Leemhuis, Hein

Op ‘n mörgen onder schoultied
Kwam bie meester in de klas
‘n Vogelkoopman mit zien kistje
Woar ‘n zwilkje over was.

Hierin zat ‘n dode wiezel
Dei de kinder mossen zain
Mit de sommen mos men wachten
Tot plezair van elk en ain.

Dou de wiezel was bekeken
Zee de meester tegen boas
„Is het woar dat zoo’n klain dairtje
Wel ais vangt ‘n dikke hoas ?”

„Meester” zee hierop de koopman.
,’k Zuig èt eus niet huit mijn duim
Has zoo’n beest heen aas op pens springt
His èt zeker vot de pruim”.

Tandarts har bie Juffer Aoltje
Veurste tanden ais plombeerd.
Deurdat ‘t boren nogal zeer dee
Har ‘t ol of en tou ais reerd.

Dou het kloar was vroug ze trillend:
“Blift dit aal er in meneer?”
”Zeker”, zee hierop de tandarts,
„Moar kom aanstoand Wonsdag weer.”

Dou noe ‘t olske dei dag weer kwam
Vroug de tandarts: „Hou is ‘t goan?
„Hebben baide veurste tanden
Noa dei tied ook zeer nog doan ?”

“Och meneer” zee hierop Aoltje,
„Mit de tanden ging het best,
Moar om watten erin te holden
ls ‘t ‘n hail tamtoatsie west.”

“Watt’n?”vroug verboasd de tandarts,
“Wat veur watt’n binn’n dat den?”
„Dizzent hier ja onder lippe”
Zee ol Aoltje mit gesten.

“Och meneer, ‘t was glad gain boudel
— Mompeld ‘t menske, bang en klain
,En ‘n graimerij mit ‘t eten,
‘t Was ja nait om aan te zain.”

„As ‘k ‘n kopke thee wol drinken,
Kneep ‘k eerst bovenlippe dicht,
Soms laip ‘t mie den nog bie d’ hals in,
Arregat, ‘t was gain gezicht.’

„Mennegmoal wuir ik ‘s nachts wakker.
Watten lagen nait op stee
En ze mossen er in blieven
Zoas meneer dou ja zee.”