Jansema, Gerhard P.J.

Op dit stee willen wie geern wat informoatsie over de schriever geven. Veur de lezer is dat vanzulf interessant. Wenneer geboren, woar komt hai of zai vot? Al meer schreven? En nog wat meer achtergrond. Schaande genog hebben wie dij informoatsie nog nait (compleet). Doarom n oproup aan de schriever ons wat op te sturen.
 
Wie hebben veul waark van al wat joaren leden op de webstee stoan. t Kin vanzulf ook wezen dat de schriever al oet tied komen is. Doarom n oproup aan de noabestoanden om dizze informoatsie te sturen, zodat noast t schriefwaark ook de persoon van de schriever in onze gedachten wieder leeft.



Op Dideldom publiceerd:

Avifaunavisie?

Der binnen veul stichtens in Nederlaand. Veur netuur, Grunninger laandschop, vogel- en daaierbeschaarmen. Doun goud waark, mor k heb der wel ais wat vroagtaikens bie.
Der was woaraargens n vogel spot. Nee, gain grappen over n spotvogel. t Was de zeldzoame westelijke tapuit. Ien zoveul joar hier nait veurkomen en ienains was e op Texel. Gounent goan der zingend as liesters vot op òf mit n telekenon. Foto’s knippen en din ‘viral’ moaken.

Dat dut mien kammeroad Albert, vogelkenner, ook: ‘Joa jong, schier nait?’ zee e.
‘Joa,’ zee k, ‘mor as t zo’n zeldzoame vogel is, komt der dommee n bult volk op òf.’
‘Dij stoan der aallaank, komen uut t haile laand, zulfs uut België,’ zee e bliede. Mit dij gekte haar hai al viefteg euro verknapbust aan n boute op verboden terraain.
Ik docht bie miezulf, as t nou n rood-wit-blaauwe stroopsnoavelplevierpiekje mit sjerpvleugels en drij oranje pootjes wezen zol, din is t bezunder. Mor of zo’n tapuit n meroakel is? En t vogeltje verstopt zuch toch veur aal dij loerangels? Nee, wie mouten boudel ‘beleven’.
Ik las dat n directeur op kosten van zien Kiekeboe-stichten dure vekaansies verrekende mit raaizen noar verre streken om vogels te spotten. Leden moggen op feesbouk mit koekeloeren … aans wazzen zai ja kiekendaif van aigen poddemenee. n Bult lu raaizen vot t haile laand òf om n zeldzoam vogeltje te ‘spotten’. Woarnemen of bekieken hait dat nait meer, t is nou spotten. Noar mien dunken is dat nait ien t belaang van vogels zulf. Onze netuurregeloars worden biekaans tureluurs ien kop as der weer wat bezunders woarnomen … eh … spot wordt. Bie mie ien de buurt werren der leste joar zeeoarends zain. Sensoatie. As dij hier nou ais brouden zollen. Even telelens der op en din kraant bellen. Dit mouten wie ‘beleven’. Dij vogels motten kaansen hebben om hier rusteg(!) te brouden. Waist wat, as zai even op de wieken binnen, hangen wie n webspion ien de boom. En der maag gainain ien de buurt komen, aans versteuren zai t netuurgebeuren ja… t verloop loat zuch roaden. Der kwammen meer camera’s, nou veur onnure vrumde vogels. t Kon aal schier op feesbouk beleef worden en allerhaande zwetzerij vloog bla bla ‘viral’. Koekeloeren ien aandermans nust. Eerste broudsel gong doarom mis.

n Zetje leden docht ik dat zanger Bert Hadders zien Boskloppergala in mien toen regeld haar. Dou k goud keek, zag k n poar bonte spechten drok tegen de stammen hoamern. n Zwaarde koater loerde vanòf t toenhek begereg omhoog en schatte zien kaansen. Wazzen der nait. Kwam deur mie, k bemuide mie mit netuurwetten. En doar zit de koekoek onder t stroekgewas, omreden ‘netuurlaifhebbers’ botsen mit nkander. Der mit bemuien of òfblieven. Wijlen dr. Fop I. Brouwer (al wat groeit en bloeit) zol der denkelk dudeljo van west wezen. Zol man aal dij ‘netuurvrunden’ din ien zien botaniseertromke frommeld hebben? Waarkgroup Oehoe, waarkgroup Buizerd, waarkgroup zusenzo binnen apmoal aan d’loop mit telelenzen, appkes en (postdoef)drones. Vrouger haar k as kwoajong postdoeven. Dij roekoerden onrusteg as buurman zien tumeloars overvlogen. Duurde nait laank of ze haren verkeren en haile buurtschop haar tumelpost op de dakpannen …

Vogeloars hoaten voskes dij van neture geern n vogeltje griepen: ‘Der is gain grutto meer te zain.’ Vozzen-aaiers binnen lozer as vozzen zulf: ‘Din mouten joen grutto’s n poar akkertjes wiedervot zitten goan.’
As k proaterij van dij lu aanheur din denk k dat zai apmoal opgruid binnen mit de Foabeltjeskraant in de joaren 70. Geldt zeker veur n stichtensboas woaraargens op de Veluwe. Hom wer op tilleviesie vroagd hou of t kon dat der edelherten uut t Deelerwoud vervlogen wazzen. ‘Nou,’ zee man, ‘der binnen wat veul van en wie dochten dat der ien t Drents-Friese wold ook wel n roedeltje leven kon.’ Dus was der n hek openzet. Hai wos nait deur wel.
‘Mor,’ zee prizzentoator, ‘der binnen boeren dij schoa van herten hebben.’
‘Oh,’ zee man, ‘din fluiten ons vrijwillegers ze toch even weerom …’ Hou komt zo’n zwampoester doar mit vot?
‘Zollen wolven uutkomst baiden?’ vruig n schoap ien wolfsklaaier zug òf, ‘ien Polen en Ruslaand hebben ze dij daaier al laank. Wie lopen hier achter.’
Dat zee n verdwoasde vekaansieganger ien Zweden ook: ‘Nederlaand lopt achter, ien Zweden hebben zai allaank elanden …’

Ik haar t doar dus over mit mien kammeroad Albert ien ain van zien volières. Hai haar t drok mit zien goudamadines, proemkopperkieten, wevers, zebravinken en aal zukswat meer.
“Waist nog wel dat der veur n joar of tien n waarkgroup was dij plaaitte veur n ‘braide Mississippiachtege rivier westelek van Stad’”, vruig k hom. “Zowat van t Laikstermeer tot aan t Wad. Schier veur vogels en veur laifhebbers om netuur te ‘beleven”.
‘Hè? Eh joa, dat wait k nog,’ zee Albert, ‘…kiek … mien töddeltje het n aai legd,’ en hai greep n handjevol vouer uut n spintvatje.
‘Schier ja’, zee k, mor pebaaierde proatje aan te hollen, ‘zo’n lut laandje Albert, mit apmoal grootdenkers. Plan van Mississippirivier wer votmovveld deur laandaigenoaren dij dat megalomaan nuimden.’ Kammeroad keek mie aan en pruifde t woord op de tong: ‘Me…ga… eh me…ga..lo…maan, joa, dat bouk van Maarten ‘t Hart ist nait? Mout k nog aal n moal lezen.’ ‘Nou … was dat nait de Ortolaan?’ vruig k.
‘Krekt, dát woord zocht ik.’ Albert veerde op en pakde n kruuswoordenboukje tou borstbuutske uut. Op bladziede acht mos nog n vogelsoortnoam van acht letters stoan. ‘Hartstikke bedaankt mienjong, even ien n kevort opsturen en din heb k n prieske van viefteg euro wonnen.’
??? n Koekoeksjonk ien aandermans nust? Mit n aander woord … avifaunavisie?

BBIQ = Kennis koken op 1,5 meter

Enkeld wat stroatverkeer en vogelgetwitter. Kroug dicht, winkel op slöt, kappers thuus. Proek op kop as in hippietied: ‘Aal joen wiet is lof.’ Wat staait Grunnegers te doun? Fo-rummikubben en puzzeln wat ons paast. Tillevisie is ook van de kook en repetaaiert doags mit olle kookprogrammoa’s … mor Hollaand is uutbakt. Kopschraberij: ‘Mien vekaansie din?’ Nee! Gain raais bouken, mor bouken lezen. Boven Stad doun ze loze lockdown, BarBe-IQ. Antiproestproof- snuvverdslabbetjes veurknuppen en denktankje opporren. Bie de Keuningsleegte goan ze kennis koken in de grode Harssenspan.

Beder lezen!

Eefkes n proatje mit vraauw Steevaast: ‘Moi, veul te koop hier, ik zug wel 35 Te Koop-borden in stroat.’
‘Joa, lu baiden over vroagpries hèn … binnen nait wies in kop.’
‘Hou dat zo? ‘
‘Nou, k woon hier al 47 joar goud.’
‘Oh … eh … mor woarom hebben joe din n Te Koop-bord in toen?’
‘Ik? Kin je nait lezen?’
‘Eh … oh wacht … der staait: Ge Koop.’
‘Juust!’
‘Mor … mor … woarom staait der Verkocht op?’
‘Oh joa? Beder lezen!’
‘Eh … oh, der staait: Verknocht.’
‘Zo is t mor net … moi.’

Bestandslien Raaitdaip

Perfester Van Giffen luit vrouger geern ien wierden vroeten. Ook ien t Humsterlaand, bie Aalsum ien 1919, n haaidens ovverstee. 35 joar loater wazzen der verzakkens en scheuren ien d’olle Biesquertheerd van boer Sinneman aan t Aalsumerklaaipad. Deur groaverij, docht e, mor archeologen zeden dat dat nait kon. Boer mos boudel zulf mor reddern.
Veur dakbeklaiden vruig hai jonge raaitdekker Germ Doeksmoa van Zuurdiekstermaiden heer. Dij spande roen veur de wupkoar en mit n vracht raait stak e t Raaitdaip over noar Sinneman tou. Augustuszun gunde hom n tropendag; jong hemmelde zuch eerstens bie de kreuzegracht laangs de singel en luip din om t monumentoale stee hèn. Der wazzen veul swaalfkenusten op t dak. d’Olle raaitloag mor eerst. Ledder bie dak, raaitdekstoultje noar boven en hai begunde boudel lös te roppen. t Duurde nait laank of n swaalfke soesde stoef laangs zien kop. Germ weerde t vogeltje òf. t Was snikhait op dak, zwait droop laangs zien pokkel. n Aander swaalfke soesde om zien nek. ‘Verrekte vogel,’ bromde hai en monkelde wat over pek en veren. Achter t oelenbret zat n nustke dij hai vergrèld van t dak òf smeet. Dakdekker zag t brudsel nait, aaier vuilen kepot veur baanderdeuren. Dou was der gain PvdD, mor vogels wazzen wel al snoavelg zat. Zai kwetterden drok mit mekander en t leek dat der n strafexpeditie veurberaaid wer. Was ook zo. Mout k joe wieder bieproaten? t Wer hail beroerd … veur Germ. n Swaalfke vloog liek op hom tou en pikde deur boezeroen hen. Zoef … weg was e, mor … zoef, doar was e weerom en pikde raaitdekker vannijs. ‘Dekselse …’ en nog wat schiere Terloanscheldwoorden gleden Germ van tong òf. Hai huil zuch mor zuneg ien evenwicht op de schoven. Dat verenspul … as e aine ien de poten kreeg din zol e … Mor ja, vogels hebben ook rechten en plichten om veur heur kiender op te komen. Inains wer t doodstil, n koppel vogels haren beroad op koabels van n hoogspanningsmast. t Leek wel op de konferenzie van Jalta. De laaiders Swalin en Tjilpchill nuigden de grote Roekevent oet Krassum veur dizze hopeloze kwezzie.
Swalin loerde noar de boerderij en zee: ‘Wie hebben as volk verplichtens aan n Zweeds luzivèrsmaark …’
‘Wat mainst doarmit?’ vruig Roekevent.
Mor Tjilpchill rook t zwoavelkedo van Swalin: ‘Ho, gain striekholtjes, niks ien de fik steken, boer het gain schuld. Nee, wie mouten dij raaitdekker aanpakken.’
Swalin von dat mor niks. Tjilpchill wees noar vrije vogels zoas grutto’s, oksters, kieviten en zee: ‘Grunnen is gain Goelagarchipel! Aal wat vleugels het kin bie onze RAF dainen.’

Oorlog ien Aalsum; de dikste vogel van de Tommy’s mos op verkennen. Vot doarnoa steeg n scholokstersquadron B17 “Flying Forts’ op om n loaden ‘bommen’ op dakdekker te lözzen. Dij roakte boeten zuchzulf deur dizze ‘decoroatsie’ en haauwde mit zien dekkersmes ien t rond. RAFswaalfkes muiken hom gek. n Roazende doekvlucht van ‘Spitfires’ muik dat vijand Germ zuch mor zuneg beethòllen kon op n hellen van 45°. Dou werren de paratroopers ienzet: peerdehorzels, ook dat nog. n Luchtvloot steekspul kwam vanoet de peerdestaal ien dichte fermoatsie deur de schösstain van de stookhut noar de dakvorsten.

Germ kreeg t gasgrunnegs benaauwd, t wer hom daas veur d’ogen en dou hai van alle kanten deur allerhaande vleugelspul aanvallen wer, greep hai noar zien raaitklopper … mis! Mit n voart roegelde jong van t dak òf. Tot zien geluk haar boer doar n grode bak mit biest veur kaalver hènzet. Mit n plons dook dekdekker bie waarm weer zien redding tegemuit.
Mor t kreeg n verloop noar de toukomst: t Raaitdaip was, wat de vogels aanbelangde, vanòf dou de bestandslien tusken Zuudwest- en ‘Rest-Grunnen’. Nait veur niks liggen hier de vogelbolwaarken Vinkhuuzen, Gaaikemoadiek en Rodehoan. Tusken Dörkwerd en Wierumerschouw ligt vanolds Zwoanerak. Bie De Kampen boven Olhoof ligt t Zwaluwrak, (sikkom doar woar de raaitoorlog haalverwege joaren viefteg begon). En wieder nog Eibersburen, Kievitsburen en De Snipperij! Veur Germ en aandere raaitdekkers oet Rest-Grunnen kwam der n waarkverbod ien Zuudwest.
En Van Giffen? Dij loerde geern onder Grunnen, mor boer het nooit niks van ‘vergiffenis’ vernomen …

Bonifalius bie Rottum vermoord

d’Haailege Bonifalius wer in t joar 773 geboren in n mergelgrot in t Zuden. Roupnoam Bonne, zeun van Servaeske en Frisa Bonefantse. Haaileg boontje mit verdaipens wol Paus worden. Oardriekskunde von e niks. n Bisschop stuurde hom ais om n bosschop, mor jong verdwoalde. Hai vruig n pestoor noar de weg. Aanderdoags kwam e weerom zunder bosschop, zunder bisschops muntjes, wel mit n golden ring om vinger. Zuver klepto. Verlichte vent mergelde zien ollu uut, pa zee dat e zendeling worden mos. Idee … jong wer zendeling Bonifalius, mit vrome proatjederij.

As e touvaleg weer thuus was, blonken buutsen van zulver, gold en edelstainen. Hou of e doar aan kwam, vruigen d’ollu din ongerust. Jong kon nuver fantezeren en loog over rieke lu dij mitlieden haren. Zo kreeg e aal vergees onderdak. Wat loater gapte hai aandermans peerd en raaisde òf noar Rome. Hai vruig audiëntie aan bie Paus Leo IV. Bonifalius beloofde Paus dat hai Bonifacius wreken wol en haaidense Vraizen eefkes christelk onnerhaanden nemen zol. Mor din mos Paus wel mitwaarken, vanzulf. Dat leek Eminentie wel wat tou en beloofde Bonifalius aal wat neudeg was op laange tocht noar Vraislaand. Dou dij weer boeten was, vuil der n golden crucifix uut zien buutse. Hai loerde om zoch hen, vermoorde onschuld, en foefelde t ding in de laange onderboksem. Wat je nait zain is der nait, toch?
Op missie noar Vraislân kreeg Bonifalius bewoakers van Paus mit. Noar t zompege Noorden lukte gek genog nog wel, mor … wat was dat ver vot (dou dus ook al). Boni beraaisde t Pieterpad, mor verdwoalde op karrespoor Zuudloaren-Winsum, soldoaten wazzen mui, nat en hongereg. Haailege wees n stee aan en nuimde t Goarkeuken … kwam goud uut, de moagen rammelden. Eefkes wieder vot sluipen zai lekker waarm in stro, Haailege nuimde dat Stroobos. Mor aanderdoags ston der n Stân-Vrais veur de tenten. ‘Oprjutte jimme,’ draaigde Vraise Keunenk Poppo, ‘it giet net oan. Dit is ús Fryskelân no … oant yn Teutonia.’
Bonifalius jatte Poppo’s Vraise hengst. Mit zoadeltazzen vol kleptosnuusterij noar Rome, dik worden mit Paus, ja.
‘Paiterpad kwiet?’ vruig Paus.
Boni zee dat t doar n Pronkjewailpad was, enkeld veur joarlekse klimoattocht Om de Noord. Vraize miljeuklupkes willen d’ecologische voutòfdruk vermindern.
‘Huh…?’ ruip Eminentie.
Boni vertelde over n monster onder de klaai.
n Monster? Paus huverde: n vuurspijende droak?
‘Nee, levensgevoarlek, Emi,’ ruip Boni, ‘haaidens nuimen t gas en wonen doarom op wierden. As droak doar krinkies spijt, braandt ales!’ Hai haar streek Gruiningen nuimd en bie Auwerd alvaast zegen geven veur kloosterbaauw.
Mor Eminentie wer Fiveleg; ‘Gas? n Monster? As de bliksem weerom, mienjong.’
Boni wol zien fikken doar nait aan braanden. ‘Kin k nait Paus wor…’
Emi proelde … foalangst? Klappen van windmeulens had? Boni mos votdoalek op pad noar Gruiningen! Dij frommelde kleptomoanisch twij zulvern kettens onder zien tabberd en gong vot. Op raais verdwoalde hai weer ais; onder buurtschop Kantens loerde Keunenk Poppo. Dij jatte Boni’s zulvern kettens en haauwde vermoorde onschuld onchristelk de gasgronden in. Dat was in 854 bie Rottum. Grond hait doar nou Grunnen, belast mit de grondtoon van G-mineur. Taikens van Bonifalius? Bestuursboazen speulen doar vermoorde onschuld. Verdwoalde Kleptomonsters op Paiter-/Pronkjewailpad! Ook in 2022 rust doar gain zegen op n gruin klimoat. Lu wachten nog aal op bonus … én op n noazoat van Keunenk Poppo!

