Ie kinnen der mit lezen en schrieven
….. is as n dikke wintersjaale
….. mokt alens oeit weer goud
….. geft die aaltied nije moud
….. smokt as n waarme aaierbaale
….. is n open welkomstdeure
….. doar is dien bère zacht
….. slöpst elke laange nacht
….. zuchst de nuverste kleuren
….. hangt noeit ain dichte mist
….. heur st dien lugtegste meziek
….. vuil st die de keunenk te riek
….. t stee woar st t aller laifste bist
Geboren: 1951 in Veendam
Woont in: Wedde
Ik proat mien haile leven grunnings, moar schrieven kin ik t nait goud. Ik schrief t teveul zo as ik het zeg. Toch perbaaier ik wel es wat met hulp van dizze en dij. Ik mok ‘riemseltjes’ as tiedverdrief. ‘Gedichten’ vin ik n te groot woord. Mor ik heb der oardeghaid aan. Maistal in t Nederlands, moar ook wel in t Grunnegs.
Ik hol nait van swoarwichtig gedou. Veurwoarde aine is veur mie dat het mot riemen. Dat litteraire gedou zegt mie niks.
