Torrenga, Nico

Geboren: 1971 Wij
Woont in: n Daam
Schrift al: sunds 2015 in t Grunnegs

Ik schrief teneelstukken. Kluchten/bliedspullen, mor ook drama. Schrieven ien t grunnegs dou k nou n leutje drij joar, proaten al mien haile leven. As n kwoajong oet Wij en nou woonachteg ien Daam, hoal ik de bröd wel es deurnkander, mor wie begriepen n kander ja wel!

Aanderkaant deur…

Even blift Geert stoan en kikt sloeg veur hom oet. t Miggelt wat en klamme kòlle lucht vaalt op hom deel.
Hai zucht, dut jas dicht en lopt ien gedachten noar auto op parkeerploats. Wanneer hai laangs fietsenhok lopt, heurt hai ain koggeln. As hai over zied kikt zigte n ol boas,→

Ain mit verdaipens

t Is nait aal te roem ien hoeze Tillemoa! Wubbe lopt d’haile mörgen aalgedureg tegen Jannoa te naren, omreden dat ze n weekend mit Klaas en Grietje noar Center Parcs goan. Klaas, woar Wubbe aal nait te best mit opschaiten kin. ‘Jannoa? Jannoa!’ bèlkt Wubbe op overloop→

Beraauw

t Ol mìns zegt proekkeg tegen heur kerel:
‘Hai, hai… Wat is t ja aldernoaste benaauwd,’
Kikt hom verboasd mit schuun oog aan,
terwiel hai stilzwiegend op zien proemke wieder kaauwd.

Vergéld sneert zai tegen hom:
‘Hes wel deur dat k tegen die proat?’→

Bred veur de kop!

Wubbe loopt mit hond van kiender deur t Wijsterbos en vuilt hom laank nait op zien gemak. Ien gain velden of wegen is n mìns te bekennen en toch het e t gevuil dat ain hom achternoa komt.
Hond het der gain last van en loopt aalgedureg mit snoet laangs grond te snuvveln en elke boom→

Deurzetten

Leutje vent …vergeet nooit heur ogen
hol ze levent in dien gedachten
en loat t verleden die nait gek moaken

Wees nait baang om te valen
verbaarg dien troanen nait veur die zulf
dien krachten zellen andern roaken

Heur laifde is ain mit die
zel die laaiden deur dien toukomst
ook→

Doezend smokjes

Kiekend noar t lichtgriesgruin dat stoaregaan overgaait in daipblaauw, kin ik ter mor nait over oet hou zuks mooieghaid zo aldernoarste wraid wezen kin.

Wìnsteg denk ik aan mien leutje wicht. Hou wie op Schier in dunen aan t juchtern waren en heur pabbe heur zee mie noar beneden→

Fersoun

Ik zai die liggen
Ligs doar behulpzoam op stoup,
wachtend op hulp,
kletsnat van regen dij op die deelvaalt.
Ik bin verbiesterd,
mìnsen dij om die tou lopen,
die nait helpen in dien nood.
n Vraauw verdaipt in n Whatsapp-bericht,
brekt heur nek hoast over die …
en even denk ik:→

Hai, wat ja n koeskas…

“En… Wat zegs der van?”, vroagt Jannoa as ze ien koamer komt en ze draait even n rondje veur Wubbe dij heur verboasd aankiekt en zegt…
“Da’s toch t zulfde klaidje as verleden keer?”
“Dat hes goud zain, mor zigs niks aans aan mie?”→

Kiek oet!

Ale joaren organiseert dörpsverainen n fietsspeurtocht bie de Tillemoa’s in dörp, zo ook dit joar. Wubbe en Jannoa maggen hail geern fietsen en doun net as veurgoande joaren weer mit. Der is allinneg ain probleem … Jannoa heur fiets is vot!

“Hou kin dat nou?”,→

Kinderkopkes

Stief tegen nkander,
vernemen ze voutstappen noadern.
Fluusternde stemmen worden heurt,
snokkend in swiegsoamhaid.
Klok dij gaalmt deur stroaten,
t gewicht van verdrait wat over heur gaait.
Menneg leed kriegen ze te verduren,
troanen dij valen,
zuiken heur pad van →

Kneveld

In t swiegen van gedachten,
rust de woarhaid dij nait zegt wordt.
Verboden woorden binnen zonken noar n daip stee,
vaaileg kneveld veur n aander zien vrijhaaid.

Mor gehaimen kinnen nait duren,
borreln deurntied vanzulf noar boven.
As verboden woorden din t daglicht zain,→

Kom weerom

Ik lait die lös,
gaf die d’roemte,
keek die noa,
doustoe verdweens oet mien oog.


