Ontslag op stoande vout
Wat hevve voak n lol had om en mit Berend Kregel. t Was op zuch n laive jong en hai was altied ien veur n oepke.
Zo ook op dij eerste dunderdag ien april ’54. Hai haar krekt n poar moand zien eerste boantje bie Bakker Bolhoes en dat ging hom meroakels noar t zin. Bakker haar noamelk ook twij schiere wichter ien dainst, van om en bie achttien jaar. Dij mörn kwam Berend op t onzoalege idee om wichter de boes ains flink op hoed te joagen. n Ketaaier veur kovviedrinken naaide e der even tussen oet noar Slachter Hamming en vroug hom n speen van n koujoar. Dij kreeg e, en dou as de sodemieter weerom noar bakkerij. Wichter wazzen aal drok dounde mit kovvie en kouk. Berend mos nog even noar t huuske, knupte boksem lös en hong speen tussen onderste knoop en t oetend van gulp. Zo, dat zat goud vast. Onneuzel laip e keuken weer ien, noar bakker, bakkerske en baide wichter. Dou wichter mit ogen as theeschuddels zagen hou Berend zien geval der oet bungelde, begonnen ze alleriezelkst te gilpen.
![](https://dideldom.nu/wp-content/uploads/2023/08/afbeelding-217.png)
Ien drij stappen ston Berend bie toavel, greep t mes bie kouk vot en terwiel dat e belkte, “stekt dat maal ding der nou alweer oet”, snee e mit ain hoal t spultje der óf. Vraauw en wichter stoven finoal over stuur keuken oet. Bakker raip: “Doe grode kounavvel, der oet en der nooit weer ien! Bist op staande vout ontsloagen!”