Andere kringen

n Vertraauwd nust is n zegen veur n kind. Vanonder t vailege pannendak van t lutje hoeske op Komnijsterwieke hebben ollu mie as opgruiend kind al snel de vrijhaid geven om bie lutjen aan de wereld te kinnen ontdekken. k Was best wel nijsgiereg, mor terogholdend. Mit gain tien peerden of stoksloagen was k in hoes te handhoaven. n Boetenkind.
t Kon in dij tied, auto’s reden der biezetten nog nait en de wereld om te ontdekken was, mit kinderogen bekeken, groot genog om op pad te goan. Pa zee voak, as k weer achter t hoge hek ston te dreinen, tegen mien mouder:
‘Hai lopt nait in zeuven sloten tougelieks.’
Woar k over de vlouer kwam, was t nait veul aans as bie ons thoes. In elk geval niks biezunders om over noar hoes te schrieven. Tot t mement, dat ik op n verjoardagsfeestje nuigd wuir bie klasgenoot Jan. n Toenfeestje. Spelletjes as koukhappen en stoultjedansen von k wel schier, mor wat mie t maiste biebleven is, is prachtege inrichten van t hoes. k Heb, dou k even neudeg mos, stiekom n raaiske deur t stille hoes moakt en heb mie doar d’ogen oetkeken. Gain cocosmatten op de vlouer, mor zaachte wollen tepijten. Gain inbaauwkasten of dresswaars, mor kabinetten mit kronen en k heb zulvens n zetje in n roodpluchen stoule zeten. Veur n middag was k pazzant in n aandere wereld. n Wereld, woar k gain dail aan haar en niks van wos. Wat n wereld van verschil.
Van de weke wuir k onverwacht teroggeschoten in de tied en overkwam mie hoast t zulfde as doudestieds op t kinderfeestje. t Gevoul hebben, dat je in n wereld verzaild roakt binnen, woar je aiglieks nait thoes heuren.
Kin dat deur t bekieken van n film?
Bliekboar.

t Is 1953 en directeur van holtstek Koerts oet Pekel en zien vraauw vieren heur 25-joareg traauwfeest. Koerts heb k nooit ontmout, zien vraauw komt mie wel bekìnd veur, allewel ik heur roem 20 joar noa de film pas leer kennen, as mevraauw Koerts. Arinekes mouder het sikkom heur haile leven bie heur in d’hoesholden waarkt.
De film begunt op t bedrief, woar t personeel gelegenhaid krigt jubeloarezzen te feliciteren. Mìnsen, dij deur t beeld lopen kommen mie nait bekìnd veur en omdat elk geluud ontbrekt, mout ik t doun mit kolde, swaart-witte, nikszeggende beelden.
Soavends is t grote feest. In ‘t Heerenhof in Emmen en as de gasten tegen t ìnde van de middag ain veur ain deur de filmer op parkeerploats op petret zet worden as zai oet auto stappen, overkomt mie t zulfde as op t feestje bie Jan. Ik kiek mit verboazen noar de prachtege sleeën, mor de grootste verwondern ontstaait as k mien olde hoofdmeester Geerts van legere schoul tegenkom.
Onder t kieken heb k binnen n poar tellen de rekensom moakt. In ’53 mos ik nog 11 joar wachten veurdat ik bie hom in de klazze zitten zol. t Was mien leste joar op legere schoul, zien leste joar in t onderwies, omdat hai in ’64 mit pensioen ging.
Ook al haar ik gain spesioale band mit dizze meester, k heb hom wel speuld. Op zien òfschaaidsfeestje bie Sasker kreeg k noamelk de hoofdrol toubedaild in n toneelstok over n hoofdmeester.
t Moakt t kieken, ook al is t nog aal zunder geluud n stok leventeger. De rokende schoolmeester was k wel wìnd. Mit n dansende en charmerende jongkirrel van in de viefteg op dansvlouer, dij loater op d’oavend ook nog n stokje opvoert veur t echtpoar, bin k veur even weer ais beland in aander tieden, mor benoam in aander kringen.
Hou t dij dag, de vattiende augustus 1953 verder òflopen is, kin k joe nait mitdailen, want t ìnde van de film komt onverwacht in flapperende griestinten.
Makkelkste konkluzie zol wezen om te vermelden, dat de filmrol op was.
‘Zol t vervolg bewust nait op celluloid vastlegd wezen?’ ropt evenwel mien nog aaltied aanwezege nijsgierege mitdenker. k Haar zo groag waiten wild, hou gasten noa n oavend feestvieren weer in auto stapt binnen om noar hoes te rieden. Zai binnen vervast nait mit bus noar hoes brocht.
t Antwoord zel weschienlek veur aiweg verbörgen blieven en as k vandoag bie t optikken van dit verhoal òfsloeten wil, heur k aargens vèr weg Wim Sonneveld zingen ……
Dat dörp van dou dat is veurbie
Dit is aal wat der bleef veur mie
n Ansichtkoart en wat herinnerns …….