Oet heur doun
t Is zundoagoavend 8 uur, as veziede zunder toeters en (veurdeur)bèllen binnenvaalt.
t Wordt n stoande receptie. Heur ainegste doul is Coco, ons logeerhondje veur n weekìnde, op te hoalen.
‘Zai voult zok bie joe thoes ja zo thoes,’ was n opmaarken, woar wie nait om tou konden en ook niks over zeggen konden.
Wie holden van daaier, mor Coco Labradoedel is wel n apaart verhoal en mit n:
’t Is mor veur twij doagen,’ binnen heur boaskes zotterdagmörgen òfraaisd.
t Binnen, mit Coco in the house, twij gedenkwoardege doagen worden.
Noa n vernijde kennismoaken mit Wietske, wat dele komt op n uur laank fruzzeln en achter mekoar aanjoagen, komt bie lutjenaan rust weer terogge in hoes, mor tougelieks ook t besef bovendrieven, dat wie t leste uur gain katten zain hebben. t Is n bekìnd probleem, katten en Coco akkedaaiern nait. t Gaait ons aan t haart, dat katten zok vèr vot, vaileg in kattenren verstopt hebben veur t hondengeweld in koamer. Roupen en laif proaten, zulvens gerammel mit kattenbrokjesbuzze kinnen heur nait overhoalen deur t kattenloekje noar binnen te kommen.
Dat is t beeld, dat twij doagen ons hoesholdentje bepoald het. Coco-kat het t òf en tou nog wel aandusd zok in koamer te woagen. Het zulvens n moal op hoge poten, in schaive gevechtsholden, mit n veur ons onherkenboare swoare grom van binnenoet, neus aan neus tegenover heur noamgenoot stoan, mor het zok op t lest toch teroggetrokken.
‘Mor der zit hailemoal gain kwoad in t hondje,’ hebben wie ons Coco perbaaiern dudelk te moaken, mor t zat der dit keer nait in.
Dou op zundoagoavend om kwart over acht Coco-hond verdween en de rust weer teroggekeerd was, het t nog wel n dik uur duurd veurdat Meiske zok weer zain luit. Heur liggoamstoal sprak boukdailen. Vanòf hoge kasten het zai eerst mit schizze blik in ogen koamer radard en het zok noa laank zuiken en snuvveln in alle houkjes en hörntjes weer vaileg en vertraauwd vould. Coco was echt vot.
Haren wie heur vertraauwen beschoamd?
t Blift veur ons n vroag.
Onbeantwoord?
In t gesprek, dat ik op loate oavend nog mit Meiske voerd heb, heb k heur perbaaierd dudelk te moaken, hou n Labradoedel in mekoar stekt. Dat dij in princiep n haile leersoame hond is, wel mit veul energie, mor n echte mìnsen-, mor ook n daaiernvrund nuimd worden kin.
Meiske was t nait hailemoal of meschain mout ik zeggen, hailemoal nait mit mie ains.
Aan de foto, dij n touvallege pazzant van ons gesprek op beeld vastlegd het, kist dat aan heur gezichtsoetdrokken ook wel zain.
Dat Wietske, mit n slappe laag om snoet, touvalleg ook op t ploatje kommen is, was nait bedoulen. Nee, zai snapte niks van t kattenprobleem.
De vroag blift of wie nog ais n sloapfeestje veur hondengasten goan geven.
As t aan katten lag?
Dij wozzen t wel.
