Vonk, Giny

t Is makkelker zegd as doan.
Doar komt nog hail wat bie kieken. Wie hebben n hail pad oflopen om Zo wied as nou te kommen.
Een jonkie van sikkom tien moanden bie ons in hoes.

Aldereerst wat veur n oard mout dat beessie hebben.
Dat wissen we aal laank.
Wie wollen weer n “teckel”, moar nou n eerliekse.
Joe zollen zeggen binnen der den ook nait eerlieksen ?
Joa, der binnen mishottjerden en zo aine was de veurige teckel van ons.
t Was n roeghoarege en hai was broen en dat was nait goud.
Dattig joar leden mos dizze oard zwaart bovenop heur nikkenakke weden en n lutje bedie broen onderom.
Nou wollen wie dus opnijs n roeghoarige.
Der binnen ook laankhoarigen en körthoarigen te kriegen.

Wie wollen nait n aal te klaine hond. Dij haiten bie dizze oard “standaard”. Gain middelmoat, dij haiten “estermantjes” (dwergen) en gain haile lutjeke, dij haiten “knienen” , moar den op sien Duuts “kaninchen”.
In dis tied maggen sie gelokkeg wel broen weden of zölfs n zaandkleur heb-ben.
Ook wel mooi heur !!!!!.
In t nustje dij wie vonden op t internet was de moeke ons in aale moaten en verschienen noar t zin
Wie kozen den ook aine dij t maiste op heur leek en dat was n teefke. Doarom ging onze keur nait oet noar aine van de reutjes den dij wazzen broen.
Zo is t kommen.
Ons nije hoesgenootje “Freule Florenti-ne Fan De Buorkerij” (Floor(tje) is
n roeghoarege standaard teckel mit zwaart en zaandkleurege hoaren. Aigenwies as de donder en zie het altied t leste woord.
Moar zo binnen teckels nou ainmal en as ie doar nait tegenkennen den moi j der nait aan begunnen.

n Grunneger is emigreerd noar Australië en
ridt mit zien zeuntje deur de roegte.
Opains zain ze n groot baist mit laange ach-
terpoten en n laange steert.
“Wat is dat voa ?” vroagt t jong.
“Dat is n dangeroe”, zegt zien voader.
Even loater lopt der n haile grode vogel veur
de jeep laangs en stekt zien kop in t zaand.
“Wat is dat den ?” vroagt t lutje jong.
“Dat is n dangeroe, mien jong”, zegt voa.
n Uurtje loater rieden ze bie n wotter laangs.
Doar ligt n ieselk groot baist mit joepsterd
van n bek en hail schaarpe taanden in t
woater noar heur te loeren.
“Wat is dat den ?” vroagt t keuteldoemke.
“Dat is n dangeroe”, zegt de voader.
“Moar voa hou waist doe dat toch aalmoal ?”
vroagt t kereltje vol bewondern.
“Och dat is nait zo stoer mien jong, moar
doar mout je Engels veur kennen. Zugst
dat grode bred doar ?
Doar staait dat op: “All animals are dange-
rous !!!!!”

In dizze tied wait je in winkel nait wat je mitnemen mouten. Zölfs om mit n verjoardag dikkedakken te loaten, is t stoer te kaizen. Der ligt ja zoveul in de bakken! Joa, bedink ik mie, den haar mien moeke t vrouger toch makkelk. Drekt noa d’oorlogsjoaren was der niks te koop en wat der aal was, kon zie nait kopen, den zie haar nait veul centen.
Moar vindingriek was zie aal. Bie t bezörgen van de wekelkse bosschop- en ( aalmoal in n boukje opschreven) kreeg zie aaltied n sukkeloaden reepke. Joa, dij mit koubaisten der op.Hailendaal veur niks. Zie dee dizzent in grode weckfles en as der wat te feestjen was, muik zie sukkeloade- brokken. Wie kregen t zwilk op toavel. Doar weer n kraant op en den mozzen wie mit mekander n haile puut pinda ‘s doppen. Dij mozzen den nog weer in lutje stokjes sneden worden en den de haile bult in n kom en kloar was Kees. In tussentied haar mien moeke de sukkeloa in n pan op de kookkaggel waarm moakt. Zie ruierde de pinda’s der deur en lait dat oetlopen op n grode broodplaank bedekt mit opbewoarde botterpampierkes. In kelder mos dat n dag opstieven en den haren wie t lekkerste slik van de haile wereld. Moeke het dou zeker en gewis van n ne- gotie as nou dreumd, den zie wol ons dat geern tou. Mor t liekt mie tou dat wie vrouger blieder der mit waren as de jon- gens en wichtertjes nou.

