Speultoene
n Zetje leden las k n verkloaren van n mie onbekìnde padagoog, Philippe Meyrieu:
Vrouger muik n gezin kinder. Tegenswoordeg moaken kinder t gezin.
Deur onze wìns te vervullen, het t kind n aandere status kregen en is t onze meester worden: wie duurven heur niks ontzeggen, op stravve van ‘slechte olders’ te worden nuimd.
‘Ainegste wat ollu doun mouten,’ zegt Philippe, ‘is t kinder noar de zin moaken.’
Da’s makkelk, der is zoveul op de maarkt om oet te kaizen.
Kinder huiven mitschik deur nait meer oet.
Bovenstoand stokje is n körte soamenvatten van n ellenlaank verhoal over wizzelwaarken tussen ollu en kinder. Kist ook aans zeggen:
Aaltied drokke olden hebben n kring van personen – kinderopvang, school, grootolden en zoveul meer lu as neudeg binnen – rond heur kinder opbaauwd, dij soamen mit t exploderende digitoale media-circus in t relatief körte tiedsbestek van twij, drij decennia n alternatieve menaaier vonden hebben om heur kinder op te vouden.
Punt.
Het de pedagoog n punt?
Of d’ollu?
Bovenstoand verhoal kwam òflopen dunderdag mit n boemerangeffect terogge, dou’k n stokje in kraant las:
‘Pekel investeert 6 tön in speulplekken.’
t Heurt bie dizze tied. Zai voulen vervast n zulfde verantwoordelkhaid as moderne olders om t jong goud t leven zo aangenoam meugelk te moaken. t Siert heur, ook al köst t bakken mit geld. Kinderen mouten meer bewegen, mekoar ontmouten, speulen en sporten. Nait aingoal thoes zitten, de deur oet en noar boeten.
t Is n prachteg ploatje, mor ook n duur ploatje.
De vroag is of kinder der net zo blied mit binnen as Pekelder bestuurders. Zitten zai te wachten op n speulplek, omdat verantwoordelke wetholder t braide gezondhaidsploatje nij leven inbloazen wil.
n Openboare plek, veur elkenain.
Ik vroag mie òf, is de wìns hier meschain de voader van de gedachte. Zitten mìnsen nait zo in mekoar, dat zai geern leuven willen, dat iets woar is, simpelweg omdat zai willen dat t woar is.
k Spreek oet aigen ervoaren. Heb soms ook grote woorden broekt veur t welzijn en gelok van lutje kinder op de Wieke. Der mos n klim- en klaauwsterrek kommen vlak bie t buurtgebaauw, n poar doelpoalen veur aankommende voetbaltalenten en n JOP ( Jongeren Ontmoutens Plek ) veur de wat oldere jeugd. t Denkrezeltoat het de gemainschop stief cìnten köst, mor lutje oapkes hebben t klimrek hoast nait beklommen. Voetbaltalenten waren der bliekboar nait op t dörp, allewel t grasveld regelmoateg maaid wuir. JOP was wel n groot sukses. Dat het n bult volk trokken. Overal vot kwamen zai, mor ‘aigen’ jeugd, woar t aiglieks veur bedould was, luit verstek goan. t Het de neudege kommootsie en ( buren) overlast veroorzoakt.
Woar is t fout goan!?
k Heb der voak over zitten te prakkezaaiern.
Binnen mìnsen veraanderd?
Binnen kinder van nou aans as wie doudestieds?
Of is de wereld van tegenswoordeg gewoon nait te vergelieken mit vrouger.
In t Pekel van mien jeugd haarst ain speultoene. Aan Harmoniestroat. n Speulplek, woarst veur n dubbeltje n haile dag schommeln, wipwappen en draaien konst. Mit t twijde dubbeltje kreeg bie de vrundelke vraauw oet de buurt twij schoemblokken. k Was doar nooit ainegste en t lutje voetbalveldje het veul talenten opleverd.
Kom mit dit verhoal vandoag mor ais veur n dag.
k Hoop wel, dat ik t over vaar joar mitmoaken mag, dat wetholder, den wel burgemeester nije Pekelder speul-, beweeg- en ontmoutensplek aan Hugo de Grootpaark open zel.
Meschain n idee, op t stee, woar ik in 1962 kwam te wonen, aan Hugo de Grootstroat, is nou nog n schiere, open vlakte.
