Lichtelk ongemak

Dat vandoag, op 11e van 11e moand Sunt Meerten t ìnde-joars-licht-spektoakel open mag, is veur mie gain onverdaild genougen.

‘Och, oeregaai,’ heur k joe al denken, ‘wat n saggerijn bistoe ja. Gunst dij lutje kinder heur plezaaier nait?’

Nee, lu, ik kin joe geruststellen. k Wait wat ie bedoulen, mor t zit – en ik zit – toch aans in mekoar. Suntermeertenlichieslopers zollen mie n zörge wezen. Mit oetschraapte sukerbaiten, landjeknòllen of t mag wat mie betreft ook n oetholde pompoen wezen, heb k nait de minste muite, mor t slikfeest is wel opmoat noar veul onneudeg licht. Benoam boetenlicht.

Op t zulfde mement, dat ik dizze leste woorden optik, wordt der aargens n loekje openschoven en heur k op achtergrond onze bekìnde Grunneger troubadour zingen:

k Heb zeubranden

k Heb koeskillen

k Heb pien in de kop …..

k Duurf hier wel te stoppen, want ie zingen t weschienlek zo mit en dat e t verske òfslot mit:

‘Man, man wat n boudel,’ rakt de kern van mien verhoal.

Woar t om gaait. Ede zit in duustern, stoppen binnen hom knapt en hai zöcht doarveur hulp bie buren. Of e doar veur nije stoppen noar tou gaait of veur n medisien veur zien kopzeerte, n asprien?, wor k nait gewoar. In duustern zitten is veur Ede bliekboar n groot probleem, veur mie geldt persies t omgekeerde. n Teveul aan licht dut mie nait allendeg zeer aan ogen, mor der binnen tieden, dat t mien komplete òfweersysteem boeten waarken stellen kin.

k Spreek oet ervoaren en k wait, k bin nait ainegste.

Mit ain stap goa’k makkelk terogge noar t verleden. t Lopt tegen dezember en k loop mit mien olden langs hel(der) verlichte winkels. Der is veul te zain achter eteloazieroeten en k moak, allewel t geleuf aan Sunterkloas al laank vot is, in gedachten mien aigen verlanglieske. As k thoes perbaaier doad bie woord te vougen, bliekt, dat nait allendeg mien gedachten, mor ook mien ogen dainst waigern.

‘k Zel grote laampe wel even aandoun,’ heur k mien mouder nog zeggen.

t Holp nait, t is, bliekt loater n aanloop te wezen noar eerste verschienseln van kopzeerte.

Meschain was t Sunterkloas-stress, in elk geval gain ogenprobleem. Veule joaren loater wordt t mie dudelk, t is aarfelk bepoald. t Hait den ook gain kopzere meer, mor migraine.

Dokters zeggen voak: ‘t Is nait dien schuld, dast migraine hest.’

t Zel zo wezen. Der binnen genog medisienen op mie oetperbaaierd, mor op t ìnde mout ik konkludaaiern, niks huilp. k Mout der mit leren leven.

Veul lu, dij epilepsie hebben en ook mìnsen, dij slim lichtgevouleg binnen, zollen t (licht)probleem herkennen. Zai hebben, denk ik, net as ik mor n klaaine ‘trigger’ neudeg om t òfweermechaniek oet te schoakeln. Den is t net of alle energie in ain klap weglekt en stroom mit ain bewegen van ‘heufd’schoakeloar weer aanzettten, kist vergeten.

Over n dikke moand is t kerst, feest van licht. Wel kikt der nait noar oet.

Joa, ik ook, want dat is noamelk zo onbegriepelk. Der binnen doagen bie, dat ik zunder probleem mie in t licht begeef. Den hebben knipperlichten en oogverblindende ledlampen gain invloud op mien functioneren. Pas as t achter mien ogen begunt te knippern, den is t oppazen bloazen, want den is t doan mit de pret. Den loop k mit zunnebril deur hoes en hoop k, dat batterij oploaden wordt en ik genog energie vind om t verlichte pad weer op te duurven.

Meer van t zulfde:

0 0 stemmen
Schier?
Berichtje bie n nije reactie?
Stuur mie n e-mail bie
0 Reacties
Achtergrond info:

Geboren in: Pekel, 31 juli 1952
Woont op: De Wieke (Ommelanderwijk)

“Mien noam is Bram Wiekens en ik woon op de Wieke, tussen Veendam en Pekel. Ik bin n geboren Pekelder en op 31 juli 1952 zag ik op Komnijsterwieke nummer tiene, onder d’rook van strokartonfebriek d’Aalbion, t levens licht. As schoolmeester, d’mainste tied in t spesioal onderwies in Veendam en de leste joaren as leerplichtambtenoar van de gemainte Pekel, bin ik sunt 1 jannewoarie 2014 mit vervrougd pensioen. Zo rond 2000 bin ik begonnen mit schrieven. Eerst in t Nederlands, mor al gaauw bin k overstapt op t Grunnegs. Òf en tou kommen je n verhoaltje van mie tegen in Toal en Taiken, mor zeker nait geregeld. Ook noar aander tiedschriften, boeten ons dörpskraantje, stuur ik gain verhoalen. In 2008 en 2009 heb ik de Grunneger Schriefwedstried veur proza wonnen.
In 2002 is mien eerste Grunneger boukje oetgeven, ‘Oet t leven grepen’. In 2006 binnen n stok of wat vertelsels van mie opnomen in ‘Nije Grunneger kerstverhoalen’. In 2013 is bie mien eerste ‘echte’ bouk ‘Koakelbonen’ oetgeven, mit Grunneger verhoalen. In 2015 heb ik mien aigen webstee inricht, de Grunneger verhoalenwinkel. Vanòf dat mement bin ik doaglieks in de weer om mien aigen winkel te vullen mit allerlei soorten verhoalen. Tussendeur schrief ik ook nog wel es n toneelstok, n ainakter of n oavendvullend bliedspul, veur toneelverainens. Maisttied op aanvroag. Bie Vink/ lkmaar binnen dij te bestellen. Soms woag ik mie ook wel es aan n (kinder)musical of n revue en lestent heb’k soamen mit n legere schoul n filmscript in mekoar knutseld (allewel dit in t Nederlands is).”

Bouken:
Oet t leven grepen (Gopher, 2002)
Koakelbonen (Noordboek, 2013)
 
Bundel:
Nije Grunneger kerstverhoalen
(St. ‘t Grunneger Bouk, 2006)
 
Priezen:
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2008
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2009
Webstee: http://www.bramwiekens.nl/
Facebook: http://www.facebook.com/bramwiekens.schriever/

E-mail bie wat nijs?