Daam, winter 1965-1966

Wat n winter was dat in dizze kontrainen. Eerst n haile bult snij, hoezenhoog !!!!! Echt woar! De dörpkes Uutwierde, Oosterwiewerd, Oterdem en Heveskes waren hailendal ondersnijd. Allain de schosstainen staken nog boven snij oet. En toun op n mörgen haar t zo slim iezeld, dat gain mìns zok op weg woagen dee. Der ree gain auto of bus. t Was snötglad. k Bin kroepend mit lainde holtjes onder vouten hoge stoup van mien hoes (Koningstroat 7 in Daam) ofgoan, over stroat op t Daamsterdaip stoefbie café t Bolwaark. Op scheuvels bin k op pad goan noar mien waark op schoul dij ook aan t Daamsterdaip baauwd is. Op schoul binnen allain de boas en onze man veur alles aankommen. Zie wonen stoefbie en hadden loopiezers onderbonden.
Van waarken komt dij dag niks, mor wel kommen der verhoalen boven wotter van de winter in 1963. Wat hebben wie toun scheuveld dat joar, wekenlaang achter elkander. k Ging dou in stad noar schoul om veur schouljuf te leren. Wie waren n lutje koppeltje scheuvellaifhebbers en gingen voak soam op pad. Iesboan Stadspaark was stoefbie schoul en wie kregen zölfs wedstrieden op iesboan van Potjewol. Ook thoes in Hoaren waren wie aalmoal scheuvellaifhebbers. Op verschillende stekken bonden wie scheuvels onder.

Op ies- boan of op de zo knofleke boan van de visplas van Sassenhein. Toertochten op t Potjewoldermeer en t Zuudloardermeer. Mor t mooiste as k noar dij tied weeromkiek, was n tocht van Stad noar Daam op n zoaterdag noa schoultied. (Wie gingen dou nog tot ain uur noar schoul.)
Bie schier scheuvelweer gingen wie aan t Daamsterdaipop t ies. In Ten Boer dronken wie wat waarms en rusten wie eefkes oet. Mor t ging nog zo goud, wie wollen nog wieder en deksels, wie huilen t vol tot Daam bie café t Bolwaark. Noa n bord snert wollen wie mit bus weer noar Stad terogge. De Daambus stopte aan overkaant bie n groot hoes mit n hoge stoup dr veur woar wie aalmoal op zitten gingen, din wie waren bekof.
In oktober 1965 wer dij stoup mien aigen. Oetrekend in dat grode hoes (Koningstroat 7) kwam k op koamers te wonen.
Hou bestaait t!!!!!!

Mien femilie geft mie verhoaltjes deur dij in onze toal verteld binnen. Zo ook n hail mooi stoaltje : n bestellen van n grunneger klaant bie n Chinees. Aan t ènne van zien bestellen wil hai eulifantsoren derbie. Hier begript de chinese vraauw hailendaal niks van. Ze geft hom over aan n hollander en soamen kommen ze deroet dat hai ‘kroepoek’ bedoult. Joa, as je in joen aigen femilie aigen woorden gebruken, den kin je veur zukke toustanden kommen. Dou k joaren leden nog gaauw eefkes om boodschop ging, vruig k bie de versofdailen ( joa, dou wer t nog votdoadelk veur joe ofsneden) om n poar ons vruchtenvlaais. De verkoopster keek mie hail vremd aan, den dat spul haar ze nait. Nee, nogal wiedes den wie nuimden ‘boerenmetworst’ zo, omdat mien dochter, dij gek was op vruchtenbrood, dij noam der in n vergelieken veur uutvonden haar. Zo kin je oardeg op de korrel kommen!

