Poelman-Duisterwinkel, Coby

Geboren: ien Grunnen (1955)
Woont in: Auwerd
 
Opgroeid ien Auwerd, trouwd (1975), altied ien Auwerd bleven en begon ien 2006 gedichten te schrieven die publiceerd bennen ien verschaiden kerkbloaden, kranten, tiedschriften en op het ienternet.
Ook schrief ik gedichten over boeken veur literaire bieainkomsten en gedichten ien het Grunnens veur het tiedschrift veur de Grunneger cultuur, Toal en Taiken, Kreuze en veur de stichting Mien Westerkwartier.
Ik wor ienspireerd deur wat zich veur mien geestesoog oafspeult.
Ik won n pries met mien gedicht “Wereldbloeddonordag”.
Kiek ook ains op: DichteninGroningen
 
Bouken:
Verstillend Licht (Bestelmijnboek.nl, 2012)
Het pinkstert! (Bestelmijnboek.nl, 2012)
Bijbels alfabet voor jou
(Bestelmijnboek.nl, 012)
Geloofsvreugde (Bestelmijnboek.nl, 2012)
Floris en het jongenskoor
(Bestelmijnboek.nl, 2013)
Grunneger Biebelgedichten
(Bestelmijnboek.nl, 2013)
Verrassend uitzicht (Bestelmijnboek.nl, 2013)
De voordracht’ (Bestelmijnboek.nl, 2013)
Strijklicht van violen (Bestelmijnboek.nl, 2013)
Beleef de dag (Bestelmijnboek.nl, 2015)
Granaatjes met een gouden slot’
(3e druk, Noordboek/Friese pers, 2015)
Velden vol melodieën
(Noordboek/Friese pers, 2016)
 
Bundels:
verschaaiden “Dicht in de buurt” bundels van
Trouw. (2010)
‘Eco del silencio / Echo van de stilte / Tylos
aidas’ jubileumbouk van de Litouwse kun-
stenoar Torcqué, mit Litouwse, Spoanse en
Nederlandse gedichten bie zien kunstwaarken
(2010)
in de bijbelse dagboeken ‘Immanuël’ (2012),
”Kruimkens van ‘s Heeren tafel’ (2012 – 2016),
”Honigdroppels’ 2013 – 2016)
Dag en Deur
Van koningin naar koning
troostbundel MH17 “Troostvleugels”
Grunneger Spreukenklender 2016
 
Priezen:
2e pries Selexyz Scheltema Almere Poëzie-
prijs 2009 mit t gedicht ‘Achter op de fiets’
4 golden veren en 5 zulvern veren en 34 eer-
volle vermeldens.
Zai mien bladzie op Gedichtensite – bie “awards”.

Poelman

Aauwerd sloapt

Ain moal ien t joar kwam onze vrund, een monnik uut Egmond dai ik kennen leerde via gedichtensite bie ons op veside omstreeks mien verjoardag. Hai mog bie zukke uutstapkes zien pij verruilen veur trui en spiekerbroek. Hai neumde dat zien mensenpak. Op n keer gingen wie wandelen

Achter op fiets

Achter mien rug
zit mien zeun,
ik fiets met hom
langs de spoorbrug.

Hij reudelt aan ain stuk deur
over kikkers, ooievoars,
potjes kikkerdril,
over juf die
n potje kriegt ien april…

ienains is er stil,
vroagt den verwachtingsvol:
“En mamme,
word mamme al n beetje bol?”

Ik, →

Adventskedo

Ien kerstboom hangt n ster,
waarkje van kleuterschoul.
Langs deurschienend oranje
omliend fienprikt zwaart
de drijhouken,
zes groten en zes klaainen


ien golden letters
staait ien t hartje schreven
de metgeven boodschop
Ere zij God!


Ien mien herinneren
zug ik t lutje →

Allain dien noam

Ien de stilte
van mien sloapvertrek,
met Voader ien gesprek
neum ik dien noam.
Hai ken die en
wait as gain aander
wastoe hest.
Niks huf ik uut te leggen,
allain dien noam
en alles is zegd.


Ik denk aan Zien beloften,
aan wat ons wacht,
wat Hai destieds vertelde
en nou zo helder oplicht→

Alles goud met moeke en Kiend?

Aargens ien n koamer
staait n bèrre op klözzen.
n vraauw bevaalt.
As pien nait meer
te holden liekt
klinkt t verlözzend
schriwwen.


Aargens ien Bethlehem
laip n bevalende vraauw.
n koamer was der nait,
loat stoan n bèrre op klözzen.
Heur pien wer
hardvochtig meden.


Heur Kiend→

As plaaister lösloat

Zolaang er mor zwegen wordt,
wond nait ontplaaisterd is,
mor as de plaaister uut de houkjes rolt,
tot rond de wond langzoam onthecht,
den zwabbert wat nog over is
gevoarleker den ooit.


