Kind van d’oorlog
6 augustus 2026.
Al bie t opstoan ligt der n bom onder de dag. Snommedoags heb k n òfsproak bie dokter en wor k gewoar, wat rezeltoaten binnen van mien 24-uurs blouddrokmeten. k Bin der nait gerust op, mor om de mìnsen om mie tou nait ongerust te moaken, hold k mie rusteg.
‘Barst de bom,’ denk ik bie miezulf, ‘is t vroug genog om die drok te moaken.’
Onder t middageten heur k vèr vot n vlaigtuug. Da’s nait ongewoon, Eelde is vlakbie. Dit keer heur t aans. t Is n ongewoon floitend geluud, dat stilaan dichterbie komt en in gedachten zai’k n kruusraket, dij mit n gierende stroalmotor op ons òfkomt.
‘Boem!!’ roup ik vanoet t niks.
Kwoie blikken over toavel binnen mien dail.
n Hail verhoal over oorlog aan t oostfront hangt in de locht, t blift bie n körte opmaarken:
‘Zolst mor n drone op dien dak kriegen.’
Verlaaiden om t verhoal van bus-sjefeur, dij n drone oet de locht plukt het, ter sproake te brengen is groot. Dat dij bom nait borsten is, lees k vandoag in kraant, komt omdat ontsteken nait waarkte. ‘Meschain mit opzet nait waarkte?’ vragt stokjesschriever zok òf.
Of is t expres nait ontplovven van n drone mit springstof n demonstroatsie van macht?
Perbaaiern Ruzzen op dizze menaaier deur op de poot te speulen de spanning te verhogen?
Dat t n volgende stap is op escaloatsieledder mag dudelk wezen.
Terogge noar guster, 6 augustus. Noa t bezuik aan dokter, kin k aan femilie en dij t waiten mout, melden, dat mien bom nait borsten is.
‘Ie hebben n blouddrok van n jongkirrel,’ krieg k te heuren.
Dat hiermit de kolde nait oet de locht is, doar bin k mie van bewust, mor t oamt veur t mement wel wat makkelker.
64 joar leden, k was dou 10 joar, – k herinner t mie alsof t guster was -, was k schietensbenaauwd datter n bom ontplovven zol. t Politieke conflict tussen Rusland en Amerikoa beheerste dou t klimoat. Haar 2 joar eerder heur president Chroetsjov in de VN al nait mit zien schou op toavel haauwen, omdat hai t nait ains was mit de spreker. t Leek den wel komisch, mor dat dijzulfde man 2 joar loater de wereldorde perbaaierde te versteuren deur kernraketten op Cuba hìn te zetten, het daipe indrok op mie moakt.
De wereld ston dou op t raandje van n kernoorlog. En hou verwoestend n atoombom wezen kon, het de 6e augustus 1945 mit t platbombarderen van Hirosjima wel bewezen.
Dattiendoags conflict in ’62 het mien wereldbeeld veur ains en aaltied bepoald. k Heb der dou nachten nait van sloapen.
k Bin mie aaltied bewust west van t faait, dat ik n kind bin van de ‘Kolde Oorlog’. k Heb zulvens sikkom anderhaalf joar van mien vrijhaid inlevern mouten, omdat ik ‘mitvechten’ mos in dat schijngevecht.
Gusterns toneelstokje onder t eten was mor gekkeghaid en van dij aine nait ontplofte drone in Duutsland lig k nait echt wakker, mor t komt nou wel hail dichtbie.