Somtieds vaalt joen wereld as zo ain huuske boeten joen schuld om in n elkaander. Zowat gebeurde ons joaren leden in dizze tied van t joar; donkere doagen veur Midwinter.
Aal joaren gingen wie noar Bremen om wat mit te moaken van de Duutse kaarstgewoontes. De maart mit zien gebrukelke vreterij en n glaske waarme wien vinden wie ook nait te versmoaden. Dat joar gingen mien schoonolders mit in onze spaalternije auto.
Hen ging t aal goud, ook in de mooie binnenstad haren wie soam n gloepensgoie dag.
Mor toun begon t gedonder in de gloazen. Op t grode stadsparkeerterraain zagen wie dat de roeten van de auto aansloagen waren. Wie dochten dat t zeker n beetje vroren har den t was wel wat kold.Toun aal t nije spul achter in de auto lag, dee mien man klep dicht. Booing!!!!!!!! n Klap van jewelste! Achterroet en zieroet aan rechterkaant waren der in honderddoezend stokjes oetsprongen. Omstaanders mainden: “Ze binnen insloagen!”
Zo zaten wie op loate oavond bie de Bremer plietsies. Doar wer aal regeld en doan, dìn t gaf grode trubbels. De mit telefoon beriekte verzekernsagent gaf de road de auto as t eefkes kon wel mit te nemen noar hoes en hom nait achter te loaten. Mien schoonolders (aal op leeftied) konnen dus nait mit weerom.
Laang leve de betoalcheques van dij tied. Wie kochten traainkoartjes veur d’aandere dag en wezen heur woar de traain noar Grunnen vertrok op t hoofdstation van Bremen. Ook wer n hotelkoamer regeld mit eten veur d’aankommende dag. Wie dochten dat t nou wel goud kommen zol.
Mit n baaident gingen wie in open auto op weg noar hoes.Ondertussen was t weer minder worden, haarde wind en regen. De rit was stoer en gain poelegrap. Hail loat in nacht hebben wie bie grenscontrole van Schanze( dij was der toun nog) ons kinder aan liene kregen en tougelieks konnen wie eefkes biekommen. Waarmte en n kopke kovvie holpen doar aal bie. Aanderdoags ging t weer mis Aal wel thoeskwamen, mien schoonolders nait. De mìnsen van t hotel gaven ons deur dat t goud goan was en dat ze gezond en veer op tied deur oetgoan waren.
Wat nou ! Mien snoarske haar t gewoon nait meer. Ze zag heur olders aal in de Wezer drieven.
Joa, der gebeuren zoveul roare dingen in dizze tied.
Loat in de oavend kwam endelk bericht. Pa en moe waren boven wotter.
Wat was der gebeurd?
Ze waren op t station in de verkeerde train stapt. t Haar nog minder oflopen kìnd, dìn zai kwamen in Emden terecht, woar traain nait wiederging. Ze haren ook veul wieder vot aanland wezen kìnd. Hier hail gelukkeg d’ellèn op en haren wie nofleke Kaarstdoagen mit veul oet te stokseln.

In n doamestiedschrift las ik n oetdrukken dij mie tudevel op aarms kriegen dee. “n Bejoarde is n ding dij in t pad lopt”. Hou kriegen ze t in kop en hou duurt zo’n mìns dat schrieven. Joa, zo dink ik, mor in tied is t wel zo, dat veul jongelu beneden vatteg joar nait aans denken over older worden. Olle lu binnen ainzoam, olle zemeltoeten en hailemoal verzoerd.
Hou hail aans bekieken wie oldern dat zölf.
Wel vernemen wie aal, dat wie gain datteg meer binnen…. Doch kinnen wie stoan en goan woar wie willen en dat tot op hoge leeftied, tenminzent as wie veerdeg blieven. Wie binnen der veur ons olders as dij nog leven en veur ons kinder en of klainkinder as dij ons neudeg hebben. Wie kinnen nog best ons staintje biedroagen.
k Bin slim benijd wat de jongelu van nou van zokzölf vinden as dij olle lu binnen in de toukomst. Denken dij dat ze d’aiwege jonkhaid hebben of worden ze n generoatsie oldern dij veul muite hebben mit t older worden en nait tevree weden kinnen mit hun joaren. k Heb nou aal meedlieden mit heur kinder, dij din te moaken kriegen mit stoere olders.

