Secretoares

In onze wiek Boetn Oosterpoorde stoan aalmoal woningen van Woningbouwveraineging Nijestee, (vrouger haitte dat Gruno) Wie zaten in begun tachteger joarn in bewonerskemizzie, ze haarn mie vroagt als veurzitter en wie haarn ook secretoares, een vrouw op leeftied (tachteg), mor goud bie en een heule guie en bekwoam. Mevrouw Holwerda. Moandelieks haarn wie overleg met veurzitters van alle kemizzies soamen met bestuur en directie en dat was op kantoor van woningbouw aander kant stad. Ik mog in vervolg met heur wel metriedn zee ze, kom mor bie mie. Dat was stroat verderop. Volgende keer loop ik op tied noar heur tou. Ze komt tot hoes oet en lopt noar de auto, ‘n Daffie, niks miz met. Auto was veuroet stroat in reden en zai woonde an doodlopende duil. Ze stapte in auto en ik an de aandere kaant. Noa dat ze start haar geft ze stroal gas, scheurde achteroet en met een zwaai ston geliek aansom. Ze ree met flinke gang Meeuwerderweg op, en joekelde deur noar stoplichten bie Oosterpoortenbrugge woor ze geliek stil ston en ik klapte zewat tegen ‘veurroet an. Ik docht dai ken riedn, nait zoezen, gas geevm. Ik ging mie mor met baide handen tegenholn an veurkaant. Veur da’k der aarg in haar, was’t gruin, wie waarn aal aan aander kaant van’t kruuspunt. Mor goud dat met heufd vast zat, aans was der ofvaaln en haar e achterin legen. Wat n gang, mor nait haarder as viefteg her.
Volgende kruuspunt bij Herebrugge stond ze weer promt stil, t vuilde of der ankers oetgooid waarn, en ik schoot weer noar veurn. Ik bleef mie mor vastholn, ‘t was een snelle. Volgende kruuspunt bie Emmoabrugge ston ze weer binnen haalve tel stil. Nou mot je waitn dat door vaaier rieboanen waarn; rechtsof, linksof en twaai veur rechtdeur. Wie stonnen in rechste van rechtdeur, Noast ons in boan veur rechtdeur kwam grode slee te stoan, ik docht Jaguar. Bestuurder, een man, keek in onze richten met minachtende grijns op zien snoet, zo van most hun es zain in dat Daffie. Veur da’k der op verdocht was schootn wie as Apollo raket weg richten Eelderbrug. Ik heb achterom keken, man in grode slee ston nog veur streepe met open mond vol verboazen, zo van wat was dat.

Verschuidn moal ben ik metreden, Niks miz met, ze was heul bekwoam.
Bent nooit vergeten en elke keer as wie es op de grode weg rieden en ik zai vrachtauto rieden met noam Holwerda, denk ik der weer an terugge en krieg een lach op mien gezicht, oardige vrouw.