Den barst t onderhuudse
as n stroom van lava,
een nait te keren kracht
as of n vissenbak
uut→

Astmoa

Evert wil n hond
moar dat mag nait van zien moe.
Mag er den wel n törreldoef
of n hamster veur d’oareghaid?
Nee, dat mag ook al nait.
Gain kat, gain rat
moar wel n vis
omdat dai zunder hoar is.


De vis, hai hait Ploemploem,
springt zomoar uut de koem.
Hai sparrelt op t toavelklaid→

Beet!

Ze zitten op e steiger
en hemmen t over vissen.
Zai fluustert; kiek n reiger
mor k ken mie ook vergissen.


Ze proaten over n stukje stoet,
vroagen mie om n hengel
wieten nog niet goed hoe het moet.
Hai knabbelt wat aan n stengel.


Ik geef ze n olle om t te leren
der zit gien hoakje aan.→

Broen worden op t blaikveld

Mien man en ik zitten boeten ien onze toen en ik vertel hom hou wie vrouger ien onze pubertied op n riegje ien ons blaikveld lagen te zunneboaden. Hai schiet ien de lach bie t woord blaikveld. Hai het dai tied ook nog metmoakt en ken de oafmeting van dat blaikveld. Tegenwoareg→

Bromtol

De rooie knop
boven spiroalend stoal
beweegt van stroef
noar soepel,
vlugger en vlugger,
op en del,
t rood ien blaauw
kleurt streepkes gries,
de holtes zingen
ien de ienhollen stilte.


De tol zoeft over zeil,
gliedt langzoam
noar de raand van t Perzies,
wankelt, rammelt, →

Daniël

Doar zit e,
tussen de mensen
die vremde goden eren,
met n bord gruinte
en n beker woater
n knappe kerel om te zain
hold vout bie stuk
gain mens ken hom beproaten
en hai zit er nait allain
de leden van zien gemainte
bennen t roerend met hom ains.


Doar zit e
bie ons ien e kerk
betrokken→

De boog ien de wolken

Toen t licht
van de zun
de regen bescheen
zag ik Joen
kleurrieke boog
om mie hen.


Deur Joen belofte
wis ik Joen blik
richt
op die boog
en doaronder
was ik


ien n biezunder
ogenblik
zichtboar
met Joe verbonden.

bie Genesis 9 : 16
“Als de boog in de wolken is
dan zal Ik hem zien, zodat

De braaimesien

Soamen kochten ze n braaier,
bruukten dij om aander moand,
truien, sokken, sums n vest
rolden der uut, t ging hail best,
van links noar rechts roetsjte de slee,
de moand vloog om,
gain pand bleef stranden,
leeg kwaam er d’aander tou
ien auto of bie vloagen
te vout met →

De breekfiets

Nog gain dag ston ik ien kringloopwinkel te pronken of ik waas al verkocht.
Dat haar mien olle boas vast ook nait docht. Dij bruukte mie al joaren om zich te verploatsen van zien stoa-caravan noar de wc en weerom. Sums drukte hai mie ien auto en ree hai op mie deur n poar drokke →

De roup van schoapetieken

n Langpootmug ien Hoogezand
was ien n kringloopzoak beland.
Hai schoot over n scootmobiel
en spon zich ien n spinnewiel,
doar heurde hai ien n gesprek
mit schoapetieken t gebrek
aan ienteresse in t vak
van herderschop en wat ontbrak
ien politiek en kabinet,
doar wer al joaren→

De smoking

Via n smsje loat er moeke waiten dat er wat loater komt te eten, want hai gait noa schoultied met n koorlid stad ien om n smoking te kopen bie n groot bedrief en t koorlid het n pas. Zai is stomverboasd en schait ien e lach. Hai het t noeit eerder over n smoking had. Even loater belt→

De uutslag

Wachten,
kieken noar klok,
iesberen,
n blokje om,
poesten,
òfwezeg reageren,
tot t uterste
gespannen,
nog n keer klikken
op postvak ien,
mail,
bonkend haart…
joepie,
ik ben sloagd!
n Stoul schoft achteruut,
juuchsprong,
handen griepen ien lucht,
stroalend gezicht,→

De veurdracht

Zo as ze doar ston,
fier en rechtop,
beweginkjes ien heur bainen,
gain enkele schroom,
puur uut de kop,
konsentroatsie
tot ien de tonen.


Hou ver ze al was
in heur nevelge geest,
bie veurdrachten
leek ze aanwezeg.


Hou klonk heur ontzag
ien de stem van de hoan
veur de hond
ien twijsproak→

Dichters ien de tuun

Doar stoan we den
as dichters ien tuun
ien t mooie dörp Nijhoof
Wie stoan der middenien.