Vrouger werden mensen older en wiezer
In dis tied allenneg mor griezer

Jonkhaid het wisdom in pacht
Olderdom is n zwoare vracht

Kommen der dommee weer aandere tieden
Din zol mie dat doch verblieden

Zol t din zo wezen goan
Dat aal lu geliek in t leven stoan

As k veur t zeggen kriegen zol
Din huil k t letste krekt vol

Elk mens in zien aigen weerde loaten
Elk en ain zel der bie boaten

Bie dizze dreumen in mien kop
Baauw k mien aigen toukomst op.

Mor ja, mien aigen opoe zee vrouger aal: “Moak mor gain zörgen veur mörgen, din t komt doch as t komt en nait aans ! “ En zo is t mor net.

Zo kìn t ook!

Ons oldste klaaindochter zit te boaien.
Tou ainmoal begunt ze te reren en te gilpen. Joe zellen dìn denken dat er hail wat aan de haand is. Moar dat huft nait bie heur. Veur grode baisten: honden, peerden, kalfkes, bokken en goa zo moar wieder is ze gain spiertje baange.
Mor veur klaain kroepend en vlaigend goud is ze gloepens benaauwd.Veural veur spinnen gaait ze deur de rooie. Dus mien dochter haar al wel deur dat er een achtpoter in de badkoamer te zain was. Ze nam op veurhaand n mepper mit en zo was t gereer aal gaauw oaflopen. Ze was krekt stil.
Heur commentaar: “Zo, dij dut t nait meer! Dij het nije batterijen neudeg!”
Zo zai je mor weer, t is n kind van heur tied.

Strubbels tussen olders en kinder waren der vrouger en binnen der nou. Mor t soort is veraanderd en zai kommen veul vrouger. t Zal wel mit de tied te moaken hebben, dìnk ik.

Mien schoonzeun en zien oldste wichtje haren körtsleden strubbelderij mit n baaident. t Wichtje wol nait luustern en kreeg dat te heuren. Ze wer der grammiedeg van en ruip heur voader tou:
” Geef mie joen sleudels van auto mor, din rie k noar grootvoa en grootmoe. k Goa doar
wel hìn !!”

Klaaindochter is op veziede bie heur
grootmoe.
Dij het krekt heur pottenpaanderij aan
kaant moakt en roemt de boudel weer op.
t Lutje wicht zugt aal dij romtommelderij en
kiekt heur oogkes oet, den in heur
nijmoodse hoesholden thoes ken zie dij
nait.
“ Grootmoe is dat joen taandenbozzel ? “
vragt zie en wiest noar de bozzel op
schuddelbaank.

Wat is vekaanzie ?

Ons lutje wichtje komt op n vrijdag in t end van de moand april met heur schoulklaske lachend, springend en roupend oet schoul:
“Vekaanzie, vekaanzie!!!!” As mien dochter heur vragt wat dat den is, trekt zie scholdertjes op en zegt: “Dat wait k nait heur, mor dat krieg je mor zo en den mout je slim bliede wezen !” Joa, as t d’eerste vekaanzie in joen leven is, mout je dat ook eerst ervoaren.

d Allereerste keer dat ons oldste ootjezegger heur nijgeboren zuske zag, was zie hailendaal befoezeld.

Zie von heur slim klaain moar wel hail laif en gaf heur votdoadelk doetjes.

Moar dou heur moeke t lutje potje vouden ging veraltereerde zie opins:

“Doe most mien moeke nait opeten !”

Op n dag is t slim maal weer. t Regent bakstainen. Dat von ons ootjezegger aal gloepensmaal, mor toun t ook nog dundern ging en t weerlicht deur de locht vloog, kreeg zie t slim benaauwd. Heur moeke zee tegen heur leutje wichtje dat de wolken roezie muiken en dat zie doarom “paang, paang!” deden. Dat brocht t wichtje van de waal in de sloot en zie ruip: “k Wil dat nait, k bin paang baang!!”

