Beste bruier

D’aanlaaiden veur mien braif aan die is dat k de leste tied n beetje roar dreum. Stel die veur: ik zit op mien nije fietske as zesjoareg kind en doe stötst mie in dai stinksloot, dij noast ons hoes luip.
Of loater, op weer n nije fietse dij k kregen haar om noar de middelboare school te goan. Doe stakst mie n stok in t rad en ik vloog over de kop. En din zwaitend wakker schrikken vanzulf. Of nog weer n joar of wat loater mit mien nije ploffietse, dij mooie blaauwe Yamaha, waist ja wel, woar ik zo wies mit was. k Dreumde, dat der op n mörgen aal dikke krassen op de lak zaten. Wel zol dat, in mien dreum vanzulf, toch doan hebben snachts?
De wonderliekste dreum is wel dat k mien verjoardagen as kind weer dreum, en dat elk der bie is, mor doe nait.

t Zit mie al n zetje dwaars en op ons leeftied kin der zomor wat gebeuren, dat is die ja bekend. Wie hebben mekoar nooit schreven, meschien is t wel nou of nooit.

En dou vond ik inains dij schounendeus, woar olle papieren van ons opaatje Mousker in zaten.
k Docht dat k dij al laank leden opruumt haar, mor inains zag k hom weer.

En doar heb k wat in vonden, wat die verboazen zel. En din bedoul ik nait d’aarmbaand van de Binnenlandse Striedkrachten, dij der ook in zat.
Opaatje bewoarde echt alles, zulfs ale rekens: Regelateur, 9 gulden. Ligt nog bie mie op zolder. Waist wel, dij zo haard tikde.
En dou zag ik dat hai in 1957 n dik bedrag aan achterstallege Duutse rente kreeg. Deur d’oorlog het dat joaren duurd veurdat dat weer op droad was. Joa, dij Duutse rente woarveur e twij moal in t joar noar t postkantoor mos, in zien dikke swaarte jopper en op zien slovven. k Zai hom nog lopen. Boetendes, hai broekte veur zokzulf hoast niks, at bie ons ook ja zien middegeten, hai kon wat oppotjen. Hai was nait riek, maar haar zat over.

Dou von k n haile stoapel rekens. Van ons televizie, wasmesien, vraiskist en nog veul meer. Waist doe nog dat der wel s buske bie ons stopde en dat doar tot verboazen van ons ollu din n centrifuge of zowat oetrolde? Veural dij verboazen is mie biebleven. Ze wozzen der niks van.

Dou ik wieder keek vond ik ze. Hol die vast, bruier. Rekens veur mien nije fietsen, elk joar n verjoarscadeau, ook dij schiere autoped woar we wel es roezie om muiken, en loater dij Yamaha. Aal veur mie, niks veur die.
Doe kreegst n haalfsleten fietse, ik n nije. Schiere cadeaus ook, veur mie, nait veur die. Doe most het doun mit wat d’ollu touvalleg overharen. Dat vuil sums mit, mor maistied tegen.

Dou wuir t mie dudelk. Ook dij dingen veur mie, doar wozzen ze niks van. Opa was nait zo van t overleggen.
En ik, k haar niks deur, was allaint mor bliede. k Docht nait aan die, mor dat haar k wel doun mouten. Dat spiet mie nou. Haren pa en moe dij dingen van opa waaigern mouten? Meschien wel, mor ze waren ook van hom òfhankelk deur wat e heur gaf, t hoes mos ook ja verbaauwd worden.
Dou haarst t vanzulf wel deur. t Kind dat benoadaild wordt vuilt dat doch?
Doe konst der ook ja niks aan doun, dat ik veul meer noar opa tou trok, zunder wait te hebben van de dingen dai dat meschien wel opsmeet.

Doe op dien beurt kwamst weer voaker bie d’ aander grootolden. k Wait nog dat ze die aan t bezuik veurstelden as stamholder en mie nait zagen. Doe waarst ja noar hom vernuimd en ik noar opaatje Mousker.
Ook haar k t idee dastoe meer aandacht kreegst van d’ollu. Konst ook niks aan doun. Haarst t ook hail wat stoerder as ik, mit aal dien fiebelekwinten, doar huif ik die ja niks over te vertellen. Zörgenkindjes kriegen de maiste aandacht, ook al vuilt dat veur n aander kind nait rechtvoardeg.

Och joa, roezie, daar haar k t al even over. Aaltied roezie mit mekoar. As twij stoterse hoanen dij om mekoar tou draaien. En voak vond ik dastoe in beschaarmen nomen wuirst. Zörgenkindje? Joa, en pestkop! As klaainer bruiertje kon ik t minder goud winnen van die mit proaten. En as ik die din n moal oet onmacht n klap gaf, din waist doe nog wel, wel de schuld kreeg en zunder eten op bèrre mos.
Kinnen we dat nou aal wieten aan ollu en grootolden? Hou klaain ook, wie waren der zulf ook bie.

Nou joa, as kind wait je nait veul mor je vuilen genog. As ik as kind waiten haar wat k nou vuil, din haar k t aans doan. En astoe vrouger ook n beetje t zulfde doan haarst, din haren we vervast meer aan mekoar had. En haren we mekoar loater ook wat voaker en veural ook beter trovven. Nou kwamen we allaint in tieden van nood bie mekoar. Dat ging best goud, mor der bleef aaltied n zekere òfstand, n nait te overbroggen grìns. In jonge joaren worden banden veur t leven vörmd, of nait. Doar denk ik voak aan de leste tied. t Is n gevuil wat onder d’ hoed zit, t is nait òf te spuilen.

Ik mis die. Zo slim dat t pien dut op de borst. Ik wol zo geern weer contact mit die, omreden wie binnen toch n dail van mekoar, doe van mie en ik van die. In ons baaiden leven olders en grootolders wieder. Zoas bie aander bruiers dij ik zai.

Ik kin die dizze braif nait sturen.

Mor, meschien heurst mie wel as k hom haardop aan die veurlees.

2de Pries bie de Westerwolder Schriefwedstried 2026