Van joen femilie mouten je t hebben
‘t Is woensdag 30 juli, leste dag van mien 73e joar in dit troanendal.’
Mit dij gedachte wor k wakker.
Mörgen hoop k drijenzeuventeg te worden. Net as op oldjoarsdag goa k den euliebollen bakken.
Woarom?
Omdat de femilie dat zo groag wil.
Mörgenstond het vanmörgen veur mie gain gold in de mond. k Voul mie liggoamelk brak. k Wil wel geern opstoan, heb al n keer bainen noast bère sloagen, mor ondanks t binnenvalend mörgenlicht krieg k ogen hoast nait open.
Arineke is al twij moal, eerst n keer stiekom, twijde moal mit wat meer schoefdeurgeweld sloapkoamer binnen(s)lopen.
‘Zolst nou ook nog ais opstoan?’
Der klinkt oardeg wat grammiede in deur.
k Snap heur wel. Zai zit op kniepnoagels, wil stommegeern zwemmen en wekker lopt al noar haalf negen.
‘En kovvieveziede komt der ook zo aan!’
As schoefdeur mit n bats in t slöt klapt, trek ik mien konkluzie en mien nachthemd oet.
t Wordt vandoag n biezundere dag. Ik krieg snommedoags noamelk al mien eerste verjoardagsveziede. Mien eega het dat zo bedongen.
‘Bram is woensdag joareg.’
Ik kom der te loat achter om t te veraandern en t veurdail is, dat ik vandoag mien eerste verjoardagsgebakje al veurschuddeld krieg.
Mien stoetje smeren bie t aailand vaalt soamen mit kovvieveziede oet t veurhoes. Binnenkomst klinkt hartelk, mit n verbörgen addertje onder t gras:
‘Hest hom gusteroavend nog even vierd?’ zegt dochter.
Of t komt deur mien loate ochtendmoaltied of dat dij stiekemerd mie noa n intensieve toaveltennisoavend nog deur dichte gedienen spot het mit n borrelgloaske, wor k nait gewoar.
‘Joa, k leef nog aaltied in de veronderstellen dat ik Grunneger jeneverstoker in de bainen holden mout,’ ligt mie veur op de tonge, mor blift op weg noar boeten steken.
As ik brood en sap noar binnen waark en de rest aan de kovvie begund is, krieg k n stoer te verteren verhoaltje derbie op mien bordje. t Begunt zo:
‘Bist guster in dien toentje bezeg west, nait?’
Klopt. k Bin snommedoags mit lege achterbak noar en mit n volle bie plantjesverkoper oet Sibboeren vertrokken.
Noa n laange, ongemakkelke stilte kom t vervolg:
‘Mor hest nog nait alle plantjes poot.’
Nee, k mos stoppen omdat t eten kloar was en k ook nog noar toaveltennisclub mos.
Noa n daipe zucht krieg k den te heuren:
‘Aiglieks haarst plantjes nait poten mouten, mor wat nou nog in de potten zit, kist beter stoan loaten.’
Ong?
‘Zo is dat,’ vult schoonzeun aan, ‘want den mouten je noa zundag – den vier k noamelk mien verjoardag – alles der weer oet hoalen.’
Hilariteit alom, verboazen en schrik is mien dail.
‘Wel bepoalt hier nou, watter in mien toentje poot wordt en hou k mien aigen, lutje bloumentoentje inrichten wil.’
Antwoord krieg k nait, allendeg mor vaalse grimlagen en k vroag mie òf, wat zai van plan binnen.
Arineke, onkundeg, zoals zai zulf beweert, van kinders plannen – pas veul loater op de dag heur k dat zeun ook n deuntje mitbloast in dizze wanklankege symphonie – zegt mit n kwinkslag:
‘Krigst meschain wel kunstgras.’
‘Mit n stofzoeger,’ laagt schoonzeun.
Wat n lol.
Ik dring nog even aan, mor vang bot.
As buren al laank weer noar t veurhoes vertrokken binnen en Arineke in Maidemer zwembad dobbert, krieg ik de maist vrumde tavverelen veur mien geestesoog toverd.
Wil de versoamelde femilie mien veurtoentje op kop zetten?
Of krieg k n toenman derbie, dij mie n dag in de weke mithelpt, omdast op dien 73e dat waark nait meer allendeg veur nander boksen kist?
Of hebben zai n grotere viever kocht, omdat t veur dij aine gruine kikker zo zieleg is om doar allaaind te zitten?
As t zo mout, heb k aal gain zin meer om mien verjoardag te vieren.
Vannommedag heb k de potplanten, dij nog poot worden mouten al vast op stee zet, woar zai volgens mie heuren.
En tot zundag …… is t òfwachten en noagelbieten.
Bie t wakker worden voulde ik dus instinctief, dat t n stoere dag worden zol, mor dat haren ie in eerste zin al lezen.