Ons stamholder is joareg. De haile familie en de vrunden kommen op verziede. Zien grootste kedo was dij van zien olders. Veur t eerst een grode berre.
De haile mikmak ging noar boven.
Ook zien nichtjes gingen mit.
d’Oldste allain en de jongste op d’aarm van heur moeke. Gain muite! In optocht mossen wie ook weer noar beneden. Den geft t wel n probleem. Zo’n vrumde trappe dij net d’aandere kaant opdraait as bie joe thoes, mout je as drijjoarege wel eerst ains bekieken. Ain van de vrunden vragt t leutje wicht as ze boven bie de trappen stoan blieft: “ Kenst du dit aal allaine?” Ze dut de doad bie t woord as ze zegt:”Jawel heur k zet hom in zien achteruut en k goa zo noar veuren!” Zie draait zuk omme en gaait roggels de trappen dele.

Nait te betoalen.

Elke moand kommen onze klaaindochters in elk geval ain moal bie ons sloapen. Dat is n feest veur ons en veur heur, dìn d’oldste het t nog laank nait aan tied as ze weer noar hoes mouten.
Wie hebben t drok as mieren in n nust, dij klaintjes binnen wie nait meer wend.
Mor n plezaaier dat wie der an beleven! Dat is nait in woorden oet te drokken. Wie bezuiken de speultoentjes in t dörp, puzzeln,vaarven, zingen en daanzen dat t een lust het.
As zai weer bie heur thoes binnen, hebben wie hailendaal de puut oet, moar wie kieken krekt weer oet noar d’aander- moal.

Grootolders wezen is n feest.

Drij klainkinder in körte tied.
Doar werden wie mit verblied.
Dizze schat is nait mit geld te betoalen. Wie heurden t aal van veule verhoalen.

Moar wat t in wezen is. Dat mögen wie beleven. n Gloepens mooie belevenis. t Verriekt ons haile leven.

Omdat der in t dörp woar mien wicht en schoonzeun wonen, gain openboare schoul is, gait ons oldste ootjezegger sinds kört op e Leek noar schoul .
Dat is dus aal doage bringen en hoalen mit auto over de landelke weegjes in t Westerketaaier.
In feberwoariemoand binnen ze onderwegens noar hoes en in auto kin je vernemen dat de boeren in dizze kontrainen aal begund binnen mit heur veujoarswaark. t Lutje wicht vragt : “Moeke hou kin t , mien zuske zit hail nait in auto en toch roek k heur strontwindel.”

Grootva en grootmoe worden oproupen.
“Kennen ie even oppazen ?”
Dat gaait wel. Joa, wie akkedaaiern goud mit elkander.
t Lutje wicht wil mit ons verskes zingen en speulen.
Grootva speult mit n dreugdouk n wegdoekspultje: Kiekeboe.
Zie schattert t oet en klimt hom boven op nek.
Mit n klaain zetje zit zie in vensterbaank van t ziedroam woar de baank onder staait.
T mag wel nait moar moeke ken t ja nait zain.
Den het zie nog veul mooier in t zin. Zie moakt gerdienen tou en kroept der achter vot.
Mit n grode swaai dud zie gerdienen open stekt n lagend kopke der deur en ropt

“Tudepoot !”

As hantam mout je ja zoveul ontholden, den moak je der zölf moar wat van.

Lammerburen
Grootmoe Giny

Toun mien dochter aal haalterkwaalter van d’oetbraaiden van heur huusholden mit n twaaide potje weer achter de rogge har, brocht zai op n goie nommerdag aal t gelainde spul van t vrougere Gruine Kruus weer trogge.
Zai haar heur baaide wichtertjes in heur autostoultjes achterin en de haile mikmak in d’achterbak.
Toun zai der was, zee ze tegen d’oldste: “Blief mor eefkes zitten. Moeke bringt de haile boudel weerom en komt krekt trogge”. t Wichtje begon votdoadeljk te blèren, moord en braand.
“ Wat hest din toch ! “

“ Moeke, most mien zuske nait troggebringen, dij wil k hollen !”