De wiend het die mitnomen,
brocht die noar n aander stee,
n stee woar k die nait vienden zel,
ver vot, veurbie d’regenboog.


Ik begun te brollen,
snokkend kiek ik heur aan,
nait begriepend,
woar →

Madelief

Hai was van heur votdoadelk ondersteboven,
ze keek hom ien ogen mit n verlegen lach.
Hai zol veur heur de eerste wezen,
lait hom in heur leven op dij bewuste veujoarsdag.

Zien laifdevolle woorden deden heur verlangen,
nuigde hom, terwieldat hai n stee in t bos aanwees.
Hai→

Mismoudeg

Ze keek oet t roam en zag auto noadern,
nou t zo wied was kreeg ze van zenen n knup ien moag.
Ze wis dat dizze dag kommen zol.
Wìnsteg ston ze op, dee heur zundoagsejas dicht.

Waitende dat t leste moal wezen zol,
keekt ze noar zien lege stee bie t roam.
Doar zat heur laiverd ale oavends,→

n Masker

Ik zai dij van die inkeld van veuren
Vörmd veur n aander zien gebreken
Loat mie inkeld zain wastoe wils dat ik zai
Dien verscholen gedachten
en verburgen streken,
hestoe verstopt achter dien masker
Mor vroug of loat vaalt e òf
en zugt elk wat schoelt achter binnenkaant!

n Vremde

Hai kikt hom stief ien ogen,
mor aal wat e zigt is n grote kwaalster.
Ain dij inkeld mor wil zain wat zien ogen zain willen,
mit bevroren emotie, stoens en naitveuldeegs.
Hai kikt noar zien grijns …
n Grijns vol minachten veur n aander en
even overweegt e hom n bats der veur te gevenen→

Õfschaaid

Opoe denkt mit kloet veur haals: ‘Woarom?
Woarom oetgerekend mien leutje wicht?’
Ze was der ja zo groots op en nou…
Nou, kin t olmìns wel schraiwen van ellèn!

Gain mìns dij der wat van wis!
Gainain dij begreep dat ze dit in t geniep doun kon.
En mit waike ogen kikt→

Riekdom

Vleugels van laifde sloeten om mie tou,
vingers dij as veren zaacht mien vel strelen.
Stemmen as van n engel zo waarm en teder,
zingen woorden van troost ien mien gedachten.


Ik bin nait meer van dizze wereld,
n wereld woar ik inkeld ellèn kend heb.
En ik geef mie over aan hom dij→

Roetje tikken

As summer veurbie was en t soavends weer vro duuster wer, mos ik as stroatverlichten aanging, thoeskommen van pa en moe. k Mog nait ien duustern bie pad wezen van heur. k Was dou n joar of tien denk k.
Mien bruier Rein is twij joar older din mie en dij haar doudestieds vanzulf wat→

Run veur dien leven …

Baang en onzeker kiekt e aalgedureg om hom tou,
wìnsteg noar aal dij e nou vervluikt.
Stoarende ogen, kieken noar hom vol mit hoat,
Allinneg, terwiel e noar n oetweg zuikt …


Zenen binnen hom boas, wat het e misdoan,
verloren vertraauwen, hai wait hom gain road …
Bont en blaauw→

Rust

“Kom der ien …din kinnen joe der oetkieken,” zegt ol boas en gaait in zien stoul bie t roam zitten. “Wat brengt joe hier?”
Dokter kikt hom aan en kin ol boas mor zuneg verstoan, omreden dat hai gain Grunneger is. Hai verteld ol boas dat ain van zien →

Schiet-ien-boksem

Oet de rieg: Dikke verhoalen van leutje vent oet Wij

Wodder en vuur, is woar elk kwoajong wat mit het. Of ze nou luddek of oetwozzen binnen, mannelk of minnelk, ze hemmen t altmoal in de genen. Ik dus ook. Oetwozzen en mannelk was k dou nog nait, dus wat blift der din over? Juust,→

Schietbrud

‘Harregat,’ bèlkt Siepke verbaldereerd. ‘t Is toch n godsgekloag… Wèlke haalfmaal let zien hond bie n aander in toen schieten?’ Egbert schrikt van t genaar en wait dat as zien vraauw zo kört aanbonden is, der gain laand mit heur te bezaailen is→

