdientjes. Ree n swaarde woagen vot achter schuurdeuren. Was even wat drokte west, haar zai zain. Handenwrievend laip ol knecht te birzen en dou wazzen der n man of wat mit kist van t veurìnne komen. Domie en boer zien vraauw keken woagen noa.
Noflek→

Op loop

Zo, tannen poetst, smeer om snoet, okselvris, n schoon onnerboksem en t hoes aan kaant. In koamer kikt e nog ais rond. Joris legt kop tegen hom aan en Miekie nuzzelt heur op schoot as e zitten gaait op baank. Hai strikt ze zaacht over kop. Miekie snort en melkt mit zien pootjes.→

Opsporing verzocht

Zai ston wat te dreumen veur t glaas. In tied puulde z’aan n poar dreuge bladjes en n knikt blomke. “Joa”, bedocht zai heur, “wat woon k hier toch mooi”. n Schier toentje dij heur Fré aanlegd haar vief joar leden. Schane dat hai t mor ain zummer mitmoakt het. Noflek achter hoes→

Preek

Wat is t waarm. Hai wist hom veur kop laangs mit buusdouk. Even n bosschopke brengen aan zien hoesholdster.
Der wordt nait opendoan. Ook nait noa vernijs aanbellen. Meschain kin e t braifke ook wel in bus doun. Nee, hai geft t laiver. k Goa wel achterom, dinkt e.
Wat is t hier →

Roadblock (Libanon)

n Weg laangs kust noar t zuden
de Rivièra van dit laand
gain minsen allinneg zai
dij deurgoan veur soldoaten
en tanks kapotschoten hoezen
van t stee Damour
wie binnen stil t beeld van dood
t moorden van even leden


bie de Litani
stopt t heden in gebelk en gepoas
het dinken is doan→

Scharrelderij

Ze huverde, hieperde van kòlle. Kroop nog stiever ien n hörn van bushokje, en keek over n slovve weg hìn bie daip laangs. Baalkeduuster was t, en zai perbaaierde bie schiensel van n lanteernpoal op allozie te kieken. Bus was loat zag ze.

Haile dag was Haarmke mit Moeke drok →

Smoken

Zwoare nevel
woazeg
Dikke lucht
Pien op de borst
benaauwd
Vingers tinteln
n daipe zucht
Kovviepot leeg
sjekpuut ook
n Gevuil dat
haile wereld vergait
In smook

Soamenwonen

Op t dörp kinnen zai hom apmoal, ‘Stoetje’. n Klaain rond kirreltje van viefteg joar. Aiglieks hait hai JanWillem. Ainegst zeun van bakker Kloassens. Kloassens is al oet tied en haar n aigen bakkerij. Fijne stoetjes, benoam zien krìntstoet was elk gek op. JanWillem dij →

Stoapelgek

Hier lig ik, kloarwakker te dreumen dou mien ogen mor weer dicht.
Ik zai die doar, wel roar zo in t duuster n helder gezicht ik roek zulfs dien hoar. k Luuster, knorst tevreden, ruzzelst mit vouten maank loakens, main dien oam nuunt zulfs mien noam. k Vuil t rood van t behang en→

Sunnermeerten

“n Haaidense boudel” bromde mien Opa. “Aal dat geschontje bie deur laangs, en noatuurlek haitied onner t eten”.
Opoe wol dat nait heuren. Op bewoarschoul haren ze t der drok mit. Weken veurtied wur der aal prikt op priklap, kleurd en potten vol gluton versmeerd. Juvven haren→

t Grunnegerlaand

Laand van boerenploatsen, gruinlaand en
groan, van achter diek, daipen en moaren.
Doar woazemt klaai verswonnen stoer waark
kinnen wie nog haitied stilte en roemte woaren.


Strunen ien òfwisselnde kontraainen
bekropt mie tòch wìnst noar vrougerdoagen.
Aal minder vogels→

t Museum

Ik stoa bie t gat ien diek
as k achter sluus
bielaangs kwelder t zeegat oet
over t wodder kiek t is leeg
k roek t zolt van zee en sliek.


Onder n dak van blaauw
mit wolkjes en koapen der bie
twij schepen veur t visken
n staaiger mit volk dat wacht
en de ZK-14 voart stoefbie.


Kommen gonnent→

t Ol kerkhof

Vekaanziewaark ien 1968.

n Daip gat.
Wie stonnen doar
stil, hai keek
mie aan, zee
wat dinks mien jong.


Ol doodgroaver
muid en stram, mos
nog n joar.
Ik zeuventien, t waark
nog nait kloar.