Aaltied waren der kinder dij wat deugennaits oethoalden. Wat dou je din? Nait sloagen, nait raggen. Das nait goud. Eefkes apaart zetten. Das beder.
Vrouger in houke, nou op t heden op n doarveur bedould stoultje. Mor bie mien dochter is dij stee d’onderste tree van trappen. As k mien jongste ootjezegster, n iepenkriet van twij joar dij t bekje aal oardeg bruken kin, wat mout verbaiden, wordt ze gloepens kwoad op mie. Ze gaait mit baaide haandjes in zied veur mie stoan en ropt mie tou :
“Most doe op tjap”?

Wie zitten bie ons aan toavel. Mien dochter vertelt over de stried mit heur oldste wel de boas bie heur thoes is. t Wichtje was körtsleden kwoad west en har mit heur voutjes op vlouer stampend oetroupen: “ Ik bin de boas !!!!”.
Mor heur moeke har heur rad dudelk moakt, dat doar niks van aan was. Moeke is de boas en doarmit oet. Grootvoa wol t wel eefkes oetpebaaiern en vruig heur: “ Wel is hier in hoes din de boas ?” Zie keek hom mit n kopschraberg, schaif kopke aan, docht n zetje noa en zee: “ Over
n pooske ikke !!!!”

Zoas ik t bekiek, kon ze best geliek kriegen, din zai draait ons aalbaaiden nou aal makkelk om heur lutje vingertje.

Here mien tied !!!! Wat ken je t drok hebben as je aalbaaident nait meer an t waark bennen.
Joe kommen somtieds hail nait meer an t hoesholden doun tou. Noa n poar van zukke drokke doagen in t veujoar overlopen onze dochter en ons oldste wichtje ons.
As zie baaiden in koamer kommen, is t dudelk te zain dat onze drij katten en d hond as t woare n wedstried holden hebben wel de maiste hoaren inom wiedeln ken.
De vlouer ligt er mit bezaaid.
t Lutje wicht lopt mit grode pazen der overhìn en kroept op n hoge stoul mit heur baintjes onder t gat zo hoog mögelk. Heur haile menaaier van doan duudt op ofkeuren.
Zie kikt ons aan en zegt mit noadruk:

“ Wié hebben n stofzoeger !!!”

Jonkie of wichtje.

Lutje popkes worden hail gaauw groot.
Mit joen klaainkinder gait dat nog vlogger
dìn mit joen aigen.
Ons oldste ootjezegger is thoes en bie de
kinderopvang al slim bezeg mit t zindelk
worden.
Omdat aal kroep in dopkes deur n kander
lopen bie de kinderopvang, vond heur moe-
ke tied worden om heur wiezer te moaken,
mor t was nait meer neudeg.
Op moekes vroag wat t verschil is tussen
jonkies en wichtertjes wait ze votdoadelk t
antwoord:
“Koen is n jonkie en dij het n gele plaank
en ik nait, daarom bin k
n wichtje”..

Dizze zummer vlugt veurbie.

Zal k joe ains n veurspellen geven?
Strakkies zeggen wie:
“Woar is dizze zummer bleven…..” As k het zo bekieken kan, hebben maiste mìnsen t zölfde plan. Der is zoveul aan sport te zain, wie willen t aal nait missen, gainain. De toenmìnsen richten zölfs toenkoamers in. Der is veur elk zien aigen zin. Is t hier te kold om boeten te wezen, de boetenkachels bringen oetkomst in dezen. De boetenkeukens is de volgende stap, dij zörgen veur de draank en de hap. Nou nog n boeten tv apperoat, k wait nait of dij aal bestaait.
Aans zel dr wel gaauw ain kommen goan, der zunder kìn t leven nait meer bestoan. Aan welke sport joe ook de veurkeur geven, k hoop dat joe der veul plezaaier aan beleven!

