Leemhuis, Hein

Op ‘n mörgen onder schoultied
Kwam bie meester in de klas
‘n Vogelkoopman mit zien kistje
Woar ‘n zwilkje over was.

Hierin zat ‘n dode wiezel
Dei de kinder mossen zain
Mit de sommen mos men wachten
Tot plezair van elk en ain.

Dou de wiezel was bekeken
Zee de meester tegen boas
„Is het woar dat zoo’n klain dairtje
Wel ais vangt ‘n dikke hoas ?”

„Meester” zee hierop de koopman.
,’k Zuig èt eus niet huit mijn duim
Has zoo’n beest heen aas op pens springt
His èt zeker vot de pruim”.

Dou de vijand was verslaogen,
Har men duchteg feest in stad.
Ieder straote dee ‘t afzunderlk
En om beurten har men dat.

As ‘n buurt zo feest ging vieren,
Hong daor hoes aan hoes ‘n vlag,
‘t Feestbestuur dat was in actie,
Hail de laange, drokke dag.

Eerst begunde ‘t mit ‘n optocht,
Blaosmeziek laip an de kop,
Ale mensen gingen kieken,
Laipen somtieds ook mit op.

Ains dou men zo langs de maarkt kwam,
Ging veuraan as nummer ain,
In ‘n Canadese pakje,
‘n Klain joggie, hail allain.

‘t Ventje was maor even zindelk,
Maor hai stapte hail kerdaot,
Glunder naor de mensen kiekend,
In de optocht mit, op maot.

Daor op ains mos elk ain lachen
Deur de oetroup van ‘n heer:
“Dei het men bepaold veuroet stuurd,
Maor er komen dammee meer”……

Tandarts har bie Juffer Aoltje
Veurste tanden ais plombeerd.
Deurdat ‘t boren nogal zeer dee
Har ‘t ol of en tou ais reerd.

Dou het kloar was vroug ze trillend:
“Blift dit aal er in meneer?”
”Zeker”, zee hierop de tandarts,
„Moar kom aanstoand Wonsdag weer.”

Dou noe ‘t olske dei dag weer kwam
Vroug de tandarts: „Hou is ‘t goan?
„Hebben baide veurste tanden
Noa dei tied ook zeer nog doan ?”

“Och meneer” zee hierop Aoltje,
„Mit de tanden ging het best,
Moar om watten erin te holden
ls ‘t ‘n hail tamtoatsie west.”

“Watt’n?”vroug verboasd de tandarts,
“Wat veur watt’n binn’n dat den?”
„Dizzent hier ja onder lippe”
Zee ol Aoltje mit gesten.

“Och meneer, ‘t was glad gain boudel
— Mompeld ‘t menske, bang en klain
,En ‘n graimerij mit ‘t eten,
‘t Was ja nait om aan te zain.”

„As ‘k ‘n kopke thee wol drinken,
Kneep ‘k eerst bovenlippe dicht,
Soms laip ‘t mie den nog bie d’ hals in,
Arregat, ‘t was gain gezicht.’

„Mennegmoal wuir ik ‘s nachts wakker.
Watten lagen nait op stee
En ze mossen er in blieven
Zoas meneer dou ja zee.”

Maier kwam gain mens an hakken,
Want hai har het veul te drok,
Moar noe was het veur elkander,
Boas kreeg ook ’n zwien op ’t hok.

’t Hounderhok was zwienhok worden,
Van ’n grootte twei bie ain,
’t Vlourtje har hai zulf er inlegd,
Haalf van puun en haalf van stain.

Dou het bigje hierin rond laip,
Ploug elk Maier doar ja mit.
„Is ’t zo”, vroug men bie de scheerboas
„Dat joen zwien maank d’hounder zit?”

„Jao, ’t komt oet heur”, zee dou Maier,
„Hai gait ook al mit op ’t rik,
Zit den op zien achterpoten
En gift d’hoane soms ain tik……”

„Guster wol hai zulfs goan kraaien
„Zat mit rogge tegen muur,
„Moar dat is hom dou slecht ofgoan,
„Misschain leert hai ’t op de duur”.

Zetje loater, op ’n Zöndag, —
’t Was net onder etenstied —
Stond bie Maier om de hëtte,
Deure open, woagen wied.

Lu dei zatten net an toafel, —
Elk har aandacht bie zien moal —
Moar op ins klonk achter ’t stroatje
Haard geknap en veul kaboal.

Maier smeet de vörk omdoale,
Raip verbalderd: „Wat’s dat doar?”
En as antwoord kwam zien zwientje
Gaange in mit veul misboar.

Boas deed vot ’n grep noar d’ oren.
Moar het zwien was hom te rad,
’t Vloog bot gierend deur de keuken,
Woar men nog te eten zat.

Vrouw en kinder schoten ’t hoes oet,
Maier volgde hiernoa gauw —
En hai ging op Zöndagmiddag
Dörp deur, mit zien zwien aan touw.

Zwoager kreeg het daier in schuure,
’t Bleef doar laanger den ’n dag,
Maier mos eerst aan het timmern,
Omdat ’t hok in branhölt lag……..

Op ‘n Zundagoavend raisden
Ais twee vroulu mit de train,
Baiden wassen hail vroug instapt
Zaten eerst ‘n zet allain.

Moar net dou de train wol votgaan
Stapten bie heur in coupé
Twei bezopen Canadezen,
Woarvan ain vot „Darling” zee.

Oaltje trok ais mit heur scholders
Kreeg doardeur mit hom an stok,
En het duurde den ook naait laang
Of hai kwam aan Oaltjes rok…….

„Ah jong male”, raip zai niedig,
„Ast naait oetschaist roup ik heur!
Most mie naait weer lastig vaaln,
Aanders hoal ik conducteur.”

„Bist bezopen! Bist ja tipsie!
Blief mie of vent, roare knul,
‘k Heb de pest an doene kerels,
‘k Hol naait van zok flauwe kul!”

Moar de doene Canadezen
Dochten er het heure van
En ze keken baide vroulu
Ais gemain en sloereg an.

„Kom”, zee Oaltje, „wie goan dóár hen
En doun ’t hoakje op Bezet.
Hier vuil ik mie laang nait vaillig”
’k Heb om zok volk gain verlet.

Dou de train veur ’t eerst weer stopte,
Kwamen vrollu veur ’n dag.
Oaltje laip vot het perron op,
Woar zai de stationchef zag.

Hieraan zee zai opgewonden,
Wat gebeurd was op de rais — —
Chef von ’t ook male boudel
En schudkopte dou moar ais.

„’t Is begriepelk”, zee hai hiernoa
„Doarvan wordt men ja benauwd.
Moar waarom mouk ie nait düdelk
Dat ie baide wassen trouwd?”

„Moar dat heb ik”, zee dou Oaltje,
„Trientje wait er ook wel van,
’k Heb wel tienmoal an hom roupen
Van: Ik bin ’n merrie man!”……