Kloavertje vare
Dat ik mie dinsdagoavend teveul oetnavveld heb mit toaveltennis, maark ik woensdag bie t opstoan.
k Stoa op mit rogklachten, lege rogpien en as k noar badkoamer krukkel om sloap oet ogen te groetjen, perbaaier k mien rogge te rechten. Was t bie n houpel nait veurnander krigst, lukt mie ook nait.
k Wait t. t Is mien QL, quadratus lumborum, de vaarkante lendenspier, dij mie al sunt ik as puber in de grui kwam, ploagt. As t der in schoot, was t doan, doar het gain masseur of fysiotherapeut ooit wat aan veraandern kind.
Aan t ìnde van de mörgen is de piene hoast vot en loop k, veur mien aigen gevoul, al oardeg recht en besloet doarom mit Wietske aan de wandel te goan. Zai snapt mien probleem nait, ik heb begrip veur heur bewegensdrang.
Al snel krieg k spiet, as k halverwegens in n ondaipe, onzichtboare koele stap. Pien is terogge en ik krieg aine bain sikkom nait veur aander. Wietske het doar gain bodschop aan. Dij wil verder en ik mout mit. As zai de geur van n moezennust in neuze krigt en op kop komt te stoan, heb ik rust. k Loat heur even heur gang goan en k zai tot mien verboazen dat ik midden in n kloaverveld stoa. Witte kloaver, vertelt kloaverbloum en as n dunderslag bie heldere hemel wor k inains konfrontaaierd mit twij opvalende zoaken. Lutje moeskes hebben heur vaileg onderkommentje verloaten en vluchten deur t kloaverveld noar alle kanten en in aal dij hurrie vaalt mien oog op n … kloavertje vare.
n Wonder?
‘Hou voak hest doar nait noar zöcht,’ docht ik bie miezulf, ‘en nou vaalt die, bie touval, eer te beurt dast t gelokssymbool bie oetstek in schoot worpen krigst.’
Wietske is intussentied kloar mit groaven en komt mie, mit de kop vol zaand, vertellen, dat zai veur niks aan t groaven west is. Ik heb n aander probleem. Zunder telefoon in buuts en dus ook zunder camera, kin k mien kloavertje vare nait vastleggen. Gelokkeg geven Wietskes daipe koele en aal dij lözze graszorren rondom n goie indikoatsie om t stee op n loater tiedstip terogge te vinden.
Op weg noar hoes is Wietske ongewoon rusteg. Weschienlek mui van moezenkraberij. Ik heb hoazevet achter hakken, heb gain spier last van mien onwillege rogspier en bounder mit grote stappen over t ongelieke boerenweggetje noar hoes.
Is dit t mement van de grote omslag?
Is dizze 17e september 2026 mien geloksdag?
t Is alsof ik mit kop in wolken loop, in mien aigen Donald Duckje. k Voul mie tougelieks Dagobert Duck en Guus Geluk.
Mor ik leef nait in n strip. t Geluk zit nait in n kloavertje vare. Der binnen zulvens kloavertjes vieve, zèzze en nog wel meer, lees k loater.
Geloksbotjes, kloavertjes vare, net as peeriezers, dij je boetendeure aan de mure of op de deure vastspiekern, mor ook dreumenvangers beloven veul, mor brengen nait dat wat zai joe willen loaten leuven.
Waar we t geluk den wel vinden kinnen?
t Zit binnenin, soms verstopt en soms makkelk te griepen, mor veur alle gelokszuikers geldt t zulfde:
Je huiven nooit vèr te zuiken.
Boeten dit verhoaltje om: De kans om n echt kloavertje vare tussen de witte kloaver te vinden is 1 op 10.000.
Zo was t vandoag ook mit ‘mien’ kloavertje vare. Puur vindersgeluk.
En de plietsie huift, zoals op de foto te zain is, echt nait op zuik noar kloavertje-vaar daiven.
