Taske mit de roos
Vrund en ik waren in t zaikenhoes veur ain of aander nait zo belangrieke kontrole. Mor dij òfdailen was nogaal n endje lopen en wie besloten om gebruuk te moaken van t kaarke dij joe noar plek van bestemmen bringt. t Kaarke wuir bestuurd deur n deftege mevraauw dij ons noar ons gevuil nogaal kritisch bekeek.
Wie drougen nait onze beste klaaier, omreden t regende slim. Vrund haar zien helgele viskersjek aandoan.
Ik kon op kaar mien evenwicht nait zo goud bewoaren en vroug vrund om mien taske vaast te holden, t was n schier swaart taske mit n rooske der bovenop.
Vrund klemde t ding stief en zörgvuldeg tegen zien gele jek.
Dou wie der waren en mevraauw bedankten zee dizze: ‘Staat u mooi meneer, dat tasje.’ Vrund lait mond omdeel hangen.
Twij joar loater was t de joardag van vrund. Wie gingen bie zo’n gelegenhaid aaltied kovviedrinken in t dörp mit wat lekkers derbie. Mor dizze raais mos ik dat allain doun, hai was totoal onverwachts overleden.
Terwiel dat troanen mie over wangen gleden, zöcht ik noar n taske veur otopepieren en geld. Ik haar t taske mit dij schiere swaarte roos in dij twij joar nait weer in mien handen had. Ik dee t open en zaag dat ter n braifke van twinteg euro in zat. Ik kon mie nait herinnern dat ik t derin stopt haar.
Noa zien dood kriegen veul gebeurtenissen n aandere betaikenis veur mie, ik zeg nou nait zo voak meer: ‘Oh. dat is ook touvaleg.’
En t taske mit de roos koester ik as n biezunder aandenken aan mien laifste kerel.
