Zeegse
k Fiets deur de laange poort van Drìnthe, beter bekìnd onder de noam Zuudloaren. Noa t Blaauwe Paviljoen is t nog n körte trap en n stokje noar links en den stoa’k midden in t glooiende laand van haaide, hunnenbedden en zaand.
Ik kin der n joar noast zitten, mor dij tocht moak ik al sikkom 65 joar. k Was dou dus 8 joar. Vanòf Olde Pekel op de fietse noar Zeegse.
Guster was t n schiere dag en hebben wie vanoet Kiel-Windeweer t zulfde pad nog ais reden. n Kört raaiske in òfstand, 15 km, n wereldraaize in tied.
Bie t hotel, dat vrouger ‘Duinoord’ haitte en midden op n grote zandverstoeven ston, hebben wie kovvie dronken.
‘Kin k joen koamernummer opschrieven?’ vruig n jonge ober in olderwets swaart-wit.
‘Welke zollen we vandoage nemen,’ zee k tegen Arineke.
Mit 17 in gedachten, was zai mie net n slag veur en zee verontschuldegend tegen jongkirrel:
‘Wie lozaaiern hier nait.’
k Wees deur t roam noar boeten.
‘In rechte liene noar t stee, woar ons vekansiehoeske doudestieds ston, op nog gain kilometer, hebben wie wel n weke kampeerd,’ verdedigde ik mien maaljoagen antwoord.
t Begun van n joarenlaange traditie in kamperen. Noa 2 joar in t hoeske ‘Catharina’, bedenk t mor, besloten mien olden, zai wollen nait langer huren, mor kopen. Kochden n tìnte en zo kwam Zeegse oet beeld en Drouwen der in. t Wuir n lappe gruinlaand zunder kooien en schoapen, n camping in aanbaauw, Alinghoek.
Noa de kovvie heb k guster perbaaierd olde herinnerns weer schaarp in beeld te kriegen. Heb k alles aan kaante veegd en bin k, alsof k n VR-brille veur ogen haar, de weg lopen noar ons zummerhoeske van rond 1960.
Noa n poar stappen deur t mulle zaand, kwam aanderkaant pad de kampeerboerderij van Van der Molen ( of was t Molenkamp?) in t zicht.
‘Doar hebben wie mit gimmestiekverainen ooit ook nog ais n kampeerweke deurbrocht,’ zee k zulfbewust, mor mit n bult twievels in t achterheufd, tegen Arineke.
En stiefelde vervolgens in t besef, datter nou toch eindelks n keer dudelkhaid kommen mos over t verdwienen van n hail vekansiepaark, recht veuroet en bløfte mit dudelke stem:
Blik op oneindig
Alles of niks
Mor as k n keer noar rechts en volgens aigen herinnern n moal noar links òfsloagen bin, stoa k veur n groot hek, mit n kou van n woakhond aanderkaant troalies en k wait, t wordt vandoage weer niks.
Ainegste hoop om boeten d’in eerdbodem verdwenen boerderij en t hoesjespaark mit mien ‘Catrientje’ terogge te vinden, zit hom in de lezers van dit stokje.