Gien muus te zien,
oksters evenmin,
want vanmiddag
gaait t volk hierhen.


Mensen willen genieten
van veurdracht, poëzie
Ja, kom gerust
n beetje dichterbie.


Ken je t wel heuren,
is t te verstoan→

Digitoal Pinksterfeest

Hij las n gedicht
op internet
over Een
die er niet kende.
De troanen kwamen
druppelsgewies
deur de regels
bie hem binnen,
ze smolten op
zien brandend hart
woar ze n
uutweg vonden
toen er deur het
werelds web
met de Voader
wer verbonden.

Diploma-uutrieken

t Gedicht woarvan t middendeel ien t Nederlands ien neonletters op Erasmus universiteit aan de wand van Sanders Law Library uutlicht is deur neonkunstenoar Toni Burgering en dat ook ien een kunstwaark graveerd is dat as ofstudeerbeeld uutriekt wordt aan studenten dai

EHBO

t Is weer zover, dinsdagoavend,
hai mot noar EHBO
t Waarkt veur hom nog nait versloavend,
hai viendt t mor zozo.


t Is dat er mot vanwege zien waark
aans was er der noeit met begonnen.
Ze goan ain te lief met twij man staark.
Man, man, hou hemmen ze t verzonnen.


Hai hoopt nait dat →

Engel met lucht

k Heb boodschappen ien fietstazen staauwd.
Is fietsen nog wel vertraauwd?
Ik staaiger zo’n beetje met t haile geval
As k nait uutkiek komt er n knal.
Mien achterbaand bonkt over stroat,
straks is t nog te loat.
Omzichtig rie ik recht op t doel
langs elk stuk glas, om elke koel,→

Feestboeket

Blommen hemmen wat zunnegs,
ze geven n feestgevuil,
kiek es hou ze stroalen,
t liekt heur levensdoul
om mensen te verbienden,
te winnen veur mekoar,
n bliek van levensvreugde,
n Keunenklek geboar

Foto uut noaloatenschop

Doar gaait de dochter van de krudenier
ien donkere winterjas met kroag en houd,
vouten ien tripklompen en zai ik dat goud,
gebraaide kousen, dat is de mode hier.


t Stuur vol tassen veur klanten van winkelier,
ze kiekt asof ze dit al joaren dut,
n jonge doame, flink en nog vol →

Gain feestbouk meer

Noodgedwongen ben ik van Feesbouk verlöst. Ik ken der gewoon nait meer ienkommen.
Bie t kontroleren van ienstellens kwaam ik op t lest bie de vroag om de nije veurwoarden te aksepteren en doar zat bie mie nou net de kneep, ik haar zo veul berichten heurd op televisie over wat→

Gefluuster ien t duuster

d’ Olle wilg is vot.
De jonge beuk
die altied
ien zien schaduw stond
groeit ien t licht
de ruumte dicht
en fluustert
ien t duuster
noar d’overbleven stam:
“Ik mis die zo,
dien zuchten en dien kreunen,
dien steun ook ien mien rug”
moar hai heurt
niks meer terug,
gien tak ziet er →

Goeiemiddag

n Lied welt
uut mien binnenste
noar buten,
geluud zwelt aan.
Hoe ken n mens
zich beter uten
dan zingend
uut zien dak te goan.
Alle vreugde
juicht omhoog
vanwoar t is ontstoan,
de zun stroalt
ien n golden boog,
knoppen bennen opengoan.


Op dizze mooie middag
klinkt ien mien vreugdelied→

Golden mensen

Dij mensen, heul beschaaiden,
dij met n haart van gold,
ze bennen de Lichtbrengers van nou,
stoan kloar veur jong en old.
Ze vienden t vanzulfsprekend
wat zai veur aanderen doun,
de zörg dij ze elk geven
gewoon, uut goud fersoun.
Dij mensen, heul beschaaiden,
dij met n haart→

Hamsterbörg ien wintersfeer

Achter bomen vol riep
met donkerbroene stammen,
oademt de Börg
stilte van winterdag,
boezemt ontzag,
zo stoateg staait er doar.


Smalle loopbrug
zwigt nog onbelopen
onder besnijde takken,
lichtflonkerg, ontloverd.


Omgeven slept,
merels zuiken noar abbels
ien hoogstamgoard.→

Händel

Ons kat wordt old. Hai loopt nait meer zo haard, hoart wat meer uut en rokt ook minder lekker. Hai het n pooske leden nog n kuurtje had, woar der n beetje van opknapte. Met twij man staark wollen ze hom beethollen, omdat dit nog n volle koater was en dij binnen der nait veul meer →

Hemd met franje

Hai is host negenteg
mor nog goud op dreef.
Ien t bouk stait:
groag wat nije hemden,
zai vroagt zich ook al òf
woar ze toch blieven
hai har genog.