Rusteg aal doag
maank mìnsen, was
aal dat hai zee.
Even helpen
t lèste mout nog op stee.


Paks→

t Òl stee

k Wait nait ains wat of k ter dee,
bie t ol lutje hoeske.
Graauw en kil, daip verzonken
maank rommelge roegte, vrezelk stil.


Omzain noar wat ains was.
Wizzeghaid, n aibels waarm gevuil.
Opgruien ien laifde, beschaarmd,
mit aal woar k van huil.


Miemern, ien gedachten weerom.→

t Recht (Libanon)

Ze lag doar
noast t pad
bie t puun
aan kaant


onschuld
in t zaand
langs n waang
krulletjes swaart
mit rood


de Dood
van ver vot
onzichtboar
inainen dichtbie


as vergelding
n woarschaauwen
ik zai
nog aal
t gezichtje


van t wichtje.

Tied

Hai zigt weerom en kikt
hou op t dressoir
t leven stoareg vot tikt


verstrieken van tieden heer
wat nait meer is veurbie
t gevuil van wensteg zeer


verdwenen dreumen verlangst
noar dou rad verstrikt t heden
schietensbenaauwd veur nou


zien stried verloren tegen
t vrevel sloagen→

Troanen

n gevuil
gain plezaaier
aal verdrait
troanen
was t mor nait woar
n dreum
t vuilt slim roar
troanen
daip ien mie
woarom
was t mor veurbie
troanen
allinneg
mit verdrait
woar hìn
troanen
sums wait je t even nait

Twievel

Zai docht
dat hai
t wel zain haar
hai zaag
dat zai
t wel docht haar.


Baaid keken
even
weerom

Valen

n Valen
vraauw
begreep k.
Joa joa
zee moeke
hai
kin t mooi zeggen
dij domie.
Ons buurvraauw
ook
n broken heup.

Van nood

Hòldst nait van winter zegst doe
huverst iezelk, glìn
stoppen dien ogen mien handen
daip in buus.


Bus ridt nait meer
weerom, in waarmte oam
van vaasthòlden fluustern
wilst doe allìnneg sloapen
op baank
maank twievelnd duuster
wacht ik op beder weer.


Naacht heurt slim kòld.→

Vandoag

t Schemert en dreum het mie verloaten
stilte van duustern is no veurbie.
Ik dwoal weerom duur nait te kieken
onwis dat k vandoag ientegen kom.


Wat is t dat vrouger mie loat stoaren
noar zolder en kroezen ien t behang
onbewegelk t gemoud aan poazen.
En maank herinnerns zai ik →

Vannacht

was t weer dij dunderdag
soavends loat, routkold
Ubbo Emmiusstroat in Stad.


n Vraauw zit op stoep
verschoel, in schemerg licht van schoamte
n doeknekte zummerjas.
t stuk kerton
‘Help, ik bin dakloos’
daipliggende ogen
n opholden haand, dij wacht.


Ik steek over, loop gaauw→

Vergedelk ….. of

Ze haren bie hom aan keukentoavel zeten.
Zai, ien heur sundoagse klaid en dokter.
Hai kon heur aarnswoar van.
Van vrouger, t was even leden ien aal geval. t Ging roar, dokter vroug: ‘Waiten ie wel hou of joe haiten, en woar ie wonen?’

En hou old hai was wis dokter ook nait meer.→

Veul zegen

Staait n leutje, goud oetwozzen vraauwtje van om en bie zesteg te smoken dat t doavert noast t trapke van euliekoukenkroam op oljoarsdag. n Soeterg witte wollen trui mit kroag onder n staail permanentje, en van onder n laange rok gloepen gele blomkes op haalfhoge blaauwe→

Vizzen

Ze bozzelden mitnander deur t hoge gras achteroet t laand ien. Woensdagmirreg, ‘Snöt’ mit n schone overaal, Bert mit nije stevels en ‘Hoas’ op klompen. Dij kon zien stevels nait vienden. Ain van bruiers zol ze wel aan hemmen. Piet docht “dat onze Laimeneer t goud mit jonges→

Vot

n Nije mörn vergankelk licht t zicht
liedzoam verdronken grieze ogen
verdraitelk stoaren swiegend wiedvot
deur t verlais van tied bedrogen


plukken van stroekelnde herinnerns
aan soeterge blomkes op heur schoet
vaastholden laifde wensteg verleden
mit hom dij t aal op→

Votlopen

Ze kikt ien dikke, roodomraande ogen ien spaigel van douche. Vernijs kommen der wotterlanders. Zo mor votbleven. Hai komt nait meer thoes. Nachten het ze no al wakker legen.
Hou dit volholden. En wieder, zunder hom.
Ze huvert op sloapkoamer, slagt dekbèr aan zied en kropt→

Vredesmissie

Naachts angsteg
schraiwend
verdrait versmoord
driefnat bezwit


woar
ien Gods noam
doar
ain n haals ofsnidt


ien oorlog
aans dinken
en ongeleuf
ien t woord


oet Zien noam
ien noam
van vrede
wordt moord.


