Verzichies vouern
(Verpleeghuus Veenkade Veendam. pril 2019)
Mien rolstoule aan laange toavel
bie heur dij leerd haren
van geduld en van nait vroagen
om hulp zag heur t eerst
wol noar heur tou.
Zulfde trekken haar zai
as uut wèl ik geboren bin.
Gebrekkeg deur niks meer kinnen
as verzichies glimlagen en fluustern
wachtde zai op wichter
mit te körde klappervleugels
dij t haile gebaauw deurvlogen
om dainstboar te wezen.
Omdat mie niks overbleef
as wachten tot voutwond beter was
vouerde ik heur vogellaif
vörkje veur lutje vörkje
lepeltje veur lutje lepeltje.
t Wuir mie verboden
vanwege heur perbleem mit deursloeken.
Nou ik genezen bin
is zai der nait meer.
Veurdat ik op d’wereld kwam
woonde zai stoef bie mie in stroade
van mien geboorte.
Dag moekelaif