Ik zuik wat ien kaast,
vien zo n stuk of wat
ien n grode blaauwe krat,
leg vief op toavel.


Bennen dizzen van joe,
joa dat bennen mienent,→

Homme Poort

Hou laang kikstoe al mit over mien scholler,
het liekt host al weer n aaiweghaid,
mor mit de joaren worstoe mie vertraauwder,
hou voak heb k die al eefkes over kop hen aaid.

Bie zummerdag staaistoe bie ons ien serre,
bie winterdag kikst bie mie op t bureau,
van tied tot tied zit→

Hunneg, zolt en pien ien rug

Sinds mien rug opspeult, wordt kat aal nijsgiereger. Eerst huil er mie gezelschap as k op grond liggen ging, mor nou ik mie van de fysiotherapeut as n kat van hol noar bol boegen mot, viendt er mie wel heul biezunder. Zo gaauw ik bol stoa, komt hai mie kopkes geven.

Over aander→

Ien domies toen

Kom hier mor even en rust wat uut,
leg kopzörg mor aan kaant,
geniet van t moois ien de netuur,
de sjeu van t Hogelaand.

Luuster noar wat te heuren is,
neem gerust de tied,
steur die nait aan wat wildernis,
wordst al een beetje blied?

Ik luuster altied noar de wiend,
der is gain →

JazzFietsTour

Rondom en tegen Hamster kerk
stoan fonkelnde fietsen,
aan weerskaanten van fietspad
picknicken toeristen,
deur open kerkroamen klinkt swingmeziek,
tot boeten op groaven zit t pebliek.


t Geluud van saxefoons
klinkt hier akoestisch op zien best
en ien de pauzes
lange →

Kerstfeest op t Grunneger plattelaand

Hou loat of t was, wis Jitske nait. Ze laip deur de lange gaang, steun zuikend laangs de staang aan de muur en vroug zich òf achter welke deur heur koamer ook al weer was. Aan t ende van de gaang was de gloazen deur, woarachter de sfeer van gezelleghaid huusde. Deur t glas ien lood→

Kibbernde handjes

Vanuut de linkerkaant van t laand
komt er t beeld ienlopen,
half stroekelnd deur de hoge snij,
zien au-geroup verbrekt de stilte,
mofkes zwabbern uut zien maauwen.


Pabbe is drok aan t snijpop rollen,
twij donkere sporen breken t wit,
den heurt er t jonkje achter zich.
Hai →

Kiek uut, glassssssss

Zugst ain lopen
mit fiets aan haand,
zuikt n vergrèlde fietser
ien körf, tas of mand,
staait der aargens n fiets
op kop aan kaant,
n bak mit wotter
vol tot aan raand,
n blikken deuske
op n uutvollen kraant?


Dat betaikent den:
lekke baand!

Kieken deur klaainkienders ogen

Ons dochter kwaam ons verrazzen deur met de baaide jonkjes n dagje bie opa en oma te kommen. Ze waren nog moar net op stee of jongste vroug oma al of ze de kovvie opdrinken wol, want den wollen ze wandelen, net as leste keer dat ze bie ons waren. Ik legde uut dat we eerst nog even eten→

Komst ook boeten?

Kom, loop weer es n rondje
en zwaai dien aarms zwiereg lös,
kiek es noar aal die vogels,
binnen ze nait prachteg uutdöst?
Zuik es n keer n schelpkespad,
verwonder die om wastoe zugst
asofst veur t eerst noar boeten magst
en as n kiend kiekst noar n mug.
Zo wordt aal t grieze kleureg→

Kopstubber

Kiek es aan,
ons kat gait zich verstoppen,
verdwient vanmörgen
achter kaast.
Zien snorhoaren
vol spinnewebben en motten
verschient er op e taast.


Heul uutbundig
heb k hom prezen,
hai het mie weer
n grote dainst bewezen.

Kringloopuutstapke

Met twinkellichtjes ien ogen
binnen wie noar ienbrengwinkel togen.
Mien man en ik, sums n beetje gek,
bennen ien ons element op dizze plek.
Ik stevel vot òf op klerenrekken
en zai hom noar de bouken strekken.


Met twij bloezen en n rok
verdwien ik ien t bekende hok.
Oeps, k mout→

Krookjes van hoop

Op kerkhof staait n wilg
te dreumen ien zun.
Krookjes ien blui
kieken bie stam omhoog
asof ze dreumer roupen:
wor toch es wakker,
hest ons al zain?
Wie vieren hier t veurjoar,
kiek, ons gele hartjes
stoan open noar de Zun
dai ons ontvollen het
as taiken van Hoop,
wie bennen wel→

Kunstzinneg taikend

Hij taikende ien zien schildersvest
en stond n poar stappen achter de rest.

