Foppe Moaze
Hou kom je der op, heur k joe denken. Joa, doar kin ik joe gain oetleg op geven. Dit verhoaltje gaait as zo voak weer over vrouger en dou haar je wel meer van dij wonderlieke oetsproaken en noamen. Op n vergoadern van de Zunnebloum vroug veurzitter mie, of ik ook nog gasten haar. ‘Joa,’ zee k: ‘Foppe Moaze, Berend Koekak, Wilm Klode en Ome Job.’ Apmoal bienoamen, dij ik vanzulfs nait broekte as k op bezuik kwam (al zol heur dat om t even wezen).
Foppe was n jongere bruier van mien schoonvoar en ik leerde hom kennen in de joaren zesteg van de veurege aiw. n Oardege, roemdenkende man, dij voak op n smeuege menaar zien mainen oette. Mien zwoager Haarm (in t Grunnegs ‘Aarm’) waarkte bie n aannemer in Brouk. Dij vroug aan zien volk, onder t schaften of zai nog n goie grondwaarker wozzen.
‘Joawel, n haile goie,’ zee Haarm, ‘mor wel aine mit n gebroeksaanwiezen.’ ‘Loat mor kommen,’ zee de boas, allaank bliede, want hai zat der om te springen.
Foppe haar der wel oren noar. ‘Kin moandag wel begunnen.’
d’Aannemer aarg blied, schoof hom n nije koare en schuppe tou en zee: ‘Hier heb je joen raive. k Hoop, dat je der goud zuneg op binnen, want zai binnen goud in de pries!’
‘Oh,’ zee Foppe en schoof t spul geliek weer trogge: ‘Den denk ik, dat je der zulf beter mor om denken kinnen. Ik mout der mit waarken en ie zetten hom gewoon op dele!’ ‘Ach Drent, zo bedoul ik dat nait!’ schrok de boas.
‘Den mout je t ook nait zo zeggen!’
Afijn, de boudel wuir schikt en Foppe begon aan zien opdracht.
Noa n moand opperde de boas tegen mien zwoager: ‘n Monster waarker! k Heb nog noeit zo n goie had.’
‘Doar mout je den mor zuneg op wezen!’
n Joar-anderhaalf joar loater, tiedens t vrijdagmiddegborreltje, zee Foppe: ‘Ik bin hier vandoage veur t lest. k Heb aander waark vonden!’
‘Dat kin nait,’ raip de boas verschrikt, ‘wie kinnen die nait missen!’
‘Der is gain minsk onmisboar, ik ook nait!’
‘Wat gaaist nou den doun?’
‘k Goa noar Duutsland, doar is veul vroag noar grondwaarkers en d’verdainste oareg meer!’ ‘Houveul den?’ wol d’boas waiten.
‘Wat moakt joe dat oet?’
‘Joa, mor as ik die dat den ook betoal, hevve den n deal? Blifst den?’
Foppe wuir knalrood om kop en knalde der gramnieteg oet: ‘Wat binnen ie ja n vrek! (hier wol e nog wel fersounlek blieven, mor dat kon e nait volhollen) Hest mie dus aal dij tied besodemieterd! Of wilst mie nou ook doezend gulden betoalen, ik steek veur die never noeit meer n schuppe in de grond!
Gaalsterd!’
Of de boas doarvan leerd het, wait ik nait … d’Aander jongs haren de weke der op apmoal 5 gulden meer in t loonpuutje!
n Woargebeurd verhoal
