Voaders road
veur W.
Heur ais mien jong – ik wil die ais wat zeggen,
Luuster moar goud – want ik heb nait veul tied.
En – of ik as schoolmeester eer in zel leggen,
Wait ‘k ook nait – meschain bist ‘t mörgen weer kwiet.
‘t Leven is stoer jong — leuf dat van dien voader,
As ‘t kenst goa d’r deur mit ‘n lach en ‘n laid.
En staait die schraiven ook mennegmoal noader,
Biet op dien tanden – en gun ze dat nait.
Vrunden bist neudeg – moar éérst op de zeve,
Ast hom goud schudst – goan de mainsten d’r deur,
Wat ‘r op liggen blift is voak wel geve,
Woag doar dien hebben en hòllen moar veur.
Stoa veur dien mainen en duur d’r veur strieden,
Moar – dei van ‘n aander is krek zo veul weerd,
Hoogmoud en draank jong – dei moust zain te mieden,
Dei loaten die stromp’len en – din gaait ‘t verkeerd.
Ast wat te geven hest – nait over proaten,
Dou dat van haarten en vroag nait om daank,
Zelt ‘r wel hail voak ‘n vere bie loaten,
Moar och – lopt ook wel n goie mit maank.
Kop in de wind jong – stop oren moar dichte,
Loat ze moar proaten – goa doe ze veurbie.
Mit zun in dien haart, en mit zun op ‘t gezichte,
Din is vast ‘t beste van ‘t leven veur die.
Groothaid en riekdom, doar moust nooit noar joagen,
Roum is as rook jong – dat komt – en dat gaait.
Wat brood en wat bliedschop – meer moust nait vroagen,
Din worren die d’ hoaren nait gries van verdrait.
Wees hulpzoam en vrund’lek, moar loat die nait sturen,
Loop moar recht op – en floit moar ‘n deun.
Aaltied dien moeke vrij aan kieken duren,
En verder – letst rooskes moar zörgen mien zeun.
