Veur t ploatje?

Ilse kwam van de weke langs om heur nijste aanwinst te loaten zain.
‘Wat n schier baseballjasje,’ zee ik, ‘oranje staait die goud.’

t Was n goudbedoulde, mor foute opmaarken, kreeg k al snel te heuren. Nait om de kleur, mor de noam klopte nait.

’t Is n juichjack.’

t Was mie om t even en omdat klaaindochter aandrong heb k hom ook nog paast. t Paasde meroakel. De moat wel te verstoan.

‘Ik heb nog genoeg spaarzegels,’ zee t enthousiaste wicht, ‘ik kan der zo een voor je bestellen.’

Zoveul goudeghaid, k wos veur n ogenblik nait hou’k der mit aan mos. Ik heb mie in dij dolle buie zulvens nog loaten portretteren. Veur t ploatje.

‘Oldere oranjefan lopt waarm veur t kommende WK,’ haar der onder kinnen stoan.

t Is de vroag en as Arineke en Ilse mit striekiezer striekemblemen op t jasje strieken, goa ik bie miezulf te roade of ik wel zo’n oranje-fan bin.

Van de weke wuir mie deur aandere klaaindochter al min of meer in vrundelke bewoordens verweten, dat ik nait noar Oranjes vrundschappelke wedstried tegen Algerije keek. k Heb der wat om tou logen en verboasd zegd:

‘Oooh? Dat bin k ja glad vergeten.’

k Bin wel sportsupporter, kin urenlaank veur t beeldschaarm zitten en noar wielrennen kieken en zit leste weke in dijzulfde loie stoule in Parijs, op Roland Garros. Bie de manlu heb k oardeghaid der òf, bie de vraauwlu vaalt veul meer te beleven. Doar is t oorlog. Zo vuil k touvalleg in de wedstried Oekraïne tegen Rusland. Twij veur mie onbekìnde speulsters, dij n potje tennis speulden woar de vonken van òfvlogen. t Binnen spannende wedstrieden dij doar oetvochten worden op t rode gravel. Vijanden tiedens t spel, vrunden noa òfloop. Zo gaait t toch aaltied. Dit keer was t aans en luip Oekraïense speulster noa heur verlais nait noar t net om Russische tegenstander te feliciteren.

t Was n ongewone, biezundere ervoaren, mor in t licht van wereldpolitiek wel te begriepen. Gainaine huift zien emoties aan kaante te schoeven veur t schiere ploatje.

In twijde haalve finoale stonden buren Polen en Rusland – in t doaglieks leven ook gain echte vrunden – aan weerskanten van t net. In dizze geweldige wedstried, mit prachtig tennis is Polen as winnoar oet de stried kommen. Deur omstandighaiden heb k leste games nait mitmoakt en kon der dus ook gain getuge van wezen of Polen zok het loaten feliciteren deur Rusland.

Sport verbroedert wordt der voak zegd, mor ik kin mie der wat bie veurstellen, dat mìnselke emoties zo daip goan, dat n felisitoatsie nait op zien plek is. t Zol den allendeg veur t ploatje wezen.

Vandoag is vraauwenfinoale en ie hebben t weschienlek al roaden, t wordt weer n konfrontoatsie Polen – Rusland.

Mien veurkeur?

Kist nooit onbevangen en onbeveuroordaild noar n wedstried kieken en mien keuze wordt nait stuurd deur landsgrìnzen, loat stoan deur datgene wat n aander der van vindt. Ik kin dat ook makkelk roupen, vanoet mien vailege loie draaistoule. Persoonleke smoak wordt bepoald deur spel, oetstroalen en omdat ik n grote hekel heb aan toneelspeulerij, deur echthaid. Ik kiek groag deur t deur aanderlu bepoalde ploatje hìn en vörm mien aigen mainen.

Dou’k in ’73 veur mien nummer opkommen mos en noa n poar moand oplaaiden noar t oosten stuurd wuir, om, zoals ons dou veurschuddeld wuir, n barrière te vörmen tegen t gevoar oet t oosten, komt meschain n hail klaain stokje in d’richten van wat dizze tennisspeulsters voulen.

t Belooft n spektoakel te worden en k hoop ain ding, dat de beste winnen mag.

Meer van t zulfde:

0 0 stemmen
Schier?
Berichtje bie n nije reactie?
Stuur mie n e-mail bie
0 Reacties
Achtergrond info:

Geboren in: Pekel, 31 juli 1952
Woont op: De Wieke (Ommelanderwijk)

“Mien noam is Bram Wiekens en ik woon op de Wieke, tussen Veendam en Pekel. Ik bin n geboren Pekelder en op 31 juli 1952 zag ik op Komnijsterwieke nummer tiene, onder d’rook van strokartonfebriek d’Aalbion, t levens licht. As schoolmeester, d’mainste tied in t spesioal onderwies in Veendam en de leste joaren as leerplichtambtenoar van de gemainte Pekel, bin ik sunt 1 jannewoarie 2014 mit vervrougd pensioen. Zo rond 2000 bin ik begonnen mit schrieven. Eerst in t Nederlands, mor al gaauw bin k overstapt op t Grunnegs. Òf en tou kommen je n verhoaltje van mie tegen in Toal en Taiken, mor zeker nait geregeld. Ook noar aander tiedschriften, boeten ons dörpskraantje, stuur ik gain verhoalen. In 2008 en 2009 heb ik de Grunneger Schriefwedstried veur proza wonnen.
In 2002 is mien eerste Grunneger boukje oetgeven, ‘Oet t leven grepen’. In 2006 binnen n stok of wat vertelsels van mie opnomen in ‘Nije Grunneger kerstverhoalen’. In 2013 is bie mien eerste ‘echte’ bouk ‘Koakelbonen’ oetgeven, mit Grunneger verhoalen. In 2015 heb ik mien aigen webstee inricht, de Grunneger verhoalenwinkel. Vanòf dat mement bin ik doaglieks in de weer om mien aigen winkel te vullen mit allerlei soorten verhoalen. Tussendeur schrief ik ook nog wel es n toneelstok, n ainakter of n oavendvullend bliedspul, veur toneelverainens. Maisttied op aanvroag. Bie Vink/ lkmaar binnen dij te bestellen. Soms woag ik mie ook wel es aan n (kinder)musical of n revue en lestent heb’k soamen mit n legere schoul n filmscript in mekoar knutseld (allewel dit in t Nederlands is).”

Bouken:
Oet t leven grepen (Gopher, 2002)
Koakelbonen (Noordboek, 2013)
 
Bundel:
Nije Grunneger kerstverhoalen
(St. ‘t Grunneger Bouk, 2006)
 
Priezen:
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2008
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2009
Webstee: http://www.bramwiekens.nl/
Facebook: http://www.facebook.com/bramwiekens.schriever/

E-mail bie wat nijs?