Zo taikende hai nait allain t model
moar ook de cursisten waren ien tel,
kiekend noar heur, dai n plekje zocht
en zichtboar taikende deur de tocht.

Deur dizze zet poseren heden
ien een beschaiden liest→

Lakschounen

Steels kiekt er noar
de lakschounen van Mekke,
den noar zien aigen
òfsleten poar,
de neuzen koal
van t schoeven met
zien trekker.
Ze zitten gezelleg
noast mekoar
mor oogjes lieken
wel aan t bounen.
Den zet er ze op spleets:
‘Mekke, wat mooi
lakken dien schounen
en ze →

Luustervinken

Ik ving wat op vanmörn,
t ging over de preek,
d’ain zee tegen d’aander;
t was weer zo cliché,
dou zee d’aander tegen d’ain
bidstoe nog wel es den
veur onze dominee,
nou nee, allaang nait meer,
dou waren ze stil
en ben ik votvlogen,
ik zag nog net
dij

Martinikerkgeluud

Ien t mörnlicht van de veurjoarszun
torent er boven Grunnen uut,
klokken roupen t vertraauwd geluud
van zundagsnuigen en nij begun.


Örgel speult boven echo’s van Zien Woord,
De olle grieze wait wat er bewoart

Mien boas en ik

Mien boas wil met mie lopen
mor ik bin zo baang
de leste keer bie t knoal laangs
was der zo’n haarde knal,
ik bin zo vrezelk schrokken
mien oor mos zoveul pien uutstoan,
kon ik t mor tegen hom zeggen,
zol t den weer over goan?


Mor kiek, hai gaait de bocht om,
hai gaait deur n naauwe →

Mien nije hulp

Wie waarken soam op ien gaang, vraauw V dut de vloer en ik de deuren en kezienen.
Ze snort as n spinnende kat en ik neurie. Wie hebben t gezelleg met mekoar. Ze begunt nou ze wat went heur route goud onder de knij te kriegen. Ze spant zich zo ien, nou we even pauzeren zai ik dat ze de→

Mien opvlaigersvest

k Heb n vest kocht met goatjes
want k ben de viefteg passeerd,
k bekiek de gemêleerde droadjes,
dit vest te droagen is wat weerd.


As ik omhoog vlieg deur de lucht
vliegt d’oadem luchteg deur t vest,
zo gaait de vlieger op de vlucht
aal hoger noar zien nest.


Ik zwaai hom ien→

Moekes handschoenen

Met moekes handschoenen aan
vuil ik nog even weer
de waarmte van heur handen
en is het net of
t nait zo kold meer is

met moekes handschoenen aan
zit ik op fiets en denk aan heur
hoe wies ze met ons was
ik zug heur weer veur ogen
zoas ze der met liep
noar kerk en vrouwenbond
of as ze ston→

Neudeg

Overaal sloten,
stickers op deur,
tot ons grode spiet,
t is nait aans,
coronatied.
Nog kilometers ver van huus,
kin ik t den naargens kwiet?
Toch nog aargens n open deur,
och mens, wat bin ik blied.
Hier snappen ze dat t neudeg is,
juust ien coronatied!

Nij laidbouk

Ain is der veur, aander is tegen,
kerkmensen binnen der met verlegen,
teksten vallen nait altied goud
en wies is ook nog nait vertraauwd.


Koren binnen drok ien de weer,
de mens zuikt uut wat er begeert,
veur elke stroming is wel wat
mor nait genog uut t olle vat.
Elk wil zien aigen→

Nije schoenen

Glunder loopt er deur de kringloop
met n poar schoenen ien de haand.
“Kiek” zegt er ien de loop
en wiest noar d’onderkaant.
Poeh, echte “pieps” veur n prikje.
Zai knikt hom bewonderend tou
en zugt ien dat ogenblikje
hou wies hai nog is met zien vraauw

‘Nije’ schounen

Glunderend loopt er deur de kringloop
met n poar schounen ien de haand.
“Kiek” zegt er ien de loop
en toont heur d onderkaant.

Poeh, echte ‘pieps’ veur n prikje.
Zai knikt hom bewonderend tou
en zugt ien dat ogenblikje
hou wies hai nog is met zien

Oavend aan de Waddenkust

We stoan ien Lauwersoog,
de motor uut
en luustern noar de stilte.
Links ligt de boot
dij straks noar Schier ofvoart,
rechts de verlichte hoavenpanden,
achter t glaas twij
visetende mannen.
Wiend buldert vlaggen strak,
t donkere woater golft.


