Misverstoan

‘t Was in de bevrijdingsdoagen —
Elk en ain laip dou op stroat,
Canadezen mit heur wichtjes
Zag men overaal — en loat!

Hou de lu mekander vonden
Was ‘n vroag van elk en ain,
Hail wat poartjes kon je ‘s oavens
In het Sterrebos voak zain.

Jan, ‘n boerenzeun oet Slochter,
Was bie taante dou logeerd,
‘t Hoes ston alles onder woater
d’Haile streek was inundeerd.

Op ‘n middag kwam vesite
Kennissen van oet de stad,
Elk zat vol mit leste neitjes,
d’Ain haar dit, de aander dat.

Taante zee hiernoa aan toafel
Dou men ‘s oavens eten mos:
„Wat ‘n Canadese paartjes
Lopen er in ‘t Sterrebos“ — —

Jan greep kört hierop zien fietse,
Wol er vot ais achter tou,
Moar hai doch, dou hai in ‘t bos was:
„Wel verdold, woar bin’ ze nou?“

‘s Oavens zee hai kwoad tot taante:
„Wat nam ie mie ja bie ‘t bain,
‘k Bin deur ‘t Sterenbos hen komen
‘k Heb gain Canadees peerd zain”.