Ien Vredesnoam!

Vuurbaang

‘Moi!’ Ol boas kikt mie ais aan. ‘Moi.’ ‘Eenden binnen oareg wies mit joe nait?’ Ik wies op n grode koppel dij om hom tou zit. ‘Man, ik kin mie wel aarm kopen aan vouer. Zeun hoalt tegenswoordeg bie landbaauw n grode puut van twinneg kilo.
Mor ach, mooi toch!’
Aal doag, smörgens→

Weer noar schoul

Doar zaten ze din, mitnkander bie Bert en Liesje ien grode toen achter t hoes. Mooi ien schaar van n dikke kestanjeboom. n Gloepense hette en n glìnne zun. Vekaanzie ien Nörg haar wel n week of wat langer duren mocht. Lekke banden wazzen der weeromraais gelukkeg nait west. →

Winkels kieken

Ze blift stoan, kikt ais om heur tou en moppert. n Opoe mit mantel op enkels, n taske aan aarm. n Plestieken regenkapke op t permanentje. Wie kriegen zeker regen dommee. Ol boas mit handstok, zo’n vief meter veur heur aan draait hom om. ‘Hou wordt dat, schaitst nou nog wat op?→

Wìnst

Geern mog k hier weden
n daam mit vring.
Bunders gruinlaand, en groan
koubaisten laankoet kaauwen
mit slovve ogen bie mie stoan.
En Belgen hail groot
bie t raait anerkaant sloot.
Vrìnsken, ruier ien hoed
groapend wachten
op woddels, n kapke stoet.
Nou, n dòòd gruinlaand→

Winter

n Wiede widde wereld
ien hemels vrisvroren laand
deur juchternde flòkjes tou dekt
zun nemt mie hier bie haand.


Stil dwoal ik din noar gunder
doar wilgen dreumerg stoan
bie doeknekt kleumend raait
k bin mit dit laand begoan.


Dook van oam ien blaauwe lucht
ien verwondern vuil→

Winteropslag

Mit n baaid laipen wie deur n leutje dörpke op klaai. Mien zeun en ik. k Wol hom geern wat steeën zain loaten woar n verhoaltje aan vast zit. n Dörpke mit n loug, twij kerken stoef bie nkander en n kroug. Twij smederijen, twij gruinteboeren, twij bakkers, twij slachters en zo →

Winterraais

Op t zaail stoa ik te vraizen, veur t roam
en gleren mien vingers maank bloumen
op zuik noar verlangst, ien dook van oam.


Wat is t dat mie zo muit doargunders
onnerwegens ien kolle, noar n vremd stee
van vlaigen ien riegen, drok revelnd
vertraauw bie schiensel van lichten moan.→

Wintersporen

k Heurde heur roupen
naachts onderwegens
gaanzen ien schiensel
van lichten moan


gerdienen aan zied
bie t gleren aan glaas
maank vroren bloumen
ien dook van oam


iezelk op ber mit
geluud van gehaaimen
schraiwen ien dreum
n slootswaal aan loan


t reren van n hoaske
zunder ogen→

Woarom

Hai zat aan t wotter
Snokte, troanen vaaln in t gras
stief prakkezeren
Hou t nou met zien pabbe was
Aal zeuven joar
Een aigen knien
drei krikken met n hoan
D’r was zo niks aan
zunder pabbe
Hou wieder goan
Moeke har zegt
stel die nait aan
D’r is niks om te janken
Joen →

Zo makkelk

Verzichteg schoft e mit rollator deur t winkelcentrum. Bie pinautomaten kikt e van linker noar rechter en weerom. Din lopt e noar linker. As hai aal buzen had het dut e n pasje ien gleuf. Vuilt nog ais in buzen en pakt n bril.. Mit ain haand op toetsenbred glopt e over bril noar→

Zo mor n zummerse dag

Bruierg en k haar n onbestemd gevuil. t Zol n waarme dag worden mit dunder en bliksem haar t nijs roupen. k Wol vot even noar maart. Nog even wat lekkere abbelsienen hoalen. Doar komen zag k datter meer zo docht haren. t Was al glad drok. Bie gruinteboer ston n vraauw mit n hoofddoukje→

E-mail bie wat nijs?