Achter besloagen roamen
oademt→

Omma, …

Die eerste keer
dat er je oma neumt,
bie hand pakt
en metnemt
noar wat er zag,
dat voutje
ien zien open schountje
zwevend boven die dooie spin,
die ondeugd ien zien oogjes,
zien uutgespraaide handjes,
en den dat zwaaiend vingertje,
dat zegt nog zoveul meer …


De eerste keer dat→

Onderweg

Zun verdwient,
links van mie betrekt de lucht,
achter mie wordt t antreciet,
stroalen van de verdwenen zun
breken streperg deur t duuster,
ik huf nog mor n klaain stukje,
k zai ons dörp al onder t gries,
Kingmoa’s kunstkoeien kieken noar mie.


Bie stoplichten rechts→

Op stage

Ze springt nogal es uut de baand,
wil op stage noar t butenlaand.
Ken doar n fiets van schoul bruken,
wil der vot met stad ienduken.


Fietsen op stoep is hier verboden.
Woarschaauwd is ze stroat opvlogen.
Ja, ook nog n lekke baand.
Doar staait ze den met fiets aan kaant.


Fietsemoaker→

Op terugweg van Hongarije

Noa Würzburg binnen we n stukje verkeerd reden en dat was t begun van nogal wat strubbelingen.
Wie reden weer terug noar Würzburg en zochten de weg noar Fulda en gingen even tanken. Mien man kwam noar auto tou en vroug of ik met mien koart pinnen wol, want zien koart wer nait aksepteerd.→

Opa

“Wolst ook n ijsco hemmen?”
zien ogen smelten,
hand griept noar de buus,
beurs gaait al open.
Hai het mie denk ik
t wodder ien de mond
zien lopen
en moakt n grapke
met de ijscoman.
Glunder komt er der
met twij hoorns aan.


Wie slikken,
“lekker he?”
wie knikken.
Vervroemelde buusdouk→

Oproemen

Mien man is aan t kaast oproemen.
Wolst dit nog bewoaren? Hai hold ain van mien eerste boukjes omhoog. “Op stap met Dik de eend en Rik de gans”. Bie de aanblik van dat boukje ben ik weer terug ien mien kiendertied. O ja, ik wait nog dat ik het las en mie veurstelde dat alles uut dat→

Opwiendende diregent

Vol aandacht kiekt er
noar de diregent
ien zilverfolie vörmgeven,
t ragfiene webwaark
om zien handen weven
vangt zien blik
den sprekt er uut
wat ien hom oproupen wordt
zo ston hai vrouger
de aarms as dai diregent


dertussen strengen wol
dai zai tot kluwens wond
zien aarms zwenkten→

Over grenzen hen

As n mens
de grens van kunst verkent
ien woord, meziek of beeld,
abstract of fiemeleg penseeld,
wat boeit en noeit verveelt
den speult wat hogers deur.
.
Woar de mens n grens verlegt
wordt zoveul moois op lopers legd


den is t de Schepper ien de mens
dij ogen streelt en kunst verbeeldt.

Pensioen

Hou bevaalt dien pensioen, verveelst die nog nait?

‘Ik wil mie nog wel es om loaten scholen tot mannequin, zegt er.

Een beetje omsjouwen en heul kwoad kieken’, hai dut mie veur hou.

‘Dat liekt mie nou wel es wat.’ Hai zugt ze veur televisie.

Ik lig ien n deuk en hai hoalt mie n kop→

Proaters, vroag n stille luusteroar es wat

Summege mensen kinnen zo proaten dat je der muide van worren om noar ze te luustern. t Komt veur dat k mie kompleet leegzogen vuil. Zol dat kommen omdat ik zulf nait zo’n proater bin? Of bin k nait zo’n proater omdat aandern altied proaten en ik luustern mot?


Ik probeer wel es →

Psaalms van hoop

Hai woonde ien Amerikoa
en zai ien Westerbrouk,
de telefoon verbon ze
elk ien heur aaigen houk.


Deur dementie trovven
sprak hai nait meer heur toal
mor op n dag was doar zien vroag,
hai kon ze alemoal.


Ze zongen tot zien staarfdag
wat zai deur hom weer von,
zo dailden ze geleuf→

Remco Campert op oljoarsdag

Boeten strieken ze over zwoavel,
ien huus roekt t noar old joar,
Remco was op televisie
las gedichten, zo mooi, zo woar.


Zo as hai zien vak beschrift,
ach, wat kennen wie mekoar,
mor zo dicht, ja dichter nog
roakt hai mien verdaipte snoar


asof er leest hou ien mien haart
elk nij→

Rustgevend

Schoapen groazen vredeg,
van virussen gain wait,
ze binnen tevreden mit heur gras,
mit wel der is, komt en was.
Krigst mor gain rust,
komst nait ien sloap,
verdaip die den es ien n schoap.

Rutenheer

Rutenheer zee tegen de kloaverboer
mag ik van die de haartenvraauw?
t Haart brak van de kloaverboer,
noeit geef ik die mien haartenvraauw,
ik blief heur aiweg traauw.


