Juffer Aoltje
Tandarts har bie Juffer Aoltje
Veurste tanden ais plombeerd.
Deurdat ‘t boren nogal zeer dee
Har ‘t ol of en tou ais reerd.
Dou het kloar was vroug ze trillend:
“Blift dit aal er in meneer?”
”Zeker”, zee hierop de tandarts,
„Moar kom aanstoand Wonsdag weer.”
Dou noe ‘t olske dei dag weer kwam
Vroug de tandarts: „Hou is ‘t goan?
„Hebben baide veurste tanden
Noa dei tied ook zeer nog doan ?”
“Och meneer” zee hierop Aoltje,
„Mit de tanden ging het best,
Moar om watten erin te holden ls ‘t ‘n hail tamtoatsie west.”
“Watt’n?”vroug verboasd de tandarts,
“Wat veur watt’n binn’n dat den?”
„Dizzent hier ja onder lippe”
Zee ol Aoltje mit gesten.
“Och meneer, ‘t was glad gain boudel
— Mompeld ‘t menske, bang en klain
,En ‘n graimerij mit ‘t eten,
‘t Was ja nait om aan te zain.”
„As ‘k ‘n kopke thee wol drinken,
Kneep ‘k eerst bovenlippe dicht,
Soms laip ‘t mie den nog bie d’ hals in,
Arregat, ‘t was gain gezicht.’
„Mennegmoal wuir ik ‘s nachts wakker.
Watten lagen nait op stee
En ze mossen er in blieven
Zoas meneer dou ja zee.”