Spiet

‘k Leuf der niks van…’, mompelt e vergrèld tegen zien bruier en kikt oet roam as n swaarm sprutters vanoet n treurboom mit n hels keboal opvlugt.
Vol bewondern bedenkt e dat aal dij sprutters soam as ain kliek bie nkander blieven, dat zai mit nkander as t woare →

t Is n aarmverdrait…

t Is nog nog vroeg as t ol mìns heurt dat t boeten haard waait, nuzzeld ze nog even lekker tussen heur waarme wóllendekens.
Ze is dik negenteg en al joaren weduwvraauw. Roem twinneg joar leden is heur man oet tied kommen. Ze het mit hom n zwoar leven had, t was aaltied mor kraben→

Tabee

Terwiel dat t volk deur douane gaait, blieven baaide kerels nkander nog even stief ien ogen aankieken. t Waren twij schiere weken, doar zai baaident mit n waarm gevuil op trug kieken.
Waaineg woorden worden zegd, mor baaident waiten dat tied van òfschaaid kommen is. Mit →

Twijstried…

Allinneg was veul beder west,
woar zat toch mien verstand?!
k Haar der nooit aan begunnen mouten,
nou bin k ien dizze crisis beland.

t Leek ja zo mooi,
vraauw aan mien zied…
Mor dit gaait nait waarken,
man, wat heb ik toch n spiet!

Niks duur k meer zeggen,
t komt toch nait goud…→

Verlangen

Verscholen ien dien daipste gedachten,
zits toe te stoaren noar regen druppen dij deel valen laangs t vertaauwde roam.
Gain wait van de wereld doar boeten,
gain wait van de wiend, de waarmte en de kolle.
Op dien vertraauwde stee sliets de tied ien ainzoamhaid,
sloet gevuil→

Verwoarlozen

Ze kin der nait tou kommen om te roemen wat heur moe dierboar was en kikt enkeld wat in t rond noar n verloaten stee dij vult is mit herrinnerns dij heur leven taikent hebben.
Ze denkt trug aan aal dij roezies mit heur moe, t onbegrip veur heur puberoale dwaarshaaid en t gebrek →

Veuroordailens!

(Oet de rieg ‘Wubbe en Jannoa Tillemoa’)

Jannoa staait bie t aanrecht eerabbels te schillen en vroagt Wubbe of e hond der even oet loaten wil.
‘Nou alweer? k Heb hom n zetje leden ook ja nog oetloaten!’ ‘Volgens mie mout e alweer wat … Hai is oareg onrusteg.’ Wubbe→

Viefteg

Dou Lotte hom ien ogen keek, wis zai dat hai veur heur de woare was.
Noa n wat stommelachtege eerste kennismoaken, was t votdoadelk roak west en haren zai ale moalen òfproat as hai van zee weerom kwam.
Uren laank keek zai tou roam oet, wachtend op zien glimlag wanneer hai endelk→

Votmovveld

t Hoesholden doar zai soam mit heur zusters doudestieds verbleef, was veur heur gain goud stee en dou bleek dat zai van ain dij aalgedureg bie stroat omzwaalkte n loaden ien t roem haar, was zai niks meer ien reken.
Zai wer mit schoamte veur boetenwereld votmovveld. Verbleef→

Wat is t hier toch schier

Panfluitmuziek gaalmt deur zoal en mien gedachten goan twij week trug in tied.

Ik hol heur haand vast en ze kiekt mie verboasd aan.
“Wel binnen joe?,” vroagt ze en trekt heur haand trug. Mit pien in t haart zeg k heur wel of ik bin, mor ze vertrekt gain spier en ze →

Wiereg

Lucht kloart wat op en terwiel dat ol boas wìnsteg noar boeten kikt, begunnen leste regendruppen dij op roam deel valen te glinstern as zun liedzoam deurbrekt.
Hail even vuilt ol boas waarmte op zien hoed, mor as zun verdreven wordt deur graauwe wolken, wordt zien opleven→

Wìnsteg

Lucht kloart wat op en terwiel dat ol boas wìnsteg noar boeten kikt, begunnen leste regendruppen dij op roam deel valen te glinstern as zun liedzoam deurbrekt.

Hail even vuilt ol boas waarmte op zien hoed, mor as zun verdreven wordt deur graauwe wolken, wordt zien opleven→

Zundoags goud!

Dat wie as kwoajongen wodderrötten waren, was bie ons ien dörp aalgemain bekend. Mainste oaventuur was nou ainmoal bie, ien of op t wodder. Voak bie Wijsterdaip, mor dit oaventuurisbie n braide sloot beleefd.

Tegenover t hoes van mien olle schoulkameroad, lag n stuk laand→

E-mail bie wat nijs?