De rutenheer was slim ontdoan,
dat zag de schoppenvraauw,
zai legde koarten overzied,
keek hom ien ogen,→

Spannend wasgoud

Op e knijkes zit e veur
t deur rubber omraande glas
te kieken noar mien biezundere was
en zigt hou ien t schoemend sop
zien rubbern steveltjes op e kop
aal ien e rondte draaien
en mien pantovvels aaien.


Hai volgt zien steveltjes op e vout,
van zien voutjes zai ik enkel zien toontjes,→

Spoorzicht ien Loppersom

De boeddha veur t restaurant
vaalt deur zien omvang op,
n jonkje aan zien moekes haand
kiekt hom over de kop.
Hai zugt n spin,
ien ain van ogen kropen
en schrikt as dij begunt te lopen.
Veurzichteg strikt zien vingertje
over t spinnespoor
tot vot bie t linker boeddha-oor.


t Beeld→

Stoet vergeten

Ik zwaai hom uut,
kom weer ien keuken,
ain oogopslag
knupt mie de moag,
veur niks
heb k stoan te smeren,
k vlaig nog noar achterdeur
hai is houk al om
zol er zien fiets nog keren?


De tied verstriekt,
de knup verschoeft
as er zíen moag beriekt.

Stofzoeger op leeftied

Ik ben n stofzoeger op leeftied
en roas deur t haile huus.
t Is stofhappen bloazen veur altied
over perket, plefon en plûche.


k Zit vol met zoagsel, blad, naalden
spinnen, mieren, pissebedden en stof.
k Mot er allernoast van kokhaalzen,
zelfs mien boetenkaant wordt dof

want→

Student aan huus

Schreven vanuut t perspectief van n hollozie

Ik lig hier mien minuten vot te tikken op t bero van Thijs. Wat noeit gebeurt, Thijs het vergeten mie om te doun. Ik lig n beetje verstopt onder n stoapel kerstkoarten dij nog nait ophangen binnen aan de fleurege slinger dij over →

t Blauwbörgje vertelt

Der was n tied
dat ik nog was
ien ’t mooie Reitdieps landschap.
Ze kwamen host elke dag,
heur ezels ien t gras
schilderend ien stilte
tot ien de oavendkilte.


Nog heur ik t gezelschap,
het antwoord toen ik vroeg:
hoe worden joe nou neumd,
“De Grunneger Ploeg.”


Veul is van ze verschenen,→

t Handschrift van …

t Handschrift op de envelop
roupt beelden van
wachtkoamer ien mie op.
Achter de fleskes en recepten
stonden ze aalmoal op n rieg,
braiven veur zaikenhuusspecialisten,
noamen van dörpsgenoten keken noar mie.

Kwam ik ze tegen op de gaang,
zuikend noar heur enveloppen
leefde→

t Jonassen van Jona

Ien t pikkeduuster
van de vis
zit t Jona dwaars
dat er bie hom
gain ruggegroat is.
Hai jonast as n foetus
en zien geleuf wordt groot.
Hai geft zich over,
vis begunt te spijen,
t is
of er vannijs
geboren is.

Hai dut
wat er doun mos
mor t kwoad komt bovendrieven.
Zun ken er nait verdroagen.→

t Örgel speult

‘t Örgel speult’
ston op de liturgie.
Örgenist docht:
zel ik den mor
ien kerk zitten goan
en òfwachten
wat er komt?


Hai keek es ien t rond.


Ien ainen
wer er roakt deur n waike
toets van zien gewaiten
en terstond
speulde örgenist
vol groatsie
zien ontroerendste

t Rooie fietske

Bie ons thuus op waarkploatszoller
zol n mooi rood fietske stoan,
mor de wiebelege ledder
duurfde ik nait op te goan,
poeier stroomde uut de gatjes
as ik toch wat ondernam
om der stiekem even te kieken,
kroakend holt woar ik ook kwam.


Pa had t mie ook verboden,
nait op zolder,→

Taauwkes tegen ofzakken

Met zien nije korte broek komt er veur mie stoan, n taauwke ien haand. “Woar is dit veur?”, vroagt er, ik wait wat er bedoult, k haar t al zain.
“Da’s extroa veur t ofzakken. Kiek, kinst er n strik ien zetten.” As wie korte broeken kopen is er altied hail dudelk. Ze motten→

Tien kilo kwiet deur peptalk zeun

t Was op n dag ien juli dat ons zeun bie ons op de kovvie was. Hai haar t over Boris Johnson, dij haar t volk tousproken dat ze nait te dik worren mozzen. Hai haar zulf corona had en was de zörgverlainers hail dankboar dat er der deurhen kommen was. Hai was zulf ook goud aan de moat →

Traauwringen

De ringen van traauw
as symboliek
op dizze traauwdag geven
bennen as de joarringen
van joen levensboom
worreld ien Gods laifde,
met mekoar verweven.


