Grunneger Schrieverij 10: Nicoloas Griep/Jelte Dijkstra
Juni in ‘t Oldambt
De wind verstopt zok in de waite,
De gaarste boait in zulverlicht;
De hoaver let zien tailtjes tikkeln
En golft in ‘t gruin oet ons gezicht.
Om aal dei kleurenvakken liggen
De kransen in de zunne bloot,
Van piepkruud, botterblom, rôo-remke,
Van ellern boven kloaverrood.
De schare speult moar in de poller
Het hoge spul van wolken mit;
Hai volt en spraaidt zien dunnen vluzen,
Dei hai weer wild in repen rit.
De wereld riept in ‘t riek van stilte:
De hoge locht dei blauwt en bluit,
Bogt noar de grond, of d’haile zegen
Noar aal, wat wacht in ‘t leven, vluit.
Dit mooie zummergedicht is schreven deur de dichter Nicoloas Griep. Dat is n schoelnoam veur
Jelte Dijkstra, dij in de Grunneger literoatuur n biezundere ploatse innemt.
Hai wer in 1865 geboren in Griepskerk en waarkte as schoulmeester in Noordbrouk en loa-
ter in Stad.
![](https://dideldom.nu/wp-content/uploads/2023/09/afbeelding-18.png)
Wie maggen hom mit recht d’eerste dichter van aineg formoat nuimen en zeker de grootste van
de dialectdichters uut zien tied.
Jelte Dijkstra was n vruchtboar waarker, dij onder zien aigen noam, mor dus ook onder zien schoelnoam Nicoloas Griep ons n groot aantal waarken noaloaten het.
Noast gedichten binnen der ook n aantal prozoawaarken van hom bekend, o.a. ‘n Vredege
Oljoarsoavend’ uut 1916 en ‘Noabers’ uut 1918, mor toch was e in d’eerste ploats dichter.
Hail oardeg is ook zien vertoalen van t middelaiwse verhoal ‘Van den vos Reinaerde’, n beriemd verhoal woarin op n rechtzitten van de daaier t löt van de vos, dij aaltied en overaal ellende veroorzoakt, bepoald worden mout. t Begunt zo:
‘n Pinksterdag, dou wied en zied
Blad en blui in veurjoarstied
Gruinde en rook aan stroek en bomen,
Lait de keunink soamenkomen
Aal de leden van zien hof,
Tot zien eer en tot zien lof.
Nait ain daier, groot of klain,
Bleef in hoes, as ‘t voske allain:
Dei haar zoveul kwoad al doan,
Dat e laiver nait wol goan; —
‘n Slecht gewaiten schouwt het licht,
Doarom schouwde Rein ‘t gericht.
En zo gaait t nog bladziedenlaang wieder. Dijkstra schreef in t Oldambsters en ook in t Westerketiers. n Bult gedichten van Nicoloas Griep goan over t wiede Grunneger landschop, over dieken en polders, over korenvelden en wierdedörpkes. Ik sloet dit moal of met n regenlaidje van dij dichter:
Tweidonker
De regen tikt aintoneg
En zeurt in ainernood
Zien treurlaid langs de wegen,
Laangs stoppellaand en sloot.
De kimme spant zuk naauwer
De wereld wordt zo klaain,
Hier voart deur ‘t voale duuster
De regenwind allain.
De lichten ver in ‘t dörpke,
Goan ain veur ain oet zicht;
Zo sloeten doagen, joaren
Veur ons heur blinnen dicht…
De graauwe wilgen schoelen
Daip doeknekt bie de sloot;
De regen tikt aintoneg
En zeurt in ainernood.
As ie meer van Jelte Dijkstra/Nicoloas Griep lezen willen, din kin dat. Zien verzoameld waark is vannijs oetgeven in drij bundels. Aine mit Westerketiers waark, aine mit Oldambster waark en din nog aine mit Noawaark. Dij bundels binnen woarschienlek nog wel aarns te koop.