Luustervinken
Ik ving wat op vanmörn,
t ging over de preek,
d’ain zee tegen d’aander;
t was weer zo cliché,
dou zee d’aander tegen d’ain
bidstoe nog wel es den
veur onze dominee,
nou nee, allaang nait meer,
dou waren ze stil
en ben ik votvlogen,
ik zag nog net
dij doef doar boven.