Braifkes

Begun december 2019. Der laag n wit kevortje in postbus tus ken de kraant en n bak rekloame. Mor gain adres derop en ook gain òfzender. Wat mos k dermit? k Legde t aan zied en pakte kraant. Ik bin happeg op goud nijs. Mien oog vuil op n stukje over poeierbraiven. Dou vlamde n keerske op in kop. k Haar ja ook n braif kregen, mor van wèl? Lu van Kreuze?
Nee, as dij joe aanschrieven is t n keuzestress-stroombraifke …
Driest muik ik kevòrt open. Inhold: n bultje poeier, wiet of coke meschain?

k Pruifde eefkes, n gram of wat bakkersmeel, doar leek t op. Ik wer nait high. Da’s ook ollerwets vanzulf, dat doun ze nou mit belonnen. Welkse gembergek stuurt joe din bakkersmeel mit de post? Zunder adres! Ook gain òfzender, ook gain zegel. Postbode brengt vervast gain kevortje zunder adres en hailendal nait as der gain zegel opplakt is. Roadsel. Dou docht ik weer aan t stukje in kraant over poeierbraiven. Twievel, k haar kevòrt löshoald … loos? Haar wel n bom wezen kind. k Wer eefkes wit om snoet as stoetjebakkers mit kneedmeel. Net as dat deeg giste ik … wel flikt mie dit? Mor in loop van de dag vergat ik boudel.

n Week loater weer vannijs in postbus: de kraant, rekloame en … n braif. Gain adres, gain òfzender, gain zegel. Ik snoof … hmm, zuite… en weer dij verrekte nijsgiereghaid. k Muik t open, inhold: piepkes kenail, lekker. Ik legde t in keukenkastke. Dat wazzen der dus twij. Noa weer n week nog n kevòrt mit … ho, eerst mor even noar plietsiebero. Doar werren ze zeenachteg. ‘Noar boeten, noar boeten mit dat spul!’ ruip dainder, touvaleg mien buurman Jan (minne hond, en ‘touvaleg’ gong e op leste dag van de moand emigreren, mor dat wos k dou nog nait). Der kwammen kirrels van menuutsiedainst, dij binnen wel wat wend. In t kevortje zat poeiersukker veur euliekouken. Paasde bie adventstied. Noa nummer drij kreeg ik om de poar doagen meeltjes in braivenbus: sukkeloapoeier, eerappelmeel, puddingpoeier, broene sukker. Leste braif was n dag noa karstdoagen. k Muik t nait ains meer open en legde t bie daandere meelpost.

Op oljoarsdag kwam kammeroad Homme eefkes aan. Hai is kok op t Pankoukschip in Stad. Ik vertelde van mien meelbraifkes.
‘Niks gain perbleem,’ zee e, ‘geef mie kevortjes mor mit.’ Ik keek hom aan en vruig wat of e der mit wol.
‘Mien pa is geboren in buurtschop De Povvert. En road ais wat of zien laivelingskost is …’
Nait stoer om te roaden, ik gaf hom aal mien postmeelpuutjes mit. Nou proat ik nait geern mit meel in de mond … omreden de gevolgen … hail min.
Op nij-joarsdag 2020 kwam Homme verwilderd bie mie thuus. ‘Kin k hier mit mien pa n zetje onnerdak kriegen?’ Hai zaag der nait uut, brandbloaren over haile liggoam, klaaier kepot en routzwaart om kop. k Schrok en vruig wat of der veurvalen was. ‘Nait te best,’ zee e, ‘k was bie pa thuus op De Povvert en …` ‘Op De Povvert?’ vruig k hom, ‘woont hai doar nog din?’
‘Nou nait meer, ozzekop,’ gaf e mie n kompelmint, ‘k wol n povvert bakken en heb dien meel bie mekander in n pan doan mit n klont botter, melk en eulie. Dat heb k in oven riezen loaten.’ ‘Nuver van die,’ mainde ik.
‘Nuver? Zien huus is ontploft! Plietsie en menuutsiedainst hebben boudel onderzöcht.’ Hai zwaaide wild mit n gebloakerd kevortje: ‘Dizze hast doe ja nait lösmoakt, der zat carbidpoeier in!’ In t kevòrt ston, hoast onzichtboar, in hail fiene lettertjes: ‘Leste nij-joarszegen veur die. Grrrrout … buurman Van Speijk.’

Campus Yin en Yangtai

Op pad noar Stad. Even loeren bie de gruine ‘Chinese muur’ van Grunnen, De Stainkoeln. Gain minsk te zain tot …: ‘Hé, mienjonkje, hou is t?’ Doar ston e, Glaanzie Blinkerdt, k kinde hom van vrouger heer. Zien bienoam kon je wel roeken; zo glaanzend was e dou nait as oldiezerjeude mit bakfiets. ‘Joa, k heb hier n boan as onderboas van de Campus Yin en Yangtai.’ ‘Wát? Campus Yin en Yangtai … houzo?’ vruig k hom.
‘Nou, t is de òfdailen Miljeuspultje van Zerniek Skienze Paark bie Paddepoeltje en …’
“Skienzepaark”, Glaanzie? Da’s Engels: “science”… ‘
‘Joa, aigenwieze,’ zee Glaanzie, ‘zai wollen Campus Yantai opzetten in China mor doar zeden ze “baarg joen aigen smeerlapperij op”.’
‘Snap ik, mor woar mot t nou hèn?’
‘Dat is mien waitenskop,’ zee onderboas, ‘ik moak hier Yin en Yang-rioolkunst.’ ‘Rioolkunst? Bwèèè.’
‘Most mien campus nait zo zwaart/wit bekieken, k heb vlogge verbindens mit Zerniek deur mien riooltje,’ snakte Glaanzie. ‘Riool? Harregat!’

‘Niks harregat, mien riooltje onder stad is skoon.’
‘Tuurlek,’ zee k … mor k heurde aal plietsieserenes, zol der wat loos wezen in Stad?
Glaanzie gaf gain oasem: ‘Kinst n gehaaim bewoaren, jonkje?’ Hai dee deur open. Zien ‘campus’ lag daip verstopt as n Verboden Stad in de voelnisbult mit tougang noar t rioolstelsel. En wat ston doar? ‘Rioolkunst,’ zee Glaanzie, ‘Skildwolmer-skoapskeerskoetjes, Winskoter-skommelskeepkes, Nijeskansker-skiskaansskountjes, Skeemder-skemerlaampkes, Skaphaalsterzielster-skeuvelklompkes.’ Hai muik dat van zooi dat tou stad uut drieft. ‘Joa, der gaait niks boven Grunnen, mor kiek ais wat der onder zit. Ik verkoop t aan telecombedrief Huawei, chineeskes binnen stoapel op Grunnegs DNA … k verdain der goud aan.’
‘Mor dat liekt op identiteitszwendel … wait dien boas hiervan?’ vruig k hom.
‘Ssst,’ zee Glaanzie, ‘zerniekboaskes komen hier nait, dij lopen allinneg op resepties veur n gebakje, dat nuimen zai touzicht.’ Zo! Glaanzie duurt wel wat roupen. ‘Joa,’ zee e, ‘Ik zeg wat n aander denkt … wilst even onder Zerniek Skienze Paark kieken, lagen jong.’
‘Nee man … stinkerij en rötten.’
‘Klopt,’ zee e, ‘paast persies bie Chinees Nij-joar 4717, t Joar van de Röt.’
‘t Joar 4717? Dat duurt nog even.’
‘Nee, da’s aankom 25 jannewoarie.’ Ik was confuus van zien Karma.
‘Kom,’ gnivvelde hai, ‘even onder Paaske’s ketoor kieken?’
Doar komst mit op de kovvie, docht ik. Hai was glad as n oal, kon overaal deurkroepen. ‘En ik heb börgmeester Skuiling aanboden om oljoarsoavend om zeuven uur baggerslibvuurwaark òf te steken.
Ik wìns elk veul skone yin en skiere yangdoagen in 2020.’
‘Om zeuven uur? Mor Glaanzie, din krigst last mit stikstof en …’
‘Stik toch,’ ruip e, ‘as t slim stinkt din komt gain minsk op PFASpad begun 2020, binnen plietskes ook vrij, dij hebben ook zin aan Zen.’
Ondertusken steurden lewaaiserenes serene rust bie Stainkoeln.

Wat gaait der heer, docht ik. Mor heurde ik gestommel? ‘Wat is dat doar, Glaanzie?’ vruig k hom en luip op n deur òf. As n wilde sprong hai der veur.
‘Nee, eh, niks aan d’haand,’ stötterde hai. Hè, mor k heurde toch wat? Kwaam ja achter dij deur vot. Ik maaide Blinkerdt aan zied, dee deur open en … doar zat n kirrel vastbonden op n stoul mit n prop in de mond en n douk veur d’ogen. Wèl zol dat wezen?
‘Nou … eh … dat eh … is menister Wiebkes, dij helpt skoade-Grunnegers nait mit stukkende huuskes.’
‘Man hait Wiebes,’ zee k, ‘mor hou komt hai hier?’
‘Nou, gusteroavend luip k onder Stadsskouwburg deur. Inains heurde ik n bekinde stem. Ik wurmde mie noar boven en in klaidkoamer zat dat stuk Grunnegs verdrait. Ik heb hom grepen en hierhìn sleept, skoon skip.’
Dat vertraauwde ik nait en verlöste man van prop en blinddouk. Mor t was Wiebes nait … t was acteur Marcel Hensema. Dij ruip: ‘Loat mie lös geboefte.’ ‘Mor hou zit dit din?’ vruig k Marcel.
‘Ik repetaaierde mien rol van Wiebes in t stuk “Gierkelder? Gastank van Grunnen” van schriefster Heite, dou dij gek mie pakte. Doar kriegen joe last mit!’
Joa, vòtwezen hier, docht ik, veur k wataargens biesleept wor …
‘Niks aan d’haand,’ zee Glaanzie bie de veurdeur, ‘ast mor niks verklapst en …’
En… doar stonnen wel 20 plietsiewoagens mit zwaailichten veur t hek, doarachter wel 50 ME’ers mit pistolen. Glaanzie en ik werren oppakt en mit noamoak-Wiebes’ mitnomen veur verheur. Ik kon mien onschuld bewiezen, Glaanzie ging t hok in. Mor nait laank: d’aandermörn ging k nog even bie zien ‘Yin en Yangtai-campus aan. En wel luip doar stampensvol Henk-de-Haan-broezereghaid op de gruine bult? Haren zai Glaanzie nait vasthollen?
‘Nee jonkje’, zee e, ‘OngsiKongsi*-plietskes hadden nait in de goaten dat t riool ook onder t bero deurlopt.’

De bronnen van Expeditie Grunnen

Pervinzie Grunnen wordt voak ‘op de koart’ zet. Zo hait dat. Elke moal is der wel wat: de Faarmsumse farmhouser kapklompenstamperij, t Òlhoofster kopstubberstoempen, de schierste meulenraddraaiersoptochten en aal zukswat. ‘Om Grunnen op de koart te zetten’, zee n lelke Lopster lummel dij net n wedstried 25 struusvogelaaierbalen mit Marne genoatmosterd achter de koezen haar. Nou, ik pakde Bosatlas der even bie, mor Grunnen staait der allaank op. Monniken wazzen doar mit begonnen.


Vanòf Auwerd zochten Cisterciënzers deur zompeg laand n ad noar hogere zaandruggen. Zodounde kregen minsken as Gansfort en Agricola de loop op Auwerd, om doar wat te leren. Stoadeg aan kwammen der meer nederzettens. Respekt veur dat monnikenwaark, mor kreeg de abt dat soavends op tillevisie te zain? Nee, nog veur dat dat uutvonden was, hebben deugnaiten t kloostercomplex vernaild. Doar mos wat aan doan worden.
Al n joar of wat is de Orde van Medianen in t Helperpaark aan zet. Zai bluizen de tiggeltorens van d’olle centroale op en baauwden t nije Klooster Media. De kloosterlingen doun tegenswoordeg n m/vexpeditietocht deur de gouwen van Grunnen, woar n bult vremd volk touholdt. Op safari bie de Bosschermannen in t Dollardreservoat: ‘Moi … Dr. Bosscher, I presume?’
‘No mienjong, I am Geurt Busscher, waddenschilder, ik zuik Derk ook, mor hai is vot.’ Grunograbbels! Expeditie in toeze? Even op koart kieken … joa, verslaggever Derk is onderwegens en broest de bus over hoge Wedderbaargen en daipe Wildervanksterdallen. ‘Droagers’ Joyce en Petra van de aigen RTV-stam haauwen zoch n pad deur t Roegwold en bivakkeren in t Ambonezenboske in de Coenraadpolder. Zai kraaien victorie bie woeste Waddenstörms. Expeditie dut de regendaans mit Harma en votdoalek is der n störtbui in t Humsterlaand … boeren vlaigen t laand op mit grode òfdekzaailen. ‘Woarveur is dat?’ vragt RTV-kloostermoppie Beppie.
‘Sproeiverbod, ja,’ zegt n boer.
Bie Pekelder Roegbainstam wordt n vredespiep smookt (dat kin doar nog, ugh). In t Wilde Westerketaaier baiden expeditielu snuusterputen en klaaiknikkerkraaltjes aan om medesienmannen (‘wat mot dat hier?’) te verlaaiden veur n proatje. Mor Pasop, da’s thuus nait te zain omreden cameraman te kiek staait aan n totempoal. ‘Aigen schuld,’ vertelt kloosterbruier Ronald, ‘hai pronkte mit aandermans veren.’ Eefkes loater verslagt reporter de stried van Hunsingrammers en Fivelschoppers, mor … belaandt zulf in de kookpot van n Eemsmondeling. In Westerwòlle zwemt Leonie in de Roeten Aa en dut touglieks Cittaslowverslag vanuut levensgevoarleke mangrovebossen. Spannende buisbeelden soavends mit veul Noord tamtam. Dizze lu zuiken mit gevoar veur aigen leven noar Grunneger bronnen. Respect, zol de Media-abt d’oaventuren van de kloosterlingen op tillevisie biehòllen?
As expeditie nait op pad is, kinnen Grunnegers ook nog mit walkie-talkie smoezen mit Babbelebet en Maartje. Dizze medialu binnen ook zendelingen mit opdracht om inboorlingen in de gouwen van nijs te veurzain. Noordman Wiebe Kloukt ons bie mit Grunowaitenschop zo as: was t peerd van Ome Loeks van t Grunneger ras? En wèl deur dit verhoaltje van de koart is, kin op de zeurdeur kloppen van de kloagmuur van Oetse op Noord. Mor as de Media-abt soavends tillevisie kikt, zugt hai op t dagnijs rookkringels vanuut t westen. Doar kieken Jatmouskriegers ook op de koart; zai willen mediakloosters vernailen en mit de veren pronken onder ain NPO-kloosterdak. Mor RTV-kloosterlu geven heur bronnen nait pries. Nooit!

De Homo individudu sapiens (NN)

Individudu is gain poletieke pertij, gain stichten, gain organisoatie. Individudu is Ik veur Ik en Elk veur Zoch. Haailege oorlog tegen WbW, Wie binnen Wie. Individudu striedt as Anonymus mit t mainst gevoarleke woapen van dizze tied, de Perpetuum Mobili. De influence blues flustert nait, lustert nait, mor bandiest over de pleneet. En wèl lopt achter Individudu aan? De Homo individudu sapiens zulf, vanzulf.

De Kreuzema-papers

Beste leeslu,

As Noorderling en Kreuzevolger dou k joe eefkes n vertraauwelk verslagje. Aigenlieks de Kreuzemapapers. k Haar mie hier in Raandstad vrijwilleg opgever veur noaschoulse opvang in t noodlekoal. Haar k nait doun mouten in dizze kontrainen. Niks weerd, ik bin der nou al zat van. Flaauw van beterwaiters. Mui van dat gezemel over ‘inclusie’, ‘etnisch profileren’ en ‘trans’meroakels. Routvegers goan alweer liek op mit peperneutaksies.

Ik schrief dit stukje gaauw eef… ‘Hé Wobbie, dat kin nait jonkje, dat mag ja nait’… eefkes onder mien waark deur. Hier proat ik aan toavel mit n stel drokke bekstukken over begrip van formeren. Zai waiten ales, ook over Grunnen. Mor ik kom der vot. En ik mout ze vergezicht wiezen over roemte, kaalmte, moi zeggen en … Hogelaandster gronddreunen.
‘Van het gas af, jij fossiel’, ruipen ze net vol energie. Ze willen mit mie de kaggel aanmoaken. Mien pabbe en mamme koekeloerden vrouger bie n keerske. Jongelu snappen dat nait. En mit zuksen mout Nederlaand toukomst in. Onderling binnen zai t nait ains, naargens over. n Kleuterklas is t, ik mout ze verdikke overaal …
’Òfblieven Sigridske, nait aal klieren mit Gert-Janneman’. Ze mouten hier ook overal aanzitten. Lozeghaid nuimen ze dat. Ze binnen nou aan t menistertje speulen, onderzuiken ales …
‘Nait doun Markje, nait in mien buutse kroepen. Ik bel dien pabbe op ast nait … Wát … in de houk doe!’ Jong laagt overaal om, mor ik mout strak optreden, aans is ons laand dommee noar de Filistijnen. ‘Wat is der Wobbie? De Filistijnen? Dat is n parredieske veur zwaartgeldverstoppers dij …’ ‘Wat nou Sigridske, zwaart geld kin nait meer? Wat din? Oh, hait dat nou roetgeld?’ Wiesneus. Man man, ik bin aan n borrel tou. Mor dat kin hier nait, as Sigridske dat zugt, din wait Jinek dat votdoalek. Nou wil dij blaag weer nait mit Geert speulen. Wat is t ook wat.
En dat gefriemel mit mebieltjes … ‘Hé Ploumke, inlevern dat ding, nait blèren. Oh, mag ik nait Ploumke zeggen?’
Hai hai, dij snötneuzen hebben nouedoags wat te soezen. As wie vrouger zo opstandeg wazzen kregen wie mit de karwats. Wie wazzen vrouger fersounlek aan t doktertje speulen. Mor nou wil dat jonkgoud menistertje speulen en ze vechten mekander de kwint uut. Ik zeg t joe, ik wil weerom noar Stad.
En vot deur noar tapkast van café Wolthoorn om mit mien echte kammeroaden te …
‘W…w…wat is dat Jessy? n Gruine klimoatkikker? Dij is gifteg, òfblieven!’ Bliksemse vent, hai scheldt mie uut veur klimoathoater.
Harregat, ik zel … Hé, woar is Sigridske nou weer? Oh, zai zit in zaandbak te formeren mit Robbertje.
En dij stekt zien kopke in t zaand. Haha, schier ja, zien kapseltje het nou de kleur van Geert zienent. ‘Wat zegst doe Markje, hait dit nou transperante transitie? Bist vroug wies, mienjong.’

