Brood mit kouke.
De peerden werden vrouger bie de boeren goud verzörgd. Dat mos ook wel, want ze mozzen hail haard waarken op bepoalde momenten zoals: plougen, heuhaarken, n welterblokke trekken, trekken van de woagens bie het binnen hoalen van de gewassen en soms bie het löstrekken van een trekker dei in t laand vast zat. Geweldige staarke baisten waren het en zo trouw als mor kon. De mainste boeren haren een Belg, mor sommigen haren ook Grunneger peerden. De Belgen waren zo geweldig staark dat, als ze gingen aanzetten, de zelen voak kapot trokken werden.
Als ze zummers van t laand kwammen den werden ze goud verwend. Noast gras kregen ze ook kloaver. Doar stoven ze mit n gang op of, zo lekker vonden ze dat.
s Winters werden ze op de stale ook goud verwend. Noast heu kregen ze hoaver en regelmoateg peerdebroden. Dat waren haile grote broden dei drei moal zo groot waren als gewone rogge broden. Mien kammeroad en ik haren noatuurlijk aal laank zain woar dei broden lagen en wie lustende noatuurlijk ook wel roggebrood. Dou wie weer n moal op de stale kwammen, brakken wie doar een haile grote stok van of en aten dat op. Wat goud is veur n peerd is ook goud veur de mens dochtende wie. En ik mout hail eerlijk zeggen, dei broden smouken ook nog goud. Ze waren allenneg wat groffer, mor ik zee tegen mien kammeroad: ”gewoon goud kouwen”.
Der lagen ook aandere gedreugde blokken en dat leken wel koekjes. Dou wie dei zagen liggen konnen wie doar nait ofblieven. Zo roken hail lekker. ”Ze bin’n wel n beetje dreuge” zee ik tegen mien kammeroad, ”mor alst doar n beetje wôtter bie nemst den vaalt dat wel tou”. In de stalen zaten bakken woar de peerden en de koien oet dronken. Als ze even mit de snoete tegen n kleppe aan drukten den kwam doar wôtter oet. Ik drukte doar mit de haand tegen aan en joa, wie kregen wôtter. ”Hol dien haand’ der mor onder” zee ik en dat deed mien kammeroad. Hai nam een hap van de peerdekouke, nam n slokje wôtter en at dat lekker op. Ik keek hom even loater aan en kreeg n doodschrik. Hai haar aalmoal gruine schoem om de snoete tou. Ik mos der hail haard om laachen en heb mien peerdekoukje mor weer in de bakke legd.
