Jeugd hè’je om dingen veur loater te leren

Veurege weke heb k mie nuigen loaten om ook ais te kommen kieken op joarvergoadern van sportverainen. Kielwindeweer.

Het n dörp van 867 inwoners den nog n sportverainen?

n Multiverainen, mit drij takken: gimmestiek, volleybal en toaveltennnis. k Schat mit zo’n vatteg leden.

’t Wordt vervast n dolle boudel,’ zee k nog bie t òfschaaid, ‘huifst vanoavend nait op mie te wachten.’

k Heb mie in olde Albronda-school d’ogen oetkeken en oortjes flink loaten wappern. Wat n enthousiasme bie aanwezege leden. Zol t bestuur heur oren noar d’opmaarkens van dij leden loaten hangen, den kinnen zai nog wel n zetje veuroet.

Woar t op dele kwam?

Wie mouten zörgen datter, benoam veur kinder, meer ruiern in t dörp komt. Zo krigt sikketoares n laange lieste aan meugelkhaiden, woar t bestuur mit aan de slag goan kin.

t Ainegste noadail is d’akkemodoatsie. d’Olde school is òfschreven, t wachten is op n nij dörpshoes en t gimmestieklekoal staait noa 10 joar zunder onderhold en swoare hoosbuien op instörten. Levensgevoarlek. n Nije staait nait op taiken.

Hou wìns en realiteit te combineren binnen, is mie nait dudelk en bie thoeskomst hebben wie n bult te beproaten. As kinder van gimmestiekers, mien pa en schoonmoe mit n körfbalverleden, wuiren wie automoatisch lid van gimmestiekverainen. In dij tied, 50- en 60-er joaren haarst so-wie-so al drij verainens in Olde Pekel. Rood-wit, veur d’aarbaaiders, swaart-wit, veur dij t wat beter haren en noar k mie herinnern kin, geel-wit, veur d’kinder, dij op n christelke evenwichtsbaalke balanceren mozzen. Gimmestiek mos.

Ik was gain ster, voetbalde honderdmoal laiver en zo stief as n plaanke. k Haar mien olden nog woarschaauwd, begun der nait aan, der vuil nait over te proaten. Arineke gimmestiekte nait, dij turnde en haar der veul plezaaier in. t Was n stravve as zai nait noar les kon of mog.

Zo’n vergoadern hoalt veul herinnerns noar boven, mor ook t besef, dat nait elkenain geboren is om te sporten.

Mor je hebben juust joen jonge joaren neudeg om dingen veur loater te leren!!

Hou voak heb k dat nait heurd.

Tiedens oplaaiden aan kweekschool wuiren wie doodgooid mit Piaget. Over ontwikkelns van kinder, de vaar trappen van Piaget. k Mout t vannijs noazuiken, hou t aal persies zat, mor de daarde trap kin k nog oet mien geheugen opvisken:

t Constructivisme.

In gewone toal: kinder mouten leren deur actief te experimenteren en zai maggen in dat perses fouten moaken, want van joen fouten leren je t maist.

Zokswat leest makkelk, is van alle tieden en onbetwistboar en dus in perciep nait stoer.

t Verschil tussen tegenswoordege generoatsie en onzent let desondanks wél n wereld van verschil zain. n Verschil in de menaaier woarop wie groot worden.

Ik was n kind van de stroat. Muik mien aigen droake, luip op stelten en muik mien aigen boomhut. n Hoast oneindege lieste, dij voldee aan Piagets ais om dingen te onderzuiken en oet te perbaaiern, woarbie elke mislukken veur mien aigen reken was. Leren deur doun, mit as rezeltoat dast aigen talenten, mor ook dien tekörtkommens leerdest kennen. n Mooie les veur loater.

Kinder van nou experimenteren ook, mor op n hail aander menaaier. Zai binnen minder boeten, mor binnen digitoal veerdeg. Zo bedreven en rad, da’k der hoast jaloers op worden kin.

Soms bin k wel ais baange, dat zai stoeken blieven in n virtuele wereld.

k Bin traauwens wel benijd, watter dammeet veur de jeugd van t dörp oet de hoge houd toverd wordt.