Man man, schouldirectrice van ‘Binnenhofke fröbelopvaang’ wol geern n nuchtere Zuudbroukster over de vlouer hebben. Mor om hier nuchter bie te blieven mout ik eerst n borrel drinken. Duurzoame groutnis van kleuteroppaas Johan.

De plaank van Cereska

‘Cereska,’ zee ze op de vroag hou of ze haitte. Ik trof heur op de trappens van de Korenbeurs ien Stad. Dou t rekkertje van heur coronasmoelie knapde, zwaaide ik n doemke noar heur en vruig hou of ze aan dij noam kwam. Zai wees noar ain van de beelden noast d’iengang, d’insperoatsie van heur noam. ‘Ik bin nuimd noar mien bet-bet-bet-bet-overoma Ceres,’ zee Cereska, ‘de Romeinse godin van de Laandbaauw.’
Poepoe, zai was zug hail bewust van heur òfkomst. Ze wees noar t dak, noar t beeld van Mercurius. ‘Mien over- over- over- over opa, hai bemuide zug mit de haandel van onze laandaarbaaid,’ zee t wicht.
Tjonge, ik haar te doun mit veurnoame lu. Mor der zit hier nou toch n Appieaffeer ien t gebaauw? ‘Joa,’ zee de hogelaandster boerendochter, ‘da’s ook haandel ja … en hier rechts staait oomke Neptunus, hai muik dat boudel over de zeeën dreef.’
Ik bedocht n grapke: ‘Kwam haandel wel op tied aan? Woulege tieden, broezeg wotter dou.’ Nait goochem. Eelske vroag, von ze. ‘Eefkes kopkiedeln: dizze drij grootheden bewoakden stief onze belangen, doar bin k groots op,’ zee Cereska, ‘wat dat aangaait kin k nou op mien vrund John aan.’ Vrund? John? Woar?
Zai nikde noar n dikke trekker op de Vismaarkt. ‘John Deere’ ston derop, n knoap uut de riege 9630T. Worden boeren nog touloaten ien Stad? Dat was wel n goie vroag … doemke!
‘Ik leg hier n plaank over de sloot.’


Plaank? Sloot? Nou joa, t was symbolisch bedould. Stadjers begrip aanlangen over pladdelaand sloept krekt as n virus. Cereska kwam van Wehe-den Hoorn. ‘Doartusken ligt n symbolische plaank over de zwetsloot,’ zee ze, ‘kiek mor goud.’ Vrouger stoven haandelslu mit transportfiets over krappe vlonderplaanken over sloten in t òfgelegen laand. Bakkers en slagers mit n körf vol stoetjes of vlais noar boetenlu. Mor de plaanken wazzen der ook veur noabers. Even proatjederij bie rouw en traauw of n spultje koarten. Mor geleuf speulde maist n rol, din laag der gain plaank. Kiek noar Wehe-den Hoorn, aine kaant protestant, d’aandere kaant katholiek. Zunder plaank was der rebulie, mit plaank is t geleuf vervörmd. Ook bie verzakkens dizzerdoags in Grunnen mouten der meer plaanken over sloten.
Hou nou wieder hier in Stad Cereska? ‘Korenbeurs wordt vannijs woar of t veur bedould was,’ zee ze, ‘mien pa veurspelt: gaarst, rogge, tarwe en hoaver mout. In tieden van nood waiten Stadjers de boeren wel te vinden, waiten wie nog van de Hongerwinter van 1944.’ Och mienwicht, da’s laank leden.
‘Hongereg volk kwam hierhèn, niks ontkennen uut dij tied. k Heb mit mien John zoadjes sproeit over Vismaarkt. In de vougen tusken kinderkopkes kiemt dommee gezonde eterij.’
Wis, t idee mout nog vastbakken aan t benul van stadslu. Dizze maaid is de tomtom noar de boerenree. ‘Jonge boerinnen goan dommee ook noar Vismaarkt mit jongvij en verbaauwerij van t pladdelaand. Zai moaken Stadjers vannijs bekind mit toen en netuur.’
Vast, netuurlaifhebbers tjaauweln geern over gruin mor netuur liekt ver vot.
‘Doarom! Snapst?’ vruig ze, en knupde snoetjeplaaister weer veur. ‘Ik raais òf, moi hè.’ Doar ging trekker weer, Cereska toeterde nog eefkes noar CdK-Paaske bie Pervinziehuus. Op pad, tusken koolzoadvelden deur, noar Wehe-den Hoorn. Doar woar n plaank over de zwetsloot ligt … doemke!

De Ploeg in de gouwen

2018: 100 joar kunstkring De Ploeg. Leek mie aanlaaiden veur n laid, ien t Grunnegs vanzulf: De Ploeg in de gouwen. ‘Gouwen’ zeden ze vrouger tegen pervinzielaandstreken. t Hogelaand was in gunst van de kunstschilders van dij tied. Rood kleurt Fivelingo, docht ik, omreden k overainkomst zag mit de kleuren van de Ommelaander vlag oet 1579 rood, wit, blaauw van Fivelingo, Hunsingo en Westerkwartier. In 1947 is wit/gruin van Stad der bie vaarfd en is t de pervinzievoandel van nou. De peletvrunden van t Blaauwbörgje wazzen ja geern mit kleuren op douk aan loop. Mor bie De Ploeg heurde ook groafische (druk-)kunst (o.a. Werkman) en … meziek (Ruyneman). Doarom belde ik mit Stichting Martini Beiaard in Stad. Beiaardier De Boer was slim wies mit t wieske en het t dou mit klokkegaiter Simon Laudy van Klokkegaiterij Reiderland uut Finnerwòl op de speultrommel van de carillon zet. Dat nuimen zai ‘versteken’. Vanòf haalf maai en haile zummer deur op elk haalf uur én ketaaier veur elk hail uur is t in Stad te heuren.
Hou kom je bie zo wat? Ain van De Ploegschilders, Ekke Abel Kleima, was femilie van mien pa. Ik schreef doarover n verhoaltje veur Hist. Verainen Hoogkerk. Man het doar woond veurdat hai noar Waarvum verhuusde. Dou k aan t schrieven was, bedocht ik of der ook n laidje over De Ploeg beston en dus schoot mie t ain en aander in t zin. Noadat Stichten mien tekst las, kwam k aan proat mit beiaardier Auke de Boer, n man dij zien torenkunst hom ook ien Japan en Amerikoa brocht het. Hai gong mie veur op staaile rondtrappens van de Martinitoren uut 1482 van Stad. Drijhonderdelf stapstainen wieder kwammen wie bie de Hemony-carillon. As je doar ainmoal aanbeland bennen stoa je inains in de middelaiwen. Je vuilen joe doar klaain en de vroag welt op wel of hier in de loop van de aiwen apmoal poestend en stennend stoan hebben. n Lutje zeshonderd joar het hier volk touhollen woar wie gain wait van hebben. En din dij zwoare gebinten; hou hebben lu dat in dij tied veurmekander kregen? Dou wie net op twijde trans stonden, verboasde ik mie al over de baauw van t nije Forum doarnoast mit hedendoags materioal … En zol doar dommee op zolder ook weer n carillon ploatst worden? Vanwege van te veuren al bekend geldtekört zol t wel n draaiörgel worden.


Onder t speulen deur was De Boer ook nog gids en vertelde raaizegers over zien muzikoale voestenspul op de toetsen. En dat vertellen gong in t Nederlands, Duuts en Engels deurmekoar hèn en ook nog veur n schoulklas uut Frankriek dij zuch noar boven waarkt haar. Meroakel. Man dut dit elke week, dingsdag van 12.00-13.00 uur en zoaterdags van 11.00-12.00 uur. En noast zien waark as meziekleroar speult hai ook bie Rijksuniversiteit Broerstroat en in Dokkum.
Noast t carillon ston de speultrommel woarop de beiaardier elk kwartoal aandere fragmenten meziek zet. Elkenain ken n verzuik indainen veur n meziekstuk. In mien gevaal gong t om n fonkelnoagelnij laid. t Komt hoast noeit veur dat Stichten dat aanboden krigt, begreep ik. Doarom staait t ook op de webstee van Stichting Martini Beiaard. Onder t linkje Diversen staait de tekst van De Ploeg in de gouwen mit infermoatsie over mien tekstzuiktocht. En wel mitzingen wil … groag, loat joe heuren.

Electra onder hoogspannen

‘t Zel mien tied wel duren.’ Ol Jenske Sokkestopper van Electra heer sluig op computer. Rötding wol weer nait. Inains kwam t op schaarm: pling ‘Goeiedag, mag ik mij even voorstellen, mijn naam is Archibonus Hecksocrates.’ Jens kende vent hail nait … Heck wàt?
Mor dij gong deur. Dat hai geern bie minsen in huus kwam en …
Jens drukde hom vot noar spam.
Mor ‘Archibonus’ kwam weerom. Hai was geern minsken van dainst bie computerperblemen ofzo. Jong was student, schreef e, en kon helpen mit invullen van pepieren van gemainte, belastendainst of zörgverzekeroar. Nog staarker, hai vruig om wachtwoord en: ‘U bespaart bij ons 50%, zo gepiept.’ Jens luit hom piepen, hai wer der mui van. Och, t zol zien tied wel duren. Vot doe, noar spam.
Mor meneer Hecksocrates kwam van n grode femilie, zeg mor Heck&Co. Wiesneus haitte gewoon Arne Hekstroa, mor dat voldee nait. Hai keek noar kennisgoarders Ari, Pyt en Archi. Koppeld aan achternoamen as Stoteles, Hagoras en Medes stonnen zai bie Arne op n hoog Plato. En zo wer ‘Archibonus Hecksocrates’ n verdainmedel.
Ook misbruukde hai tillefoon om olle minsen te benoadern. Zien nummer zaag je nait in de display. Mit gladde proat verzon e noamen veur zien ‘bedrieven’. Aal mit t oog op hulp dat hai ‘onze diensten’ nuimde: ‘Mag ik even storen … ons bedrijf is gespecialiseerd in energie. Bij ons betaalt u slechts …’ En zo plaasde hai mor deur.
Jens was nait aal te loos, mor haar nog wat energie: ‘k Zet n hek om die tou, mienjong. Mit 220 volt vanòf t TenneT-stopketakt in Vaaierverloaten,’ en drukde jong vot. Verhip docht e, ik stoa toch in t belme-niet-register? Aargernis en dij röttege computer… hai haar der niks aan. Och nou joa, t zol zien tied wel duren.
En t was krekt of Archibonus dat roeken kon: pling ‘Sorry dat ik even inbreek in uw scherm, maar wij …’
Jens kwam onder hoogspannen en schreef weerom dat hai wel docht aan n rover. Hou kin k dit stoppen, docht e. “Hé, ik bel plietsie”.
‘Heel goed van u,’ schreef Archibonus, ‘onze securityafdeling staat 24/7 paraat, u hoeft slechts uw wachtwoo… “


Dat gaf Jens nait òf. ‘Moi, ik goa even op baank li…’
pling ‘Op de bank? Welke bank heeft u? Rabo, SNS of ING of …’
Jens was t zat en schreef dat baank van Seats & Sofa kwam, hai was der slim wies m…
pling Archibonus Heck weer: ‘Slim? Ik zie hier dat u nog geen slimme meter heeft en …’
As deur n electroshock trovven sloot Jens computer òf en docht aan t woordje slim. Hai haar van de week n braif van Enexis kregen. Dat monteur op toukomende 1 april tussen 0.900 en 11.00 uur op verziede kwam. Controle van de ‘elektrieke’ meter. Mor … ain april? Wat mos Enexis nou inains? Onder aan braif las e in fiene letters wat over n ‘slimme meter’. Slim van Enexis? Ain april? Zien meter was loos genog. Hai wer mui van t geploag, alles dee hom zeer. Inains docht e aan Hansje Brinkers, dij stopde bie hoogwotter zien vingers in de diek. Jenske was der zat van. Loat ze de aprilstroomstekkergrap kriegen. Hai muik vingers nat en prutste aan t stopketakt … Hail Noordwest-Grunnen was routduuster!

Dou Archibonus Hecksocrates olle Jens aanderdoags weer mailde en belde kreeg e gain oasem.
Enexisman, dij aanbelde op 1 april, schrok. Olle Jens lag mit brandvonken roerloos op zien Seats&Sofa. Hoogspannen was deròf. t Zol zien tied ja wel duren …

Forum Gruoningana anno MMXIX

t Verhoal van Grunnens Ontzet … jonges, jonges, Bommen Berend … dat is zó MDCLXXII. ‘Olle meuk’ in Millenniumproat. Feest van de XXVIIIe mout ais even stief op de schop. Boudel onder t fontanel ophemmeln vaalt nait tou, mor mout gebeuren. Noazoaten van Carl von Rabenhaupt en Bernhard von Galen binnen nou ‘opstart’pazzipanten en zai goan t hail aans doun. Dizze millennials goan Grunnen vanuut Zernikon Valley tot volle wasdom verduurzoamen. As eerste t Forum. Dat wordt t nije gemaintehuus in t Riek Gruoningana. Villa t olle gemaintehuus van MDCCCX wordt t Von Rabenhauptmeseum, woarin op schilderijen te zain is wat n verdrait t was tot anno MMXIX. Pertretten van Rehwinkel, Ouwerkerk, Van den Berg, roupen herinnerns op: janken. Op teuverlanteerns ploatjes van Verkeerscirculoatieplan, Zuuderzeelien, n koale Westpoortpolder, Zuudelke ringweg, t For… : blèren. Want dou was dou, mor nou is nou, t mout aans.
Nou is t nait zo dat dizze Carl en Bernhard t overaal over ains binnen. Carl wil Nero Bicepsius as portier veur de deur van t nije gebaauw. Mor Bernhard wil t beeld ‘St Joris en de droak’ van t Martinikerkhof hoalen as bewoaker van Forum Gruoningana. ‘Joa, dat is nog wel n ‘dingetje’, zegt Carl. Ook Old en Nij wordt aans: gain bommen, vuurpotten en grenoaten, mor mekander de haand langen en helpen om t nije joar zunder scheuren deur te komen.
Net om dij reden wordt de aibels schiere vraauw Annematrix Heitopathos uut Beem as praefectus provincia Gruoningana aansteld. Zai voldut aan de profielschets. n Soort CdK dus, mit goudkeuren van sire WA, omreden dat baaide Code Oranje kennen. Heitopathos is n veurnoame doame, mor zai boadt nait in ezelinnemelk. Nee, zai loat balkende NAMezels, dij Gruoningana uutzogen en verknapbust hebben, opsloeten in de Gasunie-oapenröts bie de A-VII. Gajus interruptus. En zai wil ook n bewoaker veur de deur: Blode Bet van Herebrug. Op Heitopathos’ verzuik verhoogt diva Wiaria Muze t Forumspektoakel mit n harpke op de nije Breede Merckt. Kost n bult pecunia, mor aan de Forumbaauw was toch al veul vergraimd.
Onze Peetoom Paas paast nait recht bie profielschets ‘praefectus’. Hai mout as boas van Stad meer uutstroalen hebben van n gladiator, maint Carl. Bernhard docht dat t tied wer veur n vraauw aan t roer. Hai wil prediker Ruth aanstellen as Senator Paaspartoutis-Peetoomethos. Eega krigt n nevenboan in t Forum, blift t toch in de femilie. As zai baaide smörgens t Forum instappen klinken klaroenen over Stad en Ommelaand: ‘Avé joe baaide!’
Op de XXVIIIe augustus woagenrennen om Grode Maarkt hèn. Peerdespul blift hier lu trekken. Joe kriegen doar nog bericht van. Noar zeggen van Carl en Bernard mout Paaspartoutis-Peetoomethos vot besloeten om Post.nl over te doun aan stadsdoefkes. Dij worden uut heur comfortzone hoald en oplaaid veur postbode. (Teminnen as FNV dat wat touliekt). Vanòf doeventil op Martinitoren, kinnen zai braifkes rondvlaigen. Braifkes? Joa, niks gain appkes meer, mor as vanolds n perkamentje volmaggeln. En weer gewoon mitmekander proaten! ‘Avé, roekoe.’ Boven t Forum zweeft oeltje Thierry op Minervathermiek:
‘Avé doefkes, oehoe.’


De Bierhalle van wichtergisters De Vraauwerij komt op begoane grond van t Forum. t Volk wil stoet en speulen vanzulf en as der ♀Fabaria schoemt, binnen doar pruivers veur. Dij worden der goud krolsch van; stil geworden loaten, dat is goud veur de Laifde, wat wie zo mist hebben tot aan MMXIX. In de wiendroevenmoand is de verjoardag van Bacchus; schrief mor vast in joen agenda … V oktober. Dizze Wiesgeer zee: ‘De Groanrepubliek mout weer as vanolds.’ Kiek, dat binnen uutsproaken. De Proostheer uut Rome mit Zien amforabuuk voldut aan de promielschets. Hai is as beschaarmhaailege van Bierum n goie innemer en dailt dat plezaaier geern mit de Vindicatnoabers. As Hai ainmoal de troon bestiegt in Forum Gruoningana, din kroept Pleegzuster Bloudwien op Zien schoot: ‘Avé, lutje laif!’ In de thermaeschoemboaden op twijde verdaipen kinnen zoeplappen zuch weer ophemmeln.
En … wie kriegen weer n tram. Joa wis, peerdetramkes vanzulf. Gain rails neudeg en miljeuvrundelk.
Onderdak: in de perkeerhut onder t Forum. Om remisemisère te veurkomen worden auto’s doar weerd, CO-II neutroal. Droagsloafkes kinnen forinskes ook in droagkoetskes hen en weer slepen. Bernhard wil doarveur staarke OostFraiskes bruuken. Carl denkt, omreden dat dit monnikenwaark is, aan willeg spul van Schiermonnikoog of doaromtrent. Mor onnure uutzendboalies zain doar weer handjeklap in. Aigenlieks nait meer van dizze tied. Sloafkes! ‘Joa, dat is weer zo’n ‘dingetje’,’ zee Bernhard. Hou mouten wie mit zuks omgoan? Paast ja nait in MMXIX. Opvouern aan laiwen in de arena? Nee, kin nait meer, dat is zó anno MMXIX min MM. Gounent hebben dit spultje ja mitbaauwd dus … Ecosloafkes? Staintjes bikken veur n collosseum? Boomkes planten, asfalt vothoalen, toentjederij, klokkenspul van de Olle Grieze elk joar ophemmeln veur bezuikers (as dat mor gain gallege Galliërs binnen!).
‘Dus, aarm en riek blift?’ vruig k baaide MMjonges.
‘Eh … joa,’ oarzelde Bernard, ‘dat is aaltied al duurzoam west.’
Hmmm, joe begriepen, plannen binnen nog nait hailendal uutwaarkt. Dus, niks nijs onder de zun? Nee, mor t wordt duurzoam en … hail kaalm. Onthoasten hait dat, om tot mekander te komen. Dat wollen wie toch zo geern? Ook Gij, Brutus? Mor, wanneer gaait Forum-deur lös? Gounent flustern: ‘nait veur anno MMXXIX.’ Dat is nog wel n ‘dingetje’!

