Leeuwerik-Kappen, Yvonne

Geboren; 11-08-1978
Opgruid mit Ede op de ploatenspeuler.
Wonende te Ol Pekel.
Ik schrief groag gedichten en enkelt n keer een verhoal.

Daarde pries Pervinzioale Schriefwedstried 2025 mit: Roemte genog.
 
Over de òfbeelden: Yvonne is roakt deur dit beeld in de Notoarestoen in Ainrom, woarop heur gedicht Ommekeer baseerd is.



Op Dideldom publiceerd:

In laankmanstieden

Swoar?!

Waitst doe wel wat swoar is?!

Hol toch op te zoezen

Krigst ja noeit wat veur de koezen

Kold?!

Wat waitst doe wel van kolle, leutje mokkel?

Hol toch op te kloagen

Hest nog genog spek om dien pokkel

Gammel?!

Hest volgens mie nog noeit n hongertrekker zain

Wat lopst ja toch te jeuzeln

Bist bie lange noa nog nait vel over bain

Dörst?!

In keuken, doar komt woater oet de kroane

Wat hest toch te zemeln

Hufst nait te drinken oet sloot laangs loane

Oorlog is in laankmanstieden

Moar denk voaker aan wat mien Oma zee

Ik heb niks te jammern

Zo laank ik vreet wat de pot schaft en nog leef in vree

Inzonden veur de Westerwolder Schriefwedstried 2026

Ofschaid

Ook al is t al n tiedje leden

t Verlais zal altied blieven

Ook al is t n pooske terug

T Leven gait verder veuroet

De herinnern neem je mit

t Verdrait blift achter

En mit de tied

Wordt pien aal wat lichter en bie leutjen aan zachter

Raauwen en verwaarken

In stilte of deur mit’nander te proaten

Totdat ofschaid weer aan deure klopt

En je t verdrait en pien weer binnen mouten loaten

Inzonden veur de Westerwolder Schriefwedstried 2026

Ommekeer

Zug dat wichtje doar toch zitten
Wegkroept in baangeghaid en verdrait
Hou kinnen ze heur nou zo achterloaten
Dat kin toch aaldoal nait

Vertel mie moar wat er is
Kinst bie mie alles kwiet
Ik luuster zunder zulfwait
En heb veur die alle tied

As dien haart lucht is
En de troanen binnen op
Lopen wie eem deur toene
Mit n lege kop

Zai diezulf as n Rhododendron
Staark en veerkrachtig
Mooi gruin mit bloum in knop
Alderduvelst uniek en prachtig

Ik zai in ainen n briljant wichtje
Met n glimlaag om snoet
t Lopt mie deur
En koier as een ander mins de toene weer oet

Baseerd op n beeld in de Notoarestoen in Ainrom.

Roemte genog

Doe bist noeit verschenen
Hest noeit om t hörntje keken
Hou geern ik t ook wol
Zulfs ik kon gain iezer mit handen breken
Ook al heb ik die noeit heurt of zain
De roemte in mien hart en leven is, ook al wil ik t nait
Ain grode, holle leegte bleven

Daarde pries Pervinzioale Schriefwedstried 2025 (red.)

‘t Heurt erbie’

Op t pad van intens verdrait zag ik t licht in de echo van t gemis
In de echo van t gemis heurde ik de klank’n van vree en rust
In vree en rust zai ik laifhebberij en gelok
In laifhebberij en gelok koier ik verder op t pad van wieshaid

Inzending Westerwolder schriefwedstried 2024

Traauw

Mot ik bange veur die worden
Mit dien mokertje achter op rug
Steek dien kop nait in een strop
Ik haauw die zo aine weer terug

Magst mie leuven of nait
Ik bin veur die nait baang
Loat mie die toch helpen
Zitst hier al zo laang

Bist nait aan handen en vouten bonden
t Gruit mie in de ogen
t Gait mit hangen en wurgen
Doar is zeker niks aan logen

Ik zal mien man wel even roupen
Hai is nog wat groter en hail staark
Meugelk kin hai zich beter verploatsen in die
En hai is t wel wint mit mie, zwoar waark

Gedicht baseerd op t standbeeld “Jongen met Moker” van Wladimir de Vries.
Staait in Winsum.

E-mail bie wat nijs?