Rust in miezulf

Ik koop mie mor een koatje noar zo ver als mor kin
Noar een stee mit rust, doarin heb ik wel zin
Weg van t gedou en van aal dat geklets
Een plekke woar niks mout en dus gain gezwets

Gain telefoon dei aal mor weer pingelt
Gain mens dei ropt: “woar is dat ding dei ringelt”?”
Gain boodschappenlieste en gain gedonder
Mor lekker niks doun, das pas een wonder

Ik zuik mie een stee woar de stilte nog leeft
Woar gainaine mie zegt wat ik mot doun of geeft
Een stoule in de zunne en n kop kôvvie der bie
En denken: “wat mooi, das net wat veur mie”

Gain hoast, gain stress, gain drokte op t pad
Gewoon lekker zitten, want dei drokte bin ik wel zat
De wereld mag draaien, mor dat dou ik even nait
Ik luuster noar stilte en geniet van t verschait

Dus ik pak mor de kôvver, dei neem ik mit
Want rust is op t ogenblik een kostboar bezit
Mor veurdat ik vertrek, denk ik toch nog een keer
Misschien is rust in miezulf wel t beste oord dit keer