In joen leven kin t roar lopen en haail aans oetkommen as joe van teveuren der van dochten.
Dou wie verhuusden noar hier in Noordhörn was k een onbekende in dizze kontrainen.
Man aan t waark en kinder noar schoul en ik thoes allennig. Kon hier gain mensk.
Der oet en op pad, dat mos k moar doun.
K wer lid van ’t Rooie Kruus veur de Welfare.
Mien toak wer vrouwlü te bezuiken dai nog thuus wat ommaans hebben wollen.
Wat heb ik veul met heur moakt, toavelloakens, schoetjes, klaaidjes nuim moar op.
T was dankboar waark en het dud n mens goud as der noar je outkeken wordt.
Doarbie ging k bie Toaveltje Dekje aan t waark.
Al doage was k er mit aan gang. Heul wat uur in week in taauw. k Verdainde gain stuver mor t gaf mie veul plezaaier en k was dankboar dat k het doun mog.
In t lest van 1998 kreeg k een braif van t Ministerie van Onderwies. Zie zaten in de knieper den der
waren veul te min meesters en juffen veur de schoulen.
k Har vrouger waarkt veur de klas en omreden k aal papieren hoald har,
vreugen zie mie weer opneis te begunnen.Moar k was toun 55 joar. k Har der nog wel zin in, mor heb eerst ofwacht wat mien meugelkhaiden waren.
Der kwam een körte oplaiden in stad aan de P.A. veur weer- aan-t- waark-goanders.
k Moes ain dag in week noar stad en ain dag mos k een plak zuiken op n schoul om boudel of te kieken.
k Vruig bie schoul in eigen dörp. Mog der direkt wel blieven kreeg k as beschaaid.
Noa n pooske vruigen ze mie der te kommen waarken bie de grode beudels.
Zo kreeg k nou outbetoald veur mien waark.
Dat was n haile veraandering. Nou k stopt bin mis k veural d
aaanhold mit de kinder en t waarken mit elkander in n gemainschop.

Veur veul minsen n plezaaier, op pad, vot, zo wied as t kin. Nait veul mit en zo makkelk leven as t meugelk is.
Mor der bìnnen ook lu, dai de griezels over de graauwels der van lopen. Allain aal de doagliekse karriefarrie: Sloapen op n berre, woar zoveul aandere lu in lagen….. Onder n does of in n loezebad, woar veurhen meer minsen west binnen…… En t slimste van aal noar n plee, woar zoveul aandern gebruuk van moakt hebben. Aal dij aksies bedaarven t plezaaier, aleer vekaanzie begonnen is. Zuks soort mìnsen kinnen beter in aigen hoes blieven, mor ja, mìns wil wel ais wat aanders.

Joe vroagen joe gewis oaf, hou k op dizze gekwedel kommen bin.
Dat zel k joe votdoadelk oetstukken. In t blad van de olde ANWB ston n inzonden braif, woarin dizze leste mìnsen aanduud werden.
Net n babbelguuchie, moar dìn veur mie en k hoop ook dat joe der de poelegrap van inzain.
Twij hemmelge zusters gingen aal op vekaanzie noar n boetenhoes in n nijmoods paark.
Noadat ze in t aanwezen hoes kwamen, wer der eerst tamtaaierd. Zomoar wonen in n hoes van n aander…… Gain sproake van !!!!
t Haile hoes wer hemmeld van beune tot vlouer. Om vief uur waren ze tou aan n kopke kovvie in n schapschoon hemmeld hoes. Ze haren t eerste kopke nog nait op, of de veurdeurbèl roasde deur t hoes.
Nou aal verziede ? Dekselse koaters !!!
t Was de boas van t spul, dij har baaide doames wat oettestokken. Der was n vergizzen holden. Ze werden vrundelk verzöcht noar n hoes eefkes wiederop in t paark te verhoezen. Dít hoes was mit ingaang van mörgen aan aander lu touzegd.

“Dat dekselskoaterse wicht !!.
Woar is ze mie nou hinnittjerd ?” Taande Pie smiet heur fiets achter t hoes tegen de regenbak. Zie dut mit n klap de muggendeure dicht en gaait in de keuken aan toavel zitten mit kop in haanden. Zie het n kleur as n rooie buusdouk en hoalt hiemerg oazem.
“Wat is der toch wel nait ?” vragt dat dekselskoaterse wicht in tied dat z’onder de hoeskoamertoavel vandoan kropt.
Taande Pie kiekt heur mit open mond hail verbiesterd aan: “Woar komst du nou vandoan ?” “Dat zug joe toch ! k Lag onder roodpluzen klaid van achtertoavel te lezen. t Is zonent spannend bouk dat k van joe kregen heb.“ “Nou brekt mie de klomp. k Heb die overal zöcht en roupen. Hailendaal bie taande Marie keken ofstoe doar wast”

