n Liester in meert
Liesterke – Liesterke – hoog in de bomen,
Heur ik aal ‘s mörgens dien lokkend geluud.
Ropst aan dien wiefke – en wil ze nait komen ?
-‘t Is nog te vroug om te vrijen – òl guut.
Ropst om de zun jong – en wil ze nait schienen?
Joa – zoks as doe – dei binnen d’r wèl meer.
Stoan ook bie ‘t pad aal wat bloumkes te kwienen,
Dei wachten doar ook op wat zunneger weer.
Liesterke – Liesterke -‘t zel mie beneien,
Ropst aal zo vroug aan dien wiefke van ‘t joar.
As ‘t wicht nou domt ook ais zin krigt in ‘t vrijen,
Heb ie veur d’ aier joen nust din aal kloar?
Liesterke – Liesterke – ‘k stoa groag te luust’ren,
As ik dien floitje doar boven weer heur.
Krek of ik knoppen aan bomen heur fluust’ren:
,,Mörgen – as zun komt – din breken wie deur”.
Liesterke – Liesterke ziel zunder zörgen,
Gutege vrijer, doe kenst gain verdrait.
Heur ik dien floiten in triestege mörgen,
Din dreum ik van ‘t laand dat te bluien staait.