Zolaang de traauw
deur laifde vud wordt
is joen levensboom gezond
en gruit er goud.


De ringen van Gods traauw
dij joen joarringen→

Tut

Of ik dat boukje nog heb van ‘A is n aapke dat eet uut zien poot’, vroagt mien dochter op Skype. Sinds ze zulf moeke is, interesseert ze zich veur alles wat leerzoam is veur heur kiendje.
Oef, den mot ik toch echt even zuiken.
‘Zel ik de laptop den mor even overnemen’,→

Uutstapke

Met vrijkoarten van de bank
goan ze noar de beurs WONEN,
lopen hiel wat meubels bielangs
zien ok n barg veur spek en bonen.

Op n duur bennen ze t slentern zat,
zien n bekend apperoat,
hemmen wel zin aan vruchtennat.
n Vrouw is drok aan e proat.

Ze kieken begerig tou
hoe ze soep en→

Verjoardagsgedicht

t Is vandoag
n biezundere dag
en doarom dit gedicht,
joaren leden
verscheen dien geboortebericht.


Doe kreegst n noam
en n aigen gezicht,
kiek mor es ien spaigel,
joa, kiek mor es goud,
zai diezulf es ien t licht
van dizze biezundere dag.
t Is vandoag feest
omdastoe der bist!→

Verrazzen op zundagmörn

Zundagmörn 15 september bie t kovviedrinken noa de kerkdainst, was t eerste wat n gemaintelid tegen mie zee: ‘Staaist ien de Woarhaidsvrund! n Aankondegen van
dien bouk, met n stukje uut t bouk der bie over de L van Lazarus.’
Ik haar net n hap van mien kouk ien →

Veurjoarstango

Op oadem van de wiend
danst roze bloesem zaacht
de veurjoarstango,
n week leden
was de boom nog koal,
ien schoarse openingen
wachten appelbomen.


Acht doagen ien t joar
duurt dizze lentetooi,
de halve buurt is uutlopen,
wachters zuchten
o wat is ze mooi,
den vaalt ze uutbluid→

Votvlogen

Wat is t stil
nou rouken der nait meer bennen,
heur kloagend geroup
heurde zo onhaailspellend,
altied bewegen ien de hoge bomen,
gestoef, gefladder,
oorverdovend helder.
Allain n nest getuugt
van wel hier verbleven,
hou zellen bewoners
dizze rust beleven.


n Vrachtschip→

Vredege olle dag

As voader opgeven is,
gain medesien meer helpt,
pien ondroagelek wordt,
gaait zien zeun op zuik.


Hai het wat vonnen,
t kost wel wat mor t helpt,
zien voader kiekt weer blied,
goud spul zegt er
en vredeg rokend
krigt er nog wat tied.

Wacht even

Even stilstoan
ien de tied
dij lopt en tikt en runt,
genieten
van dit mooi mement
ien Gods rieke scheppenspracht,
n blik op wat begunt.


Even stilstoan
ien Zien riek
dat hier al is te zain
ien n moment van stilte,
met Hom
bist noeit allain.

Wat is wies

Ze zee dat ze t nait begreep,
dat van dij wieze moagden,
zai von t mor dikke egoïsten,
was dit nou wat God wol?
Zai kwam met n veul beter plan,
de dwoazen konnen toch gewoon
metlopen ien heur licht?
Ik von t wel getugen
van wies en helder ienzicht.


Woar bleef ik nou,
haar ik gain uutleg→

Wel het wonnen

Ledders van t plankje
schoeven skrebbelnd op bord,
woorden van weerde overlappen
blaauwe en rooie vlakken,
holtjes kleddern
deur deksel van deus.
t Spel het n nije dimensie kregen,
woorden kruzen
van boven noar beneden
ien t Grunnens
de zin van t leven.


Ledders kleddern→

Woar binnen wie ien beland

Wie kieken noar t nijs,
t ain is nog aarger den t aander,
wie kieken noar mekoar,
woar binnen wie ien beland,
wat is der loos
dat ales zo uut haand lopt,
woar is t misgoan en
wat hangt ons nog boven kop?


Wie zappen noa t nijs,
zain overaal ellende,
wie zuiken klassieke zender op,→

Zingen bie t harmonium

Dag ien dag uut
zag ze hom zitten
achter n smirreg roam
onòfschaaidelk van zien laptop.


Wat opviel was de zundag,
den zag ze hom stoan,
dij bundel ien zien handen …
n plan kwam ien heur op.


Veur t schoonwreven roam
mengt zich n beverg stemgeluud
met n kroakerge soproan.
Opburgen→

E-mail bie wat nijs?