G.B.J. of Hat-Si-Kee

‘De dreiging in het midden-oosten neemt bedenkelijke vormen aan, een bedreiging ook voor ons in het westen … Goedemiddag dames en heren … het is misschien daarom …’ Zo ongeveer begon de zundagmiddag bie opa en oma thuus in Oosterhoogebrug haalver wege de viefteger joaren.
Hou zat t: as klaainkinder haren wie net oma’s lekkere soep, droad jesvlaais en maïzenapudding achter de koezen. Opa kroop votdoa- lek noar zien Telefunken-radio. Op zundagmiddag vot noa nijsbe richten van ain uur besprak meester G.B.J. Hilterman De toestand in de wereld. Teminnen, wel doar noar lustern wol. Opa zeker, hai kroop zowat in t toustel en dee haand achter rechteroorschelp om mor niks te mizzen.

Wie mozzen eefkes stil wezen. ‘Hitlerman sprekt weer ais,’ zee ome Harrie ploagerg. Opa kon zien zeun sums wel vernailen.
Wie as kinder zaten te wachten op t heurspultje doarnoa, De Wadders, mit detective meneer Loeris en assistente Sientje tegen de chinese deugnait Hat-Si-Kee. Ome Harrie von dat ook beder om aan te heuren. Doarom begon opa noa meester G.B.J. voak vilaain tegen ome Harrie uut te voaren. Dat hai bliede was om de Telefunken zomor in huus te hebben. Dij mos joarenlaank stiekem onner vlouer verstopt worden veur de movven. Harrie mog bliede wezen dat n man as meneer Hilterman vrijuut proaten kon op radio en dat … Mor ome Harrie zee dat NSB’er Max Blokzijl in d’oorlog ook vrijuut proatte op Telefunkentoustel, over meneer Hitler. ‘Doar gaait t nou juust om stommeling!’ ruip opa vergrèld. Hai bleef stief op stoul veur t roam zitten mit, as k t mie goud herinner, n fien rookwolkje boven kop van aargernis.
n Poar joar doarveur, aan t end van oorlogstied, haar opa onner de vlouer op radio Oranje vernomen dat de bevrijden op haanden was. Uut veurzörg haar hai n tobbe vol laaidenwotter bie t schuurtje noast t kippenhok in toene zet. As t huus roakt wer, kon t gezin nog in schuurtje overleven mit schoon wotter, docht e. Omdat t nuver kold was deur licht vraisweer, haar man n zaailtje over de tobbe legd. En dou barstte stried om Grunnen lös. Ome Harrie, dou dattien joar, wer snachts wakker van schaiterij. Hai haar n lutje kier in t verduusterplekoat van sloapkoamerroam moakt en zaag twij schimmen in toen sloepen. t Wazzen twij duutse soldoaten. Harrie docht dat ze kippen jatten wollen. Hai heurde flusterderij. Inains ruip der ain: ‘Scheisse!’ ‘Was ist los?’ ruip d’aander.
Dij aine soldoat wol eefkes rusten en luit zoch zakken op n bankje, docht e. Mor t was opa’s tobbe mit kold wotter … ‘Scheisse!’
Ome Harrie begon hail haard te lagen, mor dou vloog der n koegel roakelings langs zien heufd. t Was net goud goan. Mor opa was woest west. En dat was nait omdat zien wotter zegend was deur n duutse popo … ‘Man, man,’ haar opa reerd van de zenen, ‘dij rötmovven haren ons wel kwait nait wat aandoun kind.’
Ome Harrie haar doarom begriepen mouten dat meester G.B.J. zunder klikspoanen proaten kon op radio. En dat hai ons de draaigen in t Midden-Oosten duden mog. Mos je dankboar veur wezen. En deugnaiten as Hat-Si-Kee maggen gain kaanzen kriegen. Dat mozzen wie doarvan leren. Zee opa.

Gadegeslagen

Pieter B. uut Almere ston veur rechtbaank veur stalken. Haar zien ex-vraauw bedraaigd mit domme apps. Vraauwelke rechter keek streng en aaiste waarkstraf. Nou, waarken haar e gain zin aan. Man, man, en dat veur n tikje uutdailen. Tikje? Hai haar ex sloagen en haile huus deursmeten. Eefkes verbiesterd, mainde avvekoat. Ontourekensvatboar, ston in report van n forensisch gedragskundege. ‘Oh, verward zeker,’ smoalde rechter: ‘Lavve gedou mout òfstraft worden. k Heb wel n beschaarmde boan veur joe … in Veenhuzen.’
Rechtbaankverslaggeefster docht noa over n kop veur heur kraantebericht: Gadegeslagen.

Gasgrefieken in de gevel

Joekels van turbinemeulens. Bie bunderboeren op t achterhaim of in t laand en veuraal in de roemte bie de dieken. t Is t nije geleuf; boer is nou n domie van dizze tied, hai wiest noar de hemel mor preekt veur aigen perochie vanzulf. Nog mor körts waiten wie van turbinewindmeulens, toch wieken der nou, net as bie Refermoazie, twij geleufstromen van nkander òf, rekkelk en òfgeschaaiden.

Rebulie omreden ain van de wind leven kin en d’aander vot waait. Vrouger haar gain mensk hinder van n meulen! Dij wazzen schier van baauw, laank nait zo hoog en neudeg veur meel, veur eulie en veur aan- en òfvoer van wotter. Volk wer der allinneg mor beder bie. Mor nijachtege meulens moaken ook wotterstof aan. Deur wind, dus vergees. Kin niks op tegen wezen … zol je zeggen. En zun gaait ook veur niks op, doarom zunnepeneeln. Riek worden deur netuur. Luchtkestailen? Volk wordt gek mokt deur gladde proatjeboksems dij boudel aanproaten veur hoger opbrengst. Zulfde as veur joaren heer bie boeren; ‘bruuk kunstmis din wor je riek.’ Eerst zain, din leuven, want wat krigst op dien dak of in de toen? Vrouger zag je pannen of rait op dak. Nou waiten studielu dat der gras en mos op dak mot. Goud veur miljeu, zeggen zai. Hebben der ja veur deurleerd. Boer Boon uut Kolham kreeg in de joaren viefteg ook ‘deskundegen’ op zien haim. Hai kreeg wat senten mit en t gas vloog onner zodden vot. Grefieken op t bero van Gasunie vlogen ook omhoog. Wel wer doar riek van? In els gevaal nait de Grunnegers dij nou gasgrefieken in de muurstainen hebben. Vraauw Heite poest t schoade-ABC van t CVW stoer tegen d’ambtelke meulens. Dij draaien … mor … bewegen nait. t Is ‘Aldersnoaste’ sneu. Freek pebaaiert de codes van de NAM te kroaken mit n laid van Ede. t Laand zakt onner vouten vot mor mot vanzulf ophoogd en verstaarkt worden. En gemainten worden vannijs indaild mor ook doar is nog aal n bult lewaai om. GRUNNEN VRAGT OM VREDE! Mor wat zong Ede? ‘As vaaier woorden joe niks meer zeggen, het t ook gain zin om t uut te leggen …’.

Humanitaria van Inhaimers en Uuthaimers

Fierljeppen. t Was Sybrand dij der over begon op koustaal bie ons baaider kammeroadje Bintje.
Vraize Sybrand uut Workum was n zetje op vezide bie zien oom Djoerd en taande Iekje in t loug. Dij wazzen inhaimers van Vraislaand heer. De ollu van Sybrand wazzen uuthaimers. Dij wazzen van t Grunnegerlaand noar it Heitelân òfraaisd. Deur migroatsie kwammen wie zodound aan t woord fierljeppen.
‘Fierljeppen?’ Bintje en ik konden hom mor min ‘begriepe’ zeden wie tegen hom.
‘Ek syl t jimme wol lere,’ zee Sybrand en wie luipen as n toom gaanzen t gruine laand in. Bie spoorsloot wer t dudelk, wie mozzen over t wotter.
‘Hou den?’ vruigen wie hom, ‘sloot is ja veuls te braid, doar is n polsstok veur neudeg.’ ‘Die ligt hier, sie,’ zee Sybrand en wees op n laange stok in t hoge gras.
‘Hoe moet dat?’ vruig Bintje in de toal van t Westerketaaier, ‘da’s e vlaggestok jong, der is gien doek met pompeblêden bij. En wèl het e stok doar hènlijt?’
Noar zeggen van Sybrand was Bintje nait geboren mor deur zien pa as pootgoud bruukt. Loater haar zien moeke hom aan t loof uut de grond trokken bie t eerappelkraben. ‘Och, kiek,’ haar zai zegt, ‘hier is ons lutje Binnert, ja.’ Dat was nog aal te zain aan zien hoardracht, n aigenhaimer en doarom nuimden wie hom Bintje.
‘Hest doe dat zeid, smirrege Vraize?’ ruip Bintje. ‘Woar stijt dat? Bist nog te dom om loos te wezen.’ ‘Ha haa … it syl myn soarch wêze,’ laachde Sybrand. ‘Kom.’ Hai draaide de stok om en sprong noar d’overkaant. ‘Sa giet dat mei n polsstok, no jimme beide,’ zee e.
‘Woar hest dat leerd?’ vruig k. Mits kwam ook Bintje roem over de sloot. Ik docht: Ik mot nait wieder springen as polsstok laank is, aans kom k op de rails.
Bintje zag mien twievels. “Magst niet in e plompe bêden,’ pebaaierde hai n link noar de Vraize vlaag.


Sybrand kniesde dou ik mor zuneg mit d’hakken op t dreuge tusken rebaarberstengels belaandde. t Was in n gruintetoentje dij laangs de spoordiek lag. ‘As toentjeman dat zien haar, kreegst klappen,’ kraaide Bintje, ‘Zo’, en hai sluig mie mit n praai om d’oren. ‘No,’ zee Sybrand, ‘sa is omke Djoerd net, hy is humaan.’
‘Omke Djoerd, houzo?’ ruipen wie, en: ‘Wat is dat, “humaan”?’
‘Dit is omke Djoerd sien tuuntsje … n bietsje respect, no.’
Gekjoagen bie spoorlien en … doar kwam traain aan. Sybrand zwaaide noar de machinist en zee: ‘Ek wil later ok bestuurder wurde yer.’
‘Bestuurder van n trekker, zeker,’ vruig k ploagerg.
‘No, fan de pervinsje,’ zee Sybrand en hai sprong weerom over de spoorsloot. Bintje net zo, mor ik … tou ondergoud nat en n kikkerdikkop in de klomp. Kwoajonges haren lol.
‘Moest es kieken, wat e lul,’ ruip Bintje, ‘maagst zeker t liefst met wotter kwingeln.’ ‘Joa,’ zee k en kwakde n flottje eendekreus in zien nek. ‘Sa, en no eier siekjen,’ zee Sybrand.

Bintje zai k nog wel ais. ‘Fierljepper’ Sybrand was mie aal ontschoten.
n Zetje leden meldde t NPO-dagnijs dat Hoagse pertijlu kwakkerij haren over Humanitaria Ter Oapel. In dij migranten-automatiek mit ‘keuzesnacks Inhaimers en Uuthaimers’ verslikde zoch n VVDstoatssiktoares, hai mos doarom vot. Was zeker te dom om loos te wezen … n CDA-er was der ook zat van en haar touglieks n bosschop. Hai verluit noa 17 joar de Hoagse poletiek om bestuurder in Vraislaand te worden. Ik veerde op; van uuthaimer weer inhaimer? Zol dat Sybr…? Wel wait, as t dezufde is van dou, din wait hai dat Respect begunde op t achterdail van n boerenploats. ln- en uuthaimers mouten mit zulfspot over sloten hen om mekander te ‘begriepe’. Sybrand? Dij was te loos om dom te wezen.

Invloudgenders!

Bloggers, vloggers, insta(biel)grammers en nou weer influencers. Invloudgenders! Zai komen tou podcast uut en besmetten volgers mit appkes vol complotroddels. #Ik-dou-der-nait-meer-aan-mit. Mien Engelse kammeroad ook nait; hai skypete dat e de ‘flu’ haar: influenza, griep dus. Snötterg haar e zien mebieltje op vlouer klettern loaten: TikTok, kepot. Hai zee: ‘Der vuilen 19 hail fiene droadjes uut, in China bekind as ‘COVID-‘…’ n Gevoarlek woapen uut n chinese febriek! k Wil joe gain nepnijs influstern, mor smiet joen mebieltje vèr vot! Leuf mie mor, kiek mekander weer aan en proat as vanolds kloare toal.

Jodium en zulverpepier op woensnoen

Woensdag 1 maai 2019. Òfschaaid van d’haalfschaaid van de week, dus woensnoen. Dag van de Aarbaid. Aarbaid? Der is ja gain aarbaid meer veur elk. Loat ons kieken noar zundag vief maai! Mit n oranjefranje sjerp om, liek as ien 1945. Hoezee. Gedenkdag veur verlaifde Grunneger wichter dij op woensdagoavend de maple leaf in kop haren, woardeur canapeedees nog meer vechtlust kreeg. n Poar joar veur dij tied, op zotterdag 29 juni 1940, kwam zetboas uut Den Hoag noar Stad. n Duutse militaire kepel op Grode Maart speulde auf Befehl marsen ien zes-en-kwarts-moat.
Poar doagen loater kregen ‘movvenmaaiden’ n nuigen veur n woensnoenmoal op t Scholtenshuus. Vraauwlu haren doar schik op de sofa mit bezetters dij doarnoa loom as lama’s deelvuilen. Wehrmachtelozen!
Hou kon t zo wied komen? Colijn zee ien 1936: ‘Gaat U rustig slapen, de regeering waakt over U.’


Joa, mor dou Duutsers n poar joar loater hierhèn raaisden, ruip verroader Mussert vanòf zien muur in Lunteren: ‘Houzee kameraden’.
Ons regeren vloog noar Engeland. En Wilhel(din)mientje ruip noa heur ‘woensnoenmoal’ in Stratton House Londen veur Radio Oranje, de stem van strijdend Nederland, op tou verzet: ‘Landgenoten, Hoezee!’ Radio zat verstopt onder de vlouer. Gaf zai zug wel rekenschop van de gevoaren veur de landgenoten? Houzo, Hoezee? Roar mor woar, zukke lu kwamen wel mit heur pokkel op n sokkel… Noa d’oorlog was der n mengelmous van Canadutchkes en Niedermofkes. Benoam de lestnuimden kwam dat duur te stoan. Naargens schuld aan, mor levenslaank mozzen zai t verleden votstoppen, uut schoamte, omreden dat dikke vingers heur noawezen: ‘verroaders.’ Kinder van de nota. Niks ien de reken. Nait veul soeps. Ook ver noadat de verwekkers weerom wazzen, kregen noazoaten n L-taiken (van Landverroaders) te droagen. Nait zichtboar op jaas zo as de J ien bezettenstied veurschreven was veur Jeuden, mor n grof smoezereg soort: ‘Dij en dij wazzen onnure Houzee NSB-ers.’
Op schoul kregen wie noa d’oorlog te heuren: dit nooit weer. Kraanten en bouken schreven over stoere verzetsstrieders. Mor de ‘moatschoppij van gewelddoadeghaid’ was nog aal aan loop. Ien Korea en ien Nederlandsch-Indië kwammen nog veul soldoaten en börgers om haals. Suezkenoal kwam ien t nijs en de Russen wazzen ien 1956 inains aan t kamperen ien Hongarije.
Om onènde onder t volk veur te wezen, stuurde kamnet Drees noar elk adres n boukje mit handzoame tips over weerboarhaid bie n kernaanval. n Schier bericht tiedens t woensnoenmoal. t Mainst vuil op dat je din t beste onder keldertrap(?) schoelen konden. Ien zo’n gevaal mos je zulverpepier op roamen en deuren plakken tegen fall out, smirreg rötzooi dat löskwam noa t ontplovven van n kernbom. Ien steden wazzen ook wel schoelkelders, ston derbie. Mien voader zee dou: ‘En ien t loug din? Hou denken zai wel ien Den Hoag? Gounent binnen deur onderwies overwies worden en doardeur aigenwies.’ Om te ontholden! Olders, dij WOII mitmoakt haren, werren deur zo’n boukje hail onrusteg. Der was votdoalek reuring ien t loug, lu reerden dat heur kienderkes dommee zo’n ramp nait overleven zollen.
Denkt regeren Rutte net zo sloaperg as Colijn? Veureg joar zollen hier jodiumtebletten toustuurd worden, omreden dat wie binnen n stroal van honderd km van n Duutse kerncentroale wonen. En pakjes jodiumtebletten hebben n oranje opdruk, main ik … touvaal? Wèl denkt dat schoelen onder keldertrap nut het? Of zulverpepier veur de roamen? Binnenhoflu uut de fracties zeden op Facebook: ‘Kin niks gebeuren ien Grunnen, doar zit zoveul zolt ien de grond(?)’ Mainen ze dat? En dat van volksvertegenwoordegers! Dat mouten ze nait lappen ien Kiel-Windeweer en Börkomnij. Wat mot je mit jodiumtebletten tegen reketten? Niks/ en zeker nait nou bliekt dat distributie van dizze tebletten ook nog aal nait voldut! Ligt zeker ook aan de pharmaffia. Om licht te kriegen op t Binnenhof mout t zulverpepier veur de roamen vothoald worden, as der dommee renevoatsie komt. Kost mor n haalf miljard euro (zol dat mit crowdfunding bie nkander schrapt worden?) …
Mouten wie meneer de premier leuven, liek as vrouger menister Colijn? Rusteg sloapen goan? Ien de tied van Colijn wazzen der luchtwacht-uutkiektorens. Zag je vijand aankomen. Dij loerangels binnen nou mainst sleupt … denken wie. Ik denk dat zai omsmolten binnen veur aal dij grode wiendmeulens. Wieken zitten vol camera’s en òflusterspul. Dij zain en heuren ons dag en nacht, t haile joar deur. n Predukt van Facebook, main ik! Zollen wie n oorlog doarmit winnen? k Bin nait zo goudgeleuveg, mor as k aal dij rötteghaid heur vandoag de dag … Meschain kinnen Twijde Koamerlu zunder zulverpepier veur t roam nog wat helder denken, as zai lepeln ien n stoatsbetoalde woensnoenmoal (mit crowdfundingpudding)!

