Teckelprobleem

Woarom ik teckels nait lieden mag, ligt zunder n dudelke oorzoak aan te kinnen geven, aargens in n ver verleden verbörgen op Komnijsterwieke. Mit Duutse pinschers is t zulvens nog eernsachteger. Dij zworven in mien jonge jeugd voak over stroat. Lutje, verniende kefkerhondjes, dij veur de duvel nait baange waren. Gladhoarege hakkenbieters, dij geern mit die mitluipen, as t der op fietse langs reedst.

n Week of wat leden het klaaindochter Ilse Bobbie adopteerd. n Maltipoo. Ik veronderstel, de poo is van poedel.

‘Geschikt veur lu, dij allergisch binnen veur honden,’ zegt Ilse.

Zai kommen regelmoateg even buurten. n Laif beestje om te zain, amper hond te nuimen, mor aan schèl, oortjestoetend geblaf is te heuren, hai is onmiskenboar hond. Zunder moudwil brochten zai onbewuste, vrouge frustroatsies over agressieve dwaargpinschers en in t verlengde doarvan de teckels weer in beeld.

‘Ik denk, dat oma er ook nog wel graag een hondje bij wil.’

Grote klaaindochter is n ondeugd, t stroalt heur tot ogen oet. En ik ondertussen mor prakkezaaiern:

‘Hebben wie t ooit over aanschaf van n twijde hondje had.’

‘Speulen dizze baaide wichter onder ain houdje?’

Ik kin der gain paail op trekken. Zai trekken mie woorden as t woare gewoon oet de mond en blaf:

‘Ik hold nait van teckels.’

t Is de zoveulste keer, dat n gesprek over teckels in n onaangenoame stilte vastlopt. k Zai t aan Arineke, zai het mooie herinners aan heur teckeltje. Bie de noam Iwan denkst votdoadelk aan de Verschrikkelke, heur Iwan was n laiverdje. Heur herinnerns kommen oet dezulfde tied, as woar ik mien slechte ervoarens mit honden opdoan heb. k Wait nait, hou’k dit hoeselk probleem tackeln mout, mor om Arinekes leed wat droaglieker te moaken, zeg ik:

‘Mor Wietske holdt ook hailemoal nait van teckels.’

t Is n eufemisme en om t goud dudelk veur t voutlicht te brengen, haar k zeggen mouten:

‘Wietkse is schietensbenaauwd veur teckels.’

Heur trauma is al van joaren leden, deur mien schuld ontstoan, deur op n verkeerd kozen mement aan n rondje Nummer Aine te begunnen. Wìnd om smörgens vlak noa t kovviedrinken de laange ronde te lopen, was k deur domme drokte n dik uur verloat en luipen wie mit ons baaident bie t verloat van Wildervanckkenoal op de kop tegen twij teckels van t Meubelhoes aan. Wietske, dol van bliedschop, wol wel kennismoaken. Baaide teckels haren doar gain bodschop aan en hebben stief van zok òfbeten. Twije tegen aine is ook gemain. Sunt dij tied dailen Wietske en ik n slechte ervoaren en lopen wie in t geval dat, der mit n grote boge om tou.

Of de nije Bob zo’n goie speulkammeroad veur Wietske is, is ook nog mor de vroag. t Lutje mormeltje gaait bie binnenkomst voak al duchteg te keer, jagt doarmit onze katten doodschrik aan en op kaaste in waarkkoamer en begunt den votdoadelk deur t hoes hìn te rauzen. t Is Wietske wel noar de zin. Dij dut groag mit, mor zoals n volleerde teckel makkelk in n knienenhol verdwienen kin, zo dut Bobsel dat onder baank en begunt den pestereg, vanoet zien vailege pesietsie te blavven as n grote. Tussendeur molt hai nog even de pepieren bodschoptaskes van katten en scheurt n kertonnen deuze aan stokken.

Noa n haalf uur is t maisttied wel doan. Den is Bob op en ook Wietske wel aan rust tou.

De vroag, dij wie ons zulf regelmoateg stellen is, of wie noa Famke der nog wel n twijde hondje bie hebben willen. t Komt oardeg naauw en de keus, dij wie eventueel moaken zollen, is nait aine veur even.

Katten hebben ons al loaten waiten, t huift nait van heur.