Proat mor gewoon
Woarom sprekt de aine mit zaachte stem
Terwiel de aander overdrift mit klem
Hai moakt van elke mugge een olifant
En schildert zaand alsof het gold bevat
Mit grote woorden, luud en vol vertoon
Zügt men soms aandacht of een hoge toon
Want wel zochzulf groter moaken wil
Verbrekt de ainvoud mit veul onzin
Toch sprekt de woarhaid voak in ainvoud kloar
Bescheiden, eerlijk en zunder groot geboar
Woarom dat is? Dat wait gain mens
Misschien is aandacht wel de wens
Dus weeg dien woorden, hol ze zuver en klein
Loat de woarheid laiver dan de schijn
Want overdreven toal vervlogt als de wind
Terwiel een eerlijk woord het haart bemint
