Het is weer haarfst
De bomen rousten in het zaike licht
En de moane is wat blaik, mit’n griendereg gezicht
Deur een dikke poeste wind en deur flinke regennachten
Hebben de bloaderen een rustploatse vonden op de bodem van de grachten
De wind soest die om de kop en op de fietse komst zikkom nait veuroet
Mit een kop als een bôlle wordt de bestemming den ook goud begroet
De tied van het zunneboaden is veurbie en de zummerstoulen weer onderdak
Mit dit roeg weer zit ik thoes en lees ik de kraante op mien gemak
De joargetieden herhoalen zich elk joar mor weer
Het zel noe ook weer zo goan net als elke keer
De overgang van de aine noar de andere joargetied
Moakt mennegain verdraiteg, mor ook weer blied
Het is even wennen aan de waarme kachel en de vrouge duusternis
Mor och, dat went gaauw en bie de waarme kachel zitten is ook nait mis
De haarfst is een tied van housten en proesten en van de griep
En hoge golven deur de störms beuken tegen de zeediek
