Op noar de honderd
De weg noar honderd is laank en zwoar
En ondertussen krigst hail wat herdernissen veur mekoar
Een pientje hier, een kwoaltje doar
En soms waarkt alles nait even meer zo kloar
De kneiën kroaken bie elke stap
De rôgge vertelt een old verhoal mit een grap
Het opstoan gaait ook wat minder vlogge
En bokken? Och, doarvan krigst een zere rôgge
De ogen worden wat minder goud
En de oren heuren minder dan aigenlieks mout
Het geheugen speult wat roar of en tou
En de brille? Tja, woar is dei nou?
Toch most blieven deurgoan mit plezair in de tied
Mit of en tou een lach en een grapke en elk is weer blied
Want wel de moud nait let vergoan
Kin hail wat herdernissen in t leven deurstoan
De joaren vlaigen veurbie, de tied gaait snel
Mor honderd worden dat lukt soms ook nog wel
Mit humor, laifde en goie moud
Hold het leven ook laanger goud
Dus stroekelst ains op dien levenspad
Bedenk den dast al hail wat joaren hest had
En komt dei honderdste verjoardag in zicht
Den verdanst een toarte, een feestje mit een mooi gedicht
Want old worden is een haile kunst
En honderd hoalen is een biezundere gunst
Dus hef het glas en laach derbie
Dei honderd joar kommen aal dichterbie
