Snij
Wat n toustand.
‘Vief joar leden ist, dat wie zo’n winter had hebben,’ lees en heur k links en rechts om mie tou.
‘Tied om ais n sfeerimpressie te moaken van ons woonstee,’ docht ik.
d’Haile dag mit tonen veur kaggel zitten is ook niks en dus trok ik mien stevels veur daarde, of wast al veur vaarde keer aan om mit Wietske n rondje om boerderij te moaken.
t Idee was meschain wel goud, mor k voulde votdoadelk natteghaid, dou’k in mien linker stevel schoot. Vrouger mit schoaltjelopen achter kleuterschool op Komnijsterwieke overkwam mie zokswat wel voaker. Hou mien stevels, k haar intussentied ook mien rechter aandoan, van binnen zo nat konden wezen, lag minder aan mie as wel aan ons schuurtje. De keet staait der pas n haalf joar, mor holtschoalen binnen al zo krompen, dat WestenWind en kammeroad Snij zunder sleudel makkelk noar binnen stoeven kinnen.
t Is n triest gezicht, zoals mien geraidschop der bie staait en hangt. Der is bie beter weer nog n bult te doun.
t Belet mie nait om baaide dwaarsbungels tegemuide te treden. Mit snijschoever heb k veur daarde keer t looppad vrij moakt. Ik kin t mie verbeeld hebben, dat aargens op achtergrond n ploat opzet was, mor k heb toch echt noamgenoot Bram (Vermeulen) heuren zingen:
‘Dat is onzin.’
Woar hoalt zo’n jong dat toch vot.
Omdat der verder gain spoor van mìnselk leven in toene te ontdekken is, besloet ik onder t vegen en schoeven deur poolshoogte te goan nemen bie aans zo luudruchtege daaier. Bie de tuten is t onwerkelk stil, t loophok is leeg en as k stiekom deur t roetje van nachthok kiek, zai ik, zai binnen al op stok. t Is vroug nacht veur d’wichter. Ook van t geblaf van Wietske, dij aanderkaant daip twij dappere honden ontdekt het, worden zai nait wakker. In de veurtoene binnen vogeltjes ook al vlogen. Ik konstateer, t goud beschaarmd vogelvouerhoeske is op wat krummeltjes noa leeg. Muskes, meeskes en eksterkwoajongens hebben vervast ook al laank en braid heur sloapstee opzöcht. Mor mörgen is der ja weer n dag.
Ain blik in kattenren was voldounde, om te zain, datter naargens kattensporen in t snij te vinden waren. Zai zitten wel veur t loekje in kattenkoamer, snoeven boetenlucht, mor doar is t ook mit zegd. Koldkleumen.
Intussentied bin k bie onze boetenkaggel aankommen. Hom vandoage aansteken, bedenk ik mie op dat mement, haar meschain wel veurdailen in de vörm van n ies- en snijvrije achterdeurstoepe oplevern kind en …. t haar n bult snij-inloop schelen kind.
Bie de weg is t ain en aal prut. Veegd wordt der dus nait. In t daip ligt bomies en t is veuls te gevoarlek veur wat veur ies-activiteit den ook. Op Kielsterachterweg kroept n klaain traaintje richten Hoogezaand, mor as k mien dove oor te luuster leg, heur k verders gain kind, vogel of mìns.
Is t de stilte veur n störm?
Komt der nog meer noodweer?
Negentiennegenzeuventeger toustanden?
t Liekt hoast onmeugelk in dizze tied.
Kold binnen, mit n besloagen en deur t snijwit verkleurde brille bin k toch mor even achter tikmesien zitten goan om dizze klaaine impressie te moaken.
As t nait op pad huifst is t toch wel n mooie wereld.
