Fertuutje
Opschiert mit tralarechies, plumen en veren op de steern
Mie zo lösbandeg as n bottervogel vuilend
Zel ik doch eerst pijger hìn motten klettern
Om te kinnen vlaigen as een engel
Geboren; 11-08-1978
Opgruid mit Ede op de ploatenspeuler.
Wonende te Ol Pekel.
Ik schrief groag gedichten en enkelt n keer een verhoal.
Daarde pries Pervinzioale Schriefwedstried 2025 mit: Roemte genog.
Over de òfbeelden: Yvonne is roakt deur dit beeld in de Notoarestoen in Ainrom, woarop heur gedicht Ommekeer baseerd is.
Op Dideldom publiceerd:
Geestelijke roemte
n Gevuil van innerlijke rust en vree
In positieve kontrainen
Vrai van hindernissen en obstoakels
Met tied voor miezulf
Woar de gevuilens serieus worden nomen
De gedachten oetsproken kinn worden zunder angst
Woar je gewoon jezulf maggen wezen
In laankmanstieden
Swoar?!
Waitst doe wel wat swoar is?!
Hol toch op te zoezen
Krigst ja noeit wat veur de koezen
Kold?!
Wat waitst doe wel van kolle, leutje mokkel?
Hol toch op te kloagen
Hest nog genog spek om dien pokkel
Gammel?!
Hest volgens mie nog noeit n hongertrekker zain
Wat lopst ja toch te jeuzeln
Bist bie lange noa nog nait vel over bain
Dörst?!
In keuken, doar komt woater oet de kroane
Wat hest toch te zemeln
Hufst nait te drinken oet sloot laangs loane
Oorlog is in laankmanstieden
Moar denk voaker aan wat mien Oma zee
Ik heb niks te jammern
Zo laank ik vreet wat de pot schaft en nog leef in vree
Inzonden veur de Westerwolder Schriefwedstried 2026
Ofschaid
Ook al is t al n tiedje leden
t Verlais zal altied blieven
Ook al is t n pooske terug
T Leven gait verder veuroet
De herinnern neem je mit
t Verdrait blift achter
En mit de tied
Wordt pien aal wat lichter en bie leutjen aan zachter
Raauwen en verwaarken
In stilte of deur mit’nander te proaten
Totdat ofschaid weer aan deure klopt
En je t verdrait en pien weer binnen mouten loaten
Inzonden veur de Westerwolder Schriefwedstried 2026
Ommekeer
Zug dat wichtje doar toch zitten
Wegkroept in baangeghaid en verdrait
Hou kinnen ze heur nou zo achterloaten
Dat kin toch aaldoal nait
Vertel mie moar wat er is
Kinst bie mie alles kwiet
Ik luuster zunder zulfwait
En heb veur die alle tied
As dien haart lucht is
En de troanen binnen op
Lopen wie eem deur toene
Mit n lege kop
Zai diezulf as n Rhododendron
Staark en veerkrachtig
Mooi gruin mit bloum in knop
Alderduvelst uniek en prachtig
Ik zai in ainen n briljant wichtje
Met n glimlaag om snoet
t Lopt mie deur
En koier as een ander mins de toene weer oet
Baseerd op n beeld in de Notoarestoen in Ainrom.
Roemte
n Opgeroemd hoes is veur mie n lege kop
Heb ik roemte mokt, kin ik mien lol weer op
Gelukkig is t aalpmoal mit koegelsgeweld zo weer vol
Want lege roemtes bin mie veul te hol
Roemte genog
Doe bist noeit verschenen
Hest noeit om t hörntje keken
Hou geern ik t ook wol
Zulfs ik kon gain iezer mit handen breken
Ook al heb ik die noeit heurt of zain
De roemte in mien hart en leven is, ook al wil ik t nait
Ain grode, holle leegte bleven
Daarde pries Pervinzioale Schriefwedstried 2025 (red.)
‘t Heurt erbie’
Op t pad van intens verdrait zag ik t licht in de echo van t gemis
In de echo van t gemis heurde ik de klank’n van vree en rust
In vree en rust zai ik laifhebberij en gelok
In laifhebberij en gelok koier ik verder op t pad van wieshaid
Inzending Westerwolder schriefwedstried 2024
Traauw
Mot ik bange veur die worden
Mit dien mokertje achter op rug
Steek dien kop nait in een strop
Ik haauw die zo aine weer terug
Magst mie leuven of nait
Ik bin veur die nait baang
Loat mie die toch helpen
Zitst hier al zo laang
Bist nait aan handen en vouten bonden
t Gruit mie in de ogen
t Gait mit hangen en wurgen
Doar is zeker niks aan logen
Ik zal mien man wel even roupen
Hai is nog wat groter en hail staark
Meugelk kin hai zich beter verploatsen in die
En hai is t wel wint mit mie, zwoar waark
Gedicht baseerd op t standbeeld “Jongen met Moker” van Wladimir de Vries.
Staait in Winsum.
