Willem
Vanof zien twijentwintegste waarkde e al bie de Gado. Aiglieks was e laiver touringcarchauffeur worden. Rieden op t boetenlaand. Dat betaikende voak laank van hoes. En dat wol zien vraauw laiver nait. As buschauffeur kwam Willem dus aiglieks noeit boeten de pervinsie. En dat muide hum. En non was e bienoa vaaiernsesteg. Willem gung mit de VUT. Mörgen was zien leste waarkdag. n Haalve dag mor hur. Zien collega’s haren vast wel wat biezunders veur hum bedocht. Hai zol t wel zain. Vandoage eerst nog n oavenddainst. n Poar moal hènneweer noar Schanze mit de sneldainst. n Gewone dag, mor t vuilde toch anders. Under t rieden luit e zien loopboane nog ais deur zien kop goan. Dat rieden op t boetenland hèn. Toch jammer dat ter noeit van kwam. Um elf uur stön e bie de halte in Schanze. Veur de lèste moal trugge noar t Stad. Gain passeziers. As e dammeet bie de remise kwam, was doar gainaine aanwezeg. Volders, zien chef, was dan al laank noar hoes. Messchain trof e nog n collega dai der ook net weer was van zien lèste rit van d’oavend.
Willem zol de bus wegzetten en noar hoes goan. Of nait? Der kwam n vrömde gedachte in zien kop. t Kon nait, mor t leek hum toch wel wat. Dit haar e nog noeit doan… mor… och, t was zien lèste kans… Op de A7 ree Willem nait richting Stad. Nee, hai draaide zien bus d’aandere kaande oet. Noar Duutsland.
![](https://dideldom.nu/wp-content/uploads/2023/06/afbeelding-75.png)
Hai gung der ais goud veur zitten. Willem was kloar veur zien eerste internatinoale rit. Hai kreeg n maal gevuil in zien moage dou e de grens over ree. Dou e bie Oldenbörg kwam, was t al hoast twaalf uur. Willem ree de stad in. n Rondje Stadtsmitte. t Was hum nait onbekend. Hier haar e mit zien vraauw wel bosschoppen doan. Duutse buschauffeurs stakken d’haand noar hum op. Willem zwaaide trugge. Dit was wel hail biezunder. Mor t male gevuil in zien moage bleef. Hai gung mor weer ais op Holland aan. Wat klonk dat: Hai, Willem, as buschauffeur, op weg noar Holland!
Dou e de grens weer over was, trok t gevuil in zien moage vot. Willem was bliede dat e weer op aigen grond was. Man, wat haar e ook doan. Stel die veur dat der wat gebeurd was. …….. n Daipe zucht. Gelukkig was t goud oflopen. Non kreeg e der eerst goud plezaaier in. Willem begunde te zingen. Eerst zaachte, mor al gaauw oet volle borst:
Met de vlam in de pijp…
Veurdat e t in de goaten haar, was e in Stad. Gaauw de bus de remise in en noar hoes. s Aanderdoags haren zien collega’s zien bus versierd. Bie hoast elke halte stapde der wel aine in dai e kende. Hoast aal femilie.
Der was eten en drinken aan boord.
Hail gezelleg aalmoal. Volders was der ook. Hai kwam bie hum veurin stoan en zee: “Dit is zeker wel de mooiste rit van dien loopboane. Of nait Willem?”
“Joa”, zee Willem. “ Prachtig…!”