Gruintemui?
‘Courgettes binnen in aanbaaiden.’
Aine kopen, drije mitnemen. t Was de reden om veur t eerst sunt onze verhoezen courgettepankoukjes op t menu te zetten. Courgettepankoukjes mit veul feta, n bosuitje en n siepeltje, doar lus k ja wel soep van.
Wie haren zulvens zoveul bakt, dat wie volgende dag bie de kovvie nog n bord vol kolde povvertjes aan de veziede traktaaiern konden. k Mos mit lede ogen aanzain, dat t bord in n mum van tied leeg was.
n Sneue bedounen.
Courgette. n Gezonde gruinte. Ooit onderdail van n koolhydroataarm dieet.
’t Helpt bie gewichtsbeheersen,’ zeden kenners.
Wie muiken der soep van en klaaiden t overal deurhìn. t Is calorie-aarm, vezelriek en heur ekstroa vitamines binnen mooi mitnomen. In toene was t dankboare plant, dij wel verschaaiden vaarkante meters in beslag nam, mor konst der tot oktober, november van eten.
Der is n tied west, dat ik stoetjes en eerappels van t menu schrapt haar. In ploats doarvan at ik aaier en gruintes. Hail veul gruintes. Tot op n bepoald mement mie de boontjes, spinoazie en t haile kleurrieke assortiment, dijst bie gruinteboer in d’etalozie vinden kist, tot neuze oet kwam.
Kinder van tegenswoordeg binnen ook gain echte gruinten-eters.
‘Mien kind poept paars,’ las k lestent in kraant.
t Stokje ging over n verontruste mouder, dij heur kind doaglieks noar dagopvang brocht en dat soavends paars scheten haar.
‘Wat of dat wel was.’
t Rezeltoat van n moaltied mit robaiten!!
Dat kinder in eerste vaar joaren van heur leven alles pruiven mouten, binnen veul olders vergeten. t Is gain automatisme meer, zoals t pakweg 50 joar leden nog was. Vaste prik: Eerappels, vlais en gruinte.
Woar t van komt, doar mout ik noar roaden. n Drok leven? Ollu dij baaident waarken en gain tied hebben om n fesounleke moaltied te beraaiden?
Of mouten we rekloamemoakers de schuld geven. Onderzuik van Unicef het körtsleden aantoond, datter zoveul rekloame moakt wordt veur hamburgers, en den t laifst zo goudkoop meugelk, chips en frisdrank, dat overgewicht n ‘gruiend’ probleem is.
En as t aan kinder overletst, wat zai t laifst eten, den is oetslag al bekìnd. Zai eten t laifst vet, zuit en zolt en ast heur in de gevoulege jongste joaren nait wennen letst aan ‘gewoon’ eten, volgen zai toch dij makkelke weg.
Wel potverdikkemie-nog-aan-tou, denkst den bie diezulf. Wel beslist nou over t eten, dat je joen kinder veurschuddeln. Binnen dat de olders of de machtege grootindustriëlen, dij rekloame moaken veur heur aigen producten. Etenswoaren aanpriezen, dij der bie t jonge kind ingoan as kouk. Mit aander woorden:
‘Wel het de macht, de consument of de fabrikant.’
n Makkelk antwoord hierop is der nait.
Cievers wiezen derop, dat t aantal kinder mit overgewicht snel omhooglopt. En t wil der bie mie nait in, dat dit allendeg touschreven worden mout aan d’verantwoordelkhaid van d’ollu. Olders hebben toch mor ain belang, noamelk heur kinder zo gezond meugelk te loaten opgruien. Zolst hoast goan denken, datter onbekìnde krachten in onze moatschoppij waarksoam binnen, dij t gezond verstand van de mìnsen lamleggen.