Kerstvloud 1717

Veur drijhonderd joar
routduustere nacht
störm bie boerderij
onrust onder t vij
doar bie Wierhoezen aan t Wad
Gain zodden meer aan diek
Van Seeratt gain macht
dou wazzen polderstreken
nait veul in de reken
bie bestuurders in Stad


(Refraain)


Groot nijs
t ston in de kraant
volk sjaauwt laangs dieken om ains te kieken, woar
was t dou?
t hait
zovèr ik wait
t Hoogelaand van Lauwerszee tot Dollard tou
van Drenthe tot t Wad
hail nat
mor as t wotter weer wast, krimpt mien gemoud
weer vannijs Waddenvloud?


De Drost van t Oldambt
was oet bèrre ragd
deur n wakkere Schout
dij zaag dat de vloud
kwam as n spouk in de nacht
Bie Eems brak n diek
waddensliek over t laand
netuur nam t leven
van aal dij doar dreven
gain bestuurleke macht


(Refraain)


t Wad grenst aan laand
hail kostboare grond
dat is wat ons roakt
wel doar over woakt
zugt dat geern as zien dail
Golden raand most omdenken
dommee is t te loat
en aal wat ik wait
komt uut Grönnings laid
wie leven in n Pronkjewail


(Refraain)

Kiemende vroagen over tegeltjeswieshaid?

Mit mien kammeroaden kwam k voak op n diekje dat de òfschaaiden was tusken twij boerenspultjes. t Haitte ‘Moaldiekje’; aan kop ston n meulen dij t wotter in de polder regelde. As kwoajonges struunden wie doar geern, en bie t boerenhaim doarnoast. Mor aigenoar/boer wol der gainent hebben, wie gapten voak n appeltje uut zien appelhof.

En as der wat nait mag, din kiemen der juust vroagen. Aan t end van t diekje ston n verkommerd aarbaaidershuuske in min begoanboar stroekerij. Dat nuigde nog meer. t Was n onbewoonboar verkloarde woonstee, woar ollu van de boer vrouger boerd haren. In d’oorlog zol t ook n onderduukershol west wezen.
Boer woakde over baauwval tegen loerders. En din kiemen der juust vroagen … din wor je wel hail nijsgiereg. Ain moal is t mie lukt om over de sloot te springen en t diekje op te bozzeln. Boer was òfraaisd noar t loug, mainde ik. Om t huuske waste onkruud hoogop, zodound zaag k t poaltje mit prikkeldroad nait en scheurde mien overall. k Stroekelde over vlinten en òfwaaide dakpannen noast de kwint. Op de deksel van d’olle regenput laag n zwaarfkaai en n roustege emmer mit deuken. n Haalve baanderdeur leunde zwoar op n boomke. Ik wrikde wat muurstainen lös bie n verroeste muuranker en zaag n glimp van t huuskoamertje. Boer haar vlouerplanken veur de roamen en deuren timmerd. Bie de stookhut lag n frame van n melkbuskorre. Schier man, der kiemden vroagen: wèl zol hier …? Ik frommelde wat aan n plaank, kreeg hom lös en kon t huuske in. Olle kraanten achter òfscheurd behangsel op muurlinnen. n Bult schaauwtegeltjes rond n gat in de vlouer. Op ain zo’n tegeltje ston n spreuk en zodounde kiemde n vroag … Mor dou der n dikke röt luip, was k gaauwachteg weer boeten. Ik wrikde de vlint van de regenputdeksel en ruip ‘Wel is de Keunenk van Wezel,’ mor
‘echo-ezel’ kwam van onverwachte kaant: ‘En nou neem k die te groazen.’
Ik stoof as n hoas over de sloot … help, de boer! En hij ploegde voort? Nou … nee, dou ik hail ver vot was en achterom keek, zaag k n kop en n voest boven t maaiveld uutsteken ‘Ik krieg die nog wel.’ Boer was laankuut in sloot donderd. Toch duurfde ik nait lagen. Ik verlaisde n klomp en runde mit nadde vouten op huus aan. Moeke haar weer n kluske mit mien overall; der kiemden gelukkeg gain stoere vroagen hou of dat nou weer kon … Nee, ik kreeg n plak stoet mit broene sukker…

Zo’n 25 joar loater zaag k olle boer in rolstoul veur t bejoardenhuus in t loug. Van proat kwam proat. Gemainte haar hom uutkocht, zien boerenploats òfbroken en t laand riep moakt veur n ‘grootschoaleg’ bedrievenpaark. Ook de meulen en t aarbaidershuuske binnen vot. Dat begrootte boer t mainst, zien kop was nog gain teems. Eerstens was t woonstee van zien òllen, In d’oorlog n onderduukershol veur Jeuden, veur hongerege ‘Hollanders’ in de Hongerwinter en n knokploug van t verzet haar doar ook touhollen. ‘n Stokbenaauwde tied,’ zee boer, ‘k haar voak zenen veur de ströt, beducht veur kiemende vroagen van de movven.’
Mor der kiemde ook n vroag bie mie: ‘k Heb heurd dat der dou ook n liek vonden is?’
Boer keek verbiesterd, kreeg troanen in d’ogen en ruip verpleegster dat e ‘in huus’ wol. Proatje was doan. Nog weer loater heurde ik bie touvaal dat boer in leste week van d’oorlog smörgens in vrougte noar t huuske slopen was. Hai wol kieken hou t mit onderdukers was. Hai heurde n stem in t duuster. n Kirrel mit n pistool bedraaigde onderdukers en ruip: ‘Deruut en mitkomen.’ Boer haar n greep bie hom, wol kirrel tegenhollen. Inains n schot: kirrel vuil omdeel. ‘Bewoners’ van t huuske waren n verkennersplougje Canadezen. Boer draaide t liggoam om, dou zaag e wel of t was … zien neef Apko, dij was NSB’er. As kinder haren zai baaide ook voak bie t huuske speuld … Der kiemde even gain vroag meer bie mie

Bie joe nog wel? Wat der op t tegeltje ston? Tegeltjeswieshaid! Zet ale vedde, schaive letters achter mekoar.

Klimoathuuske

Jannewoarie-oavend, haalf zeuven. Störm jagt boomtakjes tegen bewoasemde stalvenster. Schimmelpony Bio, pinken Grassie & Kloavertje en sikje Lurfke kaauwen tevree. Zai schaaiden waarmte òf, harmonie in de tiny klimoatkwint. Oppashondje Boa snurkt as n zwien, vernemt niks. Mit n vegaprak op woakt netuurboer Schriefkens op zien strobèrre onder t plaggendak. Net wat veur Kreuzelu. Zuver miljeu, zunder ongemak van stikstofboudel, TenneT, NAMzwammers of Ziggosoezers. As störm boeten indamt, valen boer d’ogen tou. Mit hounder op stok, hoantje Droktemoa kraait boudel aanderdoags weer wakker. Klimoathuuske … zo as veurvoaders vrouger leefden. Kiek mor op petretten van de Plougschilders.

Kreuze-jamboree

De honderdste Kreuze-jamboree is aan gaang. Toalpadvinders zuiken thoes op t schaarm noar keuzewelpkes. Wèl? Woar? Hopman Henk verkent t pad onder meulens, bie wolverasters en damhekken. Commandocentrum wordt aanstuurd deur hopman Bert. Belhoamels Pé en Rinus, Akela Alina, miljonair Burdy, Tou even doe, Wia, Harrie Diefklaai, Ricketiktok, Dou Ais Aans Wat en Inge zuiken in t Faceboukbos. Scouts Alex en Fries kniezen bie n Ziggokampement, d’ainzoame kouknechtjes zitten in n Gordioanse knup.
2023 wordt dokeg, woar gaait dit hen? Welkse loze Lord zugt nije hopmannen of Akela’s veur t Kreuzedoolhof?

Kreuzegazeuse* (Encyclo)

Betaikenis: 1) keuzedraank, 2) Nedersaksdrupkes, 3) boerengrachtengordelslok, 4) bunderslootjenat, 5) GruinGrunneger gouwenlikeur, 6) kikkerritsiroop, 7) aigenhaimwotter,
Gebruuk: noa t sloothouken n spoulkomke volgaiten. Bie elke slok komt der n grasgruine Grunoboer lös, Ommelaander sju veur netuurlaifhebbers. Dail joen keuzeroes doags op droadjesvangnetstee ‘Kreuzekeuze thoes’. Zeuvenmoatjes-kruuk òfsloeten mit n USBkörk. t Is gain Wet van Algen en Wieren mor bie leeshongerklop eefkes zinnen verzetten en pruiven. Proost!
*Bekinde etiketten; Detmers, Puister, Nienhuis, Poelman, Torrenga
Tapperij: WienWeerd

Kreuzeschrievertjestoalkringloop

Grunneger slootjes baiden leefroemte aan wotterschrievertjes op kreuze. Kreuze is n textuur van algen mit aalweg aanwazzende schrievertjes. Schrievertjes binnen bladwiezers in boukgewas, dij mit wottervlugge omsloagen gruizoame kost poten veur lezers. Lezers kriegen op dij menaaier keuze aanlangd mit letteratuurstekjes. Letteratuurstekjes zörgen veur biotopisch verantwoorde toalkringloop. Toalkringloop bluit as n dictee uut n botaniseertrommelke van n Grunneger.

‘Lakeika’

Onneuzel as Austroalische boombeertjes. Zo zwaalkden wie in de zesteger joaren over de kermis. Bie de woarzegster en bielaangs standwaarkers. Griezelkoppen in t spoukhuus, mizzelk in waalzende cake-walk, jeuk in t vlooiencircus. En slikken aan n zuite wattenstoaf, kenailstokken en stroopsoldoatjes.

Op Vismaarkt in Stad ston de tent mit Lakeika, het beestmens. n Kermisondernemer (n woonwoagenkaamper van Paaizerweg) lokde elk veur n kwartje noar zien Oafrikoanse bamboetent: ‘Zie hier de levensgevaarlijke Lakeika.’ Dizze haalfmens/haalfoap haar e zulf in Zuud-Oafrikoa vongen, ruip e stoer in megafoon. Hai mos ja boven lewaai uut van tenten dernoast. t Haalfnoakende ‘beestmens’ sluig wild vanuut zien kooi achter de kelizzen, woardeur tent hinneweer bolde. Boas hail hom mit gevoar veur aigen leven vaast aan n iezern ketten. Lakeika, n gorilla-achteg wezen, luip op blode vouten deur n bult glasschaarven. Was ook nait benaauwd veur vuurfakkels woar zien boas mit zwaaide. Je wozzen dat t aal kokeleko was.
Mor bie d’uutgang van de tent keek je alweer verboasd noar de staailewandrieders mit Gerry Kinds, de blonde motorduivelin uut Kiel-Windeweer. Even wieder zoeiden wie in n draaimeulenbakje van Klinkhoamer (‘Poedel’), touvaleg ook uut Kiel-Windeweer. n Man mit n cowboyhoud teunde zien broene beren.
In bokstent kon je vief gulden kriegen as je wonnen van bokser Baby Austin.
Mit maaikermis stonden op houk van Oosterstroat De Volendammers in klaiderdracht. Zai prezen vedde poalings aan mit n moppie gezellege harmonikoameziek. Op Grode Maart speulde draaiörgel De Arabier, mit peerdje derveur, gemoudelk op de kinderkopkes. Jan Roos draaigde mit wandelstok as kwoajonges hom de gek aanscheerden. Oorlogsinveliden speulden mondharmonikoa veur n aalmoeske. Aan aander kaant van de stroat ston n pinda-chinees. ‘Pinda-chinees’? Zeg je dat morzo, is dat gain scheldwoord? Nee, dou nog nait, chinezen verkochden pinda’s veur n sentekroam. Discriminoazie? Nooit van heurd. In dij tied ston der ook n Lilliput-circus op houk van t Damsterdaip in Stad. Elk vergoapde zuch aan dij minimenskes. Rondom de tent stonnen lutje huuskes op woagens, elk loerde der in. t Onbekinde trekt joe … dommeghaid? Och, je zagen alles zwaart/wit, mor dat kwam deur tillevisie. Bie lu dij al n bakbaistbeeldkaast in huus haren, begunde t woord ‘apartheid’ wat deur te komen. Dat was vèr vot, in Zuud-Oafrikoa. Op t spikkelschaarm (‘snij’ nuimden wie dat) zag je dat
doar ook haalfnoakende lu rondluipen. En dou stak stoadegaan ‘poletieke correcthaid’ de kop op. Mor standwaarker ruip: ‘Koop mien benanen lu, aal t aander op de wereld is poppekaast.’

n Poar joar loater: Pinkstermaartkermis op de Schreiershoek in Leek. Joa, schraaien konden wie dou … van t lagen. Om de kou mit zes poten, hahaa, de dikke doame en de klounen, whoehahaa. En wie luiten ons weer ais vernaggeln deur Lakeika. Noadat de tenten dicht gongen, stapden wie mit n puutje euliekouken nog eefkes noar daanskefee Duurt van Dijk.
Aan n toaveltje achteròf dronken twij manlu kovvie bie n drijbaintje (kroantjepot), zai telden kwartjes en knaken. Dij aine doar links, da’s toch zeker … eh … en dij Surinoamer dernoast, dij leek wel wat op … eh … Man zat doar in zien uutloperskloffie, stopde geld in buutse, ston op en zee in Stadgrunnegs tegen zien boas ‘Nou, k goa noar de kwint, moi.’
n Poar wichter, nait benaauwd, zagen hom ook en smoesden: ‘Zol dij vent veur Lakeika speulen …? Moi Lakeika! Wilst ook n euliekouk?’
‘Joa,’ zee Lakeika, t smuik hom goud en vruig ober om wichter wat in te schenken. Hai laagde, ruip ‘moi wichter’ en stapde deur uut.
‘Discriminoazie? Wat is dat?’ zol standwaarker zegd hebben: ‘Beestmensen? Dij wazzen der zo’n twinteg joar leden … in WOII.’

Lol in t Plectrumceen

Studio mit jonge en olle muzikanten. Smuie en kromme vingers op de snoaren. Jongelu rappen en zuiken wat nijs. Ollen lustern en proaten: ‘Waist nog wel?’ Lol mit knutselverstaarkers van olle radio’s. Repetaaiern in n keldertje mit twijdehaands gitaartjes. Over muzikantentrefpunt t Noorder Meziekhuus in Nije Ebbingestroat. Mit n gammel huurbuske noar optredens in pervinzie veur n habbekrats. Jongelu kieken eefkes op van mebieltjes. Hou kon je vrouger nou lol hebben mit zukse rommelpot? In 1960? Da’s n miljoun joar leden, man. Was dat nait t tiedvak Plectrumceen?

Ludolfs aarvenis

Ludolf luip waarkloos deur pervinzie Grunnen. Hai was geboren in Norden, Duutslaand en te vondeling legd in pervinzie Grunnen. Mit n braifke derbie: Ik hait Ludolf. Jong was wat tiepelzinneg, mor haandeg mit holtsniewaark. Hai wol geern kerkörganist worden, mor zien pleegollu, femilie Stroevkes, konnen dat nait berappen. Hai papte din mor aan mit n domneesdochter in Garrelsweer, wel wait wat t brocht. Gain laifde in els gevaal. Zien moag wer opstaandeg as e heur aankeek. Domnee luit hom kerk zain. Jong loerde noar t örgel en zee: ‘Welkse oeckel het dat biemekoar jast?’ Dat snee gain holt, mor t instermint was zekerwoar nait zuver van toon, krekt as Domnee. Dij snakte zwoar in mineur dat n Schnitgerörgel was. Was nait zo, mor d’örgelpiepen wazzen aan t daansen.

Ludolf haar ook niks mit schnitzelörgels, zee e … dus òfraaizen. Gain scharrels meer in Garrelsweer.
De jonge Stroevkes belaandde in Niebert. Bie de kerk trof hai köster bie t heegknippen. Dij teutte over kerkörgels.
n Vraauw ruip: ‘Theedrinken, pa.’
Köster keek Ludolf aan: ‘Mien dochter. Hest zin aan n kopke thee?’
Ludolf hapte tou: n kösterdochter, wel wait … Dou e heur in keuken zaag, heurde hai stemmen in zien kop. Hai vloog stroat op mit woorden in C haile grode terts dij nait haalf bie apostels pazen. Zien lompe menaaier van zeggen was gain ouverture noar n groots muzikoale loopboan.

End decembermoand heurde hai bie Zandbaarg t Angelus kleppen. Mor Pastoor haar hom enkeld hormonoal in de kieker. Van pleegollen haar jong mitkregen dat je ronduut zeggen mouten wat of je denken. Bot of nait, zai nuimden dat ‘eerlek’. En doar achteraan: ‘Ze maggen de woarhaid wel heuren.’ Stoer … en dus, as jong van dizze tied, klonk zien ‘preek’ tegen verbiesterde meneer pestoor as n hail eerleke raprequiem. Ludolf bevoelde doarmit alle vrome vruchten van de kerstboom …
Din mor noar Stad. Bie de Der Aa-kerk luip wat volk in laange tabberds. Lu van n cantorij, wer hom verteld. Hai kende t woord nait … kantoren? Van n Konditorei? Mis, dizze lu zongen koralen van Sweelinck, Da Palestrina en stukken van n zekere Bach. Bach? Ludolf kende man nait en ruip: ‘Hier paast Joris uut Zuudloaren mit zien örgel, dij is van n goie schnit …’ Concertmeester was nait bliede. Man hees zien pij op en schopte dizzonant over de Brugstroat. Torenklokken in haile stad begunden uut aigen bewegen ontstemde klanken over stad te baaiern. Ludolf zien eerlekhaid lag weer ais aan barrels. Dou trof e n gemainteambtenoares … hm … in Maiden. Vraauw heurde zien verhoal aan, docht noa en keek in t archief van Norden. Noa n week zee ze: ‘Kompelmint, dien noam is Rudolph Garrels.’ ‘Hou komst doar nou bie?’ vruig e heur.
Zai zee dat e noar n verre veuropa nuimd was. Zien aigen verwekker was 20 joar leden noar hom op zuik west. Man was kerkörganist, mor deur draank schoemde zien toukomst onder körken. Hai haar op zien zuiktocht verteld over n verre veuropa dij Rudolph Garrels haitte.
Ludolf wos nait wat e heurde en docht: nee, toch nait weerom noar Garrelsweer?
Ambtenoares gaf hom hints en zee: ‘In kerk van Maassluis staait nog n örgel dij dien opa baauwd het. Uut archief bleek dat d’eerste Rudolph van de viefde generoatsie t instermint aarven zol. Dat bist doe. Domiesdochter doar kin die meer vertellen.’
Ludolf alias Rudolph begunde te zwaiten. ‘Domiesdochter?’
Ambtenoares laagde: ‘Dat bin ik touvaleg … Gaaist mit noar Maassluis?’
Maassluis …? De vondeling van dou wer inains n zendeling mit zien aander aarvenis: eerlekhaid …

Luie Grunnegers

Grunnegers? Zo lui as n vlint. Job Dommeloar van Sloaperstil heer, zulf suvvend in n hangmat, zugt dat op vekaansie. Onder bomen om hom hèn hangen ommelaanders, ook vekaansielu. Ogen, net mollebonen, loeren Job tropisch loom aan. Troag, nait veuruut te branden. Laang, roeg hoar vol ongedaaierte en noagels as kolenschoppen. Knippen? Ho, wor je ja mui van. Grunnegers? Lui van oard!


