t Hoge nust
t Het der echt om bandjed of t aal wel deurgoan zol. Mit n levend oksternust in boom krigst n bomendokter nait zo snel de boom in. Onze oetdrokkelke verkloaren, dat t takkenbaauwwaark hoog in boom echt leeg en onbewoond was, was voldounde om takkenknipper de boom in te kriegen. Mit schaaifgrui en n overlangse scheur in stam van de grote Franse esdoorn was t onverantwoord komst van bomenchirurg nog langer oet te stellen. Veur t behold van de boom en onze vaileghaid.
Zo kreeg ik vrijdagmörgen veur t eerst van mien leven te moaken mit n ETW-er, n European Tree Worker.
‘Konden je doar nou gain goud Drìnts woord veur bedenken?’ zee k verboasd tegen Hans, boas van t spul.
k Was vast nait d’eerste, dij dit vruig. Antwoord rolde hom as vanzulf oet de mond:
‘Boomoapie?’
t Bleek n smuie jong te wezen, dij mit n laank taauw, takkenzoag en n motorzoag aan koppelraime deur n al redelk dicht begruide kroon slingerde. Takken en takjes wuiren d’ain noa d’aander op grond mieterd en Hans haar der stief waark mit om t spul noar takkenverkrummeloar te kroden.
As t hoge nust vaalt, eerst haalverwegens nog even hangen blift en op t ìnde noa wat zuiebuien van boompieklimmer op grond vaalt, bin k nijsgiereg noar binnenwaark.
‘Hai hangt doar al joaren,’ zeg k tegen Hans, as wie ons gesoamelk over t lege nust boegen, ‘en het aal dij tied dainst doan as kroamkoamer veur lutje okstertjes.’
t Hou of wat is mie nait bekìnd, mor schoonzeun geft oetleg:
‘Van t veurjoar hebben oksters en n stelletje kaauwen oorlog moakt om t hoge nust.’
En t gevolg is, dat e nou leeg staait?
t Kin der bie mie nait in.
‘Of is Oelemans, raaizende, vlaigende rechter meschain langskommen, dij n Salomons oordail oetsproken het over t bewonen van t nust,’ vlogt mie der ook zo oet.
Woar twije vechten hebben ook voak twije schuld.
t Antwoord blift oet en wie zellen t nooit waiten.
Om middag binnen Hans en zien moat vot. Mui van t kieken en t schonen van kattenren neem k mie veur de middag mit n bouk deur te brengen.
’t Hooge Nest.’
n Woargebeurd verhoal over de oorlog.
As schriefster mit heur gezin in n olde villa in t Gooi komt te wonen, wait zai niks over gehaime geschiedenis van dit hoes. Tiedens verbaauwen ontdekken zai onder holten vlouers en achter wandpanelen schoelplekken en verzetskrantjes. t Is t begun van n zuiktocht noar n stoere tied veur doudestiedse bewoners, twij Jeudse zusters en heur femilies. Zo ontdekt schriefster Van Iperen, dat ‘t Hooge Nest’ ain van de grootste verbaargsteeën west is, veur elkenain , dij zok veur de bezetter verbörgen holden wol.
Ik bin intussentied haalverwege t bouk en broek elk mement om verder te lezen, benijd hou t òflopt. t Is n mooi ekskuus om nait verder te huiven goan op inhold van t bouk.
Woar k wel mit zit, is, hou ik ‘mien’ lege nust, t oet boom valen, verloaten nust, n kunstwaark op zok, weer terogge geven kin aan de netuur. Boven in boom hong e ja redelk vaileg veur rovers, zoals katten, wiezeltjes, marters en eekhoorns.
Over dij ‘vijanden’ heb k gain kontrole.
Meschain moak ik der wel n mooie bloumbakke van.
