Mol

‘Gek wor k der van.’
Hou t kin, wait ik nait, wanhoop over mòlshopen wordt nait braid droagen. Noar t zok aanzain let, binnen hoesgenoten of daaiervrunden of t interesseert heur gewoon gain fozzel. Lestent dus aine op te maarken:
‘Mòllen holden de grond luchteg en da’s goud veur bloumentoene en grasveld.’
‘Joa en zai vreten schoadelke insecten op,’ haar k zeggen kind, mor dij diskuzzie bin k nait aangoan.
Ik bin ook n daaiernlaifhebber en k gun mien buren zokse nuttege baisten van haarten. Persoonliek hold ik nait van dizze onzichtboare toenverroppers.
Woar k in t veurjoar nog te hoop luip tegen torenhoge mòlsbulten, heb k leste tied benoam last van verbörgen mòllengangen.
‘Stief aanstampen,’ zeggen sommege lu.
k Heb der hoast n dagtoak aan, k duurf nait blind op rezeltoat te vertraauwen. Mol, weschienlek binnen t der meer, let zok nait zo makkelk verdrieven.
In t aander hoes haar k gain last van mòllen. Doar zat noamelk zoveul puun in de grond, doar het zok nooit ain mòl neuze stöt.
‘Zai huiven mor ain druppel bloud te verlaizen, den goan ze dood,’ heb k wel ais lezen.
Laankleden, k wait nait ains meer woar en wanneer, heb k n moal n mòl vonden. Lag veur dood op n mòllebulte. Mooi geef. Bin dou noar n opstopper in Winschoot fietst en dij het hom veur t noageslacht prachteg prepareerd. Joarenlaank het t lutje mòllechie achter op kaast op n stokje boomschors t wel en wee in klazze aanschaauwen kind. n Knuvvelbaissie.
‘Hai is zo lekker zaacht, meester’ zeden kinder, as zai hom even over rogge streken.
t Was veur mie aanlaaiden om te zeggen:
’n Kat of n mìns moust nait tegen hoaren instrieken, bie n mòl moakt t nait oet. Hai kin noamelk net zo makkelk veur- as achteroet kroepen.’
In ons ‘nije’ toene zit bliekboar gain puun. Doarom heb k van de weke besloten kou bie horens te pakken en k bin noar Welkoop fietst veur mòllenkörrels.
Vroag wuir mie nait in daank òfnomen en ik kreeg n bestravvend:
‘Meneer, dat mag al jaren niet meer.’
‘Mout ik den n kepotte bierflèze in de grond stoppen?’
Of zai draconische oplözzen nait snapte of omdat zai mie nait recht veur goud gozzel aankeken het, winkelwicht het t netjes oplöst. n Ketaaier loater bin k mit n mòllenverjoager in fietstazze en n haalf honderdje lichter weer op hoes aangoan.
t Apperoat mit vaar dikke batterijen in t lief kin n oppervlakte van roem 1000 vaarkante meter bestrieken. Genog vermogen veur onze toene, haar k in winkel al oetrekend.
‘En hou waarkt dat nou?’ wol Arineke waiten, dou’k bie keukentoavel batterijen ploatste.
Antwoord huifde ik nait te geven, want tougelieks mit de vroag begon mòllenverjoager zo’n iezelk geluud te produceren, dat heuren en zain ons verging.
‘Zo dus!’
t Was veur heur genog reden om mie mit n kört ‘Ong’ veur twijde keer dij mörgen even op mien nummer te zetten.
‘Betwievel of dit wel zo’n daaiervrundelk apperoat is.’
‘Hou bedoulst.’
‘Nou, mòllen hebben t al zo stoer, omdat zai sikkom niks kinnen zain, mor dammeet lopen zai ook nog geheurschoa op.’

Meer van t zulfde:

Ploats hier joen reactie op dit stòkje, de nijsten kinnen ie lezen op de Thoesbladzie. Algemaine reacties geern op t Prikbord.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Achtergrond info:

Geboren in: Pekel, 31 juli 1952
Woont op: De Wieke (Ommelanderwijk)

“Mien noam is Bram Wiekens en ik woon op de
Wieke, tussen Veendam en Pekel. Ik bin n gebo-
ren Pekelder en op 31 juli 1952 zag ik op Kom-
nijsterwieke nummer tiene, onder
d’rook van strokartonfebriek d’Aalbion, t levens-
licht. As schoolmeester, d’mainste tied in t
spesioal onderwies in Veendam en de leste
joaren as leerplichtambtenoar van de gemainte
Pekel, bin ik sunt 1 jannewoarie 2014 mit ver-
vrougd pensioen. Zo rond 2000 bin ik begonnen
mit schrieven. Eerst in t Nederlands, mor al
gaauw bin k overstapt op t Grunnegs. Òf en tou
kommen je n verhoaltje van mie tegen in Toal en
Taiken, mor zeker nait geregeld. Ook noar aan-
der tiedschriften, boeten ons dörpskraantje, stuur
ik gain verhoalen.
In 2008 en 2009 heb ik de Grunneger Schrief-
wedstried veur proza wonnen.
In 2002 is mien eerste Grunneger boukje oetge-
ven, ‘Oet t leven grepen’. In 2006 binnen n stok
of wat vertelsels van mie opnomen in ‘Nije Grun-
neger kerstverhoalen’. In 2013 is bie mien eerste
‘echte’ bouk ‘Koakelbonen’ oetgeven, mit Grun-
neger verhoalen. In 2015 heb ik mien aigen web-
stee inricht, de
Grunneger verhoalenwinkel. Vanòf dat mement
bin ik doaglieks in de weer om mien aigen winkel
te vullen mit allerlei soorten verhoalen. Tussen-
deur schrief ik ook nog wel es n toneelstok, n ai-
nakter of n oavendvullend bliedspul, veur toneel-
verainens. Maisttied op aanvroag. Bie Vink/
Alkmaar binnen dij te bestellen. Soms woag ik
mie ook wel es aan n (kinder)musical of n revue
en lestent heb’k soamen mit n legere schoul n
filmscript in mekoar knutseld (allewel dit in t Ne-
derlands is).”

Bouken:
Oet t leven grepen (Gopher, 2002)
Koakelbonen (Noordboek, 2013)
Bundel:
Nije Grunneger kerstverhoalen
(St. ‘t Grunneger Bouk, 2006)
Priezen:
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. pro-
za 2008
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. pro-
za 2009
Webstee: http://www.bramwiekens.nl/
Facebook: http://www.facebook.com/
bramwiekens.schriever/

E-mail bie wat nijs?