‘Gaait dat hier aaltied zo?’ vragt Job campingholdster Monique.
‘Joa,’ laagt ze en zet hom ook op de liest van heur Academie veur beschaarmde luioards* in Grunnen … in Saramacca … in Surinoame.

https://www.greenfundsuriname.org/nl/programmas/4525-2/

Maddeklopper

Veurjoarsschoonmoak in de kop. Stugge kokosmatten op t wasrik. Buurvraauw sluig wild mit de maddeklopper.
Drij vraauwlu luipen t blaikveldje op: Jehova’s Getugen! ‘Goedemiddag mevrouw, mogen wij u even storen…’
‘Nee,’ zee buurvraauw, ‘goa joen aigen huus hemmeln.’ ‘Oh, u heeft het zwaar, hè,’ maarkde t bezuik op.
‘Dat wordt beder mit wat hulp,’ zee buurvraauw.
En … de Getugen sluigen doarnoa aindrachteg op de matten.
‘Misschien een … eh … Wachttoren, mevrouw?’
‘Nee,’ zee buurvraauw, ‘dij heb k genogt zain bie Berliense muur, mor … eh … begrip komt vanzulf as maddeklopper draaigt …’

Mantelmantra

Zus Zwaantje zit doaglieks op ketoor in t gemaintehuus. Doar proat zai ABN mit de notoabeltjes. Mit noadruk op de B! Veurnoam, ja. Zai loat zuch doar Zwanette nuimen …
Bruier Homme ridt op miljeuwoagen van gemainte. Hai proat de toal van de stroat. Ook as mantelzörger van moeke thuus is ‘plat’ zien verbindenstoal. ‘Smurrietaal’ maint Zwaantje alias Zwanette vol aargernis. Din trekt bruier zien overall aan in huuskoamer: ‘Uut veurzörg,’ zegt Homme tegen heur: ‘Ik dou mor gain mantel aan, din kinst mie hom ook nait uutvegen.’

Mazzelstreekjes

PodiumTV-On the road. Mit camera-auto tusken Vaaierhoezen en n Daam. n Aanzichtkoartfilmke wordt ons toustuurd as n kiekgrout zunder postzegel. Aiwenolle mazzelstreekjes bielaangs t Wad, verstopt in vedde graslaanderijen. Rust en roemte. Woorden van olle zedenprekers waigen doar verstild in olle bomenkrunen. t Is doar stil … stil bin k. Hoeskes en hofkes rondom kerk, maist deur aigenaarfden opknapt. t Schierste loug van Grunnen? Hail pervinzie het nait aans. Monnikenwaark van woongrunnegers dij dat aal mit laifde doun. Zai verdainen de Auwerder ticheltegelpries, de AduAWARD!

Meertmoand – Netjes platmoand

Taande Teubeline (Teubke) en ome Frans kwammen vrouger ainmoal sjoars ien vekaansietied ‘over’ oet Bergen Binnen bie heur olders ien t loug. Kiender wazzen der ook bie, geliek verdaild, twij nichtjes en twij neefkes. Mien moeke, n zuster van taande Teubke, von dat zai zo schier tou woorden oetkwammen, netjes Hollaands zeg mor. Zulf proatte zai plat, net as opa en oma.
Ook taande Teubke was bie opa en oma op t Hoogelaand opgruid mit de toal dij doar bieheurt. Doar zat de glieboan veur femiliestammenstried. Òfstandelkhaid, n daipe kloof tusken ’t vèrre westen’ en ’t hoge noorden’.
Opa was boerenaarbaider west en … oh bliksem wat zeg k nou … knecht … nee … haandlanger bie boer.
Taande Teubke was zuver ien t kaizen en gebruuk van woorden. Zai haar zuk deur ome Frans, kapper en gemainteroadslid, t Hooghoarlemmerdieks aigen moakt en dat zol dat zootje rest-Hollanders waiten ook. Der was voak òfkeuren en heur raif doarveur wazzen EHBO-alfabetplaaisters: ‘Hoor toch wat je zegt. Slik geen woorden in, hou op met dat vreselijke afkort’n.’ Zai pruit ‘mit de wille vast as stoal’, en … woar kwam dat ook alweer vot …? Taande was bliede dat zai nait meer ien t achterhuus Grunnen woonde. Zai woonde veurnoam ien pronkkoamer Holland, dat heurde wel even aans.
Dou wie as kiender onder t spekkedikdakken ien geef Grunnegs pruiten over ‘gounent spijen der op om meer te kriegen’, vruig n neefke zug òf woar smoeskederij over gong.
Ome Frans veegde dat netjes op n bult mit: ‘Dit noemt men nu Gebroken Nederlands.’
Nou schier ja, wie konnen ook wel Stonecole Engels proaten: ‘Ai felt wit mai reet ien …’
‘Ja ja, genoeg zo,’ von taande dij der net over tou kwam. Zai smolt sikkom as n keers deur n vlamke van zoveul minne Nedersaksisme en plaaisterles mond-op-mond-ABN begon weer om drek-uut-bek te zoegen.
Dou ome Frans deur gemainteroadsverkaizens wetholler wer en t wat roemer kreeg, kochde hai n twijwieleg raaiskwintje. Veurnoame femilie brocht zodound vekaansie deur ien Zwitserlaand op de snijbulten, yodelahitieee. Ver vot? Nee, Grunnen is ver vot.
Veur n joar of wat leden wazzen wie op n camping ien Spanje; boazin wees ons n stek aan. Tusken kaptoale rollende zigeunervilla’s tuugden wie onze dakdroager òf en baauwden tent op. t Was denkelk n alleriezelkste retro-aarmou veur de tiedelke bewoners om ons hèn, dij zukswat nait meer wend wazzen. n Grunneger, roodbroen as schounsmeer, zat veur zien pelaais te loeren mit links van hom n luxe VBP-vlaaisbroadpot en rechts n aaskepot van glimchroom. ‘Jullie kom’n zeker uit Groning’n?’
‘Joa, joe ook? Kinnen wie votdoalek plat proaten, ja.’
Prins Erdal keek bedenkelk. ‘Nee, dat hebb’n we thuis niet zo geleerd, ja.’ De tongvaal kwam mie aans bekind veur.
Hai was zuneg over zien femiliestam, mor wol geern kwiet dat e uut ‘Haren’ kwam. ‘En jullie?’
‘Eeeh, van t Hogelaand.’
‘Tja, dat meende ik al te hoorn, dan heb je je koei’n vast onderbracht bij de Rabobank, ha ha ha.’
‘Nee, mien koien binnen ook op vekaansie mit n veewoagen en bie touvaal heb k ze nou as noabers op dit kaampke …’


Dou ons wichter veur de tent mit n stoofpotje aan d’loop wazzen, haar e last van ‘stinkerij’ dat zien sloapstee ien kwam.
‘Nou, din dou je t roamke toch even dicht.’
Haile brut wer hom teveul, dou luip e noar glampingholdster tou. Zai trok mit scholders en zee ien haalfbeks Nederlaands dat zukswat bie heur waiten nog nooit veurvalen was. Pervinzielu bie nkander is aal pais en vree, mainde señora.

As jongelu van dizze tied mit vekaansie west binnen en je vroagen ‘Woar binnen joe hènwest?’ ist aal hail gewoon; noar Amerikoa, Oazië, Oafrikoa. (Ver vot? Nee, dat is Grunnen, ja!) Ik reken op schiere verhoalen, mor lege raaistazzen valen joe veur vouten deel.
‘Hou was t doar?’
‘Eeh nou, lekker eten, aans wat as n Hollaands prutje.’ Ze kieken derbie as n gloazege eerappel tusken n stam siepels, binnen te groots veur n stamppotje mit n koeltje veur de sju. Kaant-en-kloar oet supermaart is makkelker en pizzaplof staait ook zo veur deur te ronken. Òfwasmesien? Huift nait meer.
‘Haar je wat proat mit inhaimers doar?’ vruig k lestdoags aan n broenverbraande raaizeger. ‘Joa,’ zee man, ‘ien t Engels, mor k goa mainst ien meertmoand op vekaansie.’
‘Oh joa?’
‘Joa, din kinnen wie overaal ja plat proaten, ha ha … mor zunder gekhaid, lu binnen doar hail aarm, mor zo vrundelk.’
‘Oh, binnen zai doar vrundelker as wie hier?’
‘Nou zekerwoar, zai lagen doar veul meer, helpen vot mit joen raaistassen, bringen joe geern even noar n hotel of rieden veur joe aan over stovvege zaandloanen om t pad te wiezen noar n “resortlodge” of eetschuur.’ ‘Doun ze dat hier nait din?’
‘Dou nait zo stom, stovvel, hier is ja gain resort aan n stovvege zaandloan … eeh ik mot der weer vandeur … puut hè!’ Toch netjes plat zo’n gromgrout. k Wol hom nog vroagen of hai zukzulf vrundelk von … mor doar is zulfkennis veur neudeg.

Mien zwa

Jeanpierre Kneusinhof (12) was zien noam. Zeun van n Grunneger en n Française, n geschaaiden stel.
In zien woonstee Fransum nuimde elk hom Jampie. Hai was nait zo schrander, nait zo as t wezen mot. Zo aine krigt gaauwachteg n bienoam. En dus was t veur elk dij hom kende dudelk: Jampie Kneuze. Da’s lagen, ja, mor laf, t deugt van gain kaant. Lu snakken over lozeghaid, mor bruken scheldnoamen as humor over de rug van n aander. Elk wait dat, mor gounent kaizen benul. Vraauw Brinkloage, noast de Kneusinhofs, zee aaltied: ‘Jampie is n laiverd.’ Dat heurt hail aans.

n Goie noaber haar n kedo van Jampie kregen. ‘n Petret,’ zee jong groots, ‘zulf schilderd.’ Noaber kreeg n rococoliest in haanden mit n douk dat volklaaid was mit kleurstrepen. t Wer hom woazeg veur d’ogen, zol zien keuze nait wezen. t Leek wat boogie-woogieachteg, mor … Mondriaan? Nee.

Ook as nait-kenner van zukswat zag e vot wel dat t gain broezeg Waddentoavreeltje van Geurt Busscher of n stilleven van Henk Helmantel was. Nee, t leek meer n taiken van n viefjoarege. ‘Schier doan, mienjong,’ zee noaber, hai wol nait zuur doun. ‘k Zel n plekkie op muur zuiken her.’ Jampie ruip: ‘Mien zwa,’ en gong tevree noar huus.
Noaber pakde n trapke, n betonspieker en n klaauwhoamer. Mor noadat hoamer hom mit n fraanse slag op de vingers tikde vuil boudel op de vlouer. Mon dieu, de rococoliest noar zien munnekemoer, t douk was zwoar beschoadegd. Meleur op zien Grunnegs. Hai wol boudel biemekander reddern … mor woar wazzen de ‘mondriaanstrepen’ bleven, hou kon dát nou? Hai zaag bloots n douk mit veul bloots … noakend, zegt n Grunneger. Meer mit rondingen en loakens over edel gewas drapeerd enzo, krekt as Rubenswaark. Verstomd keek e noar n zootje sneu-de-boules: dit was d’achterkaant van Jampie zien ‘petret’. Aargens in de liest stak der n propke pepier oet mit un peu stukje Fraanse toal derop maggeld:
C’est le choix de … ston der n noam achter? t Was hom nait dudelk, was t Fraans ook nait machteg. Dou op dat ogenblik bèlkde Jampie bie achterom ‘Noaber, noaber!’ en stoof de koamer in: ‘Heb joe mien zwa al ophong…’ Stomverboasd zaag e noaber bie de ramp. Mit grode ogen keek Jampie noar de resten van t petret … zien kedo, zien kunstwaark en stoamelde: ‘Mien zwa, wat kin k … schildern, nait?’
Op dat ogenblik tikde pa Kneusinhof op t roam: ‘Is jong hier?’
‘Joa, kom der mor in,’ zee noaber mit t braifke in d’haand, ‘dien zeun is n echte artiest, mor hai ropt aal: “mien zwa”’.
Kneusinhof laagde: ‘Joa, gain wonder, zien moeke, mien ex dus, is n verre achter-achter-achternicht van n fraanse kunstschilder. Dit petret hong bie ons in de koamer, t was mien keuze nait, mor zai zee din “Mon choix”. In loop van tied wer dat bie ons thuus “Mien zwa”. Haha, onze lutje artiest begunt hier zien aigen carrière noar aanlaaiden van dit braifke.’ Hai vertoalde: ‘Der staait: “C’est le choix de JeanBaptiste Greuze: Dit is de keuze van Jean-Baptiste Greuze”, n neoclassic… stoer woord … kunstschilder dij leefde van 1725 tot 1805.’
‘Schier,’ zee noaber, ‘noa n dikke twijhonderd joar mag der wel weer ais n nije kunstenoar opstoan …’ Hai keek noar Jampie. Dij nikde en zee: ‘Mien zwa.’

Mosnaa?

t Skielert, t spiedpedelect, t segweet, t droont en t haiperloept akkuroat om en over ons hen. As k mien fietske tegen wind in trap, ie-baikt snelvolk stoef om mie tou.
Gain bel, gain grout … zoef en vot. Kloagkribbeg hong ik vlaag doarom strieklings.
Buurvraauw laagde en zee dat dat niks helpt mit mien voandel. Woarom nait …? Overaal haangt vlaag ja op de kop. Mien huusstee is zodound bedould as subhublekoatsie veur anti-snelvolkdenkers! Dou ik in 1963 … Joa joa, opa, òfvlagd op dien vélocipède, zeker. Nou waiten we t wel, moi!

n Prieeltje van waitenschappers/waitenwappers

In d’olle Franse toen van n börgje wazzen wie as kinder voak aan t dunderjoagen. Jonges en wichter, verstopt achter rododendrons en hoge voarens. Lagen, gieren, brullen om de putto’s in de toen en om wilde verhoalen van vrougerheer. As der n persoon noaderde was t ‘ssssst’ en moesstil. Je mainden dat de persoon niks in de goaten haar. t Was nait gehaaim, mor je begunden van ales te onderzuiken, waitenschap gaf spannen. Doar wer je deur aandern nijs inschuund. Roddels over dij en dij. Je leufden ales wat der smoesd wer, omreden dat je der zulf onderdail van wazzen.
In n houkje van de toen, zo’n twijhonderd meter wieder achter de börg, ston n roavelg rond hutje van rait en wat plaggen. n Prieeltje van petriciërs uut ver vervlogen tieden, dij doar thee dronken en zo … Der haren zoch hail wat ondeugende toaverailtjes òfspeuld, heurden je van wat oldere jonges dij doar zulf eerder ook al touholden haren. Hou wozzen ze dat? Nou, van heuren en zeggen netuurlek. Gekwak van waitenwappers over n prieeltje.
Weer aander ‘waitenschappers’ wozzen te vertellen dat de leste bewoners wegpest wazzen. Olle oadel haar gain centen meer had om t börgje op te knappen. d’Hoaveloze boudel was n vingerprik in d’ogen van veurnoame lu in t loug. Gemainte mos t spul doar neudeg aan kaant moaken. d’Oadel wer uutkocht veur n habbekrats. Mor gemainte het boudel nooit weer in olle stoat brocht. Noa glorie gain victorie. Der stoan enkeld nog n poar muren van t olle huus en t vievertje van de Franse toen van dou. n Stichten gaait der nou over, wil der nog wat van moaken mit wat kunstgrepen. Mor vot is vot en keert nait weerom.
Alerhaande lu hebben nouedoags verlet om n aigen prieeltje. Der is niks te vinden wat nog betoalboar is. De roup om n stee wordt dag noa dag staarker. Prieeltjes binnen zeldzoam, de wat minder stille ‘waitenschappers’ waiten wat of der gebeuren mout. Huusgarchen bèlken en appen noar wethollers: ‘Ingriepen, baauwen!’ Prejektdespoten sloeten, as ze kaansen kriegen, t börgje in mit medern Vinex ‘woongenot’. Elkenain din mor in n tiny houske mit moustoentjederij? Schier meschain, mor t het niks oadelks. Ik denk dat stille waitenschappers doarin nait genog leefroemte hebben. Over twinteg joar is t haile laand benaauwd volbaauwd en din plaaiten waitenschappers veur de baauw van … börgjes mit singels en slötgrachten. Mor ja, de roemte …
In de viever van dij olle toen zit Kaaizer Kreuze. In n luddek prieeltje op zien gruine wotterlelietroon. Omgeven deur kikkerrit blast hai zien kwoakbloas groots op. Hai wist slootjelu op t rechte pad en … op gevoar. Hai kwoakt dat wezens dij zoch ‘mins’ nuimen t terraain mit de börgresten òfbreken willen. Veur n torenflat mit viefteg woonsteeën en tien turbinemeulens der omhèn. Dit as vergouden veur bevingsschoa en t levert gemainte centerij op. Beloaden luchtbellen getugen van onrust in t algengewelf. Inains vaalt der schaar over Kaaizer … klepperdeklep … te loat! Kaaizer Kreuze bungelt aan n snoavel. Der wordt hom asiel verlaind in n ooievoarsnust. t Nust van d’ooievoar uut t stadswoapen van Den Hoag …

Opa Tammo’s Lulalaid

Lula Lula Lu, Lula Lula laid
Opa Tammo’s Lulalaid.


Wie wonen in t gehucht,
Lula achter Kalkwiek*
Mit veul vrizze lucht,
k bin de keunenk te riek
Omreden lu van Lula
hebben nait veul verdrait
Elk ken ja opa Tammo’s Lulalaid


Doar krast mien hanska,
en in t laand frènst n veulen.
De schoapen loom in scha,
hondje wil mit ze speulen.
Ons kat ligt noast oma,
dij hoakt mie n klaid
Veur heur klinkt opa Tammo’s Lulalaid


Lula Lula Lu, Lula Lula laid
Opa Tammo’s Lulalaid


Haar oma veul zörgen?
Och, k wol voak nait om liek
En toch elke mörgen
weer noar Beukemoa’s febriek
t Was n tied van aarmou
wie haren t nait braid
Toch zong elk opa Tammo’s Lulalaid


Wie heuren bie mekoar
krek as vlais en de sjuu
Bist nou tachteg joar
d’olste van Lulalu
Och opa, gain troantjes
de woorden dij ik wait
De woorden van opa Tammo’s Lulalaid


Lula Lula lu, Lula Lula laid
Opa Tammo’s Lulalaid

*bie Hoogezand


Op de wieze van Uncle Satchmo’s lullaby van
Louis Armstrong

Postzegellaand

Zoakenlu ruipen in de joaren negenteg: ‘Denk groot.’ Nait van dat benaauwde. Loater nuimden millenniumboomers aal wat der was ‘mega’. Nederlaand was zulfs ‘giga’-riek.
‘Het geld klotst tegen de plinten,’ ruipen geldvergraimers op t Binnenhof. Wat denk je din as aarme loes …
Mor veur n joar of wat klonk inains: ‘Denk derom, Nederlaand is mor n postzegel.’ Minimega, denk ikzulf. Nederlaand ligt as n ongefrankeerd leeg kevort op stroat. Votwaaid uut n Brussels bero. In rechterbovenhouk staait ‘Port betaald’. Proost! Mor kostboare inhold, megacheques, binnen allaank giga verwaaid in de Unie.

Sans souci?

Nije woorden binnen nait votdoalek begrippen. Boomridders, ketenmariniers, gebiedsregisseur. Aal gekhaid, ja. Boomridders … zug je dat veur joe? Geharnaste ridders dij mit n zwoard òfstörmen op n boom? En wat doun ‘stadsmarketeers’? Denk ais even mit mie mit: ketenmariniers? Mariniers dij keet schoppen in n asielzuikersopvang? Dat doun asielzui kers sums zulf wel.
Onder t sausies doppen deur lees ik in kraant: ‘gebiedsregisseur’.

Wat mouten wie Grunnegers ons doarbie veurstellen? Binnen wie tenailspeulers op podium Pervincie Grunnen? Zol kinnen, vraauw Top van t Gasberoad en Schorren van GBB hebben n bult zörgen over dizze kontraainen. Ik heb doarom alvaast n stuk schreven over rebulie onder hooggeleerde ‘deskundegen’. Titel in t Hollands veur aanderstoalegen: Zonder professoren. Gaait boukenlezer n licht op? Mooi zo. Regioregie: aigenlieks CdK Paas mor wie hebben hier meer aan Johan Remkes, n kopsekop Grunneger van Zuudbrouk heer of dij Hayo Apotheker, n bliksems loze Lopster. Gemaintebeambten kriegen n beschaaiden figurantenrol, zai preveln menisters ‘deskundeg’ noar de mond mit bedenksels as ‘meer handen aan het bed’ en ‘meer blauw op straat’ (? Is kleur van Hermandaddy nog wel blaauw…?) Nee lu, centerij doar gaait t om. Gain geritsel meer achter de kelissen!
Woorden, mor… begrippen? Ik dop nog wat sausies. Hai hai, deskundegen: gedragsspychologen, bodemscheursociologen, sausielogen. ‘Bouwvakkersbusjes rollen de straat binnen’ haren ze bedocht. t Gaait over scheuren en verzakkens. Buskes mit waarklu mouten Grunneger lougjes in, zo was t idee. Mor deur misverstaand werren ze bie Vaaierhoezen ien buurtschop Viefkwinten votstuurd. Hou dat kon? Deur de meulenskwezzie. Lu willen gain luchtwachttorens mit zwaaiende prepellers van zo’n twijhonderd meter heugte. Woarom mozzen waarklu din vot? Dij kwammen mit cementmeulens! Mor lu haren zörgen over hoes en heerd en werren roeg in de kop, zai ruipen dou: ‘Hier gain meulens meer op t haim, votwezen!’ Zo komt boudel nait kloar. Zörgen doarover. Denk nou ais even mit, k heur ja niks. Joe kinnen joen aigen sausies toch wel doppen? Der gaait n bult mis in ons Grunnen!
Tribunes stoan ien Drente en Vraislaand mit spot(!) op Grunnen. Kiekers zat, mor koartjes veuls te duur. Veurstellen is doarom vergees. Typecasting: wèl paast zo’n rol? Acteur mout vertraauwen oetstroalen en nait zomor wat roupen. Deur poletieke reurings mout grimeur mit zörg koppen ienpoeiern. En din de souffleur: as wie nait oetkieken ist zekerwoar n gloepjanus oet Den Hoag, vanzulf. Dij zit stiekem in t hokje en kaauwt zien aigen teksten veur. Dat zint Top en Schorren niks. Première wordt doarom nog eefkes oetsteld. Boudel mout aans. Denk ais even mit. Mor nait zo as mien bruier. Hai is n mitdenkende huusschilder en n toalenwonder.
Hai zol veurege week mien kwint schildern. Votdoalek ruip e: ‘Hest ook sausies in huus?’
‘Nee,’ zee k, ‘wel saus … mor gain zörgen, k goa votdoalek noar winkel, begun mor alvaast.’
Dou k weerom was zee e: ‘Dien hoes haar ja gain noam, k heb der even ain opvaarfd … taraaa: Sans souci.’
‘Oh, mor wat is t begrip dervan?’ vruig k hom.
‘Joa, wat denkst,’ zee e, ‘zunder sausie!’
Noa tenail is der aaltied ‘bal noa’. Veur gezelleghaid zunder zörgen … t brengt meschain begrip aan. Meschain! Begrip is toch gain nij woord?

Strombolisch

Mien waikschilde bonen verdreugden op scheurklaai bie lavahait Glins. Zwait en
dörst, dus mor even op t terras bie SantaBruno. Ik graimde vino op widde
boesroen. Ien wasmesien sopt, ien dreugtrommel stopt en kreeg hom aander
doags te kaast oet. Ain aarm deur maauw, mor … Fivelingio, n eruptie om de
pokkel! Maauw vuil op vlouer … der laag n bultje körrels. Hè? Aander aarm
pebaaiern … vannijs körrels. Ik trok aan kroag en dou vuil ales deel. Moekemia,
te hait wossen? Ik keek op dreugmesien, knop ston toch op kaastdreu…? Och
nee, knop ston op körkdreug! Op display ston ‘Made in Italy’ …

t Monster van Loug Nes

Buurtschopkes Heveskes, Weiwerd en Oterdom binnen vot. Ver- kwaanseld deur kwakdeuzen. Loug Nes bie t Schildt rakt klem deur herindailens. Lu worren t zat, willen vot van aigen haim. Gasgrefieken in gevels, muren schaif en schel, gain muuranker kin t tegenhollen. Loug Nes zakt deur ‘deskundeghaid’ vot in t meer. Viskerlu oazen op de ‘Kwoaie’ mor d’angels binnen nait staark genog om t monster te vangen. t Monster in t meer bie Loug Nes hait … SHELLIE!

Tempo dou, Tempo nou

Haalverwege joaren viefteg kwam frisdraankhandeloar Vonder uut stad Grunnen ainmoal sweeks noar t Westerketaaier. Bie n kefee in de kontrainen van Hoogkerk brochde hai mainsttied zuit spul zo as wat kistkes limenoade, cola, sukkeloademelk, ranja en aal zowat.
As kinder vonden wie zien ‘auto’ biezunder … aigenliek roar … zo’n brommende drijwieler.

Der kwammen dou stoadegaan aal meer auto’s op de weg, mor dij haren toch apmoal vaaier roaden. Mor Vonder kon t mit drij doun, woarvan ain op veurkaant onder moterblok. Kinderverstaand ston doar eerste moal eefkes bie stil, t leek gain ‘echte’ vrachtwoagen. Zol dij Vonder n zunege Grunneger wezen, docht mien kammeroadje. Nee, man was van huus uut n Tsjech, mor ‘vergrunnegst’. Zien ‘auto’ was n Dreirad Tempo Hanseat. Nou ja …Tempo? Der zat n roare kromme iesdern stoaf noast t stuurrad, ‘versnellenspook’ zee Vonder doartegen. Loater zag je dat ook bie de Lelke Eend. Omstanders haren t doar wel ais over mit de Stadjer. Dij was de nijsgiereghaid goud noar t zin. t Was hom ja om d’haandel te doun.
Op zo’n zunnege daag lokden de kistkes mit priklimenoade in de loadbak. Wie moggen ook ais pruiven van nij spul, Rivella haitte dat. Wie mozzen hail haard roupen dat wie dat lekker vonden, zee Vonder. Hai beloofde ons den n tochtje noar n klaant aan t Leekstermeer. Dat klonk goud, de zun scheen en dus vonden wie zien Rivella lekker man (bwèh). Wie mozzen in d’open loadbak tussen de kratjes zitten (goud vasthollen, jonges) en tufden in zudelke richten over de Rowolmerdiek laangs de Vaaierverloatenpolder, nou Westpoort. Noa n kilometer boog ‘draankwoagen’ in westelke richten over d’olle Hooiweg bielaangs Matsloot en t Hoogheem (de A7 was der nog nait) noar t Leekstermeer. Vanòf de Hooiweg sluig Vonder n zwaarde sintel/slingerpad in. In wolken stof kwammen wie laangs holten botenhuuskes van zummerbewoners en zunnende kampeerders, rust en roemte.
Bie de paviljouns van Van der Dong en Pool leverde Vonder zien bestellens òf. Kammeroadje en ik moggen opzied van de tapkaast zitten bie emmers vol oalen van viskerlu. Dij traktaaierden ons op fleskes Prik. Wat n lol, wie boerden dat t n lust(?) was. De vissers laagden en vonden dat ‘dij kwoajonges’ beter bier drinken konden. Mor dat luit meneer Vonder nait geworden. ‘Kom jongens, wie goan eerst weer op huus aan.’ En zo verluiten wie in Tempo ‘dou’ t olle Hogema, zo as dat haim nog aaltied hait, weerom noar de ‘bewoonde’ wereld. t Was n schier netuurraaiske op de vrije wonsdagmiddag. Nou, in 2022, binnen der plannen om dit parredieske noast de Onlanden om te waarken noar n ‘bewoonde wereld’ mit mederne dure bungalows in n paark mit ‘veurzainens’. ‘Rommelpot’ van d’olle bewoners mout vot veur ‘uutstroalen’. Kapitoalkrachteg volk komt doar dommee om in rust te rekreëren mainen nije aigenoaren. Mor de verwende mens van nou is benaauwd veur rust en veuraal veur stilte. Dat wordt denkelk Tempo ‘nou’ rekreoatsie!

TopDutchke en The Polling Drones

Pakketjes worden dommee brocht deur de Polling Drones. Nee, k bin nait in toeze mit de Rolling Stones. ‘Polling’ is bestuurboare software, ook veur n drone. Vroag mor aan TopDutchkes van Zernikon bie t Raaitdaip, dij hebben verstaand van nije luchtvoartugen. Nij? Nee, begun 20e aiw haren de Duutsers al geruusloos luchtvlaigspul. En nou bestel je n drone gewoon bie Bol.com. Woarom? Kin je lekker mit speulen. Nou, speulen … ploagerij, buren begluren. Dat is t aigenlieks, omreden dat minsken slim nijsgiereg binnen. Me dunkt, der is gain touzicht op, veuls te duur. Overhaid wacht net zo laank tot der ongelukken gebeuren. En din komen de vroagen: hou kon dat nou?
Dat vruigen de Duutsers zoch ook òf dou de Hindenburg in 1937 bie New York omdeel donderde.

Van d’zummer zat k kraant te lezen in de toen. Inains zweefde der wat om mie tou. Ik rabbelde wat mit kraant. Dou was e boven mie. Ik docht aan n gruine gloazenmoaker, zo’n helicopterachteg insekt, n libelle … mor t was n Polling Drone.

Dou k in t ènde kwam, vloog e hoog over de bomen vot. Ik pakde kraant weer op … mor ding was al weerom. Ik dee of k niks zag, mor t kreng loerde noar mie. Kreeg k kriebels van. Gelukkeg heb k drij weken bie de luchtmacht daind en mit dij ervoaren pakde ik mien katapult. Ik zocht n staintje en de ramp mit de Hindenburg kreeg n vervolg boven mien rododendron … Dou kwaam der n kop boven t hek. ‘U heeft op mijn drone geschoten,’ ruip e vergrèld.
Ik zag vot wel dat k gedounte haar mit n TopDutchke, zo’n kennismelker van de ZernikonValley-heerd bie de Paddepoel (des verderfs). ‘Oh, is dij loerangel van die en wat mot dat in mien toen?’ vruig k.
‘Eh, hij was nait in uw … joen toen,’ zee e.
‘Wel wis,’ zee k, ‘en hest toustemmen om in mien luchtroem te komen?’
‘Dat mag veur … eh … onderzuik, joe mot mij n nije drone vergoeden,’ pebaaierde vent hakkelgrunnegs.
‘Oh/ en wel zegt dat ik op dien lilellebel schoten heb?’
‘Eh/ joen vingeròfdrukken zitten op deze steen, k heb bewijs.’ TopDutchke teunde triomfantelk n staintje, tröts op zien smuie denkkwabben.
‘Joa,’ zee k, ‘en dienent zitten der nou ook op. Mien toen is gain dronehub, doarveur most noar DAE, Droninger Airport Eelde. Moi.’ Ik pakde mien kraant weer op.
Noa sikkom n haalf uur gong deurbel, n plietsievraauw. ‘Goedemiddag, ik ben gestuurd door uw achterbuurman, heeft u zijn vlieger kapot geschoten?’
Ik was stomvvvverbbbriikkjjj…. luchtledeg deur zoveul lozeghaid. ‘Zien vlaiger was n drone, dij mie aal aan koekeloerde hier in mien aigen toen, mag dat zomor?’
‘Eh …’ twievelde agente, zai wos ook nait recht of dat bie wet regeld was.
‘Ik wel,’ ruip TopDutchke dij kop weer nijsgiereg boven t hek uutstak, ‘mijn professor zegt dat t mag.’ ‘Oh,’ zee gezagdainster, ‘en hoe heet die man?’ Wiesgeer begunde te twieveln en zee niks.
‘Tja, zo kom ik niet verder,’ zee vraauw, ‘u moet maar samen tot een vergelijk komen, n prettige dag verder.’
‘Zo is t,’ zee k tegen vent en veegde stukjes drone, takjes en bladspul bie mekander. ‘Kiek mienjong, hier hest wat nijs, n rododendrone … Art Design.’
Hai gloepde vaals, k huifde nait op Satisfaction reken.
Ik zee: ‘Get off of my cloud en Jagger nait meer mit Polling Drones in mien toen, aans Mick ik hom der uut.’ TopDutchke keek stoens.
‘En nou votwezen,’ ruip k, ‘aans krieg k ook nog Sympathy for the Devil …Woeh oeoeoehhh …’

Twijpersoonsmens?

Lu oet Raandstad ruipen ‘black lives matter’. Kleur bekennen … joa, mor zwaart/wit denken over widde sukkels op graauwe cultuursokkels? Aander lu dramdreumen van gruin. Grieze waitenschappers in toeze:
blaauwalg, stikstof, aerosolen, mondkapkes wel of nait, code oranje. Elk wait wat aans.
n Stel ien rechtbaank gaf Corona n gele koart: ‘Bestaait nait!’
n Kleurloze zweverik oet de Marnestreek mit denkelk broene mosterdstip ien t heufd, zee op radio Noord: ‘Ik leuf dat … eh … ze … eh … geliek hebben, mor … eh … mien aandere ik zegt nee.’ Hier springt t licht op rood … stop! Mien aandere ik? Twievel van n Twijpersoonsmens …? Oet TwijpersoonsMenskeweer …?

Verdainmedel: banzai of bonsai

Boas Slimmisloeri van de Japanse fabrikant Schroefiemoeri was van t veurjoar ien t Grunneger laand om zoaken te doun. Hai haar ien t Holland Heineken House van Grunneger Top Dutch-lu heurd dat dij geern Japanse raaizegers op t haim hebben wollen. Opzet was n nij verdainmedel, vanzulf … mor wat?


Slimmisloeri gong op pad mit Annemagie Heitske, dij eer bie Zernikon Valley studaaiert haar. Ain mit universikwaliteit, zeg mor en omreden dat zai ien Japan n oplaaiden had haar as geisha, kon ze hom schier bieproaten. En wat zagen zai doar zo aal ien winderg laand bie Auwerd? n Nust bellende fietsers op pad laangs de Vraizestroatweg. Levensgevoarleke fratskes of … massoale harakiri, docht japanneman dou hai op Nijklap bie de Bauke Mollemabult ston. Veuraan trapde n man dij aanroupen wer. ’Bauke Bauke’ ruip t volk en n kusmaaid gaf hom n bouket en n smokje. Deur geisha Heitske wer Slimmisloeri wiezer: dit was n bekinde haardrieder op fietse. Krakkimikkie nog aan tou, docht hai, wat is dat? Is dit n laand om fietsen te verkopen? Mor oosterse zwiegzoamhaid betaikent denken en denken.
‘Slimmi-san, wie mouten zulf ook op n fietske’, zee Heitske, ‘s Lands wies, ’s lands eer ja.’ Hai! Geisha Heitske proatte hom onnerwegens bie over vergraimde grond en t Grunneger gemoud. Over n pervinzie, om haals komen deur gas en meulens en graauwe waarkelooshaid. Slimmisloeri kreeg deur de verhoalen van begelaaidster t idee dat t hier aal weedom was. Hai kwam ja uut t laand van de riezende zunne, Grunnen leek t laand van de ondergoande zunne. ‘Hé, is dàt wat? Zunnepaarken ien Grunnen?’ vruig e heur.
‘Nee, doar kriegen Grunnegers ook de gluiende pest aan,’ zee Heitske.
‘Mout ik hier den samoeraizwoarden verkopen?’ vruig e heur weer.
‘Nou,’ zee nuchtere geisha, ‘zo slim is t hier nait mor veul oareghaid is der nait meer aan mit aal dij muurscheuren.’
Mor dou zee Slimmisloeri: ‘Uut scheuren gruit mainsttieds bloumeg gewas, mit as noasleep n nije atol ien de toukomst.’ Was Oosterse wieshaid, ien Japan wazzen ze wel wat wend mit grondschudderij. Hai!
Geisha Heitske docht: hm, Grunnen as n nije atol?
Slimmisloeri appde komsoares van Schroefimoeri dat hai raaizegers hierhèn sturen mos en zo begunde de trek noar Eelde. Eerst even veur n fietsles rondsjezen over de landingsboan. En dan noar Stad om ien Hitachistadion van de FC te begunnen. Even wat bieproaten mit voutballer Ritsu Doan, wat keuvelderij mit sojaboas van Kikkoman uut Sapmeer en din mor trappen tegen de wind ien noar Appengedaam.
‘Woarom hangen hier de keukens boeten de kwint’, vruig n kras oldske oet Yokohama.
Raaislaaidster geisha Heitske haar t mor drok mit aal dij vroagen. ‘Omreden dat lu hier heur òfwas vot noar beneden mietern ien daip’, verkloarde zai de vrumde meroakels ien n Daam.
Van doaroet gong t op Sodom aan. Wind tegen? Nee man, wind ien de rug deur verschaaiden stoalen meulens laangs de riepe. Tellerlikkers proatten Japanskes op stroate bie over twijbakken mit moesies. ‘Mor eh … sushi? Wat is dat? Nee, ebben wie nait. Raais mor òf noar Muzzel, doar lopt Broentje Bere mit Branbergenkoukies’. Harregat, n b…b…bere?
Dou vot mor deur noar Haailegerlee. ‘Joa lu, apmoal meulens ier’, zee n bewoner: ‘Dommee begunt tachtegjoarege oorlog ier vannijs. Eh … wat vruigen joe? Sukiyaki eten? Nee, ebben wie nait ier. Der is wel pankouk ien pervinzie, mor dat krieg je bie De Povvert, tusken Hoogkerk en Aimtil.’
Geisha Heitske schudde t heufd, ‘da’s t Westerketaaier … hail aander kaant op’. En zo mos raaize uutbraaid worden noar n twijde dag. Op De Povvert was der pankouk, vanzulf, mor: ’n Prakkie Yakituri?
Nee, ebben wie nait ierzoot!’
Ien de buurt van Lepterd zee Heitske dat ‘sikkom hier nog ais n Zuderzeespoorliene komen zol. Mor deur centerijkwezzie staait t op dood spoor. t Forum mot ja eerst kloar.
Op De Laik kwam proat over femilie Van Panhuus op badderij en ien Lutjegast gong t over Oabel Tasman. ‘Oh… schoot dij kirrel nait vaaier plietsies ien ribbekaast?’ vruig meneer Yammermoto uut Nagasaki via tolk Heitske aan n Gaster.
‘Hè? Nee, nee, dat was IJe Wiekstroa, mienjong. Mor as Den Hoag zuch niks van ons aantrekt, kon t verleden zuch wel ais herhoalen …’
Ien Visvliet konnen fietsers n herinkie happen mor: ‘Foe yong hai? Nee, ebben wie nait.’
Even wiedervot deupde n Middelstumperd n aaierbale ien Marnemosterd. ‘Artstikke lekker, mor eh … portie Teriyaki? Nee … genoat bie Zoltkamp, is dat wat?’
Slimmisloeri schudde kop en zee, ‘Schubbischrappi, wie hebben thuus vis genog.’ ‘Oh eeeh, mor joe japkes ollen van karaoke nait? Ier is zanger Burdy mit Saaie Nara.’ ‘Kom, opstappen!’ zee Heitske.

Hou t wieder òflopt mit dizze raaizerij, wait ik nait. Mörn is der vannijs zo’n dag. Slimmisloeri appde wat mit komsoares van Schroefiemoeri. Dij wos t dou wel: n pervinzie vol troanen, fietsen tegen bewind van n onwillege overhaid dij t volk nait helpt bie oardbevens? Aanpakken! n Verdainmedel! n Nije Birmaspoorliene van Grunnen noar Amsterdam aanpeerdjen. Waarkloze koelies oet Grunnen oplaaiden veur kamikazepiloten mit gele hessies, hail gekoop. Banzai!
Hari Yakki, docht geisha Heitske mor ze gaf gain oasem. Zai dailde Grunneger nuchterhaid mit Japanse wieshaid. Gain banzai mor bonsai, n veurkeur veur geweldloze boomkes dij tou muurscheuren uutriezen. Proost, mit n glaske saké (van Hooghoudt, vanzulf): op t nije atol ien de Waddenzee. Dat gruit dommee ver boven Grunnen oet. Hai!

Vereg blief mit die loeibontes

‘Ek sal nait riek wor nie, ek sal ja vereg blief.’ Dat zee Vera, n klaaindochter van n boerenfemilie van Grunneger stam dij in Ou-Transvaal belaand was. Heur opa was end 1890 òfraaisd noar Zuud-Oafrikoa om te boeren, mor verzaailde in de Boerenoorlog. n Minne tied, mor noa joaren sappeln was t stoadegaan beder worren. Vera het mit heur man Steyntjie t boerenbedrief van opa deurzet in t dörpke Vrydom. Boerderij haitte Anpak Dij Aarbaaid ontstoan deur de Grunneger toal van opa. Dat was verhaspeld mit t Zuud-Oafrikoans; wat klaaiachtege ‘witman’-proat zo as eerste regel hierboven. Vera was mit heur Steyntjie in 1956 in de stal van veeholder Bron Gundersmoa hieraargens op t Hogelaand. t Was op nuigen van de Nederlaandse Vijholdersbond. Mit n bus vol aandere ZuudOafrikoanse boeren werren zai rondlaaid op Noord-Nederlaandse boerenbedrieven. Gundersmoa luit zien beste melkkoien zain en zee: ‘Hier kin je riek mit worren.’
Dat leek Steyntjie wel wat tou, mor Vera luit heur haart mitdenken en zee dus: ‘Ek sal nait riek wor nie, ek sal ja vereg blief.’ Steyntjie haar de kop wel twijmoal zo geern bie ‘riek worren’ en docht n beste bol en drij veerzen van hogelaandster boer aan te kopen. Ainmoal weerom in Vrydom wol hai mit die ‘loeibontes’ fokken.

‘Vij van joen boerpladdelaandie dut t aal goud in Suid-Oafrikoa’, schreef Vera twij joar loater aan boer Gundersmoa in Noord-Grunnen. ‘Ons tog deur jouw groensavanne vol loeibontes is eibels schier te nuim. Baaie dankie doarvir, mor jouw verkoopbol is nait goud boerbesluit gewees nie. Hai is nait deug in verdubbelingsaarbaid … joe-waiten-wel.’
Gundersmoa schreef weerom: ’Klopt, n oske is doar nait vereg mit. Ik zee dou toch dat n besneden bol wel gekoper was, mor joen Steyntjie lusterde hail nait.’
Zo kreeg Vera woorden mit Steyntjie. ‘Jij misboer heef de ballen sjoege van vijholderij. Gounent in Vrydom lag jou uut.’
‘Och,’ mainde Steyntjie, ‘t sal aal ja reg kom, zee Kruger. Waist wat … ek sal doar n kafferbuvvelbol veur aanskaf.’
Vera: ‘Ons kin toch nait blief hier nie.’
Ossewa wer doarom volpakt en noa drij dagraaizen vonden ze n stee bie dörpke Welkom. Der stonnen n poar gammele hutten, mor Steyntjie vertimmerde boudel aaigenhandeg. De koien luipen in n roeme kroal. Zo kwam boertjie op de kloeten en nuimde t stee Mollebonie.

n Joar of wat doarnoa sjeesde n grote jeep t haim op. Boer Bron Gundersmoa. Vera en Steyntjie wozzen nait wat ze zagen. Die boertjie van die koolzoadsavannes bie diek in Grunnenlaand. Wat mos dij hier?
‘Och, ik mos veur de Vijholdersbond in Bloemfontein wezen en dou wol k hier ook eefkes kieken. En ik zai geliek dat joen koien vrijen mit n buvvelbol. Mor eh … buvvels en melkkoien kinnen nait kruusd worden.’
Vera en Steyntjie loerden noar mekoar, mor… loze Vera beraaidde Grunnboer n skottelbraai. ‘Hmm … lekker,’ zee Gundersmoa, ‘Ik … eh … as k weer thuus bin, stuur ik joe n beste loeibontebol, din bluit hier haandel krekt as in ons Ommelaand.’ Vera knipoogde: n goud boerbesluit.

In 2002 traauwde n klaaindochter van Vera mit n klaainzeun van Gundersmoa op t Hogelaand. Zai fokken nouedoags vlaaisbuvvels veur de braai mor … riek wor? Nee, de Boerenoorlog van 1900 stekt hier de kop op. Dat hait nou Farmers Defence Force; jonge boeren stomen liek op as de Veurtrekkers van dou, noar lu dij wel loeibontevlaais eten, mor dij boer t laifst nait zain nie. Hebben zeker nog nooit van ‘Apartheid’ heurd. En hul mor denk dat t aal vereg reg kom mit t democroatisme in dizze Oranje Vrystaat.

Verkaizens

Mount Rushmore, nationoal monumint in de Black Hills, South Dakota, USA.
t Gaait doar om granietpetretten van Amerikoanse presidenten. Wat in Amerikoa is kin hier ook. Ik docht: Moud Plust doar … wìnsdreummonumint+!
Nait veur ‘plusminus’ Grunnegers mor veur Grunnegers+. Moudege Kopstukken mit Grunnegs nusthoar, uutkapt uut kloeten Hondsruggraniet van Zuudelke Ringweg. Opbaauwd bie Julianaplaain … of bielaangs de Mondengruppel? Op Waddendiek? Loppersom? Zeg t mor. Welkse lu pazen ons hier? ‘Oprechte’ anti-turbowieker Jan Nieboer? Martinitraauwe Sandra Beckerman? Gasberoadster Susan Top? Grunoridder Henk Nijboer?
Stem moudeg, zet Grunnen nait in de min!

Voele snöt-Freek

Kramp in moagstreek,
t lag aan voele snöt-Freek
lomperd kwam uut streek Leek,
hai was net n klou-ou-ou-oun


t Was n blind date,
regeld deur mien nicht Greet
wat mie nog t mainst speet,
hai ston op mien schou(au)-ou(au)-ou(au)-oun


Ik wer glinhait,
hai vruig: ‘is der wat, maaid?’
doarom nam ik òfschaaid,
hai haar gain fersou-ou-ou-oun


Hai zee: ‘ik wil speulen mit die’
ik zee: ‘dou dat zunder #Me … too’
Doarveur was t nog veuls te vroug.
Veul geplaas van lu in t loug … joe


Mor dou Freek zee,
dat hai ook mit Greet vree,
dee k kanver in zien kop thee,
Freek wer n dooie hou-ou-ou-oun


Mak en asgraauw,
libido was pislaauw
krekt n koale sierpaauw,
vent kon niks meer dou-ou-ou-oun

Hai kin nooit meer speulen mit mie,
nait mit Greet of Amelie … poeh
Omreden dat k n poedie bin,
en de lol van n kirrel kin … doe


Kramp in moagstreek, …

(Melodie: It’s a Heartache)

Vraauwe Justitia en schoal van Richter

Vraauwe Justitia staait veur recht en plicht, oordailt over veur en tegen. Je maintiendrai, ik zal handhaven! Doar gaait t om, mit rechters en avvekoaten. Vraauwe Justitia dragt mainsttied n blinddouk, kin bekloagde nait aankieken. Zai weegt ‘woar of nait woar’ op heur weegschoaltje, zwoard van Damocles in de haand. NAM en oardbevensgedupeerde in rechtbaank: toga’s, Salomo(n)-proza, dure nota’s! Gaait Vraauwe Justitia’s weegschoaltje liek op mit schoal van Richter? Wordt heur weegschoaltje wel joarleks ijkt? Dat is ook n plicht en wel dut dat …?

Ziedkwakkers

Snakkerij en sensoatsie. Media doun der geern aan mit. As lusteroars thuus aan t kovvieleuten binnen, staait radio mainsttied aan. Din is t spannend as prezentoator m/v aanzegt dat dij en dij dat en dat van plan binnen: zo as in n haalf uurtje ale kwinten van Finterwolle grafitticeren. n Aander wol geern Wotterhuzen leeghozen. Rondhuppeln in adamskostuum op Vismaarkt von n anonieme Bruynzeelvertegenwoordeger (uut de collectie potloodventers/ puntjesliepers). Gekkenwaark, vanzulf. Voak gaait t om laange looptochten: ‘t Tocht om de Noord,’ ruip n vraauw. Zai luip laiver noar Santiago de Compoststella. Presentoator: ‘Joe mainen zeker Compostella, toch gain compoststella …?’
Vraauw verboasde zuch over wat of pelgrims doar laangs t pad smieten: schil van benoanen, appels en peren, nog haalfvolle petat/mayonaise puten, pizzaresten … ‘doar zit hail wat leven in meneer’. Mor mainst gong t dit joar om laange-òfstandsfietsers.

Presentoator van n Westerwoldse omroup: ‘Wie kregen n appke luusteroars van Sjakkie dij n wedje dut mit Sjokkie. Op fietse noar Iran! Wie hebben Sjakkie nou aan tillefoon. “Hou komen joe … hallo … ik heur niks … bistoe doar Sjakkie?”’
Gerochel van Sjakkie, dij wat mizzelk is. Zai haar guster mit kollegastudenten n wedje klemzoepen doan, zodounde.
‘Och joa, je mouten je vanzulf goud veurberaaiden op zo’n tocht,’ maint radioman. ‘Wenneer is t zowied?’
‘Nou as de fietsbaanden weer haard binnen,’ zee Sjakkie, ‘mor Sjokkie mout eerst n fietspomp scoren.’ ‘Nou goud, zee radioman, hol ons mor op d’högte.’
Sjakkie: ‘Joa … BWÈÈÈLK.’ Noa n week stuurde ze n appke. Ze wazzen verdwoald in t Hümmlinggebied, n lekke baand, t was kold en t regende. Spannende radio bie ‘n bakkie doun’.

Twij jonge knuppels, Paultje en Artje, kregen boudel goud aan gaang. Bie omroup Op Beune kwam n appke aan: ‘Wie willen van Grunnen noar boetenlaand.’ Of zender mitdoun wol veur 250 euro. Netuurlek veur n goud doul.
‘Wat is t goie doul din?’ vruig Beunevraauw en … woar ze hìn wollen, vruig Co de Ziedkwak (sidekick), dij net ledder opkwam.


‘Noar Noapels,’ was t antwoord, ‘en … binnen drij uur …’ ‘… En din staarven,’ vougde aander jong der joleg aan tou.
Nou dat huifde nait van vraauw Beune. ‘Mor joe raaizen zeker mit vlaigtuug?’ Nee hur, ze gongen op fietse.
‘Kin nait,’ von gesprekslaaidster, ‘zulfs nait mit n speedpedelec.’
‘Wie sturen joe wel foto’s,’ ruipen de snakkers. Beunevraauw vergat t goie doul. Ziedkwak zee dat ze zoch mor weer melden mozzen as ze in Itoalie wazzen, ha ha. Volgende uutzenden twij doagen loater kwammen der foto’s en filmkes op t schaarm in studio.
Beunevraauw laagde: ‘t Het wel laank duurd, nait?’
Joa, mor t was der schier, enne … zai haren n poar poedies trovven en der mit vreeën en zo en … Vraauw Beunezender brak t òf, omreden t was nait van belaang veur luusteroars. Mor dij ploatjes … Ziedkwak zag wat biezunders: n fontein … de Trevifontein. Dat is ja in Rome.
Knuppels wazzen stil. ‘Oh … eh … joa, wie binnen eefkes deur Rome fietst, ligt ja op de route.’
Ziedkwak leufde der niks van: ‘Ik zai n laange fietsbrug, da’s in Winschoot, man.’ En wat ligt doar in de buurt? Nou …?’ ‘Eh … Blijham?’
‘Laive deugd! En woar nou weer hìn?’ zuchtte Beunevraauw.
‘Noar Zweden,’ was t antwoord, ‘wie appen wel weer.’
Noa drij doagen vannijs n uutzenden, mit weer hookiespookienijs op studioschaarm. ‘Wie binnen al in Denemarken, t is hier hail schier. Mor eh … wie goan mörgen noar Barnflair in Schotlaand, wie sturen wel …’
‘Joa, joa,’ zee Beunevraauw, ‘ik stuur joe Laange Joop uut Barnflair.’ Laange Joop was plietsieman en … heur bruier. Dij haar touvaleg uutzenden volgd en baaide jonges in Hoogezaand in n auto bie de Zwedenbrug aantrovven. Zai keken achter t stuur op ANWB-Routeplanner noar ploatskes … ha ha ha … mit vrumde noamen en … PLONS! In Winschoterdaip kabbelt kold troebel woater. Laange Joop stuurde n foto van redderij. Mit bibbergrouten aan Paultje en Artje draaide Beunevraauw Bridge Over Troubled Water.

Zwachtelziel

Gemainte Zwachtelziel ligt op t Hogelaand, aanplakt tegen de Wattendiek. In t plaaisterdörpke worden pesjenten oplapt. In t GasTerrarium liggen slachtoffers mit daipe oardkloven in gips. Metselvougwonden worden laangdureg bie mekoar hollen deur n brace. Zwachtelzielsters kreunen onder lastege enquête-onderzuiken. Co-assistenten leggen noodverbaand, (femilie van pesjenten nuimen t rekverbaand). Medesienen binnen te duur. Elk wacht op diagnoses van dokter SeismoRichter. Dij kiekt in de zaikenzoal welkse operoatsies aanpakt of uutstèld worden.
Gounent hebben gain energie meer. Kroamófdailen levert mor zuneg nij leven. Hoagse kletskousen beloven steunkousen. Kwakzaalvers moaken stinkwonden onder verbaandgoaskes in Zwachtelziel!

Zwienebloasverknapbuzzerij

De road van nije gemainte Beer&Zeugetil vergoaderde over toukomst. t Luip oet op aigenbelaang. Linkse pertijman, bakker in gemainte, kloagde dat de veur rechts versleten dörpsslachter adverteerde mit ‘nijachtege’ reloades in eteloage.
‘En wat zol dat din?’ vruig börgmeester.
‘Nou,’ zee bakker, ‘t binnen gewoon zwienebloaskes, bedould as knapperij veur jongelu op oljoarsoavend.’
Reaksie van d’aandere roadslu was haalf om haalf. Börgmeester muik Corona-moelkörfke los en zee tegen bakker: ‘Schier man, gain melkbuzzen, gain carbid, gain rötjesrötzooi en vuurpielen … dat liekt mie vaaileger as dat ze joen slagroomhulskes bruken as laagpetronen … haha, gelokkeg nij-joar.’

E-mail bie wat nijs?