In t dörp woaras ik opgruid bin, staait, zoas in zoveul dörpen, n olle, hervormde kerk. n Groot plain ligt der omtou, bestoande oet omstebeurt n houkje tegels en n houkje stroeken.
Et is hail roem opzet. Pasterij en kerkenroadskoamer liggen n hail stuk wieder noar achteren en doarachter n wilde toen, veurzain van n prachtige viever, met hail helder wotter.
Ik speulde vrouger wel ais met zeuntjes van hervormde domie en as t din winter was, gingen wie glieden op dei viever. Et ies was ook alzo helder, joe konnen aan boom tou kieken. En t was ook n beetje robbeleg. k zai t nog zo veur mie.
Op n keer bin ik op dei viever west dou kerk vekaant was. Ik vuilde mie ja glad n indringer en was din ook gaauw weer vort. Achter dei toen lag nog n stuk laand en doarachter kerkhof. En bie dat alles laangs in laange loan met populieren.
Joa, t was een stielvol gehail. Kerkje en toren binnen docht ik van Romoanse snit: oardeg sober, zunder onneudige fraanje. Biezunder is dat toren lös van kerk stait. Dat zain joe ja nait zo voak. Et is n gewone zoadeldaktoren en t kerkje is plaaisterd. Dat wil zeggen, in mien jeugd was dat zo. Loater is hai ducht mij opnei invougd.
In ons buurdörp, mien geboortedörp, woar ik tot sikkom zes joar aan tou woond heb, vinden joe ook zoks: n hervormde kerk met een lösse toren. Mor dei toren is nog meer biezunder: hai is aan boven tou metseld; der komt gain dakpan aan te pas.
Juvvertoren nuimen joe zoks. Een prachtig gezicht is dat, zo’n juvvertoren: noar boven tou wordt hai aalmor spitser, tot der een puntje overblift. Hail mooi raank is zo’n toren.
Woarom as zo’n toren nou juvvertoren hait, heb ik laank nait waiten. Ik docht: meschain vonden mensen juvvers raanker as gewone vraauwlu. Nou wait ik dat et te moaken het met drei juvvers, dei op drei plekken in oons pervinzie een juvvertoren baauwen luiten. Dat was, behaalve in mien geboortedörp, ook nog in Holwierde en in Onstwedde.
Ik woon nou in een mooi Vrais dörp, met een hervormde kerk, dei een vaaste toren het.
Mien man is geboren en opgruid in een dörp, hier een poar kilometer weg. In zien geboortedörp staait ook een hervormde kerk, n kerk met ook een lösse toren, een toren met ook een metselde spits. Der zitten allain steunberen op. Hai is dus wat minder raank as de juvvertoren in mien geboortedörp.
Joarenlaank heb ik maind dat dizze toren dus ook een juvvertoren was. Mor nou ik wait wat een juvvertoren ainlieks is, snap ik dat dat nait klopt. Jammer! Soms kinnen joe beter wat minder waiten.
Nait aalbaident geboren in een dörp met een juvvertoren dus. Mor nog wel aalbaident geboren in een dörp met een lösse toren dei een metselde spits het. Dus ik blief zeggen: doar komt laifde vandoan, wàt ik joe brom.
En wat ik verder nog ontdekt heb: dei hervormde domie in ons Grunnegs dörp, de pa van dei zeuntjes met wel ik speulde, is zulf opgruid in et dörp woar ik nou woon. Dei het dus een omgekeerde beweging moakt as ik. Biezunder.
Wat is wereld toch klaain, met of zunder juvvertorens.
