Van d’stainfebriek noar d’bootjebaauwers: t Zieldaippadje

Moeke en ik hebben zin in n viske. ‘Dammeet even noar Termunten?’ vragt ze.
Liekt mie goud!
Langs t padje achter Zwoag langs richten d’stainfebriek. En over t Zieldaippadje richten t Woar. Wie hollen van dij schiere smale padjes!
Herinnerns aan ons verkerentjestied kriegve weer, as wie bie t wottermeulentje langs kommen: nou de waarkploats van Stiekel, woonde doar vrouger boer Boelman. En mos je over t hoogholtje noar heur tou. Moeke en ik wazzen vroagd of wie weer ais op t luttje grut van heur pazen wollen. Zai mozzen op joardagsveziede.
Wiederop de kruzen mit t Kerkenwieke, de plaaisterploats of zo ie willen: t leugenbankje van Fobbe Moaze, Pudding, Karel Pinda en aal dij aandern, dij heur gal spijden over de toustand in de wereld. Mor ook aibels schiere verhoalen over Nijscheemde – t Woar vertelden.
Wieder langs t Swieneparredies en t hoeske van de femilie Wagena, de boerderij van Barloage en t viswotter van oom Evert: zo nuimden wie dat, omdat oom Evert Gotlieb doar geregeld mit laange liesstevels aan t vissen was. As je hom leufden, zat der naarns meer en groter vis as doar! Hai haar de vraiskiste der vol mit …
n Hail schier stee, doar an t wotter. Veul eenden en aander gevogelte woaras je blied van wuiren. En woarop je bie winterdag, as t vroor noar hartelust scheuveln konden (dij goie olle tied!).
Tegenover de bootjebaauwers holdt t padje op … De weg oversteken en richten Nijwolle. Oetkieken bie de Gereweg, woaras t aibels drok wezen kin, en wie hoast n moal oet tied kommen wazzen, omdat n bestuurder de situoatsie verkeerd inschatte en de weg op ree …
Via weer zo’n schier fietspadje kom je den endelk in Termunterziel bie Westerhoes, d’oldste viszoak doar. Vrouger was t voak zundags gernoaten hoalen, vandoage aan dag kin je joe der verlekkern aan ale soorten vis, van n zolde heern tot n lekkerbekje. Echt wel n fietstochtje van vatteg kilometer weerd!