Dat lutje wicht was ìk op legere schoulleeftied op vekansie bie taande Pie op Kolham. Doar woonde de femilie van mien moeke aalmoal vlakbie mekander. De eerste week ging ik op mien fiets mit holten blokken aan de trappers en n raaiten koffertje mit n raaim achterop bonden allenneg op stap van Hoaren noar Kolham. Zo as t ofsproken was, brocht k mien vekansiedoagen deur bie de femilie in volgorde van wonen en aan t end weer terogge op hoes an.
k Huil heul veul van lezen en mit aal de bouken van mien veul oldere neef en nichten kon ik dizze weken mien tied makkelk deurkommen.
Mor t was nait de bedoulen om mien taande in ongerusthaid zitten te loaten.
k Har heur nait roupen heurd. As n bouk spannend is, bìn k van de wereld oaf.
Duvelsmooi vin k dat (nog altied).

k Gun veul kinder dizze aigenschop tou !

De leste tied staait der in veul bloaden de duvelderij om noaloatenschap van n laandsman, dij t moakt het in ons noaberlaand. Hai het, dat mout k tougeven, t doar n end schupt en har zok n huushollen moakt mit alles der op en der aan. Mor hai het t nait goud regeld veur as zien tied kommen was, doarom t gedonder in de gloazen. Elkmoal as k der wat over lees, denk ik terogge in de tied.

Zo’n dikke viefteg joar leden gebeurde t in t boetenbad van Appelbergen bie Glimmen. Stok of wat jongelu om en noabie n joar of tiene brochten doar summers veul tied deur. Smörgens veur schoultied mit mekoar op fiets over Onnen laangs t terraain van t spoor noar t zwembad. Nee, nait laangs de drokke Rieksstroatweg, dat was veul te gevoarlek ! Joa zo ging t nog in dij tied.
Eefkes swemmen, mor dìn gingen wie aan t waark: vaarven, timmern, schoonmoaken, wie haren t hail drok. Om haalf negen waren wie bie schoul, mor om haalf vaaier gingen wie weer laangs t zölfde pad, weer of gain weer. t Mooiste was t op onze vrije middoagen ( woensdags, zoaterdags en zundags) mit mooi weer, as t drok was. Dìn laipen wie wichtertjes badjuffraauw te speulen in ons widde gimmestiekpakje mit n echte schaaidsrechterflòide om de nek. Op zo’n zoaterdagnommedag mos k aan de kaant van t daipe oppazen, dat er gain klaaintjes over de geut gingen. Dizze geut was de ofschaaiden mit t zaand van de zummerwaaide.
Opìns wer der n keuteldoemke deur heur pa roupen noar t woater. k Pakte heur bie de haandjes en zee tegen pa dat t wichtje doar nait kommen mog.
Pa kwam oet t woater en was slim kwoad op mie. In t hooghaarlemmerdieks vruig e mie of k wel wus tegen wel ik t wel nait har en dat dij regels nait veur hom van toupazen waren. k Heb toun as beschaaid geven : “As ie Prins Bernhard binnen, din mag t nog nait !!!” Dij laange dood van Pierlala ( zo bekeek ik hom dou, din k was mor n hail klaain kroep in t dopke) wer spinniedeg, greep mie bie d’aarm en brocht mie as n misdoadeger op noar t kantoortje van meneer De Boer, d’aigenoar van t bad.
Dij kwoaie kerel reerde en ruip tegen onze badmeester, mor dij bleef hail kaalm en rusteg en zee dat ik geliek har. En as t hom nait zinde, dìn mog e ofsakkedaaiern. Dij road volgde hai sputternd van kwoadheid op en k mog weer op mien plakje bie t daipe terogge.
Loater hadden wie der mit mekander plezaaier om en k vruig aan Marijke, de dochter van d’aigenoar: “Wel was dat nou din ?” Zai har heurd dat hai Rudi Carrell haitte en dat hai in de Grunneger Schouwburg optreden dee.
Toún wer k der nait hait of kold van, din k har der nooit van heurd. Wat vrumd is t toch mit ons gedachtengoud, dat zo’n veurval je weer in de kop schut bie t lezen van n bericht in n blad van dizze tied.