Of en tou mis ik die

In de stille nacht, onder de moane helder en blaauw
Vuil ik soms een leegte, een gemis en dat hail raauw
Mien gedachten dwoalen of noar die
Een verlangen dat blift altied bie mie

Soms vuil ik dast der bist, zo dichtbie
Als een zaachte wind dei bloast noar mie
Mor den besef ik mit een daipe zucht
Dast hie nait meer bist, dat ik die mis, mien lucht

Toch blifst verder leven in mien hart
In herinnern, in elke apaarte smart
Ik kouster de momenten en denk doar voak aan trôgge
En in gedachten droag ik die op mien rôgge

En ook al bist nait meer hier
Doe blifst altied in mie, zo fier
En wanneer ik die mis, kiek ik noar de lucht zo blaauw
Den vuil ik dast der bist, in laifde, altied trouw

Meer van t zulfde:

Ploats hier joen reactie op dit stòkje; algemaine reacties kennen in t Gastenbouk

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Achtergrond info:

Geboren in 1946. Ik woon in Heiligerlee en schrief al zo’n vatteg joar allerhande verhoalen en gedichten. Bin geboren en getogen Grunneger en ik wil het Grunnegs groag in ere hollen zodat wie het ook mit kinnen geven aan de kinder en klainkinder. Het Grunnegs is veur mie een kostboar bezit.

